Out In Paris

Kanariegeel fifties-hotel

2012-02-02T16:15:00.004+01:00

Je hebt soms van die hotels die ineens voor een enorme buzz zorgen in Parijs.
Het is iets nieuws, het is het design, het is het publiek.
Een paar jaar terug was het Mama Shelter.
Nu is het Hôtel du Ministère.
En waarom?
Omdat het interieur het werk is van designer François Champsaur.
Nee, die kende ik ook nog niet.
Omdat hij koos voor een expliciete fifties-stijl.
Wat er erg vrolijk uitziet.
Omdat het er barst van de felle kleuren.
Ik zag kanariegele stoelen en knalblauwe muren.
Omdat er kunstwerken staan en aan de muur hangen.
Van onder anderen David Lynch.
Omdat de badkamers omgeven zijn met hout.
Vaak in een soort halfopen vorm.
En omdat de gestreepte vloeren misschien niet geschikt zijn voor epilepsiepatiënten.
___

GOED OF TOCH NIET: Het hotel ligt naast Place de la Madeleine en de Champs-Élysées en toch heb je hier al een kamer vanaf 199 euro (melden sommige hotelsites, hoewel Du Ministère zelf 'vanaf 370 euro' zegt - maar da's dan weer wel inclusief minibar).
CURIEUS OF JUIST LEUK: De bar in het hotel profileert zich expliciet als wijnbar - maar je kunt er ook een biologische thee bestellen.
___

Hôtel du Ministère, 31 Rue de Surène

Cultuur achter glas en staal

2012-01-31T09:58:00.005+01:00

Je kunt er een museum en een kleinere kunstgalerie bezoeken.
Je kunt er lezingen bijwonen of in de boekwinkel rondsnuffelen.
Je kunt er iets drinken en kunstfilms bekijken.
Maar de Halle Saint-Pierre is ook al gewoon een bezoek waard om wat het zelf is: een imposant bouwwerk met een ronde hoge zaal van glas en staal op Montmartre.
En met een prachtige wenteltrap!
Het werd gebouwd in 1868 als overdekte markt, maar sinds 1986 is het een cultureel centrum dat zich concentreert op hedendaagse en populaire kunst.
Het is een beetje de alternatieve scene van Parijs die zich hier verzamelt in één van de meest toeristische wijken van de stad - met kunst die je aan het denken zet en biologisch verantwoorde drankjes aan de bar.
___

MOOI: De kunstboeken uitgestald tussen de ijzeren pilaren.
BOEIEND: De lopende tentoonstelling Hey! Modern Art & Pop Culture met deelnemende kunstenaars uit heel de wereld - ook Nederland en België.
___

Halle Saint-Pierre, 2 Rue Ronsard
Zeven dagen per week open

Een diner voor twee

2012-01-28T16:24:00.004+01:00

Natuurlijk weet ik dat veel mensen naar Parijs komen met romantische bedoelingen.
Ik bedoel: één van 's werelds mooiste steden is absoluut een topbestemming voor geliefden.
Daarom voor al die romantische zielen maar eens een bijzonder romantische tip.
In/op Montmartre ga je 's avonds een prachtappartement binnen, daar heb je uitzicht op de daken van Parijs èn op de Sacre Coeur, èn je geniet er - aan het raam en met dat prachtuitzicht - van een privédiner, alleen voor jou en die ander die je zo dierbaar is...
Het heet 'Dîner Secret et Raffiné'.
En dat betekent dat je hier in dit appartement dus alleen met z'n tweeën bent en er discreet een verfijnd etentje krijgt opgediend door de Engelsman Andrew.
Champagne, vier gangen, wijn en koffie. In overleg samen te stellen.
Reken op 120 euro per persoon - maar de liefde mag wat kosten, niet?
___

GOED: Je kunt in het appartement ook een Champagne Cocktail voor maximaal zes personen boeken, of een full afternoon tea.
BETER: Eet-glossy Elle à Table schreef: 'Het voelt als een appartement maar je eet er als in een restaurant'.
TER GERUSTSTELLING: Ja, Andrew spreekt ook nog steeds Engels en is zelfs behept met - schrijft hij zelf - the gentleman touch and British humour.
P.S.: Wie dè ultieme romantische route door Parijs wil wandelen, wie echt alle amour-hotspots in de stad wil kennen: klik hier.
___

Een winkel als een sensuele wolk

2012-01-25T08:09:00.005+01:00

De winkel moest 'zuiver, luchtig en licht' worden.
En daarom hing zij fijne, witte en doorzichtige stof op, van plafond tot vloer.
In verschillende lagen, achter elkaar.
'Die inrichting maakt je nieuwsgierig naar wat er binnen gebeurt, het trekt je aan', zegt ze.
Oftewel: de Japans-Franse mode-ontwerpster Ken Okada heeft een winkel geopend, middenin Saint-Germain des Prés.
En het is een mysterieuze sprookjesachtige winkel geworden, door die witte gedrapeerde stoffen.
Alsof je er door de wolken loopt.
Alsof een zuchtje wind de hele inrichting kan veranderen.
En oh ja: Okada verkoopt er haar damesblouses. Getailleerd en verfijnd, vaak asymmetrisch en transparant - net als de winkel.
'Een Okada-blouse valt rond de huid met een nauwelijks verhullende erotiek', schreef een recensent.
___

LEUK 1: 'It looks like heaven, so we don't have to go there anymore', zeiden Amerikaanse toeristen over Okada's winkel.
LEUK 2: 'Verfijnd, vrouwelijk en eigentijds wat zorgt voor moderne en sensuele vormen', schreef Paperblog over Okada's ontwerpen.
___

Ken Okada, 1 bis Rue de la Chaise

Kersvers, kunst en kitsch

2012-01-22T22:04:00.005+01:00

Soms weet ik het zelf ook even niet meer.
Ik bedoel: Chantal Thomass is een gerenommeerd lingerie-ontwerpster, pardon: créatrice de lingerie de luxe.
Maar zou ik wakker willen worden in de weelderige kamer met rode muren, met een bed vol franjes en een deur in de vorm van een hart, die ze ontwierp voor Le Pradey (foto), een nieuw hotel vlakbij het Louvre?
(Of moet dit meer vrouwen dan mannen aanspreken?)
Persoonlijk vind ik het wat te veel kitsch en wat te weinig ondeugend-met-een-knipoog, wat normaal juist de sterke kant is van Thomass.
Spraakmakend is het zeker - en daarom kreeg het hotel ook veel aandacht in de Franse pers.
In alle kamers van het hotel (dat er verder 'normaal' modern uitziet) staan onderdelen van Parijs centraal. Thomas koos in deze suite, Cabaret geheten, voor de Moulin Rouge als thema.
En er is nog een tweede nieuw en modern hotel geopend, dat ook al veel aandacht kreeg: Platine Hôtel, ten zuiden van de Eiffeltoren, vlakbij de Seine.
Hier is het thema: Hollywood. En dan vooral: Marilyn Monroe.
In de hal, naast je bed, achter je bed, boven je bed: overal kijkt La Monroe mee.
Mocht je daarvan even willen bijkomen, dan kan je terecht in de ontbijtzaal met een spectaculaire fotomuur, Amerikaanse inrichting en film-klapstoeltjes.
___

VRAAG 1: Zo'n Monroe-hotel is natuurlijk vooral voor de fanaten. Maar ga je dan de hele tijd in je bed rond liggen kijken naar haar foto's?
VRAAG 2: Zo'n Thomass-hotel is natuurlijk vooral voor de fanaten. Maar ga je dan de hele tijd in je bed rond liggen kijken naar de franjes?
___

Le Pradey, 5 Rue Saint-Roch
Vanaf 222 euro
Platine Hôtel, 20 Rue de l'ingenieur Robert Keller
Vanaf 149 euro

Het naamloze pleintje

2012-01-19T22:31:00.007+01:00

Soms is een pleintje zo klein dat het niet eens een naam heeft.
Tsja, hoe zal ik het dan omschrijven?
Het is een driehoek, waar de Rue Vavin samenkomt met de Rue Bréa.
(We zitten dus in de buurt van Montparnasse)
Er staan vier houten bankjes, een paar bomen en er is een krantenkiosk.
Simpel. Maar héél fijn.
Het pleintje ligt namelijk vlak naast de drukke Boulevard Raspail en niet ver van de verkeersader Boulevard du Montparnasse, maar hier is het de rust zelve.
Je hoort geen auto!
Twee straten verderop lopen allemaal toeristen, maar hier lopen ouders met kinderen, zitten studenten in cafés en doen buurtbewoners boodschappen.
Er is een groenteboer en er zijn wat kledingzaken, je kunt er zeepjes komen en er is een makelaar. En er zijn dus wat cafeetjes en restaurants. Meer niet.
Heerlijk.
Oh ja, nog een tip: er zijn hier twee aardige hotels in de buurt.
Hôtel Le Chaplain, net om de hoek, is modern en stijlvol met kamers vanaf 130 euro.
Hôtel Jardin Le Bréa, in de straat naar het plein toe, is ook stijlvol maar klassieker, met kamers vanaf 132 euro.
(P.S.: Er is genoeg te doen in deze buurt, dus vrees niet dat als je zo'n hotel boekt, alleen dit pleintje een leuke bestemming is.)
___

GOED 1: Ga hier wat drinken als het net avond wordt. Liefst op een verwarmd terras. Sfeervol.
GOED 2: Vanaf het naamloze plein loop je zo de Jardin du Luxembourg binnen.
___

Alle chefs op een rij

2012-01-18T14:14:00.005+01:00

Iedereen die gek is op koken, moet de komende dagen in Parijs zijn.
Het is weer zover: Paris des Chefs!
Drie dagen lang betekent dat: topchefs kijken.
En niet alleen de chefs, nee het leuke van dit evenement is dat die chefs aan de slag gaan, waar je bij staat, samen met kunstenaars, architecten en beeldhouwers.
Ze vormen duo's.
Dus Yannick Alléno (Le Meurice) gaat er koken met architect Alain Moatti.
Toptalent Anne-Sophie Pic (Maison PIC) staat aan het fornuis met actrice Carole Bouquet.
James 'Jocky' Petrie (The Fat Duck) gaat bakken en braden met de muzikanten van Condiment Junkie.
En zo gaat het maar door, drie dagen lang.
Verder vind je bij het evenement zo'n 500 m2 gevuld met van alles wat met koken en eten te maken heeft, variërend van kookdemonstraties tot kookboeken en van recepten tot eetwandelgidsen.
___

FOUT: De toegangsprijs is 15 euro voor een dag, 22 euro voor 2 dagen of 30 euro voor 3 dagen.
GOED: Wie ook de prestigieuze huis- en interieurbeurs Maison & Objet bezoekt (die ongeveer gelijktijdig wordt gehouden), betaalt voor 3 dagen chefs kijken slechts 10 euro.
___

Paris des Chefs, Food & Design
22,23 en 24 januari
Maison de la Mutualité
24 Rue Saint Victor

Te zien: 50 geheime plekken in Parijs

2012-01-16T16:25:00.004+01:00

Wil je wel eens een geheime, afgesloten en ondergrondse bunker in Parijs bezoeken?
Die bunker was bedoeld om tijdens de Tweede Wereldoorlog een compleet treinstation op afstand te besturen.
Zou je wel eens op een spook-metrostation willen staan?
Deze nooit-in-het-echt-gebruikte halte is het vaste toneel van nogal wat Parijse filmscènes.
Altijd al graag eens àchter het filmdoek willen staan van Europa's grootste bioscoop? Of anders: een wandeling maken door de riolen (foto) van Parijs?
Het kan. Maar wees er wel snel bij.
Want alleen op 4 en 5 februari worden in Parijs de deuren en poorten open gezet van zo'n 50 locaties die normaal (bijna) altijd gesloten blijven: Paris Face Cachée.
Vier op de tien bezoeken zijn gratis, de andere variëren in prijs van 2 tot 40 euro en ze duren enkele minuten tot verschillende uren.
Opgeven kan alleen via internet.
___

GOED: Wie zich aanmeldt, weet nog niet naar welke locatie hij/zij gaat: dat wordt pas op het laatste moment bekend gemaakt. Alleen een beschrijving wordt tevoren gegeven.
FOUT: De aanmeldingen waren in het begin zó enorm, dat de servers meteen crashten. Maar dat schijnt nu te zijn hersteld.
___

Paris Face Cachée, 4 en 5 februari

Een presidentiële Twingo

2011-12-29T13:30:00.005+01:00

Oké - van buiten ziet de auto er nog redelijk normaal uit, ondanks de twee Franse vlaggen boven de koplampen en nummerbord '55 FBG'.
Maar van binnen!
Mini kroonluchters naast de portieren.
Een Lodewijk XV-fauteuil met rode bekleding.
En langs alle kanten: sierlijk bewerkte ivoorkleurige bekleding.
De Franse ontwerper Jean-Charles de Castelbajac mocht een Twingo geheel onder handen nemen. Hij noemt de combinatie van een kleine auto en de overvloedige inrichting "new low cost luxury".
,,Alle kandidaten bij de presidentsverkiezingen zouden verplicht in een presidentiële Twingo moeten rijden.''
Het resultaat is te zien in de showroom van Renault, aan de Champs-Élysées.
En oh ja: dat '55 FBG', dat verwijst dus naar het adres van de president: 55 Rue du Faubourg-Saint-Honoré.
___

LEUK: Ook de Italiaanse kok Davide Scabin, de Britse zangeres Nicola Roberts van Girls Aloud en de Duitse ontwerper Nils Holger mochten allemaal op hun eigen manier een Twingo transformeren.
JAMMER: Dat autofabrikanten dit soort stunts steeds vaker bedenken als eenmalige PR-actie maar die auto's (bijna) nooit echt van de lopende band laten rollen.
EXTRA: In die showroom kan je trouwens ook zitten, eten en drinken.
___

Atelier Renault, 53 Avenue des Champs-Élysées
Tot 15 januari

Scholieren, Clovis en een binnentuin

2011-12-27T11:10:00.005+01:00

Het is privéterrein, dus doe het volgende:
Wring je op straat langs de scholieren, ga de poort in en loop met een stalen gezicht door de portiersloge.
En dan sta je dus in één van de mooiste en oudste binnentuinen van Parijs.
Die van het Lycée Henri IV, oftewel: één van de elitescholen van Parijs.
Het was ooit een klooster, gebouwd vanaf het jaar 506, maar het prachtige gebouw wordt al weer honderden jaren gebruikt voor onderwijs.
En ach, die binnentuin: héérlijk. Je loopt er onder een bogenstructuur, op grindpaadjes en uitkijkend op de tuin en beelden, of je gaat er zitten op een houten bankje met uitzicht op de honderden jaren oude Clovis-toren: het enige restant van één van de twee kerken die hier ooit werden gebouwd.
___

TIP 1: Ga de binnentuin in rond zonsondergang: dan is het stil en op z'n mooist.
TIP 2: Op 21 januari is het open dag op dit Lycée, dus kan je ook zonder stalen gezicht binnenlopen.
___

Lycée Henri IV, 23 Rue Clovis

Een straat vol hotels

2011-12-23T13:48:00.004+01:00

Je bent in Parijs.
Je zoekt een slaapplaats.
Je hebt niet heel veel geld.
Maar je wilt wel middenin uitgaansgebied zitten.
Dan is de Cité Bergère dé uitkomst.
Deze 'steeg', naast de Grands Boulevards, telt welgeteld 7 hotels naast elkaar!
Het is eigenlijk een soort verbindingsstraat, aangelegd in 1825, met fraaie versieringen boven de ingangen van de gebouwen.
En daarom is Hôtel Victoria meteen m'n favoriet: daar hangt nog de oude staal-en-glas-constructie naast de huidige ingang (foto). Je betaalt hier prijzen vanaf 81 euro voor een tweepersoonskamer en dan heb je ook nog een beetje modern interieur.
Daarnaast liggen:
- Hôtel Mondial (2p vanaf 125 euro) met een veelbelovende gevel maar een beetje saaie inrichting,
- Hôtel Corona Opéra (2p vanaf 137 euro) dat bloemetjesgordijnen heeft (auw!) en leuke kortingen biedt bij internetboekingen,
- Hôtel des Arts (2p vanaf 59 euro!) met ook weer saaie kamers maar wel met een hotel-papegaai,
- Hôtel Aston (2p vanaf 107 euro) met gelukkig iets 'strakkere' kamers,
- Hôtel d'Espagne (2p vanaf 102 euro) dat uitblinkt met gebrek aan design,
- en als laatste Hôtel Brésil Opéra (2p vanaf 150 euro) dat ook nogal basic is ingericht, maar wel weer aardige internet-boekings-kortingen geeft.
___

GOED: De locatie, want je zit hier in een buurt vol cafés, restaurants en clubs èn op loopafstand van de grote warenhuizen, dus je hoeft je overdag, 's avonds en 's nachts geen minuut te vervelen.
FOUT: Dat er toch nog zoveel hotels zijn die zelfs goedkope kamers niet een beetje spannender inrichten. De uitzonderingen zijn Victoria en Aston.
MODERN: In de Cité Bergère zit ook Le Limonaire: een leuke "bistrot à chansons" waar je wijn drinkt en waar hedendaagse artiesten het aloude Franse chanson vertolken.
KLASSIEK: In een kamer in het pand waar nu Hôtel Victoria zit, woonde Frédéric Chopin in 1832 en 1833.
___

Zelf wijn tappen

2011-12-19T21:35:00.004+01:00

Het idee is net zo simpel als aantrekkelijk.
Neem een lege fles mee (of jerrycan - voor de grootverbruikers).
Zet 'm onder de tap.
Vullen, afrekenen en naar huis.
Dat is het idee van En Vrac, een nieuwe wijnwinkel in Parijs, boven Gare du Nord.
Eigenaar en wijnhandelaar Thierry Poincin had er vooral nostalgische gedachten bij: uit de tijd dat hij als kind met zijn vader - jaren 60 - zelf wijn ging tappen uit vaten om mee te nemen naar huis.
(Wie wel eens op het Franse platteland onder boeren komt weet dat dit nog steeds volop gebeurt).
Afijn, die gedachte heeft Poincin in Parijs in een modern jasje gestoken: de winkel heeft niks van de jaren 60, de wijnen die je kan tappen variëren met de seizoenen en het zijn vooral biologische wijnen van kleine producenten.
De prijzen: van 3 tot 6 euro per getapte fles.
___

LEUK: De boomstammen waar de vaten op staan.
LEUKER: De oude limonadeflessen die je à 2 euro in de winkel kunt kopen (en vullen - met wijn vanzelfsprekend).
___

En Vrac, 10 Rue de l'Olive

De tips van Michelle Yeoh

2011-12-18T15:08:00.005+01:00

Tsja, zelfs een Parijsblogger kan niet alles weten.
Topactrice Michelle Yeoh woont dus een groot deel van de tijd in Parijs!
Om precies te zijn: in de gouden driehoek, tussen de Avenue George V, de Avenue Montaigne en de Champs-Élysées.
Ze vertelde het kort geleden naar aanleiding van de Franse première van The Lady, waarin ze de hoofdrol speelt: de Birmese verzetsstrijdster Aung San Suu Kyi.
Afijn: de favoriete adressen van Yeoh in Parijs?
Voor schoenen gaat ze naar Vivier.
,,De schoenen van Roger Vivier zijn veel méér dan schoenen, het zijn kunstwerken!''
(Vivier wordt wel de uitvinder van de stiletto-hak genoemd).
Voor de lichamelijke verzorging: Guerlain.
,,Ik steek de straat over en ik laat me er verwennen. De schoonheidsspecialistes hier doen wonderen als je vermoeid bent of last hebt van een jet lag.''
(Yeoh is zelf 'ambassadrice' van Guerlain - maar het prachtige Maison Guerlain aan de Champs-Élysées is absoluut een bezoek waard).
De schone kunsten?
,,Ik ben erg gehecht aan Musée Guimet.'' Niet alleen vanwege de vaste collectie hedendaagse (en Aziatische) kunst. ,,Er zijn ook tijdelijke exposities van geweldige Aziatische kunstenaars.''
(Yeoh is zelf Maleisisch).
En nog een tip in de buitencategorie?
De serre met orchideeën in de Jardin du Luxembourg, vertelt ze. ,,Deze collectie orchideeën ontstond in 1838 nadat de arts van machthebber Dom Pedro II in Brazilië een bloemenpakketje had gestuurd aan een medische faculeit in Parijs!''
___

GOED: Eerst was ze al martial arts-heldin en daarna een spectaculaire Bond-girl.
BETER: Maar met The Lady zet Michelle Yeoh echt een acteerprestatie van wereldformaat neer.
BEST: Toen Yeoh Aung San Suu Kyi opzocht, nam ze behalve allemaal praktische en nuttige zaken ook een flesje parfum mee voor de Nobelprijswinnares. ,,Dat is iets tussen vrouwen.''
___

Roger Vivier, 29 Rue du Faubourg-Saint-Honoré
Maison Guerlain, 68 Avenue des Champs-Élysées
Musée Guimet, 6 Place d'Iéna
Jardin du Luxembourg, 15 Rue du Vaugirard

Parijs in vogelvlucht

2011-12-13T15:36:00.004+01:00

Een nieuwe wolkenkrabber in La Défense, de nieuwe orkestzaal van Jean Nouvel en het compleet gerenoveerde Les Halles.
Ze zijn er nog niet - maar je kunt ze allemaal al zien, nee: je kunt er zelfs overheen en omheen 'vliegen' in het Pavillon d'Arsenal, het architectuurmuseum van Parijs.
Daar zijn 48 beeldschermen neergelegd, gezamenlijk goed voor 37 vierkante meter.
En dankzij het museum en Google Earth is op die beeldschermen Parijs-vanuit-de-lucht te zien. Maar dan dus op 37 vierkante meter.
Je kunt van tientallen kilometers hoogte naar Parijs kijken en je kunt inzoomen tot op straatniveau (of: tot op terrasbezoekersniveau - zag ik).
Je kunt door wijken en straten vliegen en je kunt dat enorme beeld van 37 vierkante meter virtueel kantelen, waardoor reliëf op het scherm verschijnt en Parijs dus in semi-3D verschijnt.
___

GOED: Alle nieuwe bouwprojecten van de komende tien jaar zijn - voor het eerst - ook verwerkt in de Google Earth-opnames die je hier ziet. Dus nieuwe wolkenkrabbers, nieuwe woonwijken: hier zie je waar ze komen en hoe dat er uit zal zien.
FOUT: Die 48 beeldschermen liggen allemaal op de grond naast elkaar en die bedien je met een touch screen ernaast. Maar van bovenaf, op het balkon op de eerste verdieping, zien de beelden er veel spectaculairder uit. Waarom daar niet de bedienende touch screens neergezet?
___

Pavillon d'Arsenal, 21 Boulevard Morland

Eindelijk: een hotel zónder Starck!

2011-12-12T00:02:00.006+01:00

Als twee vooraanstaande Franse kranten - Le Monde en Le Figaro - allebei schrijven over een hotel in Parijs dat nog niet eens open is, dan is er iets aan de hand.
Jules & Jim dus.
Middenin de Marais.
Bijna naast het Centre Pompidou, precies tussen de Seine en République.
En wat is er aan de hand?
Het hotel bestaat uit drie gebouwen rondom een binnenplaats met daarop nieuwerwetse Chesterfields en een open haard.
Eenvoudige èn moderne kamers.
Een bar en een boekenzaal(tje).
Foto-exposities.
Een gelikt concept waarbij de bouw/renovatie al anderhalf jaar is te volgen via Facebook.
En wat is er dus aan de hand: een modern en strak interieur dat eenvoudig is en niet duur (en nou eens niet ontworpen is door Philippe Starck of Jacques Garcia): dat blijft erg on-Parijs, blijkbaar.
Maar wel mooi.
Kamers vanaf 180 euro.
En, oh ja, die naam van het hotel: je weet wel.
___

Le Monde: ,,Jules & Jim is een voorbeeld van de nieuwe design hotels die als paddenstoelen uit de grond schieten in Parijs.''
Le Figaro: ,,Het perfecte voorbeeld van een concept-hotel dat zelf zorgt voor mond-op-mond-reclame met een 'bouwfeest' en 'stiekeme apéros'.''
___

Hôtel Jules & Jim, 11 Rue des Gravilliers
Opening op 19 december

Een overhemd van Malkovich

2011-12-09T08:00:00.004+01:00

Acteur, producent en regisseur John Malkovich is neergestreken in Parijs.
Hij was natuurlijk al een halve Fransman, hij woonde hier vele jaren, maar dit keer is het zakelijk: vlakbij de Grands Boulevards heeft hij zijn eigen winkel geopend: Opificio JM.
Malkovich ontwerpt namelijk zelf broeken en dassen, en t-shirts en hemden.
Dat doet hij van kinds af aan en in 2002 kwam hij voor het eerst met een eigen kledinglijn op de markt.
En de Malkovich-kleding is nu dus in Parijs te koop: tijdelijk, nog tot Kerst.
,,Elegent en niet-conformistisch'', lees ik in Le Figaro.
,,Avec une touche dandy qui lui ressemble'', schrijft Challenges.
Op twee etages vind je er niet alleen zijn eigen kledingstukken, maar ook 'het mooiste van Toscane', zoals hij het zelf omschrijft: streekproducten zoals schoenen van Pantafola d'Oro en pasta van Menesini (maar ook koffie, kashmirproducten en geurtjes).
___

GOED: Malkovich staat vanaf januari in Parijs ook in het theater (de l'Atelier) met Liaisons Dangereuses.
BETER: Daarvoor ontwierp hij zelf een deel van de kostuums.
___

Opificio JM, 14 Rue d'Uzès, tm 24 december

Stil en schoon en nog niet optimaal...

2011-12-06T10:11:00.004+01:00

Hij is er dus: de elektrische huurauto in Parijs, Autolib'.
Wij mochten 'm al een tijdje geleden testen, maar afgelopen maandag ging ie echt van start voor het grote publiek.
Net zoals eerder - en met veel succes - de huurfietsen in Parijs werden geïntroduceerd (Vélib') moeten de stadsbewoners nu hun eigen auto inruilen voor een elektrisch model dat je deelt met anderen.
Is de bedoeling.
Want er zijn natuurlijk nog wat startprobleempjes.
- Er rijden er nog maar 250 rond.
- Het touchscreen op de stations waar je je auto bestelt, werkt nog niet overal, euh, touchy.
- Het weer afleveren van de auto (en de huurperiode dus op tijd beëindigen) is ook geen makkie.
Maar wèl leuk is: dat je in de auto altijd contact kunt leggen met een callcentrum van Autolib' (you never drive alone) en dat je zo'n grappige beep-beep in kunt stellen voor naderende voetgangers (elektrische auto's zijn héél stil...).
Hier vind je de kaart met de Autolib'-stations.
___

JA: Ook buitenlandse toeristen kunnen (als ze rijbewijs, paspoort en creditcard bij zich hebben) gewoon een auto van Autolib' huren.
MAAR: De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat de metro vaak sneller is, een Vélib'-huurfiets leuker is en dat lopen gezelliger is - als je gewoon een paar mooie plekken in Parijs wilt bezoeken.
___

Foto's, foto's en nog eens foto's

2011-12-04T23:13:00.005+01:00

Polka, dat is drie uitingsvormen voor kunst, door drie familieleden georganiseerd.
Je hebt een tijdschrift, een galerie, en een website.
Polka is een 'merk'.
Een 'merk' dat maar één doel heeft: goede fotografie promoten.
Want wie mooie foto's in Parijs wil zien, hoeft niet te wachten op grote exposities in musea.
De Polka Galerie, in de Marais, biedt altijd wat moois.
De expositieruimte ging in 2007 van start op initiatief van zus en broer Adélie de Ipanema en Edouard Genestar, als driedimensionaal familielid van het prachtige Polka Magazine van hun vader, journalist Alain Genestar.
En elke keer als het blad verschijnt, wordt er een nieuwe bijbehorende tentoonstelling georganiseerd in de galerie.
Nu zijn er prachtbeelden uit Afrika te zien van bijvoorbeeld Marc Riboud en Sebastiao Salgado.
En oh ja, die naam 'Polka': die komt dus van de hond van Adélie.
___

EN: ... dan is er ook nog de Polka-site waarop de foto's te zien zijn!
OF: ... worden tentoonstellingen georganiseerd bij andere Franse organisaties in huis, of op ambassades in heel de wereld.
___

Polka Galerie, 12 Rue Saint-Gilles
di-zat, 11-19:30

Bubbels in een bubble

2011-12-03T21:56:00.004+01:00

Hij is 5 meter hoog.
Hij is doorzichtig.
En je kunt er met 35 mensen in.
De bubble is neergedaald in Parijs!
Dat wil zeggen: ontwerper Jean-Hugues de Châtillon maakte een bolvormige constructie die als een fraaie druppel water lijkt te zijn neergedaald in de patio van het Hilton Hotel in hartje Parijs.
Het initiatief kwam van het hotel en van champagnehuis Taittinger, ter gelegenheid van de jaarwisseling.
Je kunt - tegen betaling van 25 euro - naar binnen in de bubble (ook als niet-hotelgast, natuurlijk) waar je dan wordt verwend met een glas champagne, met bijpassende hapjes en natuurlijk met een loungebubble-ervaring op luie banken en lekkere stoelen èn met een bijzonder uitzicht.
___

GOED: De sfeervolle witte en winterse aankleding en verlichting in de patio rondom de bubble.
FOUT 1: Om dat nou meteen te vergelijken met de sprookjeswereld van Narnja, zoals de organisatoren doen,.... nou nee.
FOUT 2: Laat je niet misleiden door de naam van het hotel: dit Hilton ligt niet bij de Arc de Triomphe, het ligt zo'n 600 meter verderop, onder het mooie Parc Monceau, je weet wel: één van de favoriete plekken in Parijs van Marie Drucker.
___

Bubble in Paris, tot 15 januari
Van 18:00 tot 24:00 uur
Hilton Arc de Triomphe, 51-57 Rue de Courcelles

Een broodje in de Opéra

2011-11-30T23:26:00.004+01:00

Tijdens de lunch kan je natuurlijk van alles doen.
Achter je computer een broodje/maaltijd/salade eten.
Met je broodje/maaltijd/salade even het park inlopen.
Of ergens binnen gaan zitten voor een broodje/maaltijd/salade.
Maar heb je er al eens aan gedacht om met dat broodje/die maaltijd/die salade naar de opera te gaan?
Elke donderdag organiseert de Opéra van Parijs, die aan het Place de la Bastille (foto), speciale lunchvoorstellingen.
Je betaalt 5 euro, om 13 uur schuif je aan en om 14:30 uur sta je gegarandeerd weer buiten.
Als dat geen verantwoorde en betaalbare lunch is...
Bon Operatit!
___

DEZE DONDERDAG (1/12): Ballet Onegin (van John Cranko uit 1965).
VOLGENDE DONDERDAG (8/12): Muziek van Britten, Donhanyi en Mozart.
___

Opéra Bastille, 120 Rue de Lyon

Honderd jaar Harry

2011-11-27T22:35:00.007+01:00

Eigenlijk zou deze bijdrage kunnen volstaan met één zin:
,,Harry's Bar, één van de meest legendarische cafés in Parijs, is 100 jaar geworden.''
Want, jawel, het was de verjaardag van Harry's Bar.
De horecagelegenheid, die beroemd werd om z'n bloody mary's en dry martini's, bestaat precies eeuw.
Ernest Hemingway zat er aan de toog, Coco Chanel ook.
En later waren het Quentin Tarantino en Sofia Coppola.
Een begrip onder vip's dus.
In november 1991 werd de bar geopend, met als naam Le New York Bar, op initiatief van, echt waar: Britten.
Een Schot kwam achter de bar te staan, Harry McElhone, en dat leverde ook de nieuwe naam op.
En nu is het café nog altijd eigendom van de nazaten van Harry.
Een ouderwets bruin café, met Angelsaksische cocktails middenin Parijs dus, tussen Place Vendôme en Opéra.
En: de Amerikanen in Parijs komen hier altijd tijdens Amerikaanse verkiezingen bijeen en voorspellen dan (in 90 % van de gevallen goed) wie de nieuwe president wordt.
___

BRITS-AMERIKAANS: "Sank Roo Doe Noo", luidt het officiële adres.
FRANS: Da's dus 5 Rue Daunou.
___

Het ondergoed van Margaret Thatcher

2011-11-25T11:21:00.003+01:00

Le Monde schreef er over op de voorpagina!
Le Figaro had er een reportage over.
Radiozender Europe 1 meldde: "Ze houden nog van Frankrijk!"
En de televisiezender BFM zei dat sommige Fransen er al jaren op zaten te wachtten.

Oftewel: het Britse warenhuis Marks & Spencer is terug in Frankrijk - na een afwezigheid van 10 jaar.
De eerste nieuwe winkel is geopend op de Champs-Élysées.
En de Franse media berichten er over alsof (1) er even geen opstand in Egypte gaande is, (2) de Franse verkiezingscampagne bijzaak is en (3) het niet veel belangrijker is dat de Franse gemeente Carlat en de Italiaanse gemeente Bruni een samenwerkingsverband zijn aangegaan!
___

GOED: We kunnen weer echte scones kopen in Parijs!
FOUT: Een Brits warenhuis op de Champs-Élysées zonder kerstversiering: dat kàn niet!
___

Marks & Spencer, 100 Avenue des Champs-Élysées
PS: Oud-premier Thatcher, die kocht dus altijd haar ondergoed bij dit Britse warenhuis, vandaar de kop.

Kerst in Parijs

2011-11-24T13:08:00.004+01:00

Wat kan en moet je doen met kerst in Parijs, anno 2011?
De twee bekendste en grootste publiekstrekkers noemden we de afgelopen dagen al:
- De lichtjes op de Champs-Élysées (1,2 miljoen LED's!) die de avenue dit jaar voor het eerst een gekleurd, modern en dynamisch kerstuiterlijk geven,
- En de etalages van warenhuizen Lafayette en Printemps natuurlijk, met de traditionele maar altijd spectaculaire bewegende poppen en wat kunstwerkjes van Karl Lagerfeld dit jaar.
En als je daar toch bent, dan kan en mag je die prachtige gevel van Lafayette (foto) natuurlijk niet missen!
De kerstmarkten dan.
Sfeervol en kleinschalig zijn die langs de boulevard Saint-Germain en vlakbij, bij Place Saint-Sulpice.
Groots en indrukwekkend zijn die op Trocadéro (tegenover de Eiffeltoren) en in zakenwijk La Défense (aan de westrand van Parijs).
Schaatsen kan je voor het stadhuis en op de Trocadéro-kerstmarkt; mooie kerstverlichting buiten zie je op de Avenue Montaigne en op Place Vendôme.
De hoogste kerstboom (20 meter) staat voor de Notre Dame, de meest kunstzinnige kerstbomen staan in het Hôtel Intercontinental Le Grand (2 Rue Scribe; waar modestudenten hun eigen persoonlijke modekerstbomen tentoonstellen).
In winkelcentrum Les Halles, tot slot, is het tijd voor een digitale kerst met een "Pixel Snow 2011"-show, met sneeuwprojecties, en kan je in een lounge plaatsnemen waar een "Sonic Show" je onderdompelt in beeld en geluid.
___

LEUK 1: De draaimolens die tijdens de feestdagen (van 10 tot 19 uur) gratis voor kinderen zijn, o.a. voor het stadhuis, op Place de l'Odéon, op Place de la Madeleine en op Place de la Concorde.
LEUK 2: Winkelcentrum Bercy Village, aan de oostkant van Parijs, pakt ook flink uit deze kerst met een lichtshow en optredens, dus dat is een mooie gelegenheid het centrum van de stad eens te verlaten en hier te gaan kijken.
___

Een net erotisch feestje in Parijs

2011-11-23T13:41:00.005+01:00

Zeg "Pigalle" en iedereen zegt: erotiek.
(Oké, beter is misschien: iedereen zegt: seks).
De wijk heeft een lange traditie van prostitutie en geldt nog altijd als een vluchthaven voor iedereen (maar vooral mannen) die op zoek is naar snel seksueel genot, om precies te zijn: shows en shops.
Maar Pigalle heeft een minstens zo bekende reputatie als artistieke vluchthaven, met al z'n theaters en concertzaaltjes èn kunstenaars die hier de kroegen en nachtclubs langs gingen. Dat gebeurde lang geleden en dat gebeurt (in iets mindere mate) nog steeds.
En die beide tradities - arty en sexy - worden nu gevierd tijdens drie dagen van feest in 'le quartier chaud de Paris': Festival Pigalle.
Muziek, theater, exposities: van alles wordt georganiseerd.
Je kunt er een burleske striptease-cursus volgen in een theater.
Je kunt er onder begeleiding nachtelijke wandelingen maken langs alle, ahum, hot spots.
En er is zelfs een speciale gigolonacht.
___

GOED: Om eens onbeschaamd de sekskant van een Parijse wijk in de schijnwerpers te zetten.
NOG BETER: Dat het ook stijlvol gebeurt - er worden bijvoorbeeld alleen 'vintage' erotische films getoond...
___

Festival Pigalle, 24 tm 26 november

Lichtshow op de Champs-Élysées

2011-11-20T21:54:00.005+01:00

Nou een primeurtje dan: woensdagavond zijn ze pas voor het eerst in het echt te zien, maar nu al op Out In Paris: de lichtjes op de Champs-Élysées.
Ik bedoel dus: de nieuwe Kerstverlichting!
Zo'n 200 bomen op de avenue zijn elk voorzien van drie hoepels met samen - jawel - meer dan 1,2 miljoen LED-lichtjes!
En die worden dus allemaal apart bediend, met aparte kleuren en aparte effecten, met een lichtspektakel van 2 kilometer lengte als resultaat.
Overigens zal dat spektakel het best te zien zijn aan de westkant van de Champs-Élysées, vanaf de Arc de Triomphe: als je op de stoep loopt langs de bomen.
(Aan de oostkant, vanaf Place de la Concorde, zijn weer de witte winterstalletjes neergezet, die voor sfeer zorgen, maar waar helaas ook van alles te koop is wat niks met Kerst te maken heeft).
Om het goed te maken: woensdag om 18 uur worden de lampjes officieel aangestoken door de fenomenale Audrey Tautou.
___

GOED: De nieuwe lichtshow is modern, eigentijds, flitsend en dynamisch.
FOUT: Maar ik hoor ook mensen klagen: Kerst is een feest met tradities.
VRAAG: Is een hypermoderne lichtshow dan toepasselijk met Kerst?
___

Japans, piepklein en bentolekker

2011-11-14T21:37:00.005+01:00

Je hebt in Parijs natuurlijk Japanse restaurants.
En je hebt kleine restaurants.
Maar dat er zò'n goed Japans restaurant in Parijs is dat ook nog eens zò klein is, dat wist ik (tot voor kort) niet.
Juji-Ya, daar heb ik het over.
In 'de' Japanse straat van Parijs, de Rue Sainte-Anne.
Afijn: stel je een rommelige piepkleine ruimte voor, met een toonbank en maar een paar tafeltjes.
En denk nou niet aan sushi en sashimi, nee, hier krijg je dus de beste bento-maaltijden van de stad. Je weet wel, zo'n bakje/schaaltje tot aan de rand gevuld met doorgaans rijst, vis/vlees en groenten.
De aanraders: het gepaneerde varkensvlees, de Japanse omelet en de aardappelsalade.
Het is spotgoedkoop (7 tot 10 euro voor een bakje) en supergoed ('Jammer dat ik het niet al kende toen ik nog studeerde', schrijft Le Fooding-recensent). Dus gaan!
___

GOED: Elke dag open van 10 tot 22 uur.
FOUT: Reken op een rij wachtenden voor de deur tijdens de eetspits.
GELUKKIG: Kan je er ook maaltijden meenemen.
LEUK: Het is al klein, maar Juji-Ya heeft achterin de zaak ook nog een winkeltje met Japanse producten!
___

Juji-Ya, 46 Rue Sainte-Anne

Eén week elke nacht muziek

2011-11-11T09:21:00.006+01:00

Vanaf maandag in één week tijd concerten en optredens op meer dan 60 plaatsen in Parijs door meer dan 500 artiesten en bands: dat is Les Nuits Capitales!
Omdat het leuk is (voor de bezoekers) èn met de boodschap (van de horeca): het nachtleven in Parijs broeit en bloeit!
Kortom: een week lang ‘live music & clubbing’ en dat in cafés en concertzalen, in opnamestudio’s en op de Seine. Om te laten zien dat er op heel wat plaatsen in de stad wat te beleven valt als het donker is.
Van zigeunerjazz tot hiphop, van techno tot chanson en van house tot klassiek.
Het allerleukst is dat ook zoveel verschillende podia meedoen, die je dus allemaal kunt bezoeken: van de electro-tempel Rex Club tot het chanson-zaaltje Espace Christian Dente en van rockkroeg The Panic Room tot cafe-restaurant-concertzaal Le Bouillon Belge.
___

GOED: Er staan zelfs concerten op de agenda bij een bloemenwinkel en in een theesalon. Er is een dansvloer in een nachtbus geïnstalleerd en er wordt een housefeest op een ijsbaan georganiseerd.
FOUT: Omdat het ‘nachtleven’ van Parijs continu tot discussie leidt (over overlast) worden er deze week (natuurlijk ook weer) lezingen en debatten georganiseerd. Was echt niet nodig....
___

Les Nuits Capitales, 14-20 november

Wijnbar op z'n Frenchie

2011-11-10T08:08:00.003+01:00

Je hebt van die restaurants die zó goed zijn dat ze elke avond vol zitten en dat reserveren al maanden van tevoren nodig is.
Die openen dan een 'filiaal'.
En daar is het opnieuw zo goed dat het opnieuw elke avond vol zit.
Zoiets gebeurde er dus met Frenchie in Parijs, we schreven er eerder over.
Een klein restaurant, in de Montorgueil-buurt, met een paar tafeltjes.
Grégory Marchand, ooit werkzaam in Londen bij Jamie Oliver (met als bijnaam dus Le Frenchie ja), kookt hier de sterren van de hemel. Het eten is vurrukkulluk, zal ik maar zeggen.
En dus kwam er een Frenchie II, oftewel: Frenchie Bar à Vins. Aan de overkant.
Neem een zinken bar, stenen muren en houten balken langs het plafond, zet er een handvol tafeltjes met stoelen neer en je hebt de wijnbar van Frenchie – en dan wel een wijnbar met (1) hele lekkere (en ook niet-Franse!) wijnen en (2) superheerlijke tapas.
En voor een goede prijs.
En erg sfeervol.
En leuk.
Enzovoort.
___

GOED: Frenchie zelf kreeg al uitsluitend lovende recencies. Maar ik heb nog niet vaak gezien dat ‘het filiaal’ van een restaurant daarna ook alleen maar positieve reacties krijgt. Hier wel dus.
SLECHT: Bij de bar à vins kan je niet reserveren, wat iedereen een eerlijke kans geeft op het laatste moment aan te schuiven. Alleen is het hier elke avond zó druk dat aanschuiven nauwelijks lukt.
OPLOSSING: Ga al voor de deur staan voor die open gaat (om 19 uur), dan maak je nog kans.
___

Frenchie Bar à Vins, 6 Rue du Nil

A merry rockin' X-mas

2011-11-08T12:49:00.005+01:00

Vanaf vandaag heerst er officieel Kerstsfeer in Parijs!
Dat wil zeggen: Galeries Lafayette opent z'n Kerstetalages en dat is over het algemeen het startschot voor sfeer, verlichting en dennenbomen in de stad.
Nou zijn die etalages - en zeker ook die van buur-warenhuis Printemps - absoluut een must, maar Galeries Lafayette doet er de komende dagen een schepje bovenop.
Eén van de etalages wordt namelijk een poppodium.
Zeven jonge artiesten krijgen de gelegenheid zich elke dag te presenteren - in zo'n etalage, dus zichtbaar voor alle voorbijgangers op de stoep en uitgezonden door zender W9.
Je hoort en ziet er onder anderen Medi (de drummer van Charlie Winston), de popsoul van Inna Modja en de rock van Mademoiselle K (foto).
___

GOED: Rock 'n Mode is hèt Kerstthema van Galeries Lafayette dit jaar - en designer Andrew Yang uit New York zorgt voor de uitwerking van dat thema.
BETER: De 20 meter hoge Kerstboom in Lafayette belooft dit jaar "cool et rebelle" te zijn.
BEST: Op de 6e verdieping van het warenhuis mag iedereen van 5 tot 11 december de nieuwste Fender-gitaren uit komen proberen (van 12 tot 17 uur).
___

Vitrine Rock 'n Mode, 9-17 november
Elke dag om 17 en om 18:30 uur
40 Boulevard Haussmann

Brassens in Parijs

2011-11-03T20:45:00.004+01:00

George Brassens, één van de grote helden van het Franse chanson, woonde meer dan 40 jaar van zijn leven in Parijs.
In het 14e en het 15e arrondissement.
En het is 30 jaar geleden dat hij overleed.
Daarom organiseert dat 14e arrondissement nu twee weken lang een Brassens-festival met natuurlijk concerten, maar ook exposities en lezingen.
Leuk is ook dat er door de gemeente Parijs een officieus wandelparcours is uitgestippeld, langs de adressen waar de zanger+snor+pijp+gitaar woonde.
Toen hij 18 was, kwam hij in Parijs aan (dat was in 1939) en trok hij in bij Tante Antoinette, 173 Rue d'Alésia, leren we bijvoorbeeld.
Na de Tweede Wereldoorlog trok hij in bij vrienden van de familie, Jeanne en Marcel Planche, op nummer 9 van de Impasse Florimont.
,,Chez Jeanne, la Jeanne, on est n'importe qui, on vient n'importe quand'', zong hij erover.
___

LEUK: De wandelroute biedt nog veel meer chanson-historie, bijvoorbeeld het huis van Brassens waar ook Brel en Perret vaak op bezoek kwamen.
JAMMER: Dat we vooral woonadressen te horen krijgen, en niet bijvoorbeeld ook de kroegen waar Brassens uit hing.
___

Festival Brassens in het 14e, 4 tm 19 november

Een steegje met allure

2011-11-01T18:00:00.003+01:00

Ik doolde wat rond, tussen twee afspraken, en voor ik er erg in had, stond ik in de Rue Pierre Guérin.
En dat was leuk.
Een klein doodlopend straatje, de heuvel op, zomaar ergens in west-Parijs.
Ik zag bomen en bamboe.
Ik liep over kasseien en hoorde een hondje blaffen.
Er stonden mooie huizen met oude houten luiken.
Het was herfst en de goudgele bladeren kraakten onder mijn schoenen.
Geen auto’s, geen herrie.
Alleen het geluid van potten en pannen dat door het steegje dwarrelde, afkomstig uit een openstaand keukenraam.
___

VREEMD: Twee agenten in burger die me staande hielden, met hun penningen zwaaiend en vragend wat ik daar liep te doen.
LOGISCH: De vrouw van de Franse president, Carla Bruni, woont hier in dit idyllische steegje.
___

P.S.: De bijgaande foto is dus van de Rue Pierre Guérin, maar dan wel genomen vanuit de enige hoek die werd goedgekeurd door die twee agenten, wat dus niet de mooiste hoek is. Oftewel: je ziet geen huis van Carla Bruni, maar deze foto is wel officieel goedgekeurd door het politiekorps dat ons presidentieel echtpaar bewaakt - een (twijfelachtige) primeur voor Out In Paris...

Eten met de elite

2011-10-30T23:28:00.006+01:00

Voor degenen die durven:
- Eten bij de Parijzenaars
- Eten als de Parijzenaars
- En eten mèt Parijzenaars - en dan de chique soort.
Ik verzin het niet zelf, maar enkele leden van "la haute société française" hebben besloten gasten uit te nodigen aan tafel.
En dat doen ze via La Touche Française.
Je meldt je aan en vervolgens kan je zeggen of en wanneer en wat je wilt lunchen of dineren mèt de elite van Parijs en belangrijker: bij die elite thuis.
Jawel, in hun huizen of appartementen (foto).
De organisatoren voorspellen dat je aan tafel komt te zitten bij "aristocraten, kunstenaars en intellectuelen".
En aangezien het bedrijf is aangesloten bij het toerismebureau van Parijs, ga ik er maar van uit dat het klopt.
___

HEEL ERG GOED: Je krijgt champagne, een voorgerecht, een hoofdgerecht, kaas en een nagerecht, vergezeld van allerhande passende wijnen. Je kunt je er met een 2CV naar toe laten rijden. Je kunt zelfs taalvoorkeuren opgeven.
HEEL ERG FOUT: Je betaalt 260 euro per persoon als je met z'n tweeën komt en kiest voor de 'authentieke' maaltijd. Kom je met meer dan wordt het 'goedkoper', tot 140 euro per persoon (bij groepen vanaf 7 personen).
___

Cocktails verstopt achter taco's

2011-10-26T15:53:00.005+02:00

Als twee top-Parisiennes....
(nou ja, ze zijn allebei top en ze wonen allebei in Parijs)
... vertellen dat ze een zelfde favoriet café-restaurant hebben, dan zit er maar één ding op.
Gaan!
Naar Candelaria dus, in de Marais.
We stapten uit op metrohalte Filles du Calvaire, liepen de saaie Rue Saintonge in, en stonden voor een saaie gevel.
Dat is dus Candelaria.
Maar achter de deur...
,,Het concept lijkt op dat van L'Esquina, een legendarische bar in Soho in New York'', aldus top-Parisienne 1: Laura Gonzalez, die in Parijs het nieuwe ontwerp verzorgde van Régine's Club en van nachtclub Bus Palladium.
,,Ongelooflijk, het voelt als een illegale bar van na de oorlog'', aldus top-Parisienne 2: Audrey Dana die nu in het theater staat met Johnny Halliday (maar dat nemen we haar niet kwalijk).
Om precies te zijn: bij Candelaria eet je Mexicaans in een piepklein kamertje, èn drink je de meest fantastische cocktails in een zaaltje dat er gezellig/rommelig/hippie-achtig uit ziet.
Laura Gonzalez prijst de "ambiance cubaine rétro".
Audrey Dana gaat voor de "cocktails waar je van omvalt": de "Love by the Moon" bijvoorbeeld, "die smaakt als een snoepje".
___

EERST: Kom je binnen in de licht gekleurde ruimte waar je Mexicaans eet.
MAAR DAN: Ga je achterin de zaak een deur door en kom je in the verstopte place to be terecht, waar je niet eet en waar het niet licht is, maar waar je drinkt en waar je het warm krijgt.
___

Candelaria, 52 Rue de Saintonge

Literaire avonden en Duitse bezetters

2011-10-26T00:04:00.006+02:00

Oké, je moet er even voor reizen, naar de uiterste westkant van Parijs.
Daar loop je dan eerst door fraaie, maar een beetje verlaten straten.
En dan ineens sta je voor één van de mooiste en best verstopte kastelen van Parijs.
La Muette.
In een achterafstraatje, dat er normaal gesproken te saai uit ziet om in te lopen.
Het huidige kasteel La Muette werd 90 jaar geleden gebouwd door arts, ondernemer en toneelschrijver Henri de Rothschild - die er grote feesten, literaire avonden en artistieke bijeenkomsten organiseerde.
Voor die tijd stonden hier ook al kastelen, soms wel, soms niet deel uitmakend van het Bois de Boulogne, waar Lodewijk XVI woonde, waar Marie-Antoinette verbleef in afwachting van haar huwelijk met de koning, waar ooit een spoorbaan door de tuin liep, waar een banket voor 15.000 soldaten werd georganiseerd en waar Rossini en Berlioz privéconcerten gaven.
Afijn, die historische panden werden vanaf de 16e eeuw verbouwd, opgebouwd en weer afgebroken en nu is het huidige kasteel eigendom van de OESO.
Voor belangstellenden: alleen de voorgevel is vanaf de straat te zien.
Daarom op de foto hierboven maar even speciaal de achterkant.
___

IN 1940: nam de Duitse marine het kasteel in om er haar plaatselijke hoofdkwartier te vestigen.
IN 1945: namen de geallieerden hun intrek in La Muette, onder wie de bevelhebbers van de Amerikaanse marine.
___

La Muette, Rue André Pascal

Het nieuwe Orsay (2)

2011-10-19T23:31:00.004+02:00

Tsja, en als Musée d'Orsay dan ook nog een nieuw café opent, en niet zomaar een café, maar een spectaculair café, ontworpen door de Braziliaanse broers Fernando en Humberto Campana, dan mag dat hier natuurlijk ab-so-luut niet ontbreken.
Het Café de l'Horloge dus.
Dat zo heet vanwege die enorme klok in het raam.
Maar die renovatie van het café, daar gaat het om.
Muren die de zaal weerspiegelen als in rimpelend blauw water.
Bewerkte goudkleurige lampenkappen.
Opvallende oranje buizenconstructies die als scheidingswanden fungeren.
Art nouveau, las ik in Le Figaro.
Nou, dat lijkt me een understatement.
Éen van de verrassingen van het jaar, schreef L'Express.
That's more like it.
___

GOED: De lef van museumdirecteur Guy Cogeval om zo'n opvallend modern interieur aan het huiscafé te geven.
FOUT 1: De beperkte openingstijden, van 10 tot 18 uur en alleen op donderdag tot 21 uur.
FOUT 2: De te eenvoudige kaart die detoneert bij zo'n uitbundig interieur.
FOUT 3: Het café is niet openbaar, maar alleen toegankelijk met een toegangskaartje voor het museum.
___

Het nieuwe Orsay (1)

2011-10-19T17:51:00.005+02:00

Als een museum renoveert, is dat dan interessant?
Wel als het 20 miljoen kost en één van 's werelds grootste collecties impressionisten betreft!
Oftewel: Musée d'Orsay heeft zich een nieuw jasje aangemeten.
Morgen gaan de deuren open van het compleet gerenoveerde deel, waaronder de beroemde vijfde verdieping waar je de kunstschatten ziet van Monet, Renoir en Cézanne.
De architect was Jean-Michel Wilmotte.
En ik moet toegeven: operatie geslaagd.
Donkere muren, houten vloer, prachtige belichting: de impressionisten zijn letterlijk in een nieuwe - en sterk verbeterde - omgeving gezet.
Prachtig. Gaat dat zien.
___

GOED: Die prachtige zilverkleurige bankjes in de museumzalen op de 5e verdieping, die zijn van de Japanse designer Tokujin Yoshioka.
FOUT: Met 3 miljoen bezoekers per jaar, blijft het nog steeds dringen in Musée d'Orsay.
___

Musée d'Orsay, 1 Rue de la Legion d'honneur

Binnen en buiten kunst

2011-10-17T10:13:00.004+02:00

In het prachtige Grand Palais is kunst van 168 galeries te vinden.
In het Louvre zijn beeld- en geluidskunstenaars actief.
En in twee parken, de Jardin des Tuileries en de Jardin des Plantes (foto), worden aan de lopende band voorstellingen georganiseerd en zijn films, beeldhouwwerken en nog veel meer te zien.
Oftewel: Parijs staat weer even helemaal in het teken van de kunst.
Eén van 's werelds grootste beurzen voor hedendaagse kunst, de Fiac, strijkt weer neer in de Franse hoofdstad.
Met zelfs een mobiel museum: een "container" vol kunst.
Nou is die Fiac een beetje elitair: ik bedoel, vooral voor kunsthandelaren.
Wie de alternatieve scene wil zien, wie stropdassen wil mijden en liever ziet waar het echt bruist, die kan precies dezelfde dagen terecht bij het Gemeentemuseum voor Moderne Kunst.
Daar wordt het Slick-festival weer georganiseerd.
Jonge kunstenaars, moderne kunst, hippe muziek en veel sfeer!
___

MOOI: Het kunstwerk Whispers van Nelly Agassi, te zien op de Fiac
LEKKER: Café La Perle (je weet wel, van John Galliano) opent een dependance tijdens Slick, met eten, apéro en dj's.
___

Fiac, 20-23 okt.
Slick, 20-23 okt.

Woest en intiem

2011-10-14T10:59:00.005+02:00

Je hebt hotels in Parijs die zich profileren als "verstopt".
En je hebt hotels in Parijs die zijn echt een beetje verstopt.
Het Hidden Hotel hoort in die laatste categorie. Het ligt op een steenworp afstand van de Arc de Triomphe maar ligt ver genoeg weg van de drukte.
Sterker nog: in de straat is het meestal doodstil.
En er is verder in die straat he-le-maal niks te doen.
Dus geen toerist te zien.
Maar dan het hotel zelf.
'Materialen, kleuren en geuren zorgen voor een hedendaagse en tegelijk tijdloze atmosfeer'.
Zo beschrijft de website van het Hidden Hotel het.
Maar inderdaad, zelf zag ik ook sfeervolle en mooie kamers.
Modern design, maar ook warm.
Natuurlijke materialen en toch bedden die lekker liggen.
De bedden zijn afgeschermd van de rest van de kamer met linnen gordijnen: intiem.
De badkamer, met steen en marmer, is juist weer open: sexy.
___

MOOI: Die prachtige en tegelijk woeste houten voorgevel op de begane grond.
OOK MOOI: De prijzen, al vanaf 109 euro per nacht bij online boeking. En 10 procent korting bij boekingen voor drie dagen of meer.
___

Hidden Hotel, 28 Rue de l'Arc de triomphe

Achter de schermen van Dior

2011-10-10T22:49:00.005+02:00

Altijd al eens rond willen kijken achter de schermen van La Grande Épicerie - je weet wel, dat eet- en drinkparadijs van warenhuis Le Bon Marché?

Wil je er wel eens praten met de wijnleverancies, proeven van de hapjes, zelf taartjes helpen maken?
Of:
Benieuwd hoe in de werkplaats van Dior de haute couture wordt vervaardigd, hoe edelstenen sieraden worden?
Of zou je wel eens hoogst persoonlijk van Thierry Wasser willen horen hoe hij zijn parfums voor Guerlain samenstelt?
Afijn, je dacht het al: dat kan dus.
Moederbedrijf LVMH organiseert aanstaand weekend open huis in een groot aantal filialen van haar luxebedrijven.
Twee dagen lang rondkijken, leren, ruiken en proeven op allerlei plaatsen in Parijs.
Gratis, voor iedereen, zolang er plaats is.
___

GOED: Zo'n kans om bij Dior of Guerlain achter de schermen te kijken, krijg je - doorgaans - maar één keer.
FOUT: Ook Veuve Clicquot (met) en Château Cheval Blanc (zonder bubbels) openen hun deuren - maar helaas niet in Parijs...
___

De tips van Frédéric Beigbeder

2011-10-08T22:01:00.004+02:00

Voor de Francofielen behoeft Frédéric Beigbeder natuurlijk geen introductie meer: één van de meest gelezen schrijvers van jonge Fransen en het enfant terrible van literair Parijs.
En aangezien hij net een film aan het maken is en een nieuw boek heeft geschreven: bij deze zijn Parijs-tips!
Het mooiste plein van de stad, aldus Beigbeder: Place Dauphine op Île de la Cité - waar hij de vrouw meenam naar Hôtel Henri IV die later de moeder van zijn dochter werd.
De meest hippe club van de stad, aldus Beigbeder: Montana, in Saint-Germain des Prés, in de straat 'waar Boris Vian vroeger trompet kwam spelen'.
Volgens de schrijver is Montana hèt bedevaartsoord voor alle party people in Parijs, 'helaas op 20 meter afstand van mijn huis'.
En een uitstekende cassoulet eet je, aldus Beigbeder, bij Au Bon Saint-Pourçain, tussen Montana en de Jardins du Luxembourg. In één van de heerlijkste straatje van Parijs, de Rue Servandoni.
___

GRAPPIG: Beigbeder zei laatst in een interview dat hij ouder werd
OMDAT: Hij liever gelezen dan gedownload wordt
DUS: Verzet hij zich tegen het digitale boek: 'langer dan 30 pagina's houd je dat niet vol'.
CONCLUSIE: 'Ik word nu behandeld als een gek'.
___

Hôtel Henri IV, 25 Place Dauphine
Montana, 28 Rue Saint Benoît
Au Bon Saint-Pourçain, 10 bis Rue Servandoni

Pure poëzie in de metro

2011-10-05T11:16:00.002+02:00

Vaak stinkt het er en is het er griezelig druk.
Maar de metro van Parijs kan betoverend mooi zijn.

Zomaar een filmpje van twee mensen die oog hebben voor schoonheid.
Wat ze wilden vastleggen: 'dat moment van onzekerheid en magie dat je overvalt als je uit de diepte van de metro weer opstijgt'.
En ik ben het helemaal met ze eens.
Wie het zelf eens wil beleven: neem buiten de spits de metro in Parijs, sluit neus en oren af, denk aan de piano van Duke Ellington en bewonder wat er om je heen gebeurt.
___

MIJN FAVORIETE METROSTATION OM UIT TE STAPPEN 1:
Saint-Georges in de avond: pure stilte en romantiek.
MIJN FAVORIETE METROSTATION OM UIT TE STAPPEN 2:
Lamarck-Caulaincourt: pure poëzie met z'n trappen, winkeltjes en cafeetjes.
___

Nuit blanche, nr. 10

2011-09-29T09:45:00.005+02:00

Drie redenen om aanstaande zaterdag - 's avonds en 's nachts - in Parijs te zijn.
(1) Op een binnenplaats aan de Rue des Francs-Bourgeois wordt je van 7 uur 's avonds tot 7 uur 's morgens met een paraplu ondergedompeld in een ware Purple Rain, ja, die van Prince, gemaakt door kunstenaar Pierre Ardouvin (foto).
(2) Christian Boltanski toont in Théatre de l'Atelier zijn nieuwste kunstwerk, 'Morgen zal de Hemel rood zijn'.
(3) In het prachtige eeuwenoude Collège des Bernardins wordt minimalistische muziek gemixt, met intermezzos van de Amerikaanse trompettist Rhys Chatham.
Oftewel: het is zaterdag weer Nuit Blanche: het jaarlijkse feest waarbij heel Parijs 's avonds en 's nachts in het teken van kunst en cultuur staat. Overal - in parken, op straat, in kerken en op pleinen - 12 uur lang kunstenaars in het donker.
(Om half drie 's nachts les in hiphop-dance: het kàn zaterdag!)
___

MOOI GEDAAN: Het is al het 10e jaar dat dit evenement plaatsheeft in Parijs.
MOOI GEZEGD: ,,Un Paris poétique et artistique'', noemt Alexia Fabre het evenement, de artistiek directrice van de Nuit Blanche.
___

Purple Rain
Hôtel d'Albret, 31 Rue des Francs-Bourgeois
Christian Boltanski
Théâtre de l'Atelier, 1 Place Charles Dullin
Rhys Chatham
Collège des Bernardins, 20 Rue de Poissy

Maak zelf je Harcourt-glamourfoto in Parijs

2011-09-26T17:33:00.008+02:00

Dat je in Parijs op een originele manier op de foto kan gaan, dat weten de vaste bloglezers wel.
Maar dat je ook kunstzinnig èn glamourachtig kan worden vastgelegd voor een prima prijs: dat is nieuw.
De beroemde fotostudio Harcourt heeft besloten twee cabines in Parijs neer te zetten.
Je weet wel: zo'n hokje met een gordijntje.
En waar je voor een glamour "Harcourt"- portret normaal een bedrag vanaf 900 euro betaalt, betaal je in die cabine een tientje.
En dan krijg je 4 pasfoto's of een portretfoto.
Op z'n Harcourts.
Dus zwart-wit, met schaduw en licht en donker langs de randen - zoals bij Laetitia Casta (foto)!
En deze cabine heeft wel een rood gordijntje!
___

GOED: Geweldig leuk idee dit.
FOUT: Maar de eerste pasfoto's die ik zag waren leuk, maar toch niet zo gelikt als de "echte" Harcourts, maar ja, daar kwamen ook stilisten à 2.000 euro per shoot aan te pas.
___

Harcourt cabine
Bij Franck & Fils, 2e etage 80 Rue de Passy
En bij de mk2 bioscoop 128-162 Avenue de France

Munch, Matisse en Maori

2011-09-25T21:37:00.006+02:00

Daar gaan we: de mooiste exposities dit najaar in Parijs!
(en de keus is groot: veel grote namen in mooie grote zalen)
Allereerst, net begonnen in Centre Pompidou: een mooie tentoonstelling van Edvard Munch.
"Onbekend en onbemind", schreef Le Monde over de Noor en daarom wil deze expositie eens een andere Munch laten zien: die van de 20ste eeuw, die van Munch die wèl beinvloed werd door de buitenwereld. Verrassend.
En dan is er in het Grand Palais straks ook Matisse te zien. Niet alleen, maar samen met anderen als Cézanne en Picasso: oftewel "de Stein-collectie", één van de grootste verzamelingen moderne kunst, van één familie, aangelegd vanaf begin 20e eeuw. Een must see, zou ik zeggen.
Een week later is er dan ook nog Cezanne alleen in Parijs.
Want wie denkt dat Cézanne bij de Provence hoort, heeft het mis. Zo'n beetje de helft van zijn tijd bracht hij door in de Franse hoofdstad, en daar gaat deze tentoonstelling over, aan de rand van de Jardin du Luxembourg.
Cézanne's begintijd en de naakten en stillevens die hij in Parijs schilderde: alles komt aan bod.
Twee heel andere tentoonstellingen, maar niet minder interessant:
Fra Angelico - de schilder der Engelen - is te bewonderen in Musée Jacquemart-André.
De Maori - ja, de autochtone bewoners van Nieuw-Zeeland - en vooral hun kunstschatten zijn te zien in Quai Branly.
___

GOED: Wordt het een mooi najaar voor de kunst in Parijs of niet?
MINDER GOED: En dan noem ik alleen nog maar de echte publiekstrekkers...
___

Edvard Munch, l'oeil moderne
tm 9 jan, Centre Pompidou
Matisse, Cézanne, Picasso...L'aventure des Stein
5 okt.-16 jan, Grand Palais
Cézanne et Paris
12 okt.-26 feb., Musée du Luxembourg
Fra Angelico et les Maîtres de la Lumière
tm 16 jan, Musée Jacquemart André
Maori, leurs Trésors ont une Âme
4 okt.-22 jan., Musée Quai Branly

Vier uur wachten, 250 km rijden

2011-09-23T17:19:00.004+02:00

Als je dezer dagen ineens halfronde glazen koepels in de straten van Parijs ziet verrijzen: geen paniek. Het is Autolib'!
Jawel, het vierwielige broertje van Vélib'.
Je kunt straks dus een elektrische auto reserveren, huren en ophalen bij zo'n Autolib'-station en 'm vervolgens achterlaten bij een ander station.
Het Amsterdamse witte fietsenplan dus, maar dan, euh, in Parijs en met auto's en níet gratis.
Op 1 december gaat het officieel van start.
Dan zullen er ongeveer 250 stations klaar zijn, in en rond Parijs, en een half jaar later moeten het er ongeveer 1100 zijn.
En die auto's noemen ze Bluecars. Daarvan moeten er straks in totaal 3.000 rondrijden.
Als de lithiumaccu vier uur is opgeladen rijd je er 250 kilometer mee in de stad.
Nog even geduld dus, maar over ruim twee maanden is het zover.
___

STAP 1: Neem een abonnement (vanaf 12 euro per maand)
STAP 2: Reserveer een auto per internet, telefoon of bij zo'n station
STAP 3: Betaal per half uur (vanaf 5 euro)
STAP 4: En haal je auto op
___

Een park en een ballon

2011-09-20T23:23:00.003+02:00

Even een raadsel:
- Het ligt aan de Seine
- Er komen niet of nauwelijks toeristen
- Je kunt er 150 meter de lucht in
En?
Jawel, Parc André Citroën, in het zuidwesten van Parijs, ten zuiden van de Eiffeltoren.
Het is een bijzonder park want pas 19 jaar oud en bedacht door architecten (je weet wel: van gebouwen) en niet van landschapsarchitecten (die van het groene dus).
Daardoor is het park vooral rechthoekig, maar dan wel weer met kleine parkjes/tuinen (ontworpen door landschapsarchitecten) aan de zijkanten en met twee gigantische serres vol tropische planten en bomen.
En met een gigantische diagonale streep erdoor.
En het ligt zo ver weg uit het centrum dat (1) geen toerist er naar afreist en (2) geen touroperator er voor om wil rijden omdat er in de directe omgeving ook geen enkele andere toeristische attractie is te ontdekken.
Dus wie ontmoette ik er wel?
Twee meisjes liggend in het gras met een waterpijp.
Kantoormensen met hun lunch.
Scholieren die er aten en dronken.
Een groep dames in dure sportpakjes die begeleid door een gebruinde atleet rondjes renden en strekoefeningen deden.
En, oh ja, die naam: vroeger zaten op deze locatie de... jawel, Citroën-fabrieken.
___

GOED: Je kunt in het park - als het weer het toelaat - ook in een luchtballon stappen, die vastzittend aan een lijn, 150 meter omhoog gaat.
FOUT: Die ballon of de schermen erop verkleuren al naar gelang de luchtvervuiling in Parijs toe- of afneemt - alleen weet bijna niemand dat daarvoor die kleuren bedoeld zijn...
___

Parc André Citroën, Quai André Citroën

De lekkerste brioche

2011-09-17T17:57:00.005+02:00

Je zult maar een culinaire keurmeester zijn!
Taartjes testen of Michelinsterren uitdelen....
En sommigen mogen dan ook nog de beste brioche uitkiezen:

Omdat ik als blogger natuurlijk niet àlles in Parijs zelf kan uitproberen moet ik soms maar vertrouwen op het oordeel van anderen.
En aangezien François Simon van Le Figaro een grootheid is, durf ik zijn ranglijst van de beste brioches in Parijs hier zonder twijfel te noemen.
Kortom: waar vind je de lekkerste brioche, die kruising tussen cake en zoet broodje?
Op nummer 1: de beroemde pâtissier Lenôtre, en dan de vestiging bij Bastille.
Je betaalt hier dan wel 1,70 euro voor een mini-brioche, maar dan heb je ook wat: luchtig van binnen en de geur van echte boter. ,,Het beroemde bedrijf bewijst nog eens dat ze de klassiekers van de zoetigheden onder de knie heeft.''
Op de 2e plaats: Au Levain d'Antan, in noord-Parijs - de bakker die dit jaar ook al werd uitgeroepen tot beste baguettebakker van Parijs!
De derde plaats wordt gedeeld door drie bakkers: La Pâtisserie des Rêves (geen onbekende voor de lezers van dit blog), het beroemde Ladurée (idem) en de winkel van Gontran Cherrier (Frankrijks eigen Jamie Oliver, nou ja, ongeveer dan).
___

GOED: De beste baguette en de op één na lekkerste brioche: verdien je dan geen lintje ofzo?
FOUT: Op een gedeelde laatste en 18e plaats eindigt Éric Kayser - die altijd zulke héérlijke broden heeft. Hoe kan dat??
___

Lenôtre, 10 Rue Saint-Antoine
Au Levain d'Antan, 6 Rue des Abesses
Pâtisserie des Rêves, 93 Rue du Bac
Ladurée, 16 Rue Royale
Gontran Cherrier, 22 Rue Caulaincourt

Een prins in een zakenwijk

2011-09-16T14:08:00.003+02:00

Als je niet dit, maar volgend weekend in Parijs bent, zou ik op zaterdagavond even langs Europa's grootste zakenwijk gaan.
In La Défense staat dan namelijk een groots spektakel op het programma.
Le Petit Prince, jawel die van Antoine de Saint-Exupéry, krijgt dan een eigentijdse uitvoering.
Oftewel: op de zogeheten Esplanade word je in het (half)donker overdonderd door de prins, door de stem van acteur Pierre Arditi, door projecties, door laserstralen en door licht, geluid en vuurwerk.
Kortom: een Franse klassieker in een nieuw jasje op een eigentijdse locatie.
___

GOED: De show is het werk van Jacques Couturier - het bedrijf dat ook het vuurwerk mocht verzorgen bij het recente huwelijk van prins Albert van Monaco met zwemster Charlène Wittstock (jazeker: die zijn nog altijd samen).
FOUT: Mag zo'n show ook eens gegeven worden met mijn persoonlijke beste-jeugdboek-aller-tijden: Alleen Op De Wereld, pardon: Sans Famille?
___

Le Petit Prince
Esplanade de la Défense
24 september, vanaf 21 uur
Toegang gratis

Barbie en Marokkanen

2011-09-15T12:07:00.004+02:00

Even twee aardige tentoonstellingen die nu zijn te bezoeken in Parijs.
Allereerst is er 's werelds grootste verzameling speelgoed in het Grand Palais.
Je kunt je er - als een kind - verwonderen in zalen vol met teddyberen, trapautootjes, poppenhuizen en een "Barbie Foot" (foto) - ooit gemaakt in een oplage van 10 stuks.
Maar de expositie legt ook feilloos en pijnlijk bloot hoe speelgoed ons in feite klaarstoomt voor de maatschappij.
Leuk en interessant.
Dan is er in het stadhuis van Parijs ook nog de tentoonstelling over de honderden jaren van historische betrekkingen tussen Marokko en Europa.
Verplichte kost voor iedere Nederlander die z'n mening al klaar heeft over Marokkanen.
De exposities wil, met schilderijen, archiefwerk, boeken en kranten, stereotypen bestrijden en een gezamenlijke geschiedenis blootleggen.
Interessant en leuk.
___

WEETJE 1: In 1708 schonk Nederland aan de Koning van Marokko, in het kader van de goede betrekkingen, een vergulde koets, groene thee en "50 paar pistoole", zag ik op de ene tentoonstelling.
WEETJE 2: Je kunt je als man laten vereeuwigen in een barbie-jurk, ondervond ik aan den lijve op de andere tentoonstelling.
WEETJE 3: Tijdens de Tweede Wereldoorlog vielen er onder Marokkaanse militairen die meevochten met de geallieerden, 10.000 doden, las ik op de ene expositie.
WEETJE 4: Een Bugatti 44 Torpedo, in blauw en rood, is te klein voor mij maar precies geschikt voor twee peuters, zag ik op de andere expositie.
___

* Des jouets et des hommes
Tot 23 januari, Grand Palais
Entree 11 euro
* Le Maroc et l'Europe
Tot 8 oktober, Hôtel de Ville
Entree gratis

Buenos Aires, milonga en tango

2011-09-13T08:34:00.004+02:00

Ach ja, de historische banden tussen Parijs en Buenos Aires...
En de schoonheid die beide steden delen...
Wie - net als ik - verliefd is op de Franse èn de Argentijnse hoofdstad, kan deze dagen niet om het Tandem-festival heen - in Parijs dus.
Argentijnse films, beeldhouwers, theatermakers en natuurlijk: muziek en dans, allemaal in de Franse hoofdstad de komende maanden.
Zo'n 50 artiesten worden overgevlogen om te laten zien hoe de tango wordt gedanst en hoe de tango klinkt. Met - geheel terecht natuurlijk - een eerbetoon aan Astor Piazzolla.
Als ik de verhalen mag geloven, maakte nota bene Carlos Gardel bijna 100 jaar geleden zijn Franse debuut in Parijs, in Cabaret Florida, dus waar anders dan hier kan de tango geëerd worden?
Voor de liefhebbers trouwens: op deze site vind je alle informatie over de tango in Parijs, waar je 'm kan horen en waar je kunt dansen.
___

FAVORIET 1: Op 16, 17 en 18 september worden de 'noches de Buenos Aires' georganiseerd , met in cultureel centrum 104 de traditionele (met orkest) en de nieuwste vormen van de tango (met Argentijnse dj's).
FAVORIET 2: Aanstaande zondagmiddag is in die 104 ook een 'bal populaire', met milonga's, gekozen en gedraaid door Odile Fillion.
___

Tandem Paris-Buenos Aires,
t.m. 24 december

Rugby in Parijs

2011-09-11T21:31:00.003+02:00

Het duurde bij mij even voor het was doorgedrongen, maar de sportfanaten zijn natuurlijk al dagen opgewonden: het WK rugby is begonnen!
En laat rugby nou een sport zijn die de Fransen (oké: vooral de zuidelijke Fransen) volop bezig houdt.
Afijn: als je in Parijs bent en wilt meeleven met de sportminnende Fransen is er maar één voor de hand liggende weg: ga naar de French Flair (foto). Dat is het meest beroemde rugbycafé van Parijs, middenin het noordelijke uitgaansleven van de stad.
Alle wedstrijden (ook zonder Franse deelname) worden op grote schermen uitgezonden in het café en er is zelfs een speciaal zuid-Frans buffet met allemaal, euh, rugbyspecialiteiten (?) zoals Baskische taart en ham en worsten.
___

GOED: Als Frankrijk het niet ver schopt, zijn er altijd nog de poulewedstrijden (18, 24 sept. en 1 okt) die je in de French Flair kunt bekijken!.
BETER: De wedstrijden zijn ook live te volgen op de schermen die zijn opgehangen in een tiental metrostations in Parijs en op station Auber is zelfs een rugby-park ingericht van 300 m2.
FOUT: Dat Rugbypark was er bizar genoeg alleen vorige week, als opwarmertje voor het WK!
WEER GOED: Op metrostation Saint Lazare is een tentoonstelling te zien over de Maori - jawel, uit Nieuw-Zeeland, ook een rugbyland.
___

French Flair, 75 bis Boulevard de Clichy

Nouvel Design en Lagerfeld glazen

2011-09-06T14:34:00.007+02:00

Koffiekopjes en hotelkamers. Stoelen, banken en bedden. Gevels, lampjes en waterkranen. Een bloempot en een plakbandhouder.
Wie goed zoekt, kan dat volgende week allemaal vinden in Parijs.
Want het is dan Paris Design Week.
Zeven dagen lang kunnen professionals en algemeen publiek langs winkels, galerieën, hotels, modehuizen en zelfs autoshowrooms struinen - die hun deuren openen en speciale activiteiten organiseren.
Het aanbod is overweldigend, daarom heb ik maar wat leuks voor je uitgekozen:
- Frankrijks toparchitect Jean Nouvel laat in eigen huis zijn nieuwste designs zien (maandag van 19 tot 21 uur; 10 Cité d'Angoulème).
- Bij conceptwarenhuis Merci (11 Boulevard Beaumarchais) kan je 's avonds Japanse whisky proeven!
- Kook- en koffie-proef-les van een "caféologue" bij Cook & Coffee (3 Rue Paul Cézanne). En op dinsdagmiddag is het hier tijd voor cupcakes, smoothies en milkshakes.
- Bij shopaholics-tempel Colette (213 Rue Saint Honoré) staan de nieuwe glazen van Karl Lagerfeld.
- Elke dag kan bij de geweldigde Rose Bakery een lunchbox kopen voor onderweg (10 Boulevard de la Bastille).
Maar de week biedt ook allerlei verrassingen. Hotel Mama Shelter bijvoorbeeld - mede ontworpen door Philippe Starck - heeft 's avonds optredens en dj's (109 Rue de Bagnolet; foto).
___

ALLESWETERS: Wie alle deelnemende organisaties, winkels en instellingen wil zien, en wil weten wat ze allemaal doen, klik hier.
FEESTBEESTEN: Wie alleen wil weten waar en wanneer de feestjes zijn, de cocktails worden georganiseerd en waar champagne wordt geschonken, klik hier.
___

Paris Design Week, 12-18 sept.

Aznavour in de olie

2011-09-05T09:27:00.005+02:00

Ik beloof je: dit wordt de week van Charles Aznavour.
Deze grootmeester van het Franse chanson treedt namelijk weer op, om te beginnen in L'Olympia - het legendarische theater in Parijs.
Aznavour (87 lentes jong) mag dan vooral bekend zijn om zijn liedjes, maar hij heeft ook nog andere prestaties van formaat op zijn naam staan:
- Hij is acteur en speelde in tientallen films
- Hij is de actieve en vrijwillige wereldwijde ambassadeur van zijn 'vaderland' Armenië
- Hij is drie keer getrouwd
- Hij heeft de (volgens sommigen twijfelachtige) eer door Matthijs van Nieuwkerk te zijn bestempeld als "de beste zanger die ooit heeft geleefd".
Afijn: wat betreft Aznavour en Parijs wilde ik je alleen nog even tippen: de chansonnier maakt ook zijn eigen olijfolie, op zijn eigen landgoed in de Provence.
En laat je die nou in Parijs bij één winkel kunnen kopen: de Drugstore op de Champs-Élysées!
___

NICOLAS SARKOZY: is de enige particulier die de olijfolie van Aznavour direct zelf afneemt. Voor de rest gaat de olie alleen naar de Drugstore, naar restaurants en naar een kleine winkel in Mouriès.
DOMINIQUE STRAUSS-KAHN: is niet - zoals velen denken - de hoofdrolspeler in één van Aznavours nieuwste liedjes, "L'instinct du chasseur", Jagersinstinct: ,,Het nummer was al geschreven voor de zaak-DSK losbrak'', aldus de zanger. (Hoewel het bijna hilarisch is om met 'de DSK-kennis achteraf' de tekst van dit nummer te beluisteren)
___

Aznavour in Olympia
7 sept - 6 okt
28 Boulevard des Capucines

Drie sterren voor half geld

2011-09-02T16:49:00.005+02:00

Ik ben er een beetje vroeg mee, maar je moet er ook tijdig bij zijn.
Het is straks namelijk weer "restaurantweek" in Frankrijk, oftewel: Tous au Restaurant.
En dat wil zeggen: eten voor de halve prijs.
Je komt met twee en betaalt voor één. Van 19 tot en met 25 september.
Zo'n 2.000 restaurants in heel Frankrijk doen mee, in Parijs meer dan 100.
En het allerleukste: ook toprestaurants doen mee, gelauwerd met één, twee of drie sterren.
Alain Ducasse is de initiatiefnemer en ook hij opent z'n deuren voor de halve prijs.
En Hélène Darroze (foto) verklapte me al dat ze een speciaal Tous-au-Restaurant-menu heeft samengesteld: 50 euro voor de lunch, 85 euro voor het diner.
Oftewel: dan kan je samen lunchen bij Darroze (één Michelinster) voor 25 euro de man.
Een buitenkansje.
___

DOEN: Online reserveren op de Tous-au-Restaurant-site vanaf 7 september 10 uur. Wees er snel bij, want vorig jaar liep het storm. Binnen een paar uur waren Ducasse en Darroze voor de hele week volgeboekt.
DAARNA DOEN: Een weekje Parijs boeken vanaf de 19e om alle door jou gereserveerde restaurants te bezoeken!
NIET DOEN: Voor de halve prijs gaan eten bij een restaurant waar de kwaliteit zo miserabel is dat je er ook de hele prijs niet zou betalen.
___

Tous au Restaurant
19-25 september
Reserveren vanaf 7 september

De Parijse club van David Lynch

2011-08-31T17:57:00.004+02:00

De deur die je op deze foto ziet is vooralsnog het enige dat het grote publiek te zien krijgt van de meest mysterieuze club in Parijs: Silencio, de privé-club ontworpen door de Amerikaanse filmmaker David Lynch.
Want de opening is pas voorzien ergens deze maand.
En de club zal het grootste deel van de tijd alleen toegankelijk zijn voor leden (65 euro per maand).
Gelukkig dus maar dat Out In Paris alvast binnen mocht kijken, om je een voorproefje te kunnen geven!
Je loopt allereerst een oneindige hoeveelheid trappen af. Want Silencio is aangelegd in de kelder van de succesvolle discotheek Social Club.
En dan kom je in smalle gangen en kleine kamertjes met lage halfronde plafonds, bedekt met goudkleurige blokken.
Verder is het interieur donker, zwart en zwoel.
Een goudkleurige bar aan de ene kant, een intiem hoekje met stoeltjes aan de andere kant. Verderop zijn er een klein podium, een bioscoop en een danszaal.
Spannend.
Zoals het hoort bij Lynch.
___

GOED: David Lynch werkte twee jaar aan het ontwerp van zijn eigen Parijse club.
OOK GOED: En hij baseerde zich daarbij op zijn eigen club Silencio zoals die te zien is in zijn meesterwerk Mulholland Drive.
___

Club Silencio, 142 Rue Montmartre
Van 18 tot 24 uur alleen voor leden

Fietsen op z'n Nederlands

2011-08-29T17:24:00.004+02:00

De fietser in Parijs kan op dit blog genoeg info vinden.
Hier zie je bijvoorbeeld waar je als modern fietser alles vindt en de beste fietsmaterialen koopt in Parijs.
Hier vind je een persoonlijke favoriete fietsroute van mij.
Hier vind je algemene tips en routes.
Maar wie toch het liefst de stad doorkruist met een (echt papieren) boekje in z'n handen of op het stuur, en dan ook nog in de Nederlandse taal: Joke Radius zorgt ervoor.
Ze schreef een gidsje met fietsroutes dwars door Parijs en hier vind je haar site met informatie en alvast wat tips èn met de plaatsen in Parijs waar je die gids kan kopen.
Radius heeft drie tochten bedacht, elk zo'n 25 kilometer lang, langs "kerkhoven, boulevards en voormalige spoorwegtracés".
___

GOED: ... dat zo'n boekje al die informatie geeft
MAAR: ... wie koopt er anno 2011 nou nog een b-o-e-k-j-e (hoe goed ook)?
LEUK: Zelfs Madame Figaro kwam kort geleden met allemaal tips voor "pédaler - chic et glamour".
NOG LEUKER: ... en daar reageerde Radius weer op door een ingezonden brief te schrijven aan Madame Figaro met daarin de mededeling dat haar fietsgids nu ook in het Frans is vertaald!
___

Eten in gezelschap

2011-08-26T23:01:00.003+02:00

Je bent in Parijs, je kent er niemand en je wilt (1) wel mensen leren kennen, en (2) wel eens gezellig met anderen eten.
De oplossing is nu (eindelijk ook in Parijs) paraat: colunching.
Oftewel: samen aan tafel met anderen die ook in Parijs iemand zoeken om (1) te leren kennen, en (2) mee te eten.
Kortom: soortgenoten.
Het idee is simpel: op de site meld je je aan, je organiseert zelf etentjes en nodigt mensen via de site uit, of sluit je aan bij de etentjes die anderen organiseren via de site.
Niet bij je thuis, nee, gewoon in een restaurant in Parijs.
De groepjes blijven klein en er is bijna elke dag wel ergens een etentje!
Aanstaande zondag bijvoorbeeld al, om 12:30 een 'big brunch', in het hyperhightech restaurant Music Hall.
Maar er wordt ook in kleinschaliger en intiemere gelegenheden gegeten, hoor. Donderdag bijvoorbeeld: dim sum in het 9e arrondissement!
___

SNEL: Alle etentjes worden bijgehouden en gemeld op de site, maar ook via facebook, twitter en een nieuwsbrief verspreid.
LANGZAAM: Wie eens een psychologische analyse over colunching wil lezen ("zeg me waarom u coluncht en ik zeg u wie u bent") kijk dan hier.
___

Foo Fighters en Sexy Sushi

2011-08-24T09:13:00.005+02:00

Ik ben er nog (net) op tijd mee, maar het is dan ook de moeite waard:
De Foo Fighters, Big Audio Dynamite en de Arctic Monkeys (wegens de status).
Sexy Sushi en Lykke Li (omdat die namen zo leuk klinken).
En Keren Ann en Anna Calvi (als 2 persoonlijke favorieten).
Allemaal treden ze aanstaand weekend op, net buiten Parijs.
Oftewel: het is weer tijd voor Rock en Seine, één van Frankrijks grootste popfestivals.
Er zijn dit jaar maar liefst 4 podia en het hele festival is en direct te volgen op iphone en androidtelefoons.
___

GOED: De vele extra activiteiten die er worden georganiseerd.
ZOALS (1): Mini Rock en Seine, voor kinderen, met een mini-rockstudio en een rockdisco met kinder-rock-dj's.
ZOALS (2): De après-Rock-en-Seine-concerten die er tot 's morgens vroeg worden gegeven in het Nouveau Casino in Parijs
___

Rock en Seine, 26,27, 28 aug.
Nationaal Domein Saint Cloud

Een zondagse Tour Nostalgique

2011-08-12T16:19:00.005+02:00

Oké, voor een keertje dan.
Nostalgie in Parijs èn op dit blog.
Want wie houdt er nou niet van Les Feuilles Mortes, J'suis Snob of La Javanaise?
Al deze beroemde chansons van pakweg 55 jaar geleden zijn nu nog een keer te horen.
Jawel, de tijd van het existentialisme, van Sartre en De Beauvoir, van Café de Flore.
Oftewel de culturele glorietijd van Parijs.
In theater Lucernaire worden deze zomer de jaren '46 tot '60 èn het cultureel klimaat van toen in Saint-Germain des Prés opnieuw tot leven gebracht.
Een combo met zangeres Dominique Conte vertolkt dan de chansons van Jacques Brel, Charles Aznavour en Boris Vian.
Laat je even gaan, laat 2011 even los, en neurie lekker mee met La Chanson de Prévert (Serge Gainsbourg) of Saint-Germain des Prés (Leo Ferré)
Het is de moeite waard, als ik de recensies mag geloven.
___

RECENSIE 1: "Jazzy en sensueel. Mis het niet." (FIP Radio)
RECENSIE 2: "Een muzikale reis met jazz, humor en sensualiteit" (France Inter)
___

Lucernaire, 53 Rue Notre Dame des Champs
Elke zondag om 17 uur en 19 uur, tot 4 september

Glas op 12 meter hoogte

2011-08-09T22:09:00.004+02:00

Als je verder loopt, dan zie je hoe het ook kan.
(Ik schrijf – voor de duidelijkheid – even een vervolg op mijn vorige bijdrage, zie hieronder).
De Passage du Grand Cerf leeft namelijk wèl.
Als je de Passage Bourg-L’Abbé (die van de vorige bijdrage, dus) uitloopt en de Rue Saint Dénis oversteekt kom je in de volgende overdekte straat terecht, die Passage du Grand Cerf dus.
Hij is 120 meter lang, telt drie etages en is 11,8 meter hoog – waarmee het naar 'eigen' zeggen de hoogste glazen overkapping van Parijs heeft.
Mooie houten gevels ook hier weer, geblokte tegels op de vloer, maar vooral: winkels en bedrijvigheid.
Je hebt hier een café, sieradenwinkels, stoffenwinkels, interieurwinkels, kledingwinkels, noem maar op. En dus lopen er ook mensen.
Deze passage is net zo oud als die aan de overkant, dus dat verklaart het verschil niet.
Nee, het is de renovatie in 1988 geweest die er voor zorgde dat deze doorgang charme èn levendigheid ademt, dat er mensen komen om 'm te bekijken en dat de passage nog van die prachtige authentieke details heeft.
___

GOED: De Passage du Grand Cerf – zo'n 200 jaar oud dus - heeft een eigen site, met daarop een overzicht van alle winkels.
FOUT: Eerlijk is eerlijk: ooit was ook deze passage redelijk treurig. In de 19e eeuw was er volop leegstand en verpaupering. In een boek uit 1837 staat: ‘zo'n 30 jaar geleden vonden de mensen dit mooi, maar dat was voordat andere passages werden gebouwd.’
___

Houtwerk en vinyl

2011-08-08T10:33:00.003+02:00

De vaste lezers weten het: ik ben gek op de passages van Parijs, die fraaie overdekte galerijen waar winkels, cafés en (ooit) ambachtslieden zich hebben gevestigd.
(Tik in het zoekvenster linksboven "passage" in, en je vindt alle tips).
Afijn: de bijna 200 jaar oude Passage Bourg-L'Abbé, in het hart van de stad, hadden we nog niet genoemd.
Als je er naar toe loopt, in de Rue de Palestro, zie je allereerst die twee prachtige beelden bij de ingang: vrouwen die een hamer, een aambeeld en een meetlat vasthouden, als symbool van handel en industrie.
Want vroeger zaten hier handwerklieden en handelaren, maar da's héél lang geleden.
Er zit nu alleen nog één houtwerkbedrijf - als laatste symbool van de eeuwenoude glorietijd van de passage.
En verder is de overdekte straat een beetje treurig en verlaten. Je vind er een antiekwinkeltje, een café en een platenzaak (ja echt: platen, vinyl!), Goodies Records. Er lopen soms wat mensen, er zitten wat kantoortjes. En verder: niks.
Maar die houten gevels en die glazen overkapping: prachtig!
___

GOED: Kijk naar boven en zie tegen de dakrand die prachtige klok en barometer hangen!
FOUT: Waarom investeert de stad Parijs niet een beetje, om deze straat van hout en glas weer nieuw leven in te blazen?
___

Fietsen in stijl

2011-08-05T22:39:00.005+02:00

Je hebt fietsen en fietsen.
En de fietsen in de laatste categorie, die vind je in Parijs bij En Selle Marcel.
(Ik bedoel dus: in de speciale categorie.)
Hypermodern, oud en vintage: als het twee wielen en pedalen heeft en vooral ook héél móói is, dan zie je het hier.
Met alle accessoires die erbij horen.
L'élégance rétro version cyclo, las ik ergens. Vond ik wel een mooie samenvatting.
De Italiaanse fietsen van Abici en ook de polo's van Rapha en Paul Smith zijn er te koop.
Glossy fietsboeken en repareer-je-fiets-zelf setjes in een leren hoes liggen in de schappen.
Stijlvolle fietshelmen en design drinkbekers maken het geheel af.
Oftewel: als je al die Vélib-fanaten in Parijs eens figuurlijk voorbij wilt racen, ga dan eerst hier even shoppen.
___

GOED: En Selle Marcel maakt ook fietsen op maat voor je.
FOUT: En Selle Marcel is in augustus, net als héél veel winkels in Parijs, drie weken dicht.
___

En Selle Marcel
40 Rue Tiquetonne

De tips van Tatiana de Rosnay

2011-08-03T13:22:00.004+02:00

Tatiana de Rosnay behoeft nauwelijks nog introductie.
De Frans-Amerikaanse schrijfster verkocht alleen al van ‘Haar naam was Sarah’ meer dan een miljoen exemplaren in Nederland en België.
Nou is het aardige dat (1) De Rosnays jongste boek zich helemaal afspeelt in (oud) Parijs. ‘Het huis waar jij van hield’ gaat over een vrouw die zich verzet tegen de Haussmanniaanse verbouwing van Parijs in de 2e helft van de 19e eeuw.
En het aardige is ook dat (2) De Rosnay/haar Nederlandse uitgever een site hebben gemaakt met daarop adressen waar het verhaal van ‘Het Huis waar jij van hield’ zich afspeelt.
En laat dat nou één van de leuke delen van Parijs zijn, de straatjes rond van de Boulevard Saint-Germain!
Kortom: loop met het boek in je hand (of praktischer: met het verhaal in je hoofd) door de wereld van hoofdpersoon Rose.
Of nog beter: laat De Rosnay je tegelijk iets uitleggen over die grootschalige verbouwing van Parijs, meer dan 100 jaar geleden.
De schrijfster begint bij de Rue des Ciseaux. Daar lag vroeger namelijk zo’n kleine straat die door Hausmann overhoop werd gehaald.
Maar de Rue des Canettes bijvoorbeeld, vlakbij, die bestaat nog als vanouds, als in het pre-Haussmanntijdperk. Dat geldt ook voor de Rue Princesse, één blok verder.
De schrijfster geeft ook nog wat aardige weetjes over de boulevard Saint-Germain en de verbouwingen in de 19e eeuw – met oude en nieuwere huizen en verborgen straatnaamplaatjes.
Tot slot stelt ze voor Rose te volgen naar de Jardin du Luxembourg: inderdaad, de perfecte eindbestemming.
En voor wie 'de straat van Julia' zoekt, de Rue de Saintonge, die moet naar het 3 arrondissement, de Marais, daar ligt ie.
___

AANVULLING VAN DE ROSNAY: Op haar site staat ook een oude plattegrond van de Parijse wijk van Rose, inclusief aardige info, zoals het adres waar filosoof Diderot woonde.
BESCHEIDEN AANVULLING VAN MIJ: Als laatste straat op weg naar de Jardin du Luxembourg stelt De Rosnay de Rue Férou voor. Mooi, maar probeer ook de Rue Servandoni eens: die is zeker zo mooi.
___

Slapen in de Haut Marais

2011-08-01T11:11:00.004+02:00

De Haut Marais (ja, het noordelijk deel van de Marais dus) geldt een beetje als het artistieke deel van deze wijk.
Je vindt er onontdekte ontwerpers en cafés voor creatievelingen.
Het is niet voor niks dat John Galliano (drank en drugs) hier z’n vaste terras had om mensen uit te schelden.
Leuker: ook de geweldige en Belgische ontwerpster Natalia Brilli (zwart en leer) houdt hier in de buurt kantoor.
Afijn, wie eens in zo’n Parijse crea-buurt wil vertoeven: dat kan.
In de Haut Marais zijn zeker twee goede betaalbare (naar Parijse maatstaven) middenklasse hotels te vinden.
Hôtel du Vieux Saule valt vooral op door z’n zonnige en bloemige gevel (foto).
Wie zo straalt in de Marais, want dat doet dit hotel, verdient een bezoek - vind ik.
Het is klassiek ingericht (ik bedoel eigenlijk: een beetje gedateerd) maar de kamers zijn verzorgd. Dat het een 16e eeuws pand is, met grof steenwerk en gewelven, valt nog mooi te zien in de halfronde kelder, pardon: ontbijtzaal.
De grote plus: prijzen vanaf 160 euro voor twee personen, maar met aanbiedingen (bij boeking via internet) vanaf 95 euro!
Iets verderop ligt Hôtel des Archives. Het heeft niet zo’n fleurige gevel als Vieux Saule, maar de inrichting is warmer, moderner en strakker. Goed verzorgd, leuke lokatie. Kamers vanaf 150 euro voor 2 personen.
Wie de Rue des Archives trouwens helemaal doorloopt, tot aan de ‘Bas’ Marais, ziet een aardige dwarsdoorsnede van de wijk, met al z’n winkeltjes, cafés, restaurants en historische panden.
___

NIET GOED: Wie van wild op z’n bord houdt en van jachtgeweren, moet zeker ook even langs het Musée de la Chasse et de la Nature, in de Rue des Archives.
WEL GOED: Rubens, Giacometti en Koons laten hier hun kijk zien op ‘het dier in onze maatschappij’.
___

Hôtel du Vieux Saule, 6 Rue de Picardie
Hôtel des Archives, 87 Rue des Archives
Musée de la Chasse et de la Nature, 62 Rue des Archives

Een alternatieve Paris Plages

2011-07-31T22:16:00.005+02:00

Wie van strand houdt en van Parijs, maar Paris Plages wat te mainstream vindt: ga eens naar La Plage.
Geen drie Seine-kades vol toeristen, maar wel 50 ton zand bij het Parc de la Villette.
Geen Disney-zandkasteel, maar wel rock, electro en hiphop.
La Plage is het alternatieve Paris Plages, en dan vooral voor (1) de serieuze muziekliefhebbers, en (2) de beach loungers in het noordoosten van de stad.
Oftewel: dj's, concerten, drinks en zand - tot het ochtendgloren!
En denk niet dat het een marginaal evenement is: vorig jaar kwamen er 25.000 mensen op af.
___

GOED: Deze maand treden Sly & Robbie en Fishbone nog op!
FOUT: Afgelopen maand waren er ook mooie concerten.....
OOK GOED: Op het strand kun je ook pétanque spelen....
OOK FOUT: .... als het droog blijft.
___

La Plage, woe-zat, 19-1, en zondag vanaf de middag.

Films, regen en kunst op straat

2011-07-20T10:10:00.005+02:00

Oh ja, er zijn nog twee festivals in Parijs die je zeker niet mag missen.
Allereerst: Cinéma en plein air, oftewel: films in de open lucht.

Nog tot de tweede helft van augustus kan je gratis neerstrijken in het Parc de la Villette, in het noordoosten, en daar vanaf zonsondergang films kijken.
Almodovar en Wenders, maar ook Bonny & Clyde en La Haine.
Klein nadeel: de eerste voorstelling (Taxi van Scorsese!) werd al afgelast wegens de regen.... Houd de website van het festival dus in de gaten: daar wordt het gemeld als iets wordt afgelast.
En dan is er ook nog het Quartier d'Été-festival, dat loopt tot en met de eerste week van augustus.
Oftewel: allerhande kunst in alle uithoeken van de stad - en zelfs net buiten Parijs. In cijfers: honderden voorstellingen op tientallen plaatsen in Parijs door meer dan honderd kunstenaars uit 80 landen.
En dan gaat het van foto-tentoonstellingen tot dans en van geluidskunstenaars tot Noorse muzikanten. Deels gratis, deels betaald. Deels in theaters, deels op straat.
Wat dacht je van een gratis concert van de Britse rock-, funk- en folkzangeres Lail Arad in de Jardin du Luxemborg? Of van Emanuel Gat Dance, jazz-dans dus, om 22 uur op het Cour d'Honneur van Invalides?
___

GOED: Om die 2 festivals nog even te noemen...
FOUT: ... maar jammer dat ik het niet deed vóór ze begonnen
MAAR: Beide festivals duren nog weken, dus het is niet te laat!
___

Metrostation anno 2011

2011-07-19T11:32:00.006+02:00

Wie het metrostation van de toekomst in Parijs wil zien, kan nu terecht bij de halte Franklin Roosevelt, op de Champs-Élysées.
De stellages op de perrons zijn verdwenen, je kunt weer rondlopen, kortom: de renovatie is achter de rug.
De muren zijn er nu "champagnekleurig" (tenminste, dat zegt metrobedrijf RATP)
De lampen die aan de plafonds hangen (niet die op de foto, maar andere) zouden niet misstaan in een modern restaurant (vind ik dan weer zelf).
Aan de muren zijn touch-screens en grote videoschermen bevestigd waarop interactieve informatie, reclame en films te zien zijn (schrijft de RATP in haar persbericht).
En dan zijn er de zilverkleurige kuipstoeltjes en de naam van het metrostation in vier talen (die ik zelf niet kan ontcijferen, maar sommige toeristen hopelijk wel - want voor hen zijn ze bedoeld).
___

GOED: Franse wetenschappers hebben speciaal voor het vernieuwde metrostation vier films gemaakt over goud, die vertoond worden op 10 grote schermen op het station. Ook van kunstenaar Marko Echevarria worden films vertoond.
FOUT: Het stinkt er nog steeds, op halte Franklin Roosevelt.
___

Strand aan de Seine = Paris Plages

2011-07-17T21:40:00.004+02:00

Oke, je kunt er:
- Lessen volgen in Taï-Chi
- Je handdoek uitspreiden, zwembroek/bikini aandoen en een goed boek lezen
- Zumba fitness doen
- Zonnebaden natuurlijk
- Pétanque spelen
- Het kasteel van Doornroosje bekijken (5 meter hoog - van zand!)
- Gewoon uren in een strandstoel hangen
- Een douche nemen
- Waterfietsen
- Met je tenen in het zand spelen
- Het zand weer uit je zwembroek/bikini schudden
- Popconcerten bezoeken
- Surfen op een 'golfsimulator' (15 meter lang!)
en nog héél véél meer.
Oftewel: Paris Plages komt er weer aan!
Strand in Parijs dus, op drie lokaties.
De kades langs de Seine worden weer vol gestrooid met zand en de hele zomer worden er elke dag tientallen strandactiviteiten georganiseerd. Gratis.
Het is al weer de tiende keer dat Parijs het strandfestival organiseert en daarom is extra groot uitgepakt.
Niet alleen met meer activiteiten en concerten, maar ook met véél meer zand: 6.000 ton in plaats van de 400 ton van vorig jaar!
___

LEUK 1: Elke avond worden er op het strand gratis danslessen gegeven, van de Weense wals tot tango.
LEUK 2: 21, 23 en 24 juli is er een popfestival met o.a. Mademoiselle K en Selah Sue!
___

Paris Plages, 21 juli - 21 augustus
Van 8:00 tot 24:00
Foto: Anne Thomes, Mairie de Paris

Dansen in een gouden kooi

2011-07-15T09:27:00.005+02:00

Er staan metershoge pilaren en het licht is gedempt.
Er hangt een immense kroonluchter en er staat een vleugel.
Er is doorzichtige vitrage langs de muren gedrapeerd en er zijn stoelen en banken in de nissen verstopt.
Le Carmen is dé nieuwste hotspot in Parijs en dan ook nog in het populaire South Pigalle.
Het is een café, maar niet zomaar een café.
En dat komt vooral door het chique monumentale pand waarin Le Carmen zit, dat zorgt voor een speciale atmosfeer.
Je komt hier om (cocktails) te drinken, voor een mysterieuze amoureuze afspraak, om naar een concert te luisteren of om te dansen.
Of alles tegelijk.
___

MOOI: De 'gouden kooi' in één van de kamertjes van Le Carmen (ja, daar kan je in, in die kooi).
MINDER MOOI: Het strenge deurbeleid (dus trek iets leuks aan: dat helpt).
___

Le Carmen, 34 Rue Duperré
Di-zat, 20:00-2:00

Alles over de Seine

2011-07-13T11:37:00.004+02:00

Een handelsader, maar ook een plaats om je te wassen, om pootje te baden en om te zwemmen.
De 16e eeuwse Pont Neuf, de eerste brug in Parijs zonder huizen.
Maar ook nieuwe bruggen waar verliefde stelletjes anno 2011 een slotje aan bevestigen.
De Seine is maar moeilijk in één typering te vangen.

De rivier speelt al eeuwen een cruciale rol in de Franse hoofdstad. Ooit werden er zelfs gratis lessen in waterskiën gegeven!
Afijn: wie de Seine van alle kanten eens wil bekijken, kan nu terecht in het stadhuis voor een tentoonstelling: een reis langs het water èn door de geschiedenis van Parijs. Doen dus.
___

REDEN 1 OM TE GAAN: De oevers van de Seine gaan binnenkort flink op de schop en worden deels autovrij. Des te leuker om nu eens te kijken naar de geschiedenis van die oevers.
REDEN 2 OM TE GAAN: Straks is het weer tijd voor Paris Plages, met strand langs de Seine: enig historisch besef over het water aan je voeten kan helemaal geen kwaad!

___

Paris sur Seine, nog tot 17 sept.
Hôtel de Ville
29 Rue de Rivoli
Alle dagen behalve zondag van 10 tot 19 uur
Toegang gratis

14 juli in Parijs

2011-07-08T12:18:00.003+02:00

De dranghekken staan al weer klaar op de Champs-Élysées.
De tribunes met kuipstoeltjes worden opgebouwd.
En de vliegtuigen (foto) scheren al weer over onze hoofden bij wijze van oefening.
Jawel, 14 juli is weer in aantocht, De Nationale Feestdag.
En wat doe je dan, op zo'n feestdag in Parijs?
- Je kunt het défilé bezoeken, als je van militair machtsvertoon houdt. Marcherende uniformen èn gevechtsvliegtuigen die de Franse driekleur achterlaten in de lucht.
(donderdag, 10:00, Champs-Élysées)
- Je kunt het anti-racisme-popfestival bezoeken. Met Benabar en Yannick Noah.
(donderdag vanaf 17:00, naast de Eiffeltoren)
- Je kunt het vuurwerk bekijken. Met, euh, nou ja, vuurwerk dus.
(donderdag tussen 23:00 en 23:30, naast de Eiffeltoren, maar dan de andere kant )
- Je kunt feesten in de brandweerkazernes. Drinken en dansen tot 4 uur 's ochtends.
(woensdagavond van 21:00 tot 4:00 dus en donderdagavond idem, overal in Parijs)
Voor de cijfer-fetisjisten: het défilé op 14 juli, dat is: ruim 5.000 militairen te voet, 54 vliegtuigen en 30 helikopters in de lucht, 241 paarden op straat en 275 voertuigen en 82 motoren.
___

ORIGINELER 1: Op de paardenrenbaan van Longchamp, aan de westrand van Parijs, is er ook een speciaal 14 juli-feest, met onder meer een gratis concert van Mickey Green! Oh! (en tot 2 uur 's nachts concerten en dj's).
ORIGINELER 2: Wie eens in de coulissen van het défilé wil kijken: hier zie je precies waar en wanneer geoefend wordt.
___

Mode, boeken en bladen

2011-07-05T23:10:00.003+02:00

Het schijnt echt de allereerste winkel in z'n soort in Parijs te zijn.
Een boekwinkel waar alles draait om de mode, en dan ook nog met de originele naam Librairie de la Mode.
Maar serieus: je vindt hier alles wat je wilt vinden over de mode-in-boek-en-in-blad-vorm in modestad Parijs.
Ik bedoel: kleuren en stoffen, sieraden en lingerie, voorspellingen en oude trends, tekeningen en geschreven woord - alles wat in print over mode verschijnt vind je hier.
Collegablogster Amandyne (foto) noemde de winkel een must voor alle fashionistas en prees vooral de enorme hoeveelheid internationale modebladen.
En Amandyne kan het weten.
___

NIET EERLIJK: Doen alsof het echt de enige winkel is...
WEL EERLIJK: Zeggen dat er ook nog andere winkels in Parijs zijn die modeboeken en -bladen hebben. Zie hier.
OOK EERLIJK: Deze boekwinkel schijnt wel weer de enige te zijn die echt alléén maar modeboeken en -bladen heeft.
___

Librairie de la Mode, 52 Rue Croix des Petits Champs

Films, feest en een rommelmarkt

2011-07-04T09:48:00.004+02:00

Soms zeggen cijfers genoeg.
Meer dan 250 films op 15 plaatsen in de stad.
Vijf prijsuitreikingen en zo'n 40 voorpremières.
Meer dan 40 films uit Mexico en één ciné-karaoké, gevolgd door een groot feest.
Dat is, in cijfers dan, het Filmfestival van Parijs jaargang 2011.
Je betaalt 5 euro voor één film maar kan ook met een pas van 30 euro overal binnenlopen.
Bij de voorpremières is onder meer Melancholia te zien (ja, die van Lars von Trier, je weet wel, die zo aardig uit de bocht vloog in Cannes) en ook I'm still here over Joaquin Phoenix' "carrièreswitch".
___

KIJKEN: Het is niet alleen maar zware of serieuze kost: ook de Pixar-studio's zijn vertegenwoordigd met de vertoning van Cars 2, een Pixar-retrospectief èn een Pixar-masterclass met technisch directeur Julien Schreyer.
KOPEN: Er is dit jaar (om precies te zijn: komend weekeinde) ook weer de populaire cinema-rommelmarkt, met foto's, affiches, dvd's, filmmuziek en noem maar op.
___

Festival Paris Cinéma, t.m. 13 juli

Drijvende cultuur

2011-06-27T11:37:00.004+02:00

Het drijft op de Seine.
Je kunt er eten en drinken en op het terras zitten.
Er is een concertzaal aan boord, waar 400 man in kan luisteren, kijken en dansen.
En een multimedia-studio is beschikbaar voor de professionele artistiekelingen.

Dat is de Petit Bain!
Een oude schuit, gelegen in de Seine bij de Nationale Bibliotheek, en omgebouwd tot nieuwe culturele tempel van Parijs.
Muziek staat er centraal, dus er zijn veel concerten, maar ook bijvoorbeeld dans en "radiofonische" producties moeten er te zien/beluisteren zijn.
En het is ook nog een sociaal-solidair project: een deel van het personeel bestaat uit mensen die al langere tijd werkloos zijn en op de boot een nieuwe kans krijgen.
De deuren gaan open vanaf 6 juli.
___

LEUK: Petit Bain werkt ook samen met het ernaast gelegen zwembad voor toekomstige "onder-water-voorstellingen"!
ORIGINEEL: Op het dak van de schuit is een volkstuin aangelegd.
___

Petit Bain, 7 Port de la Gare, Quai François Mariac

Feestje van/door/in een museum

2011-06-24T09:30:00.004+02:00

Het Musée du Quai Branly is jarig!
Vijf jaar geleden ging het museum open, op initiatief van toenmalig president Jacques Chirac en ontworpen door Jean Nouvel.
Zoals je vast weet draait het in het museum om niet-Westerse culturen, dus je wordt langs kunstschatten geleid uit Afrika, Azië en Latijns-Amerika.
En vanwege die verjaardag is het dit weekeinde feest, met gratis entree.
Je kunt dus alle lopende exposities bezoeken maar er zijn ook speciale activiteiten.
Wandel door een sprookjestuin, luister naar jazz-concerten, volg een taï-chi-les, loop mee met speciale rondleidingen of geniet eens van een elektronische siësta!
___

GOED: Het museum trok in vijf jaar tijd 7 miljoen bezoekers - wat ver boven de verwachting is. Branly denkt daarom nu al aan uitbreiding!
FOUT: Critici verwijten directeur Stéphane Martin - niet geheel onterecht - vaak in traditionele kunst te blijven hangen, zonder die in verband te brengen met hedendaagse niet-Westerse kunst.
___

Musée du Quai Branly, 37 Quai Branly

De tips van Laura Smet

2011-06-21T22:24:00.004+02:00

Ze is actrice en zangeres en ze gaat binnenkort ook kleding ontwerpen ("hippie chic").
Ze is de dochter van zanger Johnny Hallyday en actrice Nathalie Baye.
Ze woont nu bij de Saint-Sulpice kerk, en eerder in de Rue du Cherche-Midi en de Rue du Bac.
Kortom: wie kan ons beter door Parijs gidsen dan Laura Smet?
,,Mijn favoriete tijdstippen om door de stad te lopen zijn 7 uur 's morgens en 7 uur 's avonds, dan is het licht geweldig.''
Kortom: dat was tip 1. En: helemaal mee eens.
Haar favoriete modewinkel: Antik Batik, van haar Italiaanse vriendin Gabriella Cortese, die bobo en hippie tegelijk is en inspiratie haalt uit met name India.
Haar favoriete bioscoop: L'Arlequin. ,,Hier zie je, en zie je steeds opnieuw, de beste films die ooit zijn gemaakt, van Niagara tot Kill Bill.''
Twee adressen voor het zuiveren van lichaam en geest tot slot.
,,Bij de Bains du Marais vind ik een authentiek oriëntaalse sfeer'', aldus Smet, over de hammam waar ze zich regelmatig laat masseren. ,,Un vrai break beauté entre filles.''
En voor de spirituele dagen: Notre Dame de la Médaille Miraculeuse. In de kapel koopt ze 'kleine penningen die geluk brengen die ik cadeau doe aan mensen van wie ik houd.'
___

GOED: Als Parijs een chanson zou zijn, zou het volgens Smet La Bohème van Charles Aznavour zijn.
FOUT: Smets favoriete café is Café de Flore (poeh poeh, die kennen we nou wel) en daar eet ze ook nog eens altijd dezelfde salade!
___

Antik Batik, 18 Rue de Turenne
L'Arlequin, 76 Rue de Rennes
Hammam Bains du Marais, 31 Rue des Blancs-Manteaux
Notre Dame de la Médaille Miraculeuse, 140 Rue du Bac

Koffie! Maar dan anders....

2011-06-20T09:41:00.005+02:00

Op elke straathoek, in elk café in Parijs, kan je natuurlijk een espresso nemen - of een café au lait, voor de liefhebbers dan.
Maar niet overal kan je ook de beste koffie krijgen.
Dus bij deze:
Het Bal Café, achter Place de Clichy, is een begrip onder de kenners. Niet alleen omdat je er dus superkoffie drinkt, maar ook omdat er prima thee, wijn en champagne is te krijgen, èn heerlijke hapjes voor erbij (scones!).
Het café zit in een cultureel centrum (= leuk 1) en wordt gerund door oud-personeel van Rose Bakery en Willi's Wine Bar (= leuk 2) - dus met het vakmanschap zit het wel goed.
Ook al Angelsaksisch is het Coutume Café (foto), in het centrum. Hier drink je niet alleen koffie, maar leer je ook nog eens wat: er worden blindproeverijen georganiseerd en hoe-maak-ik-de-beste-Latte-demonstraties.
Tot slot dan nog een Fransman, oud-filmproducent Christophe Servell, die in Parijs een kleine keten van koffiewinkels en -bars heeft: Terres de Café.
(meer winkel dan bar, maar toch: je kunt er iets drinken).
De vestiging in de Marais is er één waar elke dag hip publiek samenstroomt om de koffie van de dag voor 1 euro te proeven.
___

GOED: Om eens te zien dat koffiebars niet allemaal donker en stoffig hoeven te zijn, maar ook modern vormgegeven worden.
LEKKER: Dat ze bij Le Bal ook kippers en cheesecake hebben!
___

Bal Café, 6 Impasse de la Défense
Coutume Café, 47 Rue de Babylone
Terres de Café, 3 Rue des Blancs Manteaux

Parijs anno de toekomst

2011-06-17T16:02:00.005+02:00

Hoe ziet Parijs er in de toekomst uit?
En welke rol spelen digitale technieken (en kunsten) daarin?
Je kunt het de komende tijd ontdekken op zo'n 100 plaatsen in de stad.
Het festival/project Futur en Seine wil laten zien wat de mogelijkheden zijn.
Je ziet voor welke toepassingen je mobiel en smartphone gebruikt kunnen worden, hoe beeld en geluid een rol kunnen spelen op straat.
Er is een filmfestival en er wordt een prijs uitgereikt voor het beste 'street design'.
Ga naar het Parc de Belleville, kijk over de heuvels en hoor geluiden....
Bezoek een Japans creatief café in cultureel centrum Le 104...
En zie eens hoe het "commandocentrum" van Gare du Nord werkt.
___

LEUK: Het project Urban Musical Game dat elke beweging die je maakt verandert in muziek.
BENIEUWD: Naar de Discontrol Party!
___

Futur en Seine, 17-26 juni

De Passage Dauphine

2011-06-13T10:28:00.005+02:00

Als je dan toch in die Rue Christine loopt (zie de vorige bijdrage, hieronder), dan kan je de Passage Dauphine niet missen.
Het straatje, verstopt achter een hek, is al bijna 200 jaar oud.
Ooit liep hier een vestingmuur die rond (klein) Parijs was aangelegd.
Van die geschiedenis zie je vreemd genoeg niet veel meer: de (restanten van de) muur is niet of nauwelijks zichtbaar vanaf de straat, de hele passage is goed gerenoveerd en fraaie oude (en hoge) gebouwen zien er niet 200 jaar oud uit.
Wat je wel ziet: witte en bakstenen gebouwen, èn kunstgalerie Kartner.
En aan te bevelen: in de zomer buiten zitten op het terras van L'Heure Gourmande, misschien wel de best verstopte theesalon van Parijs. Hier kan je elke dag van 11:30 tot 19:00 iets eten, drinken of snoepen.
Oh ja, een collega-blogster schreef dat ze hier de beste chocolade ooit at.
(Tip: hier binnen zitten is niet leuk - buiten zitten is top)
___

LEUK: Ook deze passage is weer zo'n rustige, stille steeg te midden van drukke straten.
LEUKER: Wie doorloopt naar de drukke Rue Mazarine, en dan afzakt richting het nog drukkere Odéon, ziet beide kanten van de stad: eerst de rust, dan de drukte.
LEUKST: Wie daarna weer terugloopt via de Rue Saint André des Arts / Cour du Commerce Saint André, die ziet beide kanten tegelijk: een prachtige oude hobbelige steeg waar het tegelijk wemelt van cafés, restaurants en winkels.
___

Rue Christine: rust temidden van drukte

2011-06-13T09:36:00.005+02:00

De Marais, in het centrum van Parijs, is zonder twijfel één van de leukste wijken van de stad.
(want: volop cafés, restaurants, winkels)
Maar het is er ook nogal eens razend druk.
Behalve die ene straat, de Rue Christine.
Smal, charmant, mooi als de zon ondergaat - en het lijkt wel alsof er niet één auto door rijdt.
(wat heus ooit wel eens gebeurt, maar dat houden we stil)
Het grappige is: als je bij het begin van de straat staat, zie je weinig reden er in te lopen.
Maar...
Op nummer 9 vind je hier moderne kunst bij Galerie Janos - verstopt op een binnenplein achter een grote houten poort, waar planten en bomen in oude roestige wasteiltjes staan.
Er zit een pizzeria op de op de hoek van de straat en halverwege is Chez Fernand gevestigd, een restaurant met traditioneel Franse keuken èn rood-wit geblokte tafelkleden.
Er zit een schoonheidssalon (Assam, Japans) en er zit een modeontwerper (Chez Vidalenc).
En je vindt er ook een heerlijk ouderwetse filmzaal (Studios Christine) en een zeer rustig gelegen 4-sterrenhotel (Relais Christine - loop er vooral even het binnenplaatsje op over de kasseien om de begroeide gevel te zien).
___

GOED: Chefkok Jacques Cagna heeft in de Rue Christine zijn rôtisserie gevestigd - oftewel: de betaalbare versie van zijn luxe restaurant, dat om de hoek is gevestigd in een 17e eeuws pand.
FOUT: Dat interieur van die rôtisserie! Sorry hoor, maar het ziet er zó gedateerd uit.
___

Bombay à Paris: de beste barman

2011-06-07T11:03:00.007+02:00

Soms zijn er van die belangrijke, historische nieuwsfeiten die je gewoon niet màg missen.

Bijvoorbeeld de verkiezing van de beste barman in Frankrijk!
Die werkt namelijk in Parijs!
En da's dus Stéphane Ginouves (foto).
Hij maakt de cocktails in de bar Le Lucien van het hotel Fouquet's Barrière, op de hoek van de Champs-Élysées en de Avenue George V.
Geloof het of niet: hij begon ooit als barman in het leger (in camouflagekleuren?) en werkte zelfs nog achter een bar in Disneyland Parijs (met Mickey-oren?).
Inmiddels is hij dus wat opgeklommen en sinds 2008 staat hij achter de bar van het chique Le Lucien.
Dus, neem eens een goed gevulde portemonnee mee en geniet.
Trouwens: de muziek in de bar is afkomstig van onze favoriete sonor-styliste Béatrice Ardisson!
___

GINOUVES' FAVORIETE COCKTAIL: Le Bombay Fouquet's, met frambozenpuree, basilicum, citroensap, passievruchtsap, witte Martini en gin.
ZOMAAR EEN VRAAG: Benieuwd of Bradley Cooper ook zo'n Bombay heeft gedronken toen hij laatst in Fouquet's overnachtte.
___

Le Lucien, 46 Avenue George V
Open 7/7 van 7:00 tot 01:00

De Storm in Parijs

2011-06-06T18:11:00.004+02:00

Als je het leuk vindt om:
- in Parijs naar Nederlandse films te kijken
- met Parijzenaars naar Nederlandse films te kijken
- eens een Nederlandse film te zien die Frans is ondertiteld
... dan is nu je kans.
Van woensdag tot en met vrijdag wordt in Parijs een kleinschalig filmfestival georganiseerd dat in het teken staat van, jawel, les Pays-Bas!
En dat is natuurlijk leuk - en niet alleen om eens Nederlands te zien dat Frans is ondertiteld!
Want er wordt kwaliteit geboden.
Te zien, onder meer: De Storm (Sombogaart - kaskraker), Father and Daughter (Dudok de Wit - Oscar) en Nothing Personal (Antoniak - Gouden Kalf).
,,Komt allen naar deze gratis voorstellingen!'', schrijft Rachida Dati in de uitnodiging.
(Jazeker, Rachida Dati, de oud-minister van Justitie maar ook burgemeester van het 7e arrondissement in Parijs èn lid van het Europees Parlement).
___

GOED: Ook de Franse kaskraker Des Hommes et des Dieux is te zien.
LEUK: Vrijdagavond zijn de projecties in de tuin van het stadhuis - bij goed weer.
NOG LEUKER: Na afloop van sommige films worden debatten georganiseerd met de (ook Nederlandse) filmmakers en acteurs.
___

Festival Le 7e Art dans le 7e
8-10 juni

Muren met muziek

2011-06-02T16:39:00.008+02:00

De Franse electro-groep Emmanuelle is natuurlijk geen wereld(beroemde) band, maar best wel leuk, en de manier waarop ze hun muziek uitbrengen verdient ook wel een vermelding.
Op drie plaatsen in Parijs hebben ze namelijk usb-sticks in muren bevestigd.
Sluit je computer erop aan en je kunt 9 tracks van de band downloaden.
Drie tracks van Emmanuelle zelf en nog eens 6 remixes.
"Glory Wall" noemt de groep het initiatief zelf, omdat de muren niet alleen met muziek worden versierd maar ook met "kunstzinnige" affiches.
Het idee voor die muziekmuren is natuurlijk niet nieuw.
De digitale dead drops komen uit Duitsland en de VS en in Parijs doken ze ook al eerder op.
___

MAATSCHAPPELIJK INCORRECT: Emmanuelle profileert zich, zeggen ze zelf, met lichte erotiek. Op de affiches op de muren is daarom een naakte vrouw te zien. En je raadt al waar de usb-stick is bevestigd.
POLITIEK INCORRECT: In een land waar het ene het andere seksschandaal opvolgt en het machismo aan de kaak wordt gesteld, lijkt me dat marketingtechnisch gezien geen slimme zet, die posters.
___

Glory Walls: 1 Rue Pastourelle, Rue Simon Le Franc (bij Rue du Temple), Passage du Chantier (bij Rue du Faubourg Saint Antoine).

Rugzakken aan het water

2011-06-01T16:43:00.005+02:00

Je hebt jeugdherbergen.
En je hebt hostels.
En je hebt ook nog hostels aan het water, met een internetcafé, een nachtclub, een bar, gratis wifi, een terras en een restaurant.
Oh ja: ook met binnentuin.
En oh ja: tegenover een prachtige klassieke ophaalbrug.
Dat is St. Christopher's in Parijs - ja, die van de internationale keten.
Zo'n drie jaar geleden namen ze hun intrek in een gloednieuw èn hypermodern gebouw in noordoost Parijs.
,,Dit is de beste plek voor backpackers die mensen willen ontmoeten en die willen party'en'', zegt de Britse manager Delphi Colman.
Want elke avond wordt er hier wel iets georganiseerd, feesten en concerten, en de bar is een uitvalsbasis en inloopplek voor jonge Parijzenaars en rugzakkende reizigers.
St. Christopher's heeft slaapzalen en afzonderlijke kamers (die niet allemaal een eigen badkamer hebben).
De prijzen variëren van 18 euro tot 38 euro voor een bed. Da's inclusief ontbijt.
___

GOED: Dit hostel heeft een speciale vrouwenverdieping.
FOUT: Niet alle kamers hebben uitzicht op het water.
___

St. Christopher's, 68-74 Quai de la Seine

Wereldfoto's in een wereldstad

2011-05-30T17:50:00.003+02:00

1 - Het onderstaande heeft in principe niets met Parijs te maken.
2 - Maar je leert er wel een leuke en prestigieuze galerie door kennen - in Parijs.
3 - En je ziet nog eens wat van de wereld - als je toch in Parijs bent.
Kortom: in de Galerie Azzedine Alaïa, in hartje Parijs, zijn de komende weken de winnende foto's te zien van de World Press Photo van dit jaar.
Natuurlijk, het verminkte 18-jarige meisje uit Afghanistan, maar ook dat prachtige en bevreemdende tafereel uit Congo (foto), de Russische marineman van Nederlander Joost van den Broek en de "zwevende Cholitas" uit Bolivia.
Prachtig.
Elke dag van 11 tot 19 uur, gratis toegang.
___

DEZE KUNSTVORM: Ja, ja, ik weet het: ik heb een sterke voorkeur voor fotografie.
ANDERE KUNSTVORM: De impressionisten die in het stadhuis van Parijs gratis zijn te zien, trokken in één maand al meer dan 60.000 bezoekers!
___

World Press Photo 11, tot 21 juni
Galerie Azzedine Alaïa
18 Rue de la Verrerie

Foto: Andrew McConnell / Panos Pictures /Der Spiegel

De nacht, muziek, dansen (3, slot)

2011-05-26T07:35:00.006+02:00

En tsja, dan zijn er natuurlijk nog de glam-clubs.
De bars waar je naar toe gaat om gezien te worden.
Het is een moeilijke categorie, want bij sommige clubs komen de meeste mensen niet binnen(Le Baron), moet je lid zijn (Castel), lopen alleen maar vip's (Mathi's) of beginnen de cocktailprijzen bij 30 euro (Ritz).
Maar buiten die vier is er nog genoeg te beleven!
De bar van Hôtel Costes bijvoorbeeld (foto) is een belevenis. De donkere ruimtes, de zwoele muziek en natuurlijk de beeldschone aanwezigen (bezoekers èn personeel) maken deze Costes-vestiging tot een must.
De VIP Room is ook al zo'n begrip en is een club die z'n naam eer aan doet (Naomi Campbell en Karl Lagerfeld zijn de habitués hier). Concerten, dj's en dansen èn met een Italiaans restaurant dat van donderdag t.m. zaterdag de hele nacht open blijft.
Le Pompon is relatief nieuw en erg populair, heeft dj's en concerten, bestaat uit een bar, een restaurant en een kleine club in de kelder, en is niet zozeer glam wegens z'n interieur of aankleding, maar door de artistieke bezoekers (lees: uit de film- en muziekwereld).
___

LEUK: Le Pompon gaat door als het creatieve kindje van de glamclubs: dus er worden ook lezingen georganiseerd.
OOK LEUK: Hôtel Costes heeft zo'n populaire bar dat mensen wel eens vergeten dat je er ook kunt slapen! En voor de slaapgasten is er een zwembad waar je ook onder water de muziek hoort!
___

Hôtel Costes, 239 Rue Saint-Honoré
VIP Room, 188 bis Rue de Rivoli
Le Pompon, 39 Rue des Petites-Ecuries

De nacht, muziek, dansen (2)

2011-05-22T23:45:00.008+02:00

En dan zijn er natuurlijk de bars en clubs voor doelgroepen.
Bij deze twee categorieën.
Allereerst de beste rockbars van Parijs.
Le Pop In, we noemden 'm eerder al, is een begrip in Parijs voor jong en rock. Piepklein, sfeervol en met concerten door de week en dj's in het weekend.
Bus Palladium heeft meerdere verdiepingen, een dansvloer en één keer in de maand: kararocké, met live orkest!
Voor Le Motel moet je even zoeken, ja daar in een steegje achter Bastille, maar daar vind je dan ook goede rockconcerten en -dj's, en 2 keer in de maand: een rock quiz!
De andere doelgroep: house en electro.
De Rex Club (foto), daar kan niemand om heen, als housetempel met naar verluidt de beste geluidsinstallatie in Parijs, nee: in Frankrijk, nee: in Europa.
Die geluidskwaliteit is er ook bij de Social Club: één van de betere clubs zonder sterallures en met dj's als Armand van Helden en Laurent Garnier.
Tot slot: Chez Moune, een nachtelijke verzamelplaats in het popi 'South Pigalle', waar de entree gratis is en tòch wel eens vip's binnenlopen.
___

LEUK: De omgeving en straten rond Le Motel is volgens mij steeds gezelliger aan het worden voor avondmensen!
LEUKER: Chez Moune is de toegankelijke versie van het ondoordringbare Le Baron (die dezelfde eigenaar heeft)
___

Le Pop Inn, 105 Rue Amelot
Bus Palladium, 6 Rue Pierre Fontaine
Le Motel, 8 Passage Josset
Rex Club, 5 Boulevard Poissonnière
Social Club, 142 Rue Montmartre
Chez Moune, 54 Rue J.B. Pigalle

De nacht, muziek, dansen (1)

2011-05-22T22:47:00.005+02:00

Ik realiseerde me ineens dat ik jullie nog nooit echt langs het nachtleven van Parijs heb geleid.
Waar ga je stappen, drinken en dansen als het donker is?
Omdat de keus nogal ruim is, heb ik - vanzelfsprekend - streng geselecteerd.
Bij deze een eerste groep: clubs, bars en disco's die voor een breed publiek zijn.
De Batofar, in oost-Parijs, noemden we eerder al: de beroemde knalrode boot op de Seine is er om te eten, drinken, dansen en naar dj's en concerten te luisteren. Héél aangenaam.
Favela Chic, bij République, is al net zo'n begrip in Parijs: een 15 jaar oude bar-resto-club, waar de sfeer goed is en waar 'dj's en vogue' te gast zijn.
Minder dance, en diverser qua muziek en publiek is La Bellevilloise, in het noordoosten. Funk en latino, restaurant en dansvloer - alles door elkaar èn een prettige sfeer.
Diezelfde mix zie je bij Djoon (foto), weer in het oosten van Parijs: Motown parties en tangolessen, maar ook top dj's tussen de eettafeltjes.
De Showcase is een begrip op zich: jazeker, dj's en concerten, maar vooral die locatie: naast de Champs-Élysées, onder één van de mooiste bruggen van de Seine!
Tot slot dan nog twee minder bekende, maar wel leuke plaatsen:
Bij Café Chic, in het centrum, nemen de dj's het na 22 uur over van de obers en wordt er op de tafels gedanst. Prince kwam er regelmatig na concerten in Parijs te hebben gegeven.
La Machine, tot slot, is een relatieve nieuwkomer. De bar-club-concertzaal zit naast de Moulin Rouge (zelfde eigenaar) en is anderhalf jaar na de opening een begrip bij clubbend Parijs. Drie verdiepingen met allemaal hun eigen sfeer (Alice in Wonderland!) en met veel concerten.
___

LEUK: De sfeer op het buitenterras van Batofar in de zomer.
MINDER LEUK: Het soms restrictieve toegangsbeleid aan de deur, bijvoorbeeld bij Café Chic.
___

Batofar, Port de la Gare
Favela Chic, 18 Rue du Faubourg-du-Temple
La Bellevilloise, 19 Rue Boyer
Djoon, 22 Boulevard Vincent Auriol
Showcase, Pont Alexandre III, rive droite
Café Chic, 126 Rue de Faubourg-Saint-Honoré
La Machine, 90 Boulevard de Clichy

Tennis op het dak

2011-05-22T18:14:00.003+02:00

Een balletje slaan met uitzicht op heel Parijs?
Jawel, het kan.

Galeries Lafayette bedacht een stunt ter gelegenheid van het Roland Garros-tournooi.
Op het dak van het warenhuis is tijdelijk een tennisbaan aangelegd.
Je kunt er een wedstrijdje doen, les nemen en zelfs deelnemen aan een "Marathon Game".
En dat allemaal dus met uitzicht over de Franse hoofdstad.
(wat erg afleidt, zeiden de eerste deelnemers)
Geen sportkleren bij je?
Geen probleem. Ballen en rackets liggen voor iedereen klaar: reserveren doe je ter plekke.
En het is gratis.
Elke dag van 12 tot 18 uur.
Het hele warenhuis staat trouwens in het teken van Roland Garros, van de etalages tot de schermen in het restaurant waar je de wedstrijden kan volgen.
___

VRAAG: Wat doe je om te voorkomen dat je hond achter de bal aanspringt, vanaf het dak van Galeries Lafayette?
ANTWOORD: Don't worry. Er hangt een net rondom en boven je hoofd.
___

Tennis sur le toit
Galeries Lafayette, tot 4 juni
40 Boulevard Haussmann

Winkel met halfbloot personeel

2011-05-19T13:30:00.003+02:00

Als er een rij staat van enkele honderden mensen, als er bewakers voor de poort staan en als er camerateams af en aan lopen, dan is er - zelfs in Parijs - iets aan de hand.
En inderdaad:
Op de Champs-Élysées opende vanochtend Abercrombie&Fitch haar deuren!
Je loopt eerst eerst langs een metershoog smeedijzeren hek, komt dan in een binnentuin, en daar lonkt vervolgens het winkelwalhalla voor vele Amerikafanaten: bijna 10.000 vierkante meter groot en 4 verdiepingen hoog. Je ruikt er het huisparfum en overal is opzwepende muziek.
Oftewel: het bijna 120 jaar oude Amerikaanse modehuis voor publiek van 18 tot 25 jaar heeft in hartje Parijs een nieuwe flagship store geopend: het eerste in Frankrijk.
Voor American style jongeren is dat goed nieuws, maar voor de Fransen eveneens: alle kranten, radiostations en televisieprogramma's besteedden aandacht aan de opening.
,,We doen niet aan reclame. Onze top-model-verkopers zijn onze reclame'', zei een woordvoerder in zakenkrant La Tribune.
___

LEUK: A&F praat dus niet over personeel. Nee, de mensen die je hier helpen heten dus top-model-verkopers. En die top-model-verkopers (m) hebben vaak het gespierde bovenlijf ontbloot of (v) zijn in korte tot zeer korte minirok gestoken.
NOG LEUKER: Het jaren 30 interieur (van de winkel, niet het personeel) met de versierde ballustrades en de prachtige trap à la Eiffel.
___

Abercrombie & Fitch , 23 Avenue des Champs-Élysées

Slapen in een kunststraat

2011-05-17T16:43:00.006+02:00

Het is tijd om weer eens leuk hotel te bezoeken!
Dus op naar het Hôtel des Académies et des Arts.
Niet schrikken van de naam - het is er heel relaxed!
In de straat had Modigliani z'n atelier en er werden ook kunstenaars opgeleid als Gauguin en Giacometti - vandaar die naam.
Afijn, dat hotel ligt bij Montparnasse op een steenworpafstand van de Jardin du Luxembourg, dus dat begint goed.
En binnen wordt de hotelnaam eer aan gedaan.
Schilder Jérôme Mesnager en beeldhouwster Sophie de Watrigant werkten mee aan de inrichting - wat zorgt voor een kunstzinnig modern interieur met klassieke elementen (om het maar even clichématig te zeggen...).
Ik bedoel: een opvallend moderne gevel (wit+rood), maar ook een klassieke open haard, strakke slaapkamers, maar ook een lekkere luxe bank in de lobby.
Dat er in de theesalon macarons van Pierre Hermé worden geserveerd en de vele theesoorten van Palais des Thés (een favoriet!), maakt het compleet.
De kamerprijzen beginnen bij 189 euro, maar wie via de website boekt kan soms tot 25 procent korting krijgen.
___

GOED: De prachtige maar bescheiden afkapping boven de ingang.
GRAPPIG: De witte mensfiguurtjes die overal in het hotel terugkomen.
___

Hôtel des Académies et des Arts, 15 Rue de la Grande Chaumière

Monumenta 2011

2011-05-13T18:38:00.005+02:00

Ik blijf het een geweldig idee vinden om één keer per jaar één van 's werelds grootste kunstenaars uit te nodigen in Parijs, in het Grand Palais, en die carte blanche te geven bij het vervaardigen van een compleet nieuw kunstwerk dat bijna een geheel wordt met z'n omgeving.
(Zo, die zin is er uit!)
Monumenta dus.
Anselm Kiefer was interessant, Christian Boltanski was indrukwekkend, en nu dus Anish Kapoor.
En: wat een monumentaal werk!
Sorry voor de woordspeling, maar het ís echt monumentaal.
Kapoor maakte een opblaasbare constructie van pvc-folie, getiteld Leviathan, waar je in kunt staan en waar je buiten kunt staan.
100 meter lang, ruim 17 meter hoog.
Rood van binnen, roodpaars van buiten.
Binnen is er niks, alleen lucht. Buiten is er de binnenkant van het Grand Palais.
Kapoor speelt met binnenkant, buitenkant en leegheid, van Leviathan en van het Grand Palais.
___

MOOI, ARTISTIEK: Wie het kunstwerk betreedt ziet de prachtige staalglazen dakconstructie van het Grand Palais vervormd geprojecteerd op de bollende buitenkant van Leviathan.
MOOI, POLITIEK: Kapoor draagt het kunstwerk op aan zijn collegakunstenaar Ai Weiwei, die sinds vorige maand in China wordt vastgehouden zonder aanklacht.
___

Monumenta 2011, tot 23 juni
Grand Palais
Avenue Winston Churchill

Films, films, films

2011-05-09T17:34:00.005+02:00

Jawel, nu het filmfestival van Cannes weer losbarst, kunnen we niet achterblijven natuurlijk: de film en de cinema in Parijs.
De trouwe lezers weten het: we schreven al over het gloednieuwe Centrum voor Digitale Kunsten in Parijs, over het Forum des Images, waar je zelf je privévoorstelling creëert, over Cinéma Balzac (foto), de favoriet van Marie Drucker en over het Hôtel du 7e art waar je slaapt en wordt omringd door filmaffiches.
Maar er is nog véél meer!
(Niet alleen tijdens het filmfestival, maar gewoon: voor altijd)
Op vliegveld Charles de Gaulle, ten noorden van Parijs, heeft Sony een 'Salon Vidéo' ingericht, waar je gratis films en series kunt kijken (HD en 3D, Galerie Parisienne, terminal 2E)
Bij bioscoop L'Entrepôt, achter Montparnasse, kunnen groepen van minimaal 30 personen zelf hun film, dag en tijdstip van vertoning kiezen.
Bioscoop Balzac, we noemden 'm al, organiseert één zondagochtend per maand familiefilms met livemuziek en één dinsdagavond per maand een film met jazzorkest.
In de Filmothèque, in Saint-Germain des Prés, wordt een retrospectief aan Robert de Niro gewijd (wel tijdelijk: 11-24 mei).
___

GOED EN HEEL LEUK: De zondagochtend bij Balzac kost een kind 6 euro entree, ijsje inbegrepen.
FOUT MAAR OOK LEUK: Het hypermoderne Germain Paradisio organiseert privé-filmvoorstellingen voor groepen met diner inbegrepen: 2600 euro voor 24 personen, alcoholische drankjes inbegrepen.
___

L'Entrepôt,7 Rue Francis de Pressensé
Cinéma Balzac, 1 Rue Balzac
Filmothèque, 9 Rue Champollion
Le Germain Paradisio, 25 Rue de Buci

Nightshopping

2011-05-09T09:16:00.004+02:00

Het is drie uur 's nachts in Parijs, je wandelt/fietst/rijdt door de stad en je realiseert je ineens dat je nog iets nodig hebt, en wel meteen. Nú.
Dat kan.
Je zult maar verse croissants willen.
Je zult maar perse 's nachts een verse krant willen lezen.
Je zult maar de liefde van je leven hebben ontmoet, maar toevallig in afwezigheid van voorbehoedmiddelen.
Je zult maar om onbegrijpelijke redenen een postzegel nodig hebben, of je auto willen wassen.
Afijn, geen probleem, want de nacht in Parijs is vol verse croissants, verse kranten, verse voorbehoedmiddelen en postzegels en autowasserijen.
De beste adressen om 's nachts boodschappen te doen en die gegarandeerd 24 uur per dag open zijn:
- Kranten zijn op veel plaatsen dag en nacht te koop, maar lekker centraal: de kiosken bij nummers 32 en 58 op de Avenue des Champs-Élysées.
- Ook bakkers zijn er genoeg te vinden die 's nachts niet stoppen met bakken. Snack Time bijvoorbeeld, 97 boulevard Saint-Germain, of de banketbakker op 99 Avenue de Clichy.
- Nachtelijke bloemen? Bij Elyfleur zijn ze 24 op 24 te koop, 82 Avenue de Wagram.
- Die postzegels: altijd te vinden op het centrale postkantoor, 52 Rue du Louvre.
- Apotheken: er zijn er zeker twee die zeven dagen in de week en dag en nacht open zijn: de Pharmacie Les Champs, 84 Avenue des Champs-Élysées, en Pharmacie Européene, 6 Place de Clichy.
- Autowassen: Paris Autolavage, Porte de Clichy.
- De nachtkruidenier: Épicerie Shell, 6 boulevard Raspail.
- Internet: voor wie geen smartphone of laptop heeft (of die 's nachts is kwijtgeraakt): de Milk cybercafes zijn continu open en zitten bijvoorbeeld op 31 Boulevard Sébastopol (Les Halles), 53 Rue de la Harpe (Saint-Michel) en 28 Rue du Quatre Septembre (Opéra).
___

GOED: Het leven gaat 24 uur per dag door.
FOUT: Jammer dat de Publicis Drugstore, in de schaduw van de Arc de Triomphe, "al" om 2 uur 's nachts dicht gaat: het is mijn favoriete adres om 's nachts eten, cadeaus, stokbrood of kranten te kopen: omdat je dat er allemaal kunt vinden, omdat het er mooi is, en omdat de bezoekers zéér gemêleerd zijn.
___

Filosofen op de muur

2011-05-06T14:10:00.004+02:00

Oké, voor wie NU in Parijs is dan:
Tot en met zondag, elke avond van 21 uur tot 24 uur, worden op de muur van de Sorbonne Universiteit volzinnen en gedachtenspinsels van beroemde schrijvers en filosofen geprojecteerd.
Het zijn 500 quotes - om het maar even populair te zeggen - van denkers die ooit les gaven of werkten aan de Sorbonne.
Natuurlijk: vooral Fransen, maar ook Erasmus zit erbij!
Het is een eenmalige actie van een paar dagen om de aandacht te vestigen op Parijs als universiteitsstad. Om precies te zijn: op de wijk Quartier Latin waar traditiegetrouw wetenschap een thuishaven heeft.
En de komende jaren moet die wijk nog meer nadruk krijgen, in de architectonische zin, als wijk-van-de-denkers.
___

MOOIE QUOTE: De liefde, onze gids voor een eerzaam leven, leert ons niets dan schoonheid en goeds (Hippolyte Taine, filosoof, 1858)
OOK MOOIE QUOTE: Er zijn momenten dat een onredelijk verlangen naar Parijs me plots overvalt (Simone de Beauvoir, filosofe, 1958)
___

'Citer Paris', Place de la Sorbonne, t.m. 8 mei
Foto: Henri Garat/Mairie de Paris

De bouwput

2011-05-06T09:08:00.005+02:00

Herken je de plaats op de foto?
Het is Les Halles, "de buik" van Parijs, waar ooit de grootste voedingsmarkt van Frankrijk was gelegen en nu al weer jaren winkelpubliek en reizigers van het openbaar vervoer elkaar voor de voeten lopen.
(Trouwens: geen betere plaats om de Franse versies van R&B-blingbling-wannabee rappers te zien, dan hier, rondhangend bij de ingangen.)
Afijn: Les Halles gaat dus flink op de schop, dat zie je. Nu wordt de bovenkant onder handen genomen, straks de onderkant.
En daarom kunnen we nu even niet meer door het park lopen, kunnen we hier niet meer in de zon liggen in het gras, is er geen stenen balustrade meer om te genieten van de zon, moeten we het even doen zonder de smoezelige plekjes met zwervers, is er geen lift meer naar de parking die het wereldrecord 'meest penetrante pislucht' heeft, en kunnen we niet meer snel oversteken van noord naar zuid - of andersom.
Wie wil weten hoe Les Halles er straks gaat uit zien, en vooral dan die spectaculaire overkapping, kan hier kijken.
___

GOED: Het is nu nog een bouwput, maar er komt iets moois voor in de plaats.
FOUT: Het gaat nog wel vijf jaar duren voor alle bouwwerkzaamheden voorbij zijn.
___

"The coolest winebar"

2011-05-04T22:31:00.004+02:00

Wie dit blog volgt, weet het: wijnbars zijn een favoriet onderwerp.
Ik schreef er al hier en hier over.
Niks leukers dan 's avonds (oke: soms eind van de middag en héél soms 's middags) een goed glas wijn te krijgen met daarbij wat lekkere hapjes.
Afijn: er is dus een nieuwe wijnbar open: Ô Chateau. Vlakbij Les Halles.
En de verrassing: een paar maanden geleden gestart en nu al overal lovende recensies.
Dus daar gingen we.
,,We schenken per dag zo'n 40 soorten wijn per glas", vertelde Nicolas Paradis.
Dat was een goed begin: zo'n uitgebreide keus.
Paradis loodste ons door zijn zaak, we zagen de donkere kelder met zitjes en een proeftafel (en héél veel flessen), we zagen de ruime en moderne bar op de begane grond (met héél veel flessen) en we zagen een zaaltje, verstopt achterin, waar een groep Amerikanen zich liet inwijden in de geheimen van Franse wijn (met héél veel lege glazen).
Want ja, Ô Chateau profileert zich als een internationale wijnbar, pardon: "the coolest winebar", zoals er op de flyers staat, voor een internationaal publiek waar ook Engels wordt gesproken.
En Ô Chateau biedt veel: proeverijen (vanaf 30 euro), gewoon lekker iets drinken en eten (vanaf 16 uur), een 'wine & cheese lunch' (75 euro, incl 4 soorten wijn en champagne), en zelfs een champagne cruise op de Seine!
___

LEUK: Er staat hier een machine die vanuit de fles dus wijnglazen 'tapt' en laat die nou van Nederlandse makelij zijn.
SENSATIE: Van een beroemde Petrus uit 1985 kan je hier proeven (3cl=49 euro), een slok nemen (10cl=159 euro) of drinken (15cl=239 euro).
___

Ô Chateau, 68 Rue Jean-Jacques Rousseau

Een colaatje in Parijs

2011-05-02T14:25:00.004+02:00

Nu iedereen toch in de pro-Amerika stemming lijkt: Parijs heeft z'n eigen Coca Cola-winkel!
En dan ook nog om de hoek van de Champs-Élysées.
Om te vieren dat het merk 125 jaar bestaat is er een speciale 'Espace 125' in de Franse hoofdstad geopend: een futuristisch geheel van twee verdiepingen.
Op 700 m2 vind je een bar-restaurant met terras (om cola te drinken), een expositie-ruimte (met cola-affiches en cola-gadgets), een winkel (met cola-producten), en een etage waar op uitnodiging mag worden gedanst en gefeest (met game-ruimte en dansvloer).
Je kunt hier zelfs virtueel het parcours volgen van een luchtbel zoals die in alle cola-flesjes is terug te vinden.
En voor de verzamelaars: een nieuw jubileum-aluminium-flesje, dat nooit in de winkel zal verschijnen, is hier te koop.
Overigens, voor wie nog dacht dat typisch Amerikaanse producten niet zijn besteed aan de Fransen: ook de Starbucks'en zijn in Parijs niet meer weg te denken en de McDonalds in Frankrijk behoren bij de best draaiende hamburgervestigingen ter wereld.
___

GOED: De toegang is gratis - vanzelfsprekend. Zou beetje gek zijn om hier toegang te moeten betalen.
LEUK: De Espace 125 blijft slechts twee maanden open en verdwijnt dan weer als sneeuw voor de zon.
___

Espace 125, 107 Rue la Boétie
Tot 26 juni

De auto's van Ralph Lauren

2011-04-29T14:47:00.005+02:00

Ralph Lauren is zo'n beetje the new American hero in Frankrijk.
Ik weet niet waarom, maar hij is niet weg te slaan uit de Franse pers, nee: uit Frankrijk.
Misschien omdat hij een moderne cowboy is, maar dan een ongevaarlijke stadse variant en dan ook nog een die zich met mode bezig houdt...
Afijn: Ralph is back in Paris.
En dit keer niet met een nieuwe winkel, maar met zijn autoverzameling.
Jazeker, ZIJN verzameling.
Voor de kenners:
- Een Jaguar XKD uit 1955
- Een Mercedes-Benz 300 SL "Papillon" uit hetzelfde jaar (foto)
- Een Ferrari 250 Testa Rossa uit 1958
- Een Bugatti 57 s (c) Atlantic uit 1938.
Die vier en nog eens 13 andere unieke modellen - uit de privecollectie van de Amerikaanse ontwerper - zijn nu dus te zien in het Musee des Arts Decoratifs, in hartje Parijs.
(Om precies te zijn: in een vleugel van het Louvre, want daar is dit museum gevestigd).
___

GOEDE QUOTE VAN LAUREN: "Ik zie mezelf niet als autoverzamelaar, de auto' s horen gewoon bij me."
FOUTE QUOTE VAN LAUREN: "De auto's zijn m'n speeltjes."
___

L' Art de l'Automobile
Tot 28 augustus
Musee des Atrs Decoratifs, 107 Rue de Rivoli

Van Eend en veggi's naar 5 sterren-kat

2011-04-26T16:56:00.007+02:00

Ik realiseerde me ineens dat ik wel eens de verkeerde indruk kan wekken!
Mijn vorige bijdrage ging over vegetariërs.
En die daarvoor ging over de 2CV!
Dus voor je nou denkt dat dit een hippieblog is van een gemankeerde '68-generatie-genoot, even aandacht voor het volgende:
Het Bristol Hôtel (5 sterren, de vaste stek van president Sarkozy) heeft iets leuks gedaan.
De conciërges houden een blog bij onder de titel 'Geheimen uit het Bristol'.
Nou, met die geheimen valt het wel mee, maar dankzij het blog weten we:
- dat er Paaseieren gezocht mochten worden in de tuin van het hotel
(Ja, ze schrijven over wat er in het hotel gebeurt)
- dat er in het Musée Marmottan een expositie is van de broers Raoul en Jean Duffy
(Ja, ze schrijven ook over wat er te doen is in Parijs)
- en dat de hotelkat Fa-Raon (foto) het liefst languit op een van de marmeren tafels ligt.
(Ja, die witte kat met blauwe ogen mag vrijuit door dit 5-sterren hotel lopen).
Kortom: soms valt er wel eens wat leuks te lezen op dat blog.
___

GOED: Gelukkig, net op tijd mijn imago gered. Pfff.
FOUT: Nooit meer twee "alternatieve" tips achter elkaar bloggen!
___