donderdag 4 februari 2016

Wetenschap en een president die moet zwijgen

Het Institut de France, naast het Louvre aan de andere kant van de Seine, is om een aantal redenen bijzonder.
Allereerst is het pand indrukwekkend: gebouwd aan het eind van de 17e eeuw, in opdracht van Mazarin, met een prachtige kapel/koepelzaal die er van buiten rond uit ziet maar binnen ovaal is.
(En als je elk kwartier een klok hoort slaan: dat is de oude pendule van Mazarin!)
Maar er is meer.
Het Institut de France huisvest ook vijf 'Academies', clubs van wijze Fransen die de wetenschappen, de taal en de schone kunsten bestuderen en bevorderen.
En dat doen ze onder meer in vier bibliotheken die toch wel tot de mooiste van Parijs behoren - met opgeteld 20 kilometer aan boeken, metershoge zalen, trappen en balkons.
Om de onpartijdigheid van de wetenschappers te benadrukken, mag de Franse president wel de koepelzaal betreden maar er nooit het woord voeren, en werd de paus hier in 2008 uitgenodigd, maar mocht hij het instituut niet betreden in zijn hoedanigheid van kerkleider.
___

GOED: Journalisten mogen het Institut de France bij bepaalde gelegenheden wel eens bezoeken en krijgen dan ook wel eens een rondleiding door zalen en langs boekencollecties en kunnen de manuscripten van Balzac bekijken.
FOUT: Het publiek mag het Institut de France bijna nooit bezoeken, en krijgt alleen een beperkt deel te zien bij openbare lezingen of prijsuitreikingen.
___

Institut de France
23 Quai de Conti

2 opmerkingen:

  1. Dit is inderdaad een zeer bijzondere, mysterieuze plek in het hart van Parijs. De meeste toeristen zullen er niet achter komen wat het nou precies is. Iedere twee jaar wordt hier bv. ook de Frans-Nederlandse wetenschapsprijs Descartes-Huygens uitgereikt aan een Franse en een Nederlandse excellente wetenschapper. Dat gaat in maart 2016 weer gebeuren.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. @Unknown, dat ook aan een Nederlandse onderzoeker de prijs wordt uitgereikt is voor mij nieuw. Ik dacht alleen aan een Franse onderzoeker, weer wat geleerd ;-)
    Dat het gebouw nimmer mag worden bezocht door het gewone publiek was absoluut niet de bedoeling van Mazarin, die juist het gebouw heeft laten neerzetten om het gewone publiek te laten 'genieten' van zijn inmense bibliotheek. Vooral 's avonds, vanuit de doorkijk vanaf Cour Carée, is het (naar mijn mening) één van de mooiste plaatjes van Parijs.

    BeantwoordenVerwijderen