dinsdag 17 mei 2016

Soufflé met kreeft of pistache

Met topkok Alain Ducasse kan je in Parijs alle kanten op.
Ik bedoel: als klant.
Je kunt peperduur en zeer uitgebreid eten bij Ducasse, je kunt heel eenvoudig en goed een broodje eten bij Ducasse, en je kunt zelfs chocola snoepen bij Ducasse.
Maar je kunt nu ook iets kiezen tussen die uitersten in.
Onder de Canopée, het nieuwe golvende dak boven Les Halles, staat sinds kort Champeaux.
Een 'brasserie contemporaine', noemt Ducasse het.
Je eet er goed, het is niet (heel) duur, de wijnkaart is mooi en uitgebreid, de bediening is voorbeeldig, er staan wat klassiekers op de kaart, en het is allemaal - interieur en gerechten - in een modern jasje gehesen.
De gerookte Schotse zalm is zalig, het rundvlees komt hier in 4 soorten op tafel, de crème brûlée is om je vingers bij af te likken, maar het pronkstuk van Champeaux vormen toch de soufflés.
Er staan drie hartige soufflés (kaas, asperges en kreeft) en drie zoete soufflés op de menukaart (cointreau/sinaasappel, pistache/caramel, chocola).
Proef ze!
___

LEUK: Het muur-grote aankondigingsbord, als in een treinstation, waar de aankomende en vertrekkende soufflés worden aangekondigd.
NIET LEUK: Dat je na een prima maaltijd thee bestelt en dan water krijgt dat naar chloor smaakt.
___

Champeaux
Forum des Halles, Porte Rambuteau

woensdag 11 mei 2016

Ni muse, ni objet

Het had niet beter getimed kunnen worden, zou de cynicus zeggen.
In de maand dat de vicevoorzitter van de Assemblée zijn biezen pakt na een serie aantijgingen wegens seksuele geweld en intimidatie, wordt in Parijs het Féministival georganiseerd, een tweedaags festival met vrouwelijke kunstenaars, onder de noemer 'ni muse ni objet'.
Er is werk van een street-artist te zien, er wordt gezongen, gedanst en voorgedragen, er zijn films, concerten en er is een cabaret en een 'one-woman-show'.
En natuurlijk wordt er heel veel gepraat over vrouwen, vrouwen in de kunst, en misschien zelfs wel over vrouwen in de Franse politiek - voor en na het schandaal-Baupin.
___

VROEGER: De Parijse Kunstacademie liet pas eind 19e eeuw voor het eerste vrouwelijke studenten toe; bij het Philharmonisch Orkest van Wenen werden vrouwelijke muzikanten pas in 1997 toegelaten.
NU: Op het Féministival kan je je als vrouw laten fotograferen met je 'biologische, sociale of spirituele moeder'.
___

Le Féministival Wonder Women
La Bellevilloise, 19-21 Rue Boyer
28+29 mei


vrijdag 6 mei 2016

Een balzaal vol historie

Soms moet je een verboden weg inslaan om verstopte schoonheid te ontdekken.
Dus deed ik in Hôtel Intercontinental, naast Opéra, een deur open die gesloten moest blijven en stond toen middenin Le Salon Opéra.
En mijn mond viel open.
Deze balzaal uit 1862, ontworpen door architect Alfred Armand, is adembenemend.
De 14 meter hoge koepel, de immense kroonluchter, de zuilen, de spiegels, de ronde en halfronde ramen, de schilderingen, de ornamenten aan muren en plafonds, en ga zo maar door....
Victor Hugo en Sarah Bernhardt namen hier ooit deel aan banketten, recepties en dansfeesten.
En sinds die dagen is er hier niets veranderd - behalve dat een borstbeeld van Napoleon ooit werd vervangen door een borstbeeld van Marianne.
___

FOUT: In 1970 bestonden er plannen om deze zaal om te vormen tot een parking.
GOED: Daar werd door de minister voor Cultuur een stokje voor gestoken.
___

Hôtel Intercontinental Paris Le Grand
2 Rue Scribe

donderdag 5 mei 2016

Soep met bamboe en veganistische kebab

Het is maar een kleine stap van Parijs naar Tokyo.
Om precies te zijn: in de Rue Mazarine, naast de Seine,  stap je binnen bij Kodawari Ramen en wordt je verwelkomd met een luidkeels 'Irasshaimase'!
En het is een belevenis, alsof je een Japanse stad binnenloopt, met een straat, met lampionnen en bamboe, en met een winkeltje hier en een winkeltje daar.
Maar Kodawari Ramen is een restaurant, een gloednieuw restaurant, met natuurlijk de befaamde noodle-soep, waar je veel en goed kan eten voor een zeer schappelijke prijs.
Oke, het is hier gezellig dus kan nogal eens rumoerig worden. Maar dat is het in Tokyo ook wel eens, toch?
En als je in Parijs fastfood met hipsters wilt combineren, ga dan eens langs bij het ook al gloednieuwe Super Vegan, aan de noordwest kant van Parijs: kebab, burgers en tajine, maar dan allemaal zonder vlees of dierlijke producten. En ook al voor een superprijs.
___

7 EURO: kost de 'super kebab avec frites' bij Super Vegan - en erna kan je uren zonder eten voort.
12 EURO: kost de 'jidori shio soba' bij Kodawari Ramen, de noodle soep met onder meer kip en bamboe.
___

Kodawari Ramen
29 Rue Mazarine
Super Vegan 
12 Rue Berzelius



maandag 2 mei 2016

De beroemdste concertzaal

Je hebt van die mythische concertzalen die iedereen kent en het meer dan 120 jaar oude (en vaak verbouwde) L'Olympia, vlakbij Place de la Madeleine, is er zo één.
Alle artiesten dromen ervan hier ooit op het podium te staan en alle artiesten die wereldster zijn, hebben er ook gestaan, van Jacques Brel die er in 1966 zijn afscheidsconcert gaf, via Edith Piaf en Barbara en de Rolling Stones en Black Sabbath, tot de Eagles of Death Metal die er in 2016 optraden na de bloedige aanslagen van 13/11.
Afijn, wie die geschiedenis eens aan zich voorbij wil laten trekken en wie eens achter de schermen wil kijken, kan er nu naar binnen, want in het complex is een tentoonstelling ingericht over de geschiedenis van L'Olympia. Met foto's, video's, kledingstukken en rekwisieten.
___

VERRASSEND 1: L'Olympia bood ook ooit een podium aan circusacts, was een "music hall" en deed dienst als bioscoop.
VERRASSEND 2: De hoofdzaal van L'Olympia met 2000 plaatsen is helemaal niet zo spectaculair als de mythische naam doet vermoeden.
___

L'Olympia. Hier, aujourd'hui, demain
Tot 15 juni
28 Boulevard des Capucines

vrijdag 22 april 2016

De leukste, lekkerste minuscule coffee bar

Op het eerste oog is het klein en onopvallend.
Maar in werkelijkheid is het, euh, klein en supergoed.
Ten Belles is misschien wel de leukste en lekkerste minuscule "coffee bar" van Parijs, net naast Canal Saint-Martin.
En niet alleen omdat het er leuk uitziet en altijd gezellig is en 's morgens vroeg al zo lekker ruikt, en ook niet alleen omdat eigenaar Thomas Lehoux (opgeleid in Australië) zijn eigen koffiebonen brandt, maar mede omdat je hier ook geweldige scones, sandwiches en salades (en nog veel meer) eet.
Bij Ten Belles schuif je aan voor ontbijt of lunch, voor koffie, thee of tussendoortje, en je wordt nooit teleurgesteld (nou, misschien wel door de wachtrij van mensen die ook iets willen bestellen).
___

GOED: Ten Belles ontvangt ook tijdelijke gasten: speciale koffiebonen die bij uitzondering gebruikt worden.
FOUT: Om 17 uur gaan de deuren al dicht.
___

Ten Belles
10 Rue de la Grange aux Belles

woensdag 20 april 2016

Smaragden en flacons

Ja, ja, ik weet het: Parijs is de stad van de luxe.
Mode, parfum, noem maar op.
Maar in plaats van nou alweer de Avenue Montaigne af te lopen of de Bon Marché af te struinen, kan je je in Parijs ook verdiepen in de luxematerie, èn achter de schermen kijken.
Van Cleef & Arpels bijvoorbeeld heeft in Parijs zijn eigen ‘school’, gelegen aan het epicentrum van luxe: Place Vendôme, waar cursussen worden georganiseerd en waar één keer per maand lezingen worden gegeven over sieraden en edelstenen.
Deze week is het weer zo ver: een avond lang wordt er gepraat over de smaragden uit de legendarische Muzo-vallei in Colombia.
Schitterend.
En dan is er natuurlijk het nieuwe parfummuseum, van Fragonard, vlakbij Opéra Garnier.
Zalig.
Het museum zelf (foto) krijgt al volop lovende kritieken, vanwege de historische en mondiale reis die je er met je neus maakt, maar het parfumhuis bestaat dit jaar ook nog eens 90 jaar – en dat was aanleiding voor een ook al fraaie expositie: over een familiebedrijf dat geuren verkoopt.
Met flacons, met schilderijen en foto’s, met geparfumeerde handschoenen en met natuurlijk héél veel om te ruiken.
___

HELAAS: De avond over smaragden kost 60 euro entree.
HEEL GOED: De toegang tot het parfummuseum is gratis.
___

L’École Van Cleef & Arpels
31 Rue Danielle Casanova
Musée du Parfum
3-5 Square de l’Opéra Louis Jouvet
’90 ans de parfum’, nog tot 31 oktober

maandag 18 april 2016

Kunstenaars, werk in uitvoering

Het meer dan 100 jaar oude Petit Palais, tussen de Champs-Élysées en de Seine, heeft een mooie tentoonstelling ingericht.
Over kunst, maar vooral over de schepping.
Ik bedoel: over hoe de kunstenaar aan het werk is.
Meer dan 400 foto's zijn tentoongesteld waarop je kunstenaars ziet die aan het werk zijn.
Van Picasso tot Koons en van Matisse tot Zadkine.
De artiest achter een ezel, in zijn/haar atelier. Dat is mooi en intiem.
Fotograaf Willy Maywald legde Giacometti vast (foto), 80 jaar geleden, in diens atelier in Montparnasse. 
___

TOULOISE-LAUTREC: is te zien hoe hij, zittend op een krukje, Au Mouli Rouge, La Danse, schildert in 1895.
CLAUDE MONET: is gefotografeerd rond 1920, staand in zijn huis in Giverny met in zijn hand een enorm palet en staand voor een doek dat al beschilderd is met bloemen.
___

Petit Palais, Dans l'atelier
Tot 17 juli

woensdag 13 april 2016

De tips van Zoé Félix

Actrice Zoé Félix is op en top Parisienne: ze woont hier (achter Bastille), werkt hier (nu in Théâtre Tristan Bernard) en ze gaat hier uit.
In Le Parisien vertelde ze over haar favoriete adressen in Parijs.
Hardlopen doet ze het liefst op die hoge spoorbaan waarvan een lang uitgestrekt park is gemaakt, met uitzicht over de stad: de 4,5 kilometer lange Coulée Verte, startend bij Bastille.
Haar geheime kledingadres: Alternatives, in de Marais, met tweedehands en vintage kleren. Maar dan dure merken tegen goede prijzen.
Haar vaste ‘eenvoudige’ eetadres: het klassieke Le Square Trousseau, achter Bastille, vlakbij haar huis, en bijna 100 jaar oud als traditionele brasserie.
Iets ‘minder eenvoudig’ eten en drinken met vrienden: Hôtel Providence, gebouwd in 1854 in noordoost Parijs, luxueus, klassiek-eigentijds, èn met bar en terras.
___

GEHEIM: Wat Zoé Félix niet vertelde in Le Parisien is dat ze met haar partner ook zelf een bar uitbaat, Le Rosie, naast de Sacre Coeur.
DEELS GEHEIM: Voor werkafspraken meldt Félix zich meestal in café-restaurant Le Fumoir, naast het Louvre: volgens haar ‘sober en elegant’, volgens ingewijden ‘hèt’ flirt-adres van Parijs.
___

maandag 4 april 2016

Een culinaire topwijnbar

Pas drie maanden open, piepklein, een bar en wat krukken, fantastische wijnen, super lekkere hapjes en nu al een stortvloed aan positieve recensies.
Cave Paul Bert, ten oosten van Bastille, is te culinair om een wijnbar te noemen en te klein om een restaurant te noemen. Maar oh, wat eet en drink je hier lekker.
De dagschotel van 15 euro is prima en veelgevraagd, maar bij de tapas laat de Canadese chef Louis-Philippe Riel pas echt zien wat hij in huis heeft. Wij aten een gekookt ei (met truffel) en een wortel (slow roasted) en het was verbluffend.
De wijnen, die staan in lange rijen opgesteld: je zegt wat je lekker vindt, je krijgt een bodempje, je proeft en je kiest.
___

GOED: Topkwaliteit voor zeer betaalbare prijzen.
GRAPPIG: Eigenaar Bertrand Auboyneau heeft nog drie andere restaurants in dezelfde straat.
___

Cave Paul Bert 
16 Rue Paul Bert

vrijdag 1 april 2016

Een appartement als hotel

Daar sta je dan, voor "jouw" indrukwekkende massieve houten deur, voor "jouw" appartement aan de Boulevard Saint-Germain.
Je loopt de trap op langs de buren, doet "jouw" sleutel in "jouw" deur en staat in "jouw" appartement, met woonkamer, slaapkamer, luxe keuken en badkamer.
Zo voelt het natuurlijk bij elke airbnb, maar in dit geval kan je bij dit appartement in Parijs alle service bestellen die hoort bij een hotel: van een extra deken tot champagne en van advies over het theater tot iemand die je bed even op komt maken.
De conciërge is 24 uur per dag bereikbaar.
En: het is altijd schoon en vertrouwd.
Het heet Sweet Inn, het heeft  70 appartementen-met-de-service-van-een-hotel in Parijs, de prijzen verschillen van 110 euro (studio in de Marais) tot 1500 euro (5 slaapkamers bij de Arc de Triomphe) en ja: het is leuk.
___

GOED: De appartementen zitten alleen maar op toplocaties, dus denk in Parijs bijvoorbeeld aan de Marais, Palais Royal, het Louvre, de Champs-Élysées en Saint-Germain des Prés.
BETER: We mochten ook die tegenover het Louvre bezoeken, waar je voor 180 euro per nacht slaapt met een fenomenaal uitzicht op het museum en de Seine.
___


donderdag 24 maart 2016

Een thuis voor Dufy, Cézanne en Renoir

Je moet er even een stukje voor omlopen, naar de noordkant van Parijs gaan, en wat kleine straatjes doorlopen, maar dan krijg je ook wat.
Een prachtig hek, een binnenplaats, mooie gebouwen, tientallen ateliers en vooral: geschiedenis.
De Villa des Arts, vlak naast de begraafplaats Montmartre, is een juweeltje.
Het complex van drie gebouwen werd zo'n 125 jaar geleden aangelegd en groeide uit tot een 'thuis' voor legendarische kunstenaars.
Ooit woonden en werkten hier schilders als Raoul Dufy, Paul Cézanne en Auguste Renoir.
Paul Verlaine kwam hier poseren voor Eugène Carrière, Picasso en Dalí hoorden bij de bezoekers.
En nu zijn de gebouwen nog steeds een 'thuis' voor kunstenaars: fotografen, architecten, musici en vele anderen - omdat de gemeente een paar jaar geleden zo wijs was de Villa des Arts op te kopen en een projectontwikkelaar buiten de deur te houden.
___

GOED: De Villa is een officieel monument, wordt gebruikt door kunstenaars, en blijft daardoor behouden als erfgoed.
FOUT: De toegang is eigenlijk verboden, maar tijdens open monumentendagen is publiek welkom en soms staat het hek op een kier, dus: wie niet waagt die niet wint...
___

Villa des Arts
15 Rue Hégésippe-Moreau

maandag 21 maart 2016

Alle culifans naar de Rue du Nil!

We moeten het toch echt weer eens hebben over de Rue du Nil.
Ooit een aggenebbis-straatje met alleen maar textielopslag tussen twee drukke wijken, Les Halles en Grands Boulevards, maar inmiddels een soort mini-walhalla voor culifans met eten en drinken in kleine charmante zaakjes.
Een foodie hangout, heet het al in de Amerikaanse pers.
Verspreid over 70 meter vind je een bakker, een Thais restaurant, een wijnzaak, een slagerij, (nog één) Afrikaanse stoffenzaak, een viswinkel, een groenteboer, een koffiebar en dan natuurlijk vier Frenchies.
Jazeker, het imperium van topkok Gregory Marchand dijt uit! 
Het begon met het Frenchie-restaurant (topklasse), toen kwam de Frenchie-wijnbar (geweldig), daarna de Frenchie-to-go (goed en gezellig) en nu is er dus ook de Frenchie Cave (wijnwinkel en óók betaalbaar).
___

DE RUE DU NIL: is inderdaad vernoemd naar de Nijl en bestaat al sinds 1590.
FRENCHIE NUMMER 5: is er nu ook, maar dan in Londen, waar Marchand vroeger werkte in het Mandarin Oriental en Fifteen.
___

woensdag 16 maart 2016

Ze is rond, zwart en speelt tafelvoetbal

Nee, Barbie is al lang niet meer wie je denkt.
Barbie bestaat in alle soorten en maten.
Barbie is blank, geel, bruin of zwart.
Barbie is slank, normaal of rond.
Barbie heeft tientallen haarkleuren.
En oh ja, Barbie werkt (bijna) altijd.
Ze is zelfs al een Hillary Clinton avant la lettre geweest.
Oscar de la Renta maakte kleren voor haar, ze is vastgenageld geweest in een tafelvoetbalspel en Andy Warhol portretteerde haar.
Dat kom je dus allemaal te weten als je naar het Musée des Arts Décoratifs gaat, je weet wel: in de zijvleugel van het Louvre.
___

700: Barbiepoppen staan uitgestald in het museum
7000: Kledingstukken en accessoires van Barbie zijn aan een muur geprikt in het museum
___

Barbie, tot 18 september
Musée des Arts Décoratifs
107 Rue de Rivoli

maandag 14 maart 2016

De beste koffie van Parijs

Er bestaat een bedevaartsoord voor koffieliefhebbers in Parijs: de Caféothèque, vlakbij het stadhuis.
Het werd ruim 10 jaar geleden gestart door de voormalige ambassadrice van Guatemala in Frankrijk, Gloria Montenegro, zij ging zelf haar koffiebonen selecteren in (natuurlijk) Guatemala maar ook El Salvador en Ethiopië, en zij leidt het bedrijf nog steeds met echtgenoot en dochter.
De Caféothèque is een winkel (ook online), een café-restaurant, en vooral ook een school: alle beroemde koffiemakers van Parijs, kregen hier les of werden hier geïnspireerd.
Je kan hier zitten, een hibiscus-thee of Kwak bier bestellen, een quiche, brownies of ijs eten, maar eigenlijk kom je natuurlijk voor de ongeveer 20 soorten koffie die op de kaart staan.
Paris Match noemde Gloria Montenegro 'de pionier van de koffie in Parijs'.
Télérama omschreef de Caféothèque als 'de koffietempel' en de koffie hier als 'de beste van Parijs'.
___

GELUKKIG: Dat hier het product boven alles gaat, waardoor kwaliteit altijd voorop staat.
JAMMER: Dat daardoor het interieur op z'n zachtst gezegd een beetje gedateerd is.
___

La Caféothèque
52 Rue de l'Hôtel de Ville

vrijdag 11 maart 2016

Koninklijk bezoek - en wat achterblijft

Op de Champs-Élysées hangen Nederlandse vlaggen. Regelmatig wordt er dezer dagen een straat in Parijs afgesloten wegens voorbij racende auto's met Oranje vlaggetjes.
Jawel, koning Willem-Alexander en koningin Maxima zijn in Parijs.
En houden we daar nou iets aan over, wat ook straks nog de moeite is om te gaan bekijken?
Ja!
Maxima krijgt een presentatie van Pushed Slab, een hyper-energiezuinig 150 meter lang kantoorpand (foto) aan de zuidoostelijke rand van Parijs, dat in 2014 werd geïnaugureerd en ontworpen is door het Nederlandse architectenbureau MVRDV van Winy Maas.
Dat gebouw blijft nog wel even bestaan - en kan je dus bekijken.
De buitenkant is deels van hout, de ramen zijn gepositioneerd voor een optimale zon-inval en op het dak staan zonnepanelen, waarmee het pand voldoet aan een hele serie normen voor energie-efficiëntie.
En dan is er dezer dagen ook nog een tentoonstelling verrezen langs de Seine, op loopafstand van de Champs-Élysées: een cadeau van Nederland aan Frankrijk.
Aan het water vind je portretten van Europeanen, gemaakt door 24 Europese fotografen onder wie Anton Corbijn, Stefan Vanfleteren en Ari Versluis & Ellie Uyttenbroek.
___

NIEUW: Het koningspaar bezocht en bezoekt ook twee vernieuwende locaties in Parijs: de Halle Pajol (moderne hangout voor jongeren, waar vorig jaar nog 200 migranten werden verwijderd die er in tentjes sliepen) en de Cité de la Mode et du Design (dat prachtige groene megalomane project in het oosten, waar ook nogal eens migranten met tenten neerstrijken)
OUD: Het koningspaar bezocht en bezoekt natuurlijk ook prachtige klassiekers als het Louvre, het Élysée en het Petit Palais om kunst te kijken, te praten, te eten en naar muziek te luisteren.
___


Pushed Slab
Tussen Rue Brillat Savarin en Rue des Longues Raies
Visages / Portraits Européens
Berges de Seine, ter hoogte van de Passerelle Solferino
Tot 15 april

maandag 7 maart 2016

Cocktails achter de wasserette

Als je voor de deur staat zie je nog niks, en dat is precies de bedoeling.
Nou ja, je ziet wasmachines staan, en dàt is de bedoeling.
Maar als je door de wasserette heen loopt en die geheime deur doorgaat, dan kan je de trap op en kom je in een walhalla voor cocktailliefhebbers: de Lavomatic.
Hier geen wasmiddel maar een bar waar de "Spider Pig" voor je wordt gemaakt.
Niet de geur van waspoeder maar van munt, whisky, limoen en rum en een bardame die in de weer is met eiwit of artisjok.
Afijn, een verstopte cocktailbar dus, niet ver van République, waar ook wijn en kleine hapjes op de kaart staan.
___

GOED:  Je kunt dus echt beneden je was doen en al wachtend boven even een Basilic Instinct of Healthy Mary Detox bestellen.
FOUT: Het interieur dat wel erg licht en speels is en dan ook nog twee schommels telt waar je in kan zitten.
___

Lavomatic
30 Rue René Boulanger
Di-Zat, 18:00-2:00

woensdag 2 maart 2016

Sea, sex and sun - 25 jaar later

Het is vandaag precies 25 jaar geleden dat Serge Gainsbourg overleed.
En Gainsbourg is een icoon, dus die sterfdag wordt 'gevierd' in Parijs.
Natuurlijk is er zijn huis, in de Rue de Verneuil in Saint Germain des Prés, dat al decennia lang een bedevaartsoord is voor fans.
In en rond die straat wordt (door Galerie Hegoa) vanaf 4 maart een speciale expositie ingericht, waar 17 kunstenaars op 5 verschillende plekken een eerbetoon brengen aan de zanger.
In de Galerie de l'Instant, in de Marais, laat fotograaf Tony Frank vanaf 11 maart zien hoe hij de zanger vanaf de jaren 60 volgde met zijn camera. Niet alleen het leven van Gainsbourg komt daarmee in de galerie voorbij, maar ook het leven van de jetset in Parijs.
Tot slot heeft ook het gemeentebestuur van het 9e arrondissement (nu al - in tegenstelling tot de bovengenoemde twee) een expositie ingericht met foto's van Gainsbourg: minder jetset, meer intiem.
___

GOED: Volgende week donderdag wordt in de Rue Chaptal (op nummer 11 bis) een gedenksteen voor Gainsbourg onthuld: dit is de wijk waar hij opgroeide.
FOUT: De kop boven dit stuk bevat de titel van één van de meest bizarre  chansons van Gainsbourg, maar die ook wel weer symbool staat voor een groot deel van zijn leven.

___

Galerie Hegoa, 16 Rue de Beaune
Galerie de l'Instant, 46 Rue de Poitou
Stadhuis, 9e arrondissement, 6 Rue Drouot

vrijdag 26 februari 2016

Archeologie in het museum, Japan en Chat

Ik blijf Le 104 één van de leukste musea/culturele instituten van Parijs vinden - met z'n verrassende tentoonstellingen, z'n architectuur, z'n verspreide tentoonstellingszalen en -zaaltjes, z'n tieners die op het binnenplein dans oefenen, z'n woonwagen met leenboeken, z'n grote boekenwinkel, z'n kunstenaars 'en résidence' èn z'n café-restaurant en café caché.
Maar goed: even over de tentoonstellingen.
Tot 30 april kan  je er nog terecht voor 'Matérialité de l'invisible': een titel die net zo alles omvattend en sprookjesachtig is als de tentoonstelling zelf.
Met als leidraad 'de archeologie van de zintuigen' laten kunstenaars je zien hoe je het ongrijpbare toch kan vormgeven.
Soms is dat pijnlijk en confronterend (de 'gefotografeerde' vluchtelingen van Ronny Trocker), en soms is het spannend en roept het vragen op (de installatie X File van Nathalie Joffre, een zoektocht naar verloren digitale gegevens, foto) - maar altijd is het mooi.
___

OOK MOOI: De foto's van Japanner Daido Moriyama, die tentoongesteld worden in de Fondation Cartier pour l'art contemporain.
OOK LEUK: De tekeningen van de Belg Philippe Geluck waarbij zijn Chat beroemde kunstwerken letterlijk induikt en die geëxposeerd worden in het Musée en Herbe 'voor jongeren van 3 tot 103 jaar'.
___

Le 104
5 Rue Curial
Fondation Cartier pour l'art contemporain
261 Boulevard Raspail
Musée en Herbe
23 Rue de l'Arbre Sec

donderdag 25 februari 2016

Slapen tussen bezienswaardigheden

Een hotel vlakbij Place des Vosges en Musée Picasso.
In de winkel- en uitgaansbuurt Marais maar óók in een rustig straatje.
Eigentijds ingericht èn met een oude kelder met zo'n halfrond stenen plafond waar je kunt ontbijten.
Dat is Hôtel Caron.
Je betaalt er, als je even goed zoekt, iets meer dan 200 euro voor een kamer.
Maar dat is voor Parijs geen extreem tarief en je slaapt dan wel op een toplocatie.
___

500 METER: is (ongeveer) de afstand tot Place de la Bastille en Musée Carnavalet.
1000 METER: is (zo'n beetje) de afstand tot de Notre Dame en Place de la République
___


Hôtel Caron
3 Rue Caron

maandag 22 februari 2016

Modern Delhi aan de Seine

Neem een Française, Stéphanie de Saint Simon, die lang in India woonde.
Neem een Indiase kok, Manoj Sharma, die lang in de Londen werkte.
Voeg die twee samen, haal ze naar Parijs, open er twee restaurants, en je kunt sinds 2014 op topniveau, betaalbaar en modern Indiaas eten in de Franse hoofdstad.
Het eerste restaurant was MG Road, niet ver van Centre Pompidou, en later kwam daar ook Desi Road (foto), in Saint-Germain des Prés, bij.
Voor beide geldt: een modern en licht interieur, moderne en lichte gerechten.
___

COCKTAILS UIT INDIA: vind je bij de Indiase cocktailbar Baranaan, waar ook gemberbier op de kaart staat.
SNACKS UIT INDIA: vind je bij streetfood-bar Bollynan, met hartige en zoete nans.
___

MG Road, 205 Rue Saint-Martin
Desi Road, 14 Rue Dauphine
Baranaan, 7 Rue du Faubourg Saint-Martin
Bollynan, 12 Rue des Petits-Carreaux

vrijdag 19 februari 2016

Je virtuele gids/conciërge/Parijzenaar


Je bent in Parijs, je wilt 's avonds naar een klassiek concert: maar waar moet je zoeken?
Je bent in Parijs, en je wilt een taxi die je zo snel mogelijk van A naar B brengt, zonder omwegen en tegen een goede prijs.
Je bent in Parijs maar vergeten in welke winkel nou ook alweer de lekkerste macarons liggen.
Je bent in Parijs en wilt de hipste club voor Parijzenaars bezoeken, de beste cocktails van de stad proeven, het meest chique warenhuis door struinen, de leukste speelplaats voor kinderen vinden. Maar waar zijn die?
Afijn: dat soort vragen stel je natuurlijk het best aan de Parijzenaars zelf.
En als je die niet kent of teveel vragen hebt om aan die ene Parijzenaar te stellen die je wel kent, dan neem je contact op met de Paris Helpline. Een telefoon, een semi-virtuele gids, een alleswetende conciërge, een Parijzenaar die z'n (10) talen spreekt.
De Paris Helpline is dé ideale digitale partner in Parijs. Met altijd een Parijzenaar aan de andere kant van de lijn die je kan helpen, en met apps die je door de stad leiden. Het kost je 36 euro per dag en daarvoor kan je het toestel onbeperkt gebruiken voor alles wat er maar mee kan.
___

STAP 1: Je meldt je online aan
STAP 2: Je krijgt een smartphone
STAP 3: Die personaliseer je met alle app's die je maar wilt
STAP 4: Je kunt (bijna) dag en nacht om advies vragen
___

maandag 15 februari 2016

De leukste, beste kleine concertzalen

Eind van de maand is het zover: het Festival A Nous Paris Fireworks is er dan weer. 
Het is dé ideale manier om de beste kleine concertzalen van Parijs te ontdekken èn om de beste eigentijdse (internationale) jonge talenten in de rock- en pop- en electrowereld te ontdekken.
Het festival duurt zes dagen, heeft plaats in vijf verschillende zalen, met zo'n 20 bands en artiesten.
Reken op drie concerten per avond met toegangskaartjes van 14 tot 26 euro per avond.
Onder meer LA Priest en Beach Baby staan op het podium.
___

BADABOUM: is de concertzaal waar ook regelmatig Radio Nova zich nestelt met live uitzendingen, met de beste jonge (vooral Franse) dj's van het moment.
TRABENDO: is de concertzaal waar een paar jaar geleden de Rolling Stones ineens op het podium stonden voor een intiem concert.
___

Festival A Nous Paris Fireworks
24 - 29 februari

vrijdag 12 februari 2016

Edouard VII: groots en verstopt

Ja, het is leuk om in een straat of op een plein te belanden die/dat je vanaf de gewone weg niet zag.
En al helemaal als die straat of dat plein ook nog eens prachtig en groots blijkt te zijn, als je er eenmaal loopt.
Ik heb het over de Rue en de Place Edouard VII, niet ver van Opéra.
Het werd zo'n 100 jaar geleden aangelegd en lange tijd bewoond - als privé-straat - door Société Générale.
Inmiddels is de bank er weg, is er grootschalig gerenoveerd, is het nog steeds een (semi-)afgesloten weg, maar mag wel iedereen er lopend in.
Er bestaan oude foto's waarop je koetsjes met paarden door de straat en rond het standbeeld van Edouard ziet rijden - en als je je ogen even dicht doet als je er staat, hoor je bijna het getrappel van de hoeven nog.
___

GOED: Op het plein ligt een fraai theater, Edouard VII geheten, met ook een fraai, klassiek ingericht café.
OOK GOED: In de straat ligt een restaurant zonder theater, Mon Paris, chic, met een mooi terras en prima eten.
___


woensdag 10 februari 2016

Foto's en nightclubbing

Jeu de Paume is en blijft een heerlijk museum.
Het ligt tussen de Tuileries en Concorde, het is een ruim 150 jaar oud en sierlijk gebouw met een strak en wit en hypermodern interieur, en je ziet er altijd verrassende tentoonstellingen.
Foto en video staan hier centraal.
Nu bijvoorbeeld is er een mooi overzicht te zien van het werk van de Portugese Helena Almeida, die tekening en video, schilderij en foto mixt tot kunstwerken waarin zij zelf, het lichaam en de beweging vaak centraal staan.
Mooi.
Tegelijkertijd zijn er op de twee andere verdiepingen ook nog twee exposities te zien: één van de fotograaf François Kollar (over industrieel Frankrijk en mode) en een van de Mexicaanse kunstenaar Edgardo Aragón over macht en corruptie in zijn vaderland.
___

OOK MET FOTO'S: In de Galerie Cinéma, in de Marais, zijn foto's (en een film) te zien van de in 2013 overleden en talentvolle Kate Barry, dochter van Jane Birkin.
OOK MET LICHAMEN: In rockzaal Point Éphémère, bij Canal Saint-Martin, is "Nightclubbing" te zien, een fototentoonstelling over jongeren, uitgaan en hun nachtleven.
___

Jeu de Paume, 1 Place de la Concorde
Helena Almeida, Corpus. Tot 22 mei
Galerie Cinema, 26 Rue Saint Claude
Photographies de Kate Berry. Tot 12 maart
Point Éphémère, 200 Quai de Valmy
Nightclubbing, tot 21 februari

maandag 8 februari 2016

Een markt om van te smullen

Het is 500 m2 groot, in een majestueus ruim 100 jaar oud pand, je kunt er lopen en kijken, je kunt zitten en hangen, je kunt er eten, eten kopen, en je kunt er iets drinken.
Je vindt er een markthal en een restaurant.
Er zijn groenten en fruit, er zijn een slager, een bakker en een kaaswinkel, en: een wijnkelder.
Dat is allemaal samen Maison Plisson, tussen Bastille en République.
Een eetwarenhuis à la Dean & Deluca, waar al je smaakpapillen worden geprikkeld en waar het onmogelijk is om te vertrekken zonder iets te hebben gekocht/gegeten/gedronken.
Maison Plisson is groot, mooi, indrukwekkend en duur.
___

GOED: Elke dag open, afhankelijk van de dag tussen van 8:30 tot 21:00.
FOUT: De prijzen die in het restaurant al snel oplopen tot meer dan 30 euro voor een eenvoudige lunch, hoewel een glas wijn (6 euro) en een bierflesje La Parisienne (5 euro) niet duurder zijn dan elders.
OPLOSSING: De Épicerie Générale, ook modern en met gezond eten, hapjes en drankjes, maar dan klein en goed betaalbaar.
___

Maison Plisson
93 Boulevard Beaumarchais
L'Épicerie Générale
1 Rue Moncey + 42 Rue de Verneuil

donderdag 4 februari 2016

Wetenschap en een president die moet zwijgen

Het Institut de France, naast het Louvre aan de andere kant van de Seine, is om een aantal redenen bijzonder.
Allereerst is het pand indrukwekkend: gebouwd aan het eind van de 17e eeuw, in opdracht van Mazarin, met een prachtige kapel/koepelzaal die er van buiten rond uit ziet maar binnen ovaal is.
(En als je elk kwartier een klok hoort slaan: dat is de oude pendule van Mazarin!)
Maar er is meer.
Het Institut de France huisvest ook vijf 'Academies', clubs van wijze Fransen die de wetenschappen, de taal en de schone kunsten bestuderen en bevorderen.
En dat doen ze onder meer in vier bibliotheken die toch wel tot de mooiste van Parijs behoren - met opgeteld 20 kilometer aan boeken, metershoge zalen, trappen en balkons.
Om de onpartijdigheid van de wetenschappers te benadrukken, mag de Franse president wel de koepelzaal betreden maar er nooit het woord voeren, en werd de paus hier in 2008 uitgenodigd, maar mocht hij het instituut niet betreden in zijn hoedanigheid van kerkleider.
___

GOED: Journalisten mogen het Institut de France bij bepaalde gelegenheden wel eens bezoeken en krijgen dan ook wel eens een rondleiding door zalen en langs boekencollecties en kunnen de manuscripten van Balzac bekijken.
FOUT: Het publiek mag het Institut de France bijna nooit bezoeken, en krijgt alleen een beperkt deel te zien bij openbare lezingen of prijsuitreikingen.
___

Institut de France
23 Quai de Conti

vrijdag 29 januari 2016

Stoffig, donker en diep


Wat we wèl al wisten:
- Parijs kent een uitgebreid en afgesloten ondergronds gangenstelsel waar alleen professionele urban explorers de weg weten
- Er bestaan ondergrondse gangen in Parijs die onder water staan en waar wel eens stiekem wordt gezwommen
- Er bestaat een 150 jaar oude ondergrondse (en deels) verlaten spoorbaan
- Er liggen vele duizenden beenderen en schedels opgestapeld onder de grond
- Er zijn spookmetrostations: wel gebouwd, niet gebruikt
Maar wat we nog niet wisten: onder zakenwijk La Défensie ligt óók een spookstad.
Een 12 kilometer lang en pikdonker gangenstelsel met lege zalen en kale ruimtes.
45.000 m2, stoffig beton, verlaten onder Parijs.
Ooit bedacht als parkeergarage of voor de metro, maar uiteindelijk nooit gebruikt. Tot nu toe dan. De Franse tv besteedde er laatst aandacht aan, met unieke beelden, omdat het ondergrondse Défense wellicht een tweede leven krijgt.
___

450 EURO PER M2 = de huurprijs in het overvolle en bovengrondse deel van La Défense
GOUDMIJN = de term die dus gebruikt wordt om het ongebruikte ondergrondse deel te beschrijven
___

dinsdag 26 januari 2016

Boerenkoolchips en Miss France

Jazeker, de boerenkoolchips en spinaziesap zijn ook in Parijs doorgedrongen.
De vraag is natuurlijk alleen: als die trend net begint, waar kan je dan het beste terecht?
Nou, bij Juice Lab!
Met als motto "Don't stress, just press!" krijg je hier de meest verse fruiten en groenten, in de vorm van "jus, laits et shakes".
De Enfant Terrible bijvoorbeeld (mango, ananas, limoen, basilicum en jalapeno-pepers), of de King Kale (granny, ananas, spinazie, boerenkool en gember).
Twee piepkleine, glimmende, hypermoderne zaken, in de Marais en in Montmartre, en kort geleden uitgeroepen door Le Nouvel Observateur tot de leukste biocafés van Parijs en door Vogue genoemd in de categorie " beste detox-adressen"  in Parijs!

___

BIO OP Z'N GLAM: Vind je bij de Good Organic Only, ook al in de Marais, met organisch eten en drinken, bedacht door voormalig Miss France, Mareva Galanter.
BIO OP Z'N BOERS: Vind je bij l'Épicerie Végétale, vlakbij République, waar gezond eten en drinken èn het landgoed waar dat vandaan komt, nog hand in hand gaan.
___

Juice Lab
2 Rue de Béarn
83 Rue des Martyrs

maandag 25 januari 2016

Chinese kunst in bos en warenhuis

Drie mooie tentoonstellingen met Chinese kunstenaars.
In de Fondation Louis Vuitton, aan de rand van Parijs in het Bois de Boulogne, gaat deze week de expositie Bentu van start, Chinees voor "geboortegrond".
Twaalf hedendaagse kunstenaars uit China laten zien waar ze vandaan komen, wat ze maken en welke (traditionele of moderne) technieken ze gebruiken.
Bijna tegelijkertijd laat de Fondation een serie kunstwerken uit de vaste collectie samen zien, van beroemde en eveneens hedendaagse Chinese kunstenaars. Onder hen Zhang Huan (foto: Sudden Awakening) en Ai Weiwei.
En van die laatste is ook werk te zien in... een warenhuis.
Het chique Bon Marché heeft grote werken van papier en bamboe van politiek dissident Ai Weiwei tentoongesteld, verwijzend naar de meer dan duizend jaar oude techniek in noord-China om vliegers te maken.
Titel: Er Xi, Kinderspel.
___

FOUT EN GOED: Het is al zo'n 10 jaar geleden dat er een mooie grote tentoonstelling te zien was in Parijs van hedendaagse Chinese kunst, dus deze drie tentoonstellingen maken ons blij.
GOED OF FOUT: In de Bon Marché zijn ook stoffen tassen te koop met daarop het logo van de winkel en een print van Ai Weiwei.
___

Fondation Louis Vuitton
Bentu, 27/1 - 2/5
La Collection, 27/1 - 5/9
Bon Marché
Er Xi, tot 20/2

vrijdag 22 januari 2016

Slapen bij Place des Vosges

De Marais is misschien wel de leukste wijk van Parijs.
Place des Vosges is misschien wel het mooiste plein/park van Parijs.
De Rue des Francs Bourgeois is misschien wel de gezelligste winkelstraat van Parijs.
En Place de la Bastille is misschien wel het beroemdste plein van Parijs.
Afijn: precies daar tussenin ligt dus een hotel, met aardig personeel en in een rustige straat, dat onverslaanbaar is in de combinatie prijs-lokatie-kwaliteit.
Hôtel de la Place des Vosges, bijna uitkijkend op Place des Vosges. Kamers vanaf 95 euro!
Klassiek ingericht, aardig personeel, in een geweldige buurt.
___

OP ZOLDER: Heeft het hotel een minisuite met uitzicht over de stad, voor 250 euro.
IN DE STRAAT: Heeft het hotel nog een appartement van 100 m2, voor 6 personen, vanaf 400 euro.
___

Hôtel de la Place des Vosges
12 Rue de Birague

woensdag 20 januari 2016

De gedroomde musea van toparchitecten

Architecten denken in vormen en materialen.
En soms dromen ze.
Soms dromen ze over de vormen en de materialen die ze hadden willen gebruiken.
En héél soms worden die dromen een beetje werkelijkheid.
Nu bijvoorbeeld. In de Galerie Azzedine Alaïa, vlakbij het stadhuis van Parijs, zijn acht nooit gerealiseerde werken/musea te zien van toparchitecten Jean Nouvel en Claude Parent.
Het zijn de gebouwen die ze ooit wilden bouwen, het zijn hun nooit-gerealiseerde projecten, het zijn hun droommusea.
,,Maar dat ze nooit gemaakt zijn, wil niet zeggen dat ze mislukt zijn’’, aldus Nouvel. ,,Het zijn juist musea die, omdát ze nooit gebouwd zijn, tijdloos zijn.’’
___

JEAN NOUVEL: werkte in de jaren 60 als ‘beginnend architect’ voor Claude Parent
CLAUDE PARENT: en Jean Nouvel maakten allebei in 1971 een (niet gekozen) ontwerp voor Beaubourg/Centre Pompidou – beide zijn te zien op de tentoonstelling.
___

Galerie Azzedine Alaïa
18 Rue de la Verrerie
Musées à venir, tot 28 februari
Foto: Musée Guggenheim van Guadalajara, Jean Nouvel (2004)

maandag 18 januari 2016

Kou, (bijna) sneeuw en ijs

Tijdens de warme winterdagen zag het er tot nu toe een beetje vreemd uit, maar nu het (eindelijk) koud is in Parijs, is er geen excuus meer: ijzers onder binden, 57 meter klimmen en schaatsen - bóven Parijs!
De Eiffeltoren heeft zoals inmiddels gebruikelijk de eerste verdieping vrijgemaakt om een ijsbaan aan te leggen van 190 m2.
De schaatsen kan je gratis lenen, warme chocolade kost maar drie euro en je hebt ook nog eens een geweldig uitzicht over Parijs. Ook 's avonds: je kan schaatsen tot 22:30!
De ijsbaan ligt er nog tot 31 januari en is vrij toegankelijk voor alle (betalende) bezoekers van de Eiffeltoren.
___

GOED: Er zijn speciale schaatsstoelen voor volwassenen waarmee ook invaliden het ijs op mogen.
FOUT: Het is verplicht - dus niet gewenst of geadviseerd, nee verplicht - om handschoenen aan te hebben op het ijs.
___

vrijdag 15 januari 2016

Rondwandelen in een 19e eeuws sprookje

Als een Parisienne en kunsthistorica me vertelt dat aan de rand van Parc Monceau misschien wel de mooiste en minst bekende schatkamers van Parijs liggen, dan gaan we meteen op onderzoek uit.
De naam is al sprookjesachtig: Musée Nissim de Camondo, vernoemd naar de voormalige eigenaren, de 19-eeuwse De Camondo-bankiersfamilie.
Het werd zo'n honderd jaar geleden gebouwd, met Le Petit Trianon in Versailles als voorbeeld.
De familie De Camondo verzamelde kunst en haalde de beste vaklui binnen om het immense herenhuis, cq mini-kasteel, in te richten. Het porselein, de wandtapijten, het houtsnijwerk: alleen de besten mochten hier hun kunsten tonen.
Werkelijk álles, van de trapleuning tot de stoelen, en van de kroonluchter in de werkkamer tot het koper in de keuken, ademt daardoor raffinement en luxe.
In 1936 werd het huis geopend voor het publiek op voorwaarde, hadden de De Camondo's geëist, dat nog geen tafel werd verschoven. Dus wat je ziet, is zoals het was.
___

VAN BINNEN: kan je ook anders dan gebruikelijk rondkijken, met een rondleiding van een acteur die je de voorbereidingen laat zien voor een receptie zoals die in 1930 werd georganiseerd in het gebouw.
VAN BUITEN: kan je alvast een heel aardige indruk krijgen van de praal en pracht als je hier klikt en letterlijk rondkijkt.
___


Musée Nissim de Camondo
63 Rue de Monceau
Woensdag-zondag, 10-17:30

woensdag 13 januari 2016

Vloeibare gastronomie als kunst

Het is er mooi, het is er gezellig en het is er vooral: lekker.
Gravity, ten noorden van République (en om de hoek van één van de beste wijnbars van Parijs: Le Verre Volé), is pas een half jaar open en nu al een bedevaartsoord voor cocktailliefhebbende Parijzenaars.
In deze bar is de vloeibare gastronomie tot kunst verheven.
Mooie en originele cocktails (van rond de 12 euro) in een mooi en origineel interieur, met mooie en originele hapjes (onder de 10 euro).
Mijn tip: de Lampiste met Kina L'Avion d'Or, Oloroso-sherry en Luxardo maraskino.
Hoewel de Fruit du Passé met huisgemaakte bleekselderijsiroop ook tot de verbeelding spreekt.
___

GOED: Gravity kan een mooi startpunt zijn voor je alcoholische ontdekkingstocht door Parijs tijdens de Paris Cocktail Week, later deze maand (hoewel: er worden die dagen ook speciaal 50 niet-alcoholische cocktails geshaked), waar zo’n 50 bars en 10 restaurants aan mee doen.
FOUT: Gravity wil het geduld van de bezoekers nog wel eens op de proef stellen, want de aanloop is enorm, het aantal tafels en stoelen beperkt, èn een mooie ingenieuze cocktail bereiden kan (soms) lang duren.
___

Gravity
44 Rue des Vinaigriers
Paris Cocktail Week
23-30 januari

maandag 11 januari 2016

Modder, messen en toiletpotten

Ik had nooit gedacht dat we het hier nog eens over vuilnis in Parijs zouden hebben, maar: het is zover!
De Franse televisie heeft het al over dé attractie van het moment, elke dag staan de mensen in de rij om "het" te kunnen zien, dus we kunnen er niet onderuit.
Het afval van Parijs is dezer dagen even de grootste bezienswaardigheid van de stad.
Canal Saint-Martin, twee kilometer lang, is namelijk (bijna helemaal) drooggelegd om eens goed schoon te maken en op te ruimen.
En tussen de modder die op de bodem achterblijft, wordt van alles gevonden: portemonnees en messen, fietsen en telefoons, toiletpotten en lege flessen. Naar verwachting wordt er ook nog eens 4 à 5 ton aan vis "gered" uit het kanaal.
Kortom: ga op de kade, of nog beter: op de bruggen staan, en bewonder het onder-water-afval-arsenaal van de Parijzenaars.
___

FOUT: Ik weet het, we hebben een tijdje stil gestaan bij Out In Paris, maar er waren helaas wat andere vervelende en drukke bezigheden in de stad.
GOED: Zoals een bezoeker van café À La Bonne Bière, met uitzicht op Canal Saint-Martin, zei: ,,Parijs is een feest en we moeten blijven feesten.''
___