dinsdag 20 mei 2014

Zahia, Pierre en Gilles

Bij de Manufacture des Gobelins, de prachtige 17e eeuwse "koninklijke" fabriek voor wandtapijten vlakbij Place d'Italie, loop je niet zomaar naar binnen.
Maar dat mag dus wel. Doen! Het is mooi.
En nu is het helemaal een aanrader: kunstenaars Pierre et Gilles mochten er een tentoonstelling inrichten.
Ze eigenden zich een kamer toe, vulden die met koninklijke meubelen, zorgden voor verlichting die doet denken aan een discobol, en besloten niemand minder dan voormalig callgirl Zahia als icoon te vereren.
De expositie is bedoeld als een hedendaagse bespiegeling op de woondecoratie uit de 18e eeuw, waar óók een tentoonstelling over is te zien in de 'Manufacture'.
___

EEN DIALOOG: moeten de hedendaagse foto's en antieke objecten vormen die Pierre et Gilles samen hebben opgesteld.
HET OUDE TESTAMENT: is te zien op één van de 18e eeuwse wandkleden die is te zien op de andere tentoonstelling in de Manufacture.
___


Carte blanche à Pierre et Gilles
Tot 27 juli
Galerie des Gobelins
42 Avenue des Gobelins

woensdag 14 mei 2014

Waar kunstenaars wonen en werken

Normaal zou je er waarschijnlijk niet uitstappen, maar doe het eens: neem de metro, lijn 4 of 6, en ga er uit bij halte Raspail.
Als je op de Boulevard Raspail staat, zie je meteen aan je linkerhand (in de Rue Campagne-Première) al een prachtig gebouw (foto): een betegelde gevel, metershoge ramen, stalen balkonnetjes, gebouwd in 1910 in art déco-stijl door architect André Arfvidson.
Ooit was het een pleisterplaats voor kunstenaars: de Amerikaan Man Ray woonde bijvoorbeeld hier.
Het huis ernaast kent ook z’n artistieke geschiedenis: Hôtel Istria ziet er nu misschien niet meer zo florissant uit, maar het was het hotel waar bijvoorbeeld componist Erik Satie en kunstenaar Marcel Duchamp neerstreken.
Op nummer 9 in de straat woonde ook nog de Duitse schrijver Rainer Maria Rilke en op nummer 17 had romanticus-dichter Louis Aragon ongeveer 85 jaar geleden z’n werkplek.
Terug naar de Boulevard Raspail: loop wat verder naar het zuiden en je ziet een fraai en afgesloten straatje: de Passage d'Enfer. Er is niets " hels" aan, er staan zelfs mooie gebouwen, maar het is vaak helemaal uitgestorven en dan doet het toch een beetje spookachtig aan...
En nog iets verder: de Fondation Cartier pour l’Art Contemporain. Een privéstichting die hedendaagse kunstenaars ondersteunt en mooie exposities organiseert. Het enorme en opvallende gebouw – transparant in een tuin – is ontworpen door Jean Nouvel.
___

TIP 1: Kijk vooral even, vanachter het hek, de Passage d’Enfer in als het avond en donker en stil is. Spannend voor wie een levendige fantasie heeft!
TIP 2: Achter de Fondation Cartier, maar zichtbaar door de ruiten, staat een Libanonceder, geplant in 1825 door dichter, schrijver en politicus Châteaubriand.
___

dinsdag 13 mei 2014

Nice aan de Seine

Even een raadsel:
Als ik zeg pastis en rosé, waar denk je dan aan?
Of: een pissaladière? Een pan bagnat?
Voor degenen die het nog niet hebben geraden: salade niçoise?
Jawel, Nice. Aan de Middellandse Zee.
Maar Nice is er nu ook - op culinair gebied - in Parijs.
Restaurant Les Niçois heeft sinds kort zijn deuren geopend tussen Bastille en République.
Kortom: wie even de Middellandse Zee wil opsnuiven aan de Seine, kan hier terecht.
Een retro-restaurant, schreef Le Figaro, een neo-bistrot, aldus Le Fooding: wat meestal betekent dat ze het interieur nogal modern vinden en dat er jong publiek komt.
Hoe dan ook: de kaart is gevuld met typisch Mediterrane gerechten.
___

GOED: Er staan veel betaalbare tapa's op de kaart waardoor je makkelijk van alles wat kan proeven.
BETER: 'S avonds worden er regelmatig concerten georganiseerd en in de kelder ligt een...  pétanque-baan!
___

Les Niçois
7 Rue Lacharrière

vrijdag 9 mei 2014

Psychedelisch brunchen in de banlieue

Eerlijk is eerlijk, het Parijsblog My Little Paris komt soms met héle leuke dingen.
Zo hadden ze kort geleden onder de noemer "Banlieue is the new cool" een paar hele aardige adressen rondom Parijs.
De complete lijst èn plattegrond vind je hier.
Mijn favorieten zijn de volgende:
- In Saint-Denis, aan de noordrand van Parijs, is filmmaker Luc Besson zijn eigen "Hollywood" gaan bouwen, met studio's, maar ook met een restaurant: BO (foto). Groots, bijzondere architectuur, sfeervol.
- In Asnières, ook ten noorden, ligt La Sira: een oude drukkerij waar sinds een paar jaar 15 jonge kunstenaars zijn neergestreken die niet vaak maar wel bijzondere exposities en concerten organiseren.
- In Saint-Cloud, aan de westrand, ligt Chalet de l'Oasis, een ouderwetse 'guingette', dat vroeger zoiets was als een volkse 'uitspanning' waar je kon eten en dansen. Je zit middenin het park, er hangen lampjes aan de bomen, en je hebt - als je je best doet - uitzicht op Parijs.
- In Nanterre, ook aan de westkant, ligt een "psychedelische boerderij": La Ferme du Bonheur. Er staat een vleugel en er lopen kippen, je kunt er eten en brunchen en poëzie- en electroavonden bijwonen.
___

PANTIN: aan de oostkant van Parijs wordt alom genoemd als de banlieuestad met de snelst groeiende culturele sector.
MEER KUNST: is er zeker te vinden rondom Parijs: een mooie lijst van hedendaagse kunst-plekken in de banlieue vind je hier.
___

BO
20 Rue Ampère, Saint-Denis
La Sira
6 Rue Louis Armand, Asnières
Chalet de l'Oasis
Parc de Saint Cloud, La Butte aux Chèvres, Saint-Cloud
La Ferme du Bonheur
220 Avenue de la République, Nanterre

donderdag 8 mei 2014

Een naald en een reis

In Parijs zijn twee tentoonstellingen te bezoeken die niets te maken hebben met Parijs maar die wel geweldig zijn om te bezoeken als je in Parijs bent.
De eerste is in Musée du Quai Branly, aan de westkant van de stad, en daar staat de kunst van het tatoeëren centraal (foto).
Het is een prachtige expositie waarin je ziet hoe eeuwenoud tatoeëren al is, hoe de eerste tattoo-gun er uit zag, op welke plek van haar lichaam Angelina Jolie een tijger heeft staan, en hoe nu ook abstracte kunst geïntroduceerd is door tatoeëerders.
De tweede is in het Institut du Monde Arabe, aan de oostkant van Parijs, en daar staat de pelgrimstocht naar Mekka centraal.
Van dag tot dag word je meegenomen met de hadj, geïntroduceerd bij de rituelen en ingewijd in de geschiedenis. Je ziet waarom er 'gestenigd' wordt, je kunt de historische reisroutes naar Mekka bekijken, er wordt uitgelegd hoeveel rondes je moet lopen rond de Kaäba, en je leest dat steeds meer vrouwen uit heel de wereld de hadj volbrengen.
___

GOED: Op de Hadj-tentoonstelling wordt ook in beeld gebracht dat de reis naar Mekka is uitgegroeid tot een complete industrietak, inclusief souvenirwinkels, èn er is kunst te zien van hedendaagse kunstenaars die geïnspireerd zijn door de hadj.
NIET GOED: Op de tattootentoonstelling zijn ook stukken getatoeëerde mensenhuid te zien.
___

Tatoueurs, Tatoués
Musée du Quai Branly, tot 18 oktober 2015 (!)
Hajj, le pélerinage à La Mecque
Institut du Monde Arabe, tot 10 augustus 2014

maandag 5 mei 2014

Wijn, boeken en kunst achter één deur

Misschien wel één van de leukste cafés in Parijs – in ieder geval het café met de mooiste naam – in misschien wel één van de leukste straten van Parijs, dat is zonder twijfel La Belle Hortense.
In hartje Marais, omringd door winkels, cafés en restaurants.
 De deuren gaan hier pas eind van de middag open als werkende Parijzenaars hun kantoor verlaten om een aperitief te drinken.
De oude zinken bar is de verzamelplaats.
De bediening is super-aardig.
Maar La Belle Hortense is vooral bijzonder omdat het niet zomaar een café is maar tegelijkertijd een boekwinkel, een wijnwinkel, een restaurant en een kunstgalerie.
En La Belle Hortense ziet er ook zo uit: je weet eigenlijk niet waar je binnenloopt - er komen mensen voor een glas wijn, een boek, een fles wijn, eten of kunst. 
Een plaats waar al je sensaties geprikkeld worden, dus.
Elke dag open van vijf uur ’s middags tot 2 uur ’s nachts.
___

AAN DE ENE KANT: van het café ligt de meest beroemde falafelstraat van Parijs: Rue des Rosiers
AAN DE ANDERE KANT: ligt het beroemde en minuscule stand up-comedian theater Le Point Virgule.
___
 
La Belle Hortense
31 Rue Vieille du Temple

vrijdag 2 mei 2014

Filosoferen in een zaaltje

Een Zwitser met een Franse naam die woont in Londen is nu neergestreken in Parijs.
Althans: zijn School of Life is sinds kort in de Franse hoofdstad gevestigd.
Alain de Botton wil filosofie gebruiken om alledaagse kwesties te bespreken.
Zijn stelling: kunst is soms nuttiger dan psychotherapie.
En: Proust kan je ook lezen als 'self help guide'.
De Botton organiseert lezingen in zaaltjes, eerst in Londen en nu in Parijs, en dat heet dan The School of Life. ,,Hier leer je alles wat je niet op school leert", is de leus.
Nou, laat dat maar aan de Parijzenaars over: filosoferen over het dagelijks leven. 
Dus spreek je Frans, spoed je dan naar de Pigalle-wijk, want daar kan je dus een aantal keren per week 's avonds aanschuiven om te luisteren naar filosofen, historici, ondernemers, dj's of kunstenaars die je vertellen hoe je je dagelijks leven kunt verbeteren.
Als dat nodig is, natuurlijk.
En zo niet, dan blijft het boeiend om te luisteren.

___

6 MEI: Kan je aanschuiven voor het 'college': 'hoe vind ik de droombaan die ik altijd al wilde hebben'?
12 MEI: wordt de vraag behandeld: 'hoe kan liefde blijven voortduren'?
OH JA: Het kost wel 35 euro om aan te schuiven - maar daar mag je dan wel 2 uur voor luisteren.

___

The School of Life
28 Rue Pétrelle