maandag 31 maart 2014

Belleville, een wijk in wording - 2

Belleville is een wijk vol kunstenaars.
Niet met fancy galerieën, maar gewoon: schilders, beeldhouwers en anderen die aan het werk zijn, en die je kan zien.
De zogeheten Ateliers d’Artistes de Belleville is een vereniging van zo’n 250 kunstenaars die allemaal in de wijk wonen. Hun werk en ook dat van anderen wordt in hun gezamenlijk pand tentoongesteld.
Een keer in het jaar is het open dag, en mag iedereen binnenlopen: dat is op 23 tot en met 26 mei weer het geval.
Het Maison des Métallos is een ander beroemd adres. Eind 19e eeuw was het een fabriek waar blaasinstrumenten werden gemaakt, daarna werd het een vakbondsgebouw, nu is het een cultureel wijkcentrum waar concerten en optredens worden gegeven.
De straat waarin het pand is gevestigd onderstreept nog eens het multiculturele karakter van de wijk: hier kan je op elke hoek Korans kopen.
Die multiculturele bevolkingssamenstelling - de wijk wordt ook wel ‘Babelville’ genoemd - zie je terug op de markt van Belleville, elke dinsdag en vrijdag op de Boulevard de Belleville, tussen de metrostations Belleville en Ménilmontant.
Hoewel dit deel een overwegend Chinese wijk lijkt (tot aan de plaatselijke prostituees 's avonds toe – sorry: de straat staat er bekend om), vind je er ook Indiase kappers, Poolse bakkerijen, en Afrikaanse restaurants.
Even terug naar de kunst: La Forge is oude sleutelfabriek, werd daarna gekraakt door kunstenaars, toen opgekocht door de gemeente en is nu een kunstenaarskolonie waar zo’n 20 artiesten wonen.
Er worden tentoonstellingen georganiseerd en rondleidingen gegeven.
En dan is er eigenlijk misschien tòch nog een toeristische 'cult'-attractie in Belleville: de Rue Desnoyez (foto) – omdat die voor een groot deel is omgetoverd in een open luchtmuseum voor graffiti-kunstenaars, die voor een deel ook in de straat wonen. De straat is uitgegroeid tot een legendarische bestemming voor street art-liefhebbers.
___

Ateliers d'Artistes de Belleville, 1 Rue Francis Picabia
Maison des Métallos, 94 Rue Jean-Pierre Timbaud
La Forge, 23 Rue Ramponeau

vrijdag 28 maart 2014

Belleville, een wijk in wording - 1

Belleville is een stadsdeel in oost-Parijs waar je niet één, twee, drie als toerist gaat rondkijken.
Dit is niet ‘pittoresk Parijs’.
Het is er overwegend arm, er zijn geen attracties en nauwelijks monumenten.
Maar het is wèl een wijk die zich in een razend tempo transformeert, zoals eerder de Amsterdamse Pijp en Williamsburg in New York dat deden.
Dus kijken wij er vast rond (inclusief de omgeving van Belleville) en dan ook nog in drie delen. De eerste etappe:
La Bellevilleoise, ten noorden van begraafplaats Père Lachaise, is een mooi startpunt: een café en restaurant, èn een theater- en concertzaal.
Maar vooral ook een plaats met een geschiedenis die symbool staat voor de wijk: de socialist Jean Jaurès hield hier politieke bijeenkomsten en de arbeiders uit de wijk konden hier, bij de coöperatie, meer dan 100 jaar geleden goedkoop boodschappen doen.
Vlakbij ligt een prachtig 18e eeuws landhuis met parkje, dat op het eerste zicht nogal detoneert in de wijk maar daarom niet minder mooi is: het Pavillon Carré de Beaudouin (foto). Het hele jaar door zijn er gratis tentoonstellingen te bezoeken.
Wie houdt van mooie huizen en rust: loop ook even, iets noordelijker, langs de Cité Jandelle, de best verstopte doodlopende straat van Belleville, met prachtige oude huizen en tuinen die nog (een beetje) de sfeer ademen van de tijd toen Belleville een dorp was aan de rand van Parijs.
Meer groen: Het Parc de Belleville wordt wel één van de mooiste parken van de stad genoemd. Het is niet groot, maar wel met 1200 bomen, rozen, een wijngaard(je), watervallen en vooral: een prachtuitzicht over Parijs.
Vlakbij het park vind je: The Loft, een budgethotel. Het is gekleurd, spotgoedkoop, en: design met stapelbedden.
___

La Bellevilleoise, 19 Rue Boyer
Pavillon Carré de Beaudouin, 121 Rue de Ménilmontant
The Loft, 70 Rue Julien Lacroix

woensdag 26 maart 2014

Slapen op een oprolbare matras

Ik durf het best te zeggen: het Hi Matic Hotel in Parijs is geen hotel zoals andere hotels.
Het is een hypermodern biologisch-ecologisch hotel en je hebt er in principe niets te maken met het personeel.
Je eet hier een organisch ontbijt en tandpasta en cd's koop je bij een fraai veredelde Febo-automaat in de lobby.
Overal zijn de muren beschilderd in knallende kleuren en in- en uitchecken doe je zelf op de touchscreens.
De koffie is overdag gratis, de matrassen in je kamer kan je oprollen.
Oh ja: het hotel geeft ook tips voor yoga-oefeningen, ligt op loopafstand van Place de la Bastille, en het is zeer betaalbaar: kamers vanaf 65 euro
___

GOED: Het hotel werd al een selfservice-hotel genoemd, omdat je alles zelf kan doen, ideaal dus voor iedereen die geen behoefte heeft aan personeel.
SLECHT: De badkamers en toiletten: respectievelijk erg klein en soms met uitzicht op je bed (en op wie daar in ligt - en vice versa).
___

Hôtel Hi Matic
71 Rue de Charonne

maandag 24 maart 2014

Metro's, vrouwen en rockbands

Leuk hoor, die metro in Parijs, maar waarom vrijwel uitsluitend mannennamen voor de halte's?
In heel Parijs zijn slechts twee van de ruim 300 metrohalte's vernoemd naar een vrouw.
Dat kan dus anders - dacht kunstenares Silvia Radelli.
En ze maakte een fictieve metroplattegrond. Een vrouwelijke plattegrond.
Emile Zola werd Rosa Bonheur, Victor Hugo werd George Sand. En verder kan je in- en uitstappen bij Eleanor Roosevelt en Hannah Arendt, maar ook bij Coco Chanel en Calamity Jane!
De kaart is nog een paar dagen in het 'echt' te zien, in Parijs.
Overigens deed radiozender Oui FM eens iets soortgelijks, nou ja: bijna dan, door de namen van halte's te verhaspelen volgens namen van pop- en rockartiesten, wat een kaart opleverde met een paar prachtige metrostops, zoals Miromesnil Young, Sweet Home Alabalma Marceau, Primal Scrimée, Avron Maiden en Mairie d'Ivrything But The Girl.
___

STILTE: Bij metrohalte Église d'Auteuil komen de minste reizigers van Parijs langs: 179.000 per jaar.
DRUKTE: Bij metrohalte Gare du Nord komen de meeste: 49 miljoen per jaar.
DUUR: Het metrostation met de duurste huizen rondom: Invalides.
GOEDKOOP: Die met de goedkoopste woningen: Carrefour Pleyel.
 ___

Métroféminin, tot 29 maart
Galerie L'Aléatoire
29 Rue de Bièvre

donderdag 20 maart 2014

Terrassen met uitzicht, huisgemaakt bier en zon

Een paar jaar geleden gaf ik al eens een opsomming van de 10 mooiste terrassen in Parijs.
Die adressen - in parken, aan het water, in musea en op een hoteldak - vind je hier.
Maar goed: het is opnieuw mooi weer, er is veel veranderd, dus: nieuwe tips!
Waar kan je anno 2014 neerstrijken als het zonnig is?
Het populairste dakterras dezer dagen is zonder twijfel dat van Le Perchoir (foto). Een adembenemend uitzicht, relaxte sfeer, maar: erg druk en niet in het centrum van Parijs, maar aan de oostkant.
Een mooi, modern en stijlvol terras vind je bij Hôtel-restaurant Edgar. In hartje Parijs en toch stil en verstopt, want je zit hier op een binnenplaats. Prima voor oesters maar zeker ook voor een glas rosé.
En in de buiten-categorie, ik bedoel: ik zou niet weten hoe ik 'm zou moeten kenschetsen, is er één meer dan aanbevelenswaardig: Les Petites Gouttes, niet ver van Gare du Nord. Want: op het terras van deze indrukkend grote oude hal van de spoorwegen zit je de hele middag in de zon. Met huisgemaakte limonade, huisgemaakt bier, maar ook concerten en tentoonstellingen.

___

MEER: Wie nog meer keuze wil: hier is de lijst van Le Figaro, met een paar héél goede adressen.
NOG MEER: Wie daarna nog meer keuze wil, hier is de plattegrond van My Little Paris, met een paar echte Parisienne-adressen.
___


Le Perchoir
14 Rue Crespin du Gast
Edgar
31 Rue d'Alexandrie
Les Petites Gouttes
12 Esplanade Nathalie Sarraute

donderdag 13 maart 2014

Een eeuwenoud hofje

Dit is echt leuk.
Eerst loop je, in Saint-Germain des Prés, de 18e eeuwse Cour du Commerce Saint André in.
Die is al mooi, met z'n poorten, z'n kasseien en restaurantjes.
En dan, bij restaurant Le Procope, naar eigen zeggen 'het oudste nog bestaande restaurant van Parijs', draai je een kwart slag.
En daar is ie. 
De Cour de Rohan.
Het is iets tussen een hofje en een pad en een straatje in.
Eeuwenoud.
Hendrik II liet hier in de 16e eeuw huizen bouwen voor zijn maîtresse. Kunstschilder Balthus had hier 80 jaar geleden zijn atelier.
Maar wat vooral leuk is: je stapt hier even 'uit' het hedendaagse drukke Parijs, gaat terug de tijd in en hoort geen stadsherrie meer.
De Cour de Rohan is het oude en verborgen Parijs - verstopt achter hekken.
De huizen, de bomen, de straatstenen: alles ademt hier geschiedenis.
Mooi, mooi, mooi.
___

GOED: Soms staat het hek bij de ingang per ongeluk open: grijp die kans en ga naar binnen.
FOUT: Vaak is het hek dicht gedaan door de bewoners.
MAAR: Loop dan even om en kijk of je via de andere kant binnen kan, via de Rue du Jardinet.
___

woensdag 5 maart 2014

Een wijnbar die wacht op Beyoncé

Dat restaurant Septime bezocht werd door Beyoncé, dat schreven we hier al.
Dat restaurant Septime een Michelinster kreeg, dat schreven we hier ook al.
Maar dat restaurant Septime ruim een jaar geleden ook een wijnbar opende, dat schreven we nog niet!
Bij deze dus.
Ten noorden van Bastille is er nu dus Septime La Cave: een piepkleine wijnbar, met twee oude houten kasten vol flessen èn een bar, that's it, met alleen de allerbeste wijnen en een lekkere atmosfeer.
Laat je adviseren over de wijnen, eet er een hapje van de Septime-sterrenkok aan de overkant van de straat, en: geniet.
Michelinsterren voor wijnbars bestaan niet, maar hopen dat Beyoncé ook hier eens langskomt, dat mag altijd.
___

GOED: Er is een brede keus aan wijnen, ook per glas, en er staat altijd iets betaalbaars op de kaart.
FOUT: Vol is vol, en dat is héél snel in deze minuscule wijnbar.
___

Septime La Cave
3 Rue Basfroi
Dinsdag tot en met zaterdag, 16-23 uur

maandag 3 maart 2014

Wegdromen in Parijs

Bill Viola moet je geen vragen stellen tijdens een persconferentie, weet ik nu, want dan komt hij alleen maar met vage, abstracte en redelijk nietszeggende one liners (zoals 'the human force is incredibly strong" of "individuals die, that happens": echt waar, aan de lopende band) die door sommigen worden opgevat als 'mystiek en spiritueel', terwijl die kwalificaties alleen maar gelden - maar dan weer wel heel terecht - voor de prachtige kunstwerken van deze Amerikaan.
Wie die wil zien: kom naar het Grand Palais. Daar is een geweldige tentoonstelling ingericht met videowerken van Bill Viola.
Het gaat over de geboorte, het leven en de dood.
En Viola toont ons een droomwereld waar de tijd bijna stil staat, hallucinaties die je even wegvoeren van het aardse, mensen in slow motion die zweven tussen geboorte en dood.
___

GOED: Dit is de eerste grote overzichtstentoonstelling in Frankrijk van het werk van deze kunstenaar.
BETER: Het is ook de grootste tentoonstelling die ooit te zien was van het (bijna) verzamelde werk van Viola, vertelde zijn vrouw Kira Perov (die wel normale begrijpelijke antwoorden geeft op vragen).
___

Bill Viola
Grand Palais
Tot 21 juli