donderdag 30 januari 2014

Café de l'Industrie

Je hebt van die cafés waar je je meteen op je gemak voelt.
Café de l'Industrie dus, vlakbij Bastille.
En waarom? Ik wist het niet meteen.
Het voelde gewoon "lekker".
Na enig nadenken, bedacht ik de volgende redenen:
- Het interieur is volgens de één "als een bistrot uit de jaren 20" en volgende ander "neokoloniaal" en dat klopt allebei maar ik vond het gewoon lekker relaxed.
- De bediening is volgens sommigen adequaat en alert en volgens anderen afwezig of slecht, maar ik vond de heer achter de bar en de dames in de zaal bijzonder aardig, charmant goedlachs en fraai uitgerust met Afropunk-kapsels.
Café de l'Industrie is zeven dagen in de week open van 9:00 tot 2:00, je kunt er een boek lezen of dineren, je kunt en doorzakken of mensen kijken, je kunt er een roman schrijven of de liefde van je leven ontmoeten.
Zo'n soort café dus.
Oh ja: let op dat je niet in de "annex" aan de overkant van de straat gaat zitten.
Ook leuk hoor, maar minder leuk.
___

TEN NOORDEN: van het café ligt het mini-warenhuis Merci.
TEN OOSTEN: van het café ligt de chocoladewinkel van Alain Ducasse.
TEN ZUIDEN: van het café ligt Café Français, de nieuwste loot van de broers Costes.
TEN WESTEN: van het café ligt fotokunstgalerie Polka.
___

Café de l'Industrie
16 Rue Saint Sabin

maandag 27 januari 2014

Onterecht onbekende musea


Je hebt van die musea die je nooit bezoekt.
Gewoon omdat ze onbekend zijn of niet op je route liggen.
En soms is dat heel zonde.
Omdat er mooie tentoonstellingen worden georganiseerd èn omdat ze in een prachtig gebouw zijn ondergebracht.
Ik noem er twee in Parijs.
Het Museum van de Geschiedenis van de Immigratie zit in het Palais de la Porte Dorée (foto), in de uiterste zuidoostelijke hoek van Parijs. Het is een indrukwekkend bijna megalomaan pand, bijna 90 jaar geleden gebouwd, waarin art déco, klassieke Franse stijl en koloniale invloeden terugkomen.
En er is dus een mooie tentoonstelling te zien, tot eind april: immigratie in het stripboek.
Een tweede:
Het Palais d'Iéna, niet ver van de Eiffeltoren, werd ongeveer gelijk gebouwd met het Palais de la Porte Dorée en is tegenwoordig de zetel van de Franse Sociaaleconomische Raad. Het is mooi, groots en prestigieus - en je kunt er dus binnenlopen omdat er tentoonstelligen worden georganiseerd.
Nu is dat er één over architect Auguste Perret, de "man van het gewapend beton", die onder meer het Palais d'Iéna ontwierp. Nog tot 19 februari.
___

LEUK: De tentoonstelling van Perret is ingericht door het bureau van Rem Koolhaas.
LEUKER: Het Palais de la Porte Dorée heeft ook een tropisch aquarium met 5.000 dieren, inclusief een... mandarijnvis!
___

Musée de l'Histoire de l'immigration
293 Avenue Daumesnil
Palais d'Iéna
9 Place d'Iéna

donderdag 23 januari 2014

Wijn, wolkenkrabbers en een snoepfabriek

Een wijngaard tussen wolkenkrabbers!
Diepliggende riolen en traditionele kledingateliers.
Donkere metrobuizen.
Een snoepfabriek.
Ik bedoel maar te zeggen: Paris Face Cachée is weer terug!
Drie dagen lang mag je - onder begeleiding - rondkijken op plaatsen die normaal gesproken afgesloten blijven voor publiek.
Een uitgelezen kans dus om de onbekende kanten van Parijs te ontdekken.
___

GOED: De wandeling langs historische crime scenes van Parijs: waar werd Henri IV vermoord?
MINDER GOED: Aanmelden kan alleen via internet - en veel bezoekjes zijn al volgeboekt.
FOUT: De prijzen die kunnen oplopen tot 27 euro voor een schijnbaar bijzondere wijn-workshop.
___

Paris Face Cachée
31 januari, 1 en 2 februari

maandag 20 januari 2014

Printemps breidt (nog) verder uit

Als één van de fraaiste warenhuizen van Parijs - de Printemps dus - uitbreidt, verbetert of renoveert dan mag dat niet onvermeld blijven.
Dus daar gaan we.
(1) De Printemps heeft een nieuw filiaal geopend naast het Louvre: 2600 m2, zes meter (!) hoog, gevuld met vooral accessoires en sieraden.
(2) De Printemps heeft zijn 'herenwarenhuis', oftewel Printemps de l'Homme, gerenoveerd. Beter gezegd: een nieuw en opvallend architectonisch jasje gegeven met een gevel van staal en glas.
(3) De Printemps is door Victoria Beckham uitgekozen om haar eerste echte grote 'Beckham corner' ter wereld te openen. Oftewel: haar eigen echte afdeling met alleen maar Beckham-producten.

___

3: Is het aantal gebouwen dat Printemps bezet aan de Boulevard Haussmann.
27: Is het aantal etages dat er is met kleren en luxeproducten.
30: Is het aantal personeelsleden van Chinese afkomst, om Chinese klanten in hun eigen taal te ontvangen.
1865: was het jaar dat de eerste Printemps werd geopend.
43.500: Is het aantal vierkante meters dat gevuld is met koopwaar.
___

Printemps, incl. Homme, 64 Boulevard Haussmann
Printemps du Louvre, Carrousel du Louvre

woensdag 15 januari 2014

De tips van Yasmine Hamdan

Vorig jaar zag ik haar optreden in Divan du Monde.
Vorige week zag ik haar winkelen in de Rue Montorgueil.
Kortom: hoog tijd om de Libanese zangeres Yasmine Hamdan, die woont in Parijs, eens te laten vertellen waar zij zoal verblijft in de Franse hoofdstad.
,,Ik ben gek op het Libanese restaurant Liza, met z'n geweldige verse producten en hedendaagse keuken.''
Het restaurant, we schreven er hier eerder over, ligt niet ver van de beurs en heeft ook een prima take away.
Voor Japans eten gaat Hamdan het liefst naar restaurant Takara, vlak naast het Louvre: het wordt wel het oudste Japanse restaurant in Europa genoemd - en het is ook nog èrg goed.
Thais eet de zangeres bij Krung Thep, in Belleville: dè wijk die steeds populairder wordt in noordoost Parijs. Negeer de  troosteloze ingang en probeer het gewoon, zou ik zeggen. ,,Hun Thaise gerechten zijn heel gekruid, altijd origineel en soms klaargemaakt met bloemen.''
De nacht? Silencio! Je weet wel, de privéclub die ooit 'bedacht' werd door David Lynch.
,,Een prachtig interieur, een top-programmering, èn: om de hoek van mijn huis.''
___

SOAPKILLS: Was de eerste groep waarmee Hamdan optrad, heerlijk zwoel en zweverig, en waarmee ze in Libanon bekendheid kreeg.
YAS: Was het duo dat ze een paar jaar geleden in Parijs vormde met producer Mirwais en met wie ze 'Arabische electro' maakte.
YASMINE HAMDAN: Onder haar eigen naam heeft ze nu een cd opgenomen geïnspireerd door Arabische zangeressen van de afgelopen eeuw.
___

Liza, 14 Rue de la banque
Takara, 14 Rue Molière
Krung Thep, 93, Rue Julien Lacroix
Silencio, 142 Rue Montmartre

maandag 13 januari 2014

Fontein, romantiek, Pavillon d'Amour

Ik moet een bekentenis doen.
Ik denk dat ik het meest romantische hotel van Parijs heb bezocht.
Ja, echt waar.
Stel je voor, het is avond, je loopt een enorme stenen poort door, stuit dan op een prachtig verlichte fontein en ziet daarachter een geweldig mooi pand staan - ook al zo bijzonder verlicht - ruim honderd jaar oud, met de allure van een kasteel, maar dan in Parijs: het Saint James Hotel.
Het is mooi, het is luxe, het is pure romantiek.
Waarom?
Omdat het mooi, klein en intiem is, maar toch ook groots, met 48 kamers en suites.
Omdat het een prachtig café heeft in de oude bibliotheek van het pand - de boeken staan er nog.
Omdat het op afstand ligt van druk Parijs, in een stille woonwijk.
Omdat het een ommuurde mooie tuin heeft, met zomerterras, waardoor je je afgeschermd voelt van de drukte van de stad.
Omdat de ontwerpster die het huidige interieur verzorgde Bambi Sloan heet.
___

GELUKKIG: Het Saint James is eigenlijk een privéclub, maar sinds kort is het regime versoepeld: na 19 uur mag iedereen iets komen drinken in de bar of eten in het restaurant. Niet twijfelen, gewoon even doen als je in de buurt bent.
JAMMER: De prijzen die, als je goed zoekt, beginnen bij 360 euro per nacht. En dan noem ik nog niet de prijzen van de twee aparte romantische huisjes die in de tuin staan en die je ook compleet kan huren - en waarvan er één het Pavillon d'Amour heet en waar ik een privé-hammam zag, een ongekend groot bubbelbad en twee massagetafels...
___


Saint James Paris
43 Avenue Bugeaud