woensdag 30 oktober 2013

Neobento, pastrami en 'kebab de luxe'

Welnee, Parijzenaars zitten al lang niet meer allemaal urenlang te lunchen.
Kijk om je heen en je ziet ze steeds meer in de rij bij een bakker of een afhaalrestaurant staan, om daarna lopend, in een park zittend op terug op het werk, hun broodje of aanverwanten op te eten.
Ook populair èn een stuk gezelliger: relatief snel lunchen, maar wel zittend in een restaurant, en met eten van goede kwaliteit.
Bij Neobento (foto) bijvoorbeeld, tussen Bastille en République. Je stelt er zelf je Japanse lunchbox, lees: bento-doosje, samen met wat je wilt eten en krijgt een verrassende verse combinatie van Aziatische, Amerikaanse en Europese gerechten.
Of: Freddie's Deli, vlakbij begraafplaats Père Lachaise. Belegde broodjes, maar dan wel bedacht door de mensen achter de 'foodtruck' Camion qui Fume. Ze maken er zelf hun pastrami, hebben geweldige brownies en je kunt er Brooklyn-bier drinken!
Tot slot: Grillé, of zoals het wordt genoemd: 'kebab de luxe'. Een fastfood-restaurant om de hoek van Opéra Garnier, maar dan wel van topkok Fred Peneau. Het interieur is verzorgd mooi, de broodjes zijn bio, het vlees en de kruiden komen van topleveranciers.
___

8,50 EURO: is de prijs van een 'kebab de luxe'
9 - 11 EURO: is de prijs van een topsandwich bij Freddie's Deli, bijvoorbeeld de Olé Moly.
12 EURO: betaal je voor een bento-doos met thee.
___
 
Neobento, 5 Rue des Filles du Calvaire
Freddie's Deli, 22 Rue Crespin-du-Gast
Grillé, 15 Rue Saint-Augustin

maandag 28 oktober 2013

Een kerk met soul

Neem een kerk, in hartje Parijs, zo'n 400 jaar oud, gebouwd in gotische stijl, met gebrandschilderde ramen, een crypte en kunstwerken, en laat dan in die kerk - als er verder niemand binnen is - een zanger als Charles Bradley binnenlopen.
Dan krijg je dit.


Als de Église Saint-Merri je nog geen ontzag inboezemde dan moeten de traan en de stem van Bradley dat wel doen.
Hij schijnt er onvoorbereid te zijn binnengegaan, met twee van zijn muzikanten, en daar deze dankbetuiging te hebben gezongen, inclusief die valse noot.
Mooi.
Oh ja, die kerk: die ligt bijna naast het Centre Pompidou, met aan de zijkant dat aangename pleintje vol cafés, restaurants en terrassen èn - in de vijver - de kunstwerken van Niki de Saint-Phalle.
___

GOED:  Elk weekend zijn en gratis concerten in de Église Saint-Merri (waarvoor alleen een vrijwillige bijdrage wordt gevraagd).
FOUT: Dat is alleen klassieke muziek - terwijl een diep doorleefde soulstem er zo geweldig klinkt, weten we nu.
 ___

Église Saint Merri
76 Rue de la Verrerie

vrijdag 25 oktober 2013

Koffiemokken en beschilderde plafonds

Dat je er koffie kan drinken uit stevige mokken, dat je weg mag zakken in luie leren banken of grote stoelen, en dat er altijd wifi is: dat wisten we allemaal wel van Starbucks.
Maar dat er ook één is met kroonluchters, enorme spiegelwanden, sierlijke zuilen, ornamenten aan de muren, en beschilderde metershoge plafonds: wie wist dat?
Kortom: neem de metro naar Opéra, stap uit, wandel de Boulevard des Capucines in en zie daar: een Starbucks waarin een Amerikaans concept en een Frans interieur op prachtige wijze samenvallen.
___

GOED: Parijs telt inmiddels 50 Starbucks! 
FOUT: Alleen werkt het personeel er doorgaans nog op Franse, niet efficiënte wijze, in plaats van op de Amerikaanse, razendsnelle wijze.
___

Starbucks
3 Boulevard des Capucines

woensdag 23 oktober 2013

De Galliërs zijn in aantocht!

Een klein mannetje met snor en zwaard.
Een dikke man met blauwe en witte strepen.
En twee Grote Mannen.
Dat is in essentie waar de jongste tentoonstelling om draait in de Bibliothèque Nationale de France, die gewijd is aan stripheld Asterix.
Want die Grote Mannen, dat zijn René Goscinny en Albert Uderzo. De schrijver en de tekenaar.
De expositie staat namelijk vol met Asterix en Obelix - op tekeningen, in boeken, in films en als poppen - maar het is ook een eerbetoon aan de twee bedenkers van Asterix.
Je ziet hun jeugd, hun werk, hun vriendschap en hun creaties.
En dat is fascinerend.
Oftewel: een tentoonstelling voor jong en oud.
___

GOED: Wie afreist naar de bibliotheek, ziet ook eens hoe een compleet nieuw (nou ja: recent) stadsdeel er uitziet in de zuidoosthoek van Parijs.
FOUT: Het is schoolvakantie, wat betekent dat er rijen kinderen bij de metro-uitgang staan, bij de ingang van de bibliotheek, bij de kassa en bij de ingang van de expositiezalen.
MAAR: Dat zorgt wel voor een vrolijke en uitgelaten sfeer op de tentoonstelling, èn het is natuurlijk een teken dat Asterix nog steeds reuze populair is.
___

Astérix á la  BnF, tot 19 januari
Bibliothèque Nationale de France
Quai François Mauriac

maandag 14 oktober 2013

Legendarische, mythische virtuozen

,,Er is bijna geen doek van haar te zien in Europa'', aldus conservator Marie-Paule Vial.
En daarom heeft de Orangerie, één van de musea in het park naast het Louvre, besloten eens ruim baan te bieden aan de Mexicaanse kunstenares Frida Kahlo - bij naam zo bekend, maar in werk dus veel minder.
En de expositie is niet alleen aan haar gewijd, maar ook aan haar Grote Liefde, schilder Diego Rivera, 21 jaar ouder, met wie ze trouwde, van wie ze scheidde en met wie ze hertrouwde.
En daarmee heeft Parijs een tentoonstelling over één van de beroemdste kunstenaarskoppels van de vorige eeuw, over wereldberoemde Mexicaanse kunst, en over Mexico zelf.
Oftewel: over de liefde, over de kunst en over de geschiedenis.

___

FRANCE 24: "Een tentoonstelling gewijd aan legendarische geliefden.''
LE MONDE: "De confrontatie van twee virtuozen."
FRANCE INTER: "Een originele tentoonstelling over een mythisch koppel."
___

Frida Kahlo/Diego Rivera. L'art en fusion.
Musée National de l'Orangerie
Jardin des Tuileries
Tot 13 januari


vrijdag 11 oktober 2013

Blue Night - Nuit Bleue - Blue Club

Blauw neonlicht, burleske optredens, champagne, dj's, videoprojecties, cocktails, en pâtisseries van het culinair-enfant-terrible van Parijs Guillaume Sanchez.
Dat lijkt me een adequate samenvatting van één van de nieuwste clubs in Parijs, Le Blue Club, naast de Sacre Coeur.
Speciaal bedoeld voor de nachtbrakers, want elke dag open tot 4 uur in de ochtend, en voor jong talent dat volop kans krijgt op het podium - variërend van traditionele folk-muzikanten tot erotisch cabaret.
Zoiets noem je, geloof ik, een belevenis.
___

DE STRAAT: heet Rue Muller.
ER NAAST: liggen mini-bar Rosie en Maison Muller, een werkplaats voor tientallen kunstenaars, deels te huur, waar ook exposities en feesten worden gehouden.
ADRIEN MOISSON: is de bedenker van alle deze nieuwe zaken in de Rue Muller die zich in korte tijd heeft ontpopt tot dé pleisterplaats voor een nieuw alternatief circuit van kunstenaars en uitgaanspubliek.
___

Le Blue Club
14 Rue Muller

woensdag 9 oktober 2013

Het Parijs van Piaf

Het is deze week dus 50 jaar geleden dat Edith Piaf overleed.
En de fans weten: Piaf hoort bij Parijs.
Ze werd er geboren, leefde er èn leed er, werd er ontdekt en zong op straat en in nachtclubs.
Hier vind je een wandeling dwars door Parijs, langs een aantal huizen en locaties in de stad die een rol speelden in het leven van de getormenteerde zangeres.
Ik noem er een paar:
- De Rue de Belleville, waar haar ouderlijk huis stond op nummer 72, is natuurlijk het startpunt.
- Vlakbij, op de hoek van Rue Belgrand-Rue du Capitaine Ferber-Rue de la Py ligt Place Edith Piaf, met een standbeeld van Piaf.
- Met Yves Montand woonde ze in de Avenue Marceau (16e arr) en toen ze later haar grote liefde Marcel Cerdan ontmoette woonde ze in de Rue Leconte-de-Lisle (op nummer 7).
- Eén jaar woonde ze ook nog in de Rue Crespin du Gast (op nr. 5) en daar is inmiddels een klein Piaf-museum ingericht. Te bezoeken op afspraak.
- Haar laatste rustplaats werd vanzelfsprekend begraafplaats Père Lachaise.
___

LOKAAL: Van donderdag tot en met zondag is het "feest" in het 20ste arrondissement ter ere en nagedachtenis van Edith Piaf.
INTERNATIONAAL: In New York werd een groots concert gehouden ter ere van Piaf, met haar chansons maar dan vertolkt door sterren als Beth Ditto, Patricia Kaas en Harry Connick jr.
___

maandag 7 oktober 2013

De tips van Mathilde Seigner

Actrice Mathilde Seigner werd geboren in het vijfde arrondisse-
ment van Parijs, groeide er op en woont er nog steeds.
Maar voor alle duidelijk-
heid: ,,Ik houd niet van Parijs. Het vijfde is de enige wijk die ik leuk vind omdat het op een dorp lijkt'', vertelde ze kort geleden.
Afijn, wie beter dan Mathilde Seigner kan ons dus helpen aan de leukste adressen in de Rue Mouffetard, "de" dorpsstraat van Parijs, in het vijfde arrondissement?
Boekwinkel Entre les Pages, op nummer 55, is om de hoek van haar huis en hèt adres voor de aanschaf van alle soorten literatuur voor de actrice.
Kaas! Op nummer 105 is de kaaswinkel van Patrick Veron gevestigd. Niet goedkoop, wel goed. Seigners favoriet: de cancoillotte.
En natuurlijk, hoe kan het ook anders, heeft Seigner ook een favoriet theater in de straat: Théâtre Mouffetard, op nummer 73. ,,Ik heb er nog een stuk van Molière gespeeld.'' Vlakbij, op nummer 100, Cinéma L'Épée de Bois. ,,Een bioscoop met zo'n ouderwets klein loketje. Het is mooi dat er in een wijk nog dit soort kleine zaaltjes bestaan.''
___

LEUK: Vorig jaar reikte Seigner de César-prijs voor beste acteur uit aan collega Michel Blanc maar zei er wel publiekelijk bij die prijs eigenlijk naar een andere acteur had moeten gaan.
NIET LEUK: Tijdens een televisie-interview vorige maand vroeg Seigner aan islamkenner Gilles Kepel of de gifgasaanvallen in Syrië te vergelijken waren met de uitroeiing van de joden tijdens de Tweede Wereldoorlog. Later in dat interview zei ze: ,,Ik zeg wat ik denk en dus vlieg ik nogal eens uit de bocht.''
___

donderdag 3 oktober 2013

Montmartre, wijn, liefde, oogst en feest

Het is tijd voor een feestje op Montmartre!
Want in 1934 werd daar het eerste 'oogstfeest' gehouden - jazeker, in deze wijk in noord-Parijs groeien druiven waarvan wijn wordt gemaakt.
En nu, in 2013, is het dus de 80ste verjaardag van het Montmartre Oogstfeest.
En daarom worden dit jaar alle registers opengetrokken.
Dat betekent, vanaf volgende week woensdag: vuurwerk, optochten, concerten, tentoonstellingen, dansen, kinderfeestjes en proeverijen.
En dat allemaal in en rond Montmartre, in boekwinkels en het Islam Instituut, in kunstgaleries en restaurants, in bibliotheken en op straat, in een ziekenhuis en op een jeu de boules-baan.
Oh ja, het centrale thema dit jaar: de liefde!
___

LEUK: Meedoen aan de wedstrijd 'liefdesbrieven schrijven'. De hoofdprijs: een nacht in Hôtel Montmartre Mon Amour.
OOK LEUK: De tentoonstelling van foto's genomen met mobiele telefoons met als thema 'de liefde'.
NIET LEUK: Alle georganiseerde bezoeken aan de wijngaard van Montmartre (14-18 Rue des Saules) tijdens het oogstfeest zijn al volgeboekt.
___

Fête des Vendanges de Montmartre
9-13 oktober

dinsdag 1 oktober 2013

Twee keer mode in het museum

Wie naar Parijs komt voor de mode, hoeft niet per se naar de Fashion Week of naar de Avenue Montaigne.
Ga eens naar het museum!
In Palais Galliera, zojuist gerenoveerd voor 5 miljoen euro, is een grote overzichtstentoonstelling te zien van het werk van de van oorsprong Tunesische ontwerper Azzedine Alaïa.
Hij liet met name in de jaren 80 de vrouwelijke vormen weer toe en geldt zo'n beetje als de laatste kledingontwerper die alles op zijn vakgebied zelf kon en zelf ook deed, van schetsen tot knippen.
Schuin tegenover het museum ligt het Palais de Tokyo, en daar is een tentoonstelling gewijd aan kunstenaar-schoenmaker Roger Vivier, die onder meer werkte voor Dior en Yves Saint Laurent.
Zeg 'Virgule' (foto) en (bijna) iedere Française weet welke hak bedoeld wordt.
Vivier wordt wel  'de beeldhouwer' genoemd: ,,Als ik een schets maak voor een schoen doe ik 'm wel 150 keer over, tot hij recht doet aan de architectuur van de voet.''
___

BIJNA 60: jurken en kledingstukken van Alaïa zijn tentoongesteld.
RUIM 140: schoenen van Vivier zijn te zien.
___

Alaïa
Palais Galliera, 10 Avenue Pierre 1er de Serbie
Tot 26 januari
Virgule
Palais de Tokyo, 13 Avenue du Président Wilson
Tot 10 november