dinsdag 30 april 2013

De filmzaal van Cocteau

Er staat een beeld dat cadeau werd gedaan door de Amerikaanse Marx Brothers.
Een scène uit de Franse klassieker 'Amélie Poulain' werd er opgenomen.
En de zaal is ontworpen door schrijver en filmmaker Jean Cocteau.
Ik heb het over één van de meest bijzondere bioscopen van Parijs: een filmhuis, zoals sommigen zeggen, met slechts 170 plaatsen, opgericht in 1928 maar met één van de modernste projectoren en geluidsinstallaties van de stad.
Studio 28 dus. Naast de Sacre Coeur.
Een rood doek op het toneel, sprookjeslampen aan de muren en een plafond als een sterrenhemel.
Oh ja: en met een heel goede filmprogrammering. Natuurlijk.
___

LEUK: De kleine tuin en het kleine café van de bioscoop.
OOK LEUK: Er worden in die ene zaal zo'n 10 goede films per week getoond.
NOG LEUKER: Elke dinsdag is er een voorpremière.
___
 
Studio 28
10 Rue Tholozé

maandag 29 april 2013

Het meest centrale hotel van Parijs

Ik heb het niet uitgerekend maar ik durf te wedden dat Hôtel de Latour Maubourg precies, maar dan ook precies tussen de Champs-Élysées en de Eiffeloren ligt.
Het zal naar allebei de bestemmingen nog geen tien minuten lopen zijn.
De locatie dus: die is top, van dit hotel.
Want je zit ook nog naast Invalides, op loopafstand van Saint-Germain des Prés èn vlakbij de Seine.
En eerlijk is eerlijk: ik vind het een charmant hotel.
Klein, 17 kamers, met een gevel die er uit ziet alsof het een woonhuis is.
Je loopt er zo voorbij, je ziet 'm bijna niet, hij ligt een beetje verstopt tussen twee gebouwen.
Je moet een hekje door, een trapje door en dan sta je in dit fraaie pand.
Kamers vanaf 120 euro.
___

MOOI: De Mansarde-kamer op de zolderverdieping met warm èn druk behang maar met een fraaie witte badkamer (foto).
LELIJK: De Deluxe Abeille-kamer met gele muren, groene gordijnen en goudkleurige achterwand van het bed. Brrr.
___

Hôtel de Latour-Maubourg
150 Rue de Grenelle

vrijdag 26 april 2013

Zonsondergang

Zo rond acht uur 's avonds, als de zon langzaam zakt, trekt er een prachtige gloed over Parijs.
Kleuren worden warmer en intenser.
Monumenten krijgen een heel andere uitstraling dan overdag.
Anonieme en onopvallende gebouwen krijgen plotseling een Mediterraan sausje over zich heen gegoten, in de Rue de Babylone bijvoorbeeld (foto).
Wat een heerlijke straat rond dit tijdstip.
Je vindt hier één van de grootste ommuurde tuinen van Parijs, de Jardin Catherine Labouré, en aan het eind ligt La Pagode, jawel, een bioscoop in een Oosterse pagode, gebouwd in 1895 mèt tuin, en ook nog eens het favoriete filmhuis van topmodel Marine Vacth.
___

TIP 1: Koop wat lekkers te eten en te drinken bij La Grande Épicerie, aan het begin van de Rue de Babylone.
TIP 2: Neem dat mee naar het parkje bij metro Sèvres Babylone om op te eten/drinken.
TIP 3: Of, als je rust en intimiteit zoekt, strijk neer in de Jardin Catherine Labouré.
TIP 4: Of neem je hapjes en drankjes mee naar de Avenue de Breteuil, als je meer van grootsheid en uitzicht houdt.
___

donderdag 25 april 2013

Trouwen en poneys op de périphérique


Hij is 35 kilometer lang.
Er rijden 1,3 miljoen auto's per dag.
Er gebeuren dagelijks vijf ongelukken met lichamelijk letsel.
Het stinkt er, het is er een herrie en het verkeer lijkt er dag en nacht vast te staan.
Zo'n speciale 166 politie-agenten zorgen er voor de veiligheid.
En: hij is vandaag precies 40 jaar oud.
Jawel, de 'périph' is jarig, de périphérique, de ringweg rond Parijs.
___

ANEKDOTE 1:  Op bewakingscamera's werd ooit een man op een rolstoel op de ringweg waargenomen. Toen de politie er aan kwam, was hij opgestaan, had de rolstoel ingeklapt en was hij weggerend.
ANEKDOTE 2: Het verkeer kwam ooit lange tijd tot stilstand omdat een trouwstoet stopte op de weg, waarna een aantal feestvierders besloot op de périph te gaan dansen.
ANEKDOTE 3: In 2010 ontsnapte een groep poneys uit een manege bij Parijs waarna ze besloten samen de ringweg op te galopperen.
___

maandag 22 april 2013

Wijn, kunst en kantoren

Zakenwijk La Défense, aan de westkant van Parijs, blijft een bijzondere eend in de bijt.
Je moet er dezer dagen - met het mooie weer dus - eens rond lunchtijd lopen en je ziet duizenden Parijzenaars en Parisiennes in pak en mantelpak hun glimmende kantoortorens uitkomen om buiten, op terrasjes, lopend of op zitjes in de zon hun lunch op te eten.
Maar wist je ook dat:
- La Défense een eigen wijngaard heeft?
- La Défense meer dan 60 monumentale kunstwerken telt van o.a. Calder en Miro?
- La Défense een immens winkelcentrum heeft?
- La Défense elk jaar meer dan 8 miljoen toeristen trekt?
Ik beloof je: een wandeling door La Défense, langs al die semi-wolkenkrabbers, met al die duizenden werkende Parijzenaars, zonder oude architectuur èn zonder verkeer, is absoluut leuk en verrassend!
___

HALVERWEGE DE JAREN 60: werd de eerste toren al gebouwd in deze wijk.
IN DE JAREN 70: stond door de crisis 600.000 m2 aan kantoorruimte leeg.
IN 1989: werd La Grande Arche (foto) officieel geopend.
___


vrijdag 19 april 2013

De Tien Geboden en een Pop Shop

Geboren in 1958 in Kutztown (VS), verhuisd naar New York, veel gewerkt in Parijs en gestorven op 31-jarige leeftijd in New York.
Keith Haring wordt nu - 55 jaar na zijn geboorte - geëerd in Parijs.
Met maar liefst één grote overzichtstentoonstelling, verspreid over twee musea: het Gemeentemuseum voor Moderne Kunst, schuin tegenover de Eiffeltoren, en Le 104, in het noordoosten van Parijs.
En niet zomaar een overzichtstentoonstelling, maar één met een thema (z'n politieke betrokkenheid), èn met de Tien Geboden die hij maakte op zeven meter (!) hoge doeken en die nu voor het eerst in Frankrijk te zien zijn, èn met de originele Pop Shop - zijn eigen winkel - die hij eind jaren 80 maakte in Tokyo van twee containers.
Ik zou zeggen: interessant, leuk, leerzaam en een mooi tijdsbeeld van de jaren 80 (Madonna-muziek in het museum in Parijs!).
___

LE PALACE: was één van de beroemdste en beruchtste discotheken/nachtclubs van Parijs in de jaren 80 en was dé plek waar Haring regelmatig 's nachts te vinden was als hij in Parijs was. Het is nu een theater.
BAINS DOUCHE: was ook zo'n club waar Haring kind aan huis was en die ook inmiddels is gesloten, maar die binnenkort weer opengaat als hotel.
___

Keith Haring, The Political Line
Tot 18 augustus
Musée de l'Art Moderne
11 Avenue du Président Wilson
Le 104
5 Rue Curial

woensdag 17 april 2013

Blade Runner in de Avenue George V

Als je wel eens wilt eten onder een immense lichtgevende zwevende theepot...
Als je wel eens overdonderd wilt worden door een bar van 26 meter met tientallen televisieschermen met daarop tientallen Aziatische televisiekanalen...
Als je houdt van rode parasols met verlichting...
Als je graag sushi eet maar ook graag héél veel keus hebt...
Als afbeeldingen van slangen aan tafel je geen angst inboezemen....
Dan moet je dus naar bar-restaurant Miss Kô.
Ja, je kunt er eten en drinken, maar je stapt ook even een andere wereld binnen. 
___

CONCLUSIE: Parijs heeft weer een nieuw restaurant dat ontworpen is door Philippe Starck.
OORDEEL: Het lijkt op, zoals Starck zegt, 'een straat uit een scène van Blade Runner'.
___

Miss Kô
49 Avenue George V

maandag 8 april 2013

Bouwen, licht en beweging

Rudy Ricciotti ontwierp de islam-veugel van het Louvre, won de Franse Nationale Architectuurprijs in 2006, is gek op beton en bouwde een gloednieuw museum in Marseille, het MuCEM.
Daarom werd het hoog tijd voor eens een mooie overzichtstentoonstelling van deze Franse topontwerper.
En die komt er dus aan.
En dan nog een andere, maar ook bijzondere expositie in Parijs.
Bijna 150 kunstenaars die de afgelopen eeuw licht en beweging samenvoegden, die ruimte en visie combineerden, die van de toeschouwer een deelnemer maakten: die zijn te zien in de tentoonstelling Dynamo op maar liefst 3700 m2 in het Grand Palais.
___

RICCIOTTI: woont zelf in Bandol aan de Middellandse Zee en dat is een statement: om te laten zien dat Parijs niet het epicentrum van (artistiek) Frankrijk is.
BRIDGET RILEY: (foto) Is vertegenwoordigd op de Dynamo-tentoonstelling met haar optische kunst "die ons meer dan ooit iemand anders deed, ons bewust maakt van onze ogen".
___

Ricciotti Architecte
Cité de l'Architecture & du Patrimoine
1 Place du Trocadéro
11 april - 8 september
Dynamo
Grand Palais, ingang Champs-Élysées
10 april - 22 juli

vrijdag 5 april 2013

Dürüm, Gulab en burger

Elke wereldstad heeft wel zo'n straat of zo'n wijk die eerst nog een no go area was voor uitgaanspubliek en ineens dé plek is waar je gezien moet worden.
Nou, Parijs heeft z'n Rue du Faubourg-Saint-Denis.
Voor een deel ingeklemd tussen twee van de grootste treinstations was de straat ooit een morsige plek, en nu omschrijft Le Nouvel Observateur het als hotspot waar "de decibels over de straatstenen schieten als mitrailleurvuur".
Omdat je er dus uit kunt gaan.
Maar de straat blijft ook die oude multiculti-straat en daarom bij deze de beste (en betaalbare) multiculti-eetadressen in de Rue du Faubourg-Saint-Denis.
Op nummer 58: het Koerdische eethuis Urfa Dürüm.Voor 7 euro eet je er een voortreffelijke Koerdische 'wrap'!
Op nummer 83: Het Pakistaanse Bhai Bhai Sweets. Voor 2 euro drink je er een Gulab Jamun Coco, met, jawel, kokosmelk, honing en kardamon.
Op nummer 63: H*** Hot Dog House. Kleiner dan klein, met Newyorkse hotdogs vanaf 4 euro.
___

DE DOORBRAAK: Voor Le Daily Syrien (op nummer 55) mag wel zijn dat de zaak zelfs in de Fooding is opgenomen, hoewel je er kranten koopt en falafel eet! '' The food is frech, creamy and fabulous", aldus de gids.
IN OPKOMST: Is Gunes (op nummer 74), een Turks eethuis/kruidenier, die op het blog Foodistan wordt geprezen om z'n "yoghurt waar je een moord voor doet". 
___


woensdag 3 april 2013

Huizenprijzen en seriemoordenaars

Ik weet niet hoe het komt, maar ineens duiken overal plattegronden van Parijs op met allemaal informatie over de stad die je nooit wilde weten maar wel bijzonder is om te lezen.
Deze bijvoorbeeld: een kaart met de duurste en goedkoopste metrolijnen van Parijs.
Dat wil zeggen: de gemiddelde huizenprijs rondom metrohalte's.
Conclusie: Invalides is de duurste plek.
De duurste lijn:  nummer 1, van La Défense langs de Champs-Élysées, langs Châtelet, maar Château de Vincennes.
Een andere kaart is eerder bizar dan interessant: die bevat de locaties waarop adressen staan waar seriemoordenaars in Parijs woonden en/of toesloegen.
Aan de Avenue Montaigne nota bene, op nummer 17, recht tegenover de Prada-winkel, woonde Henri Pranzini die daar, thuis, eind 19e eeuw, drie mensen vermoordde.
Nee, daar is niks aan verzonnen, het is seriemoordenaarspecialist Stéphane Bourgoin die alle informatie verzorgde.
___

GRAPPIG:  Om al dit soort non-info eens kaartgewijs in kaart te brengen.
VREEMD: Maar een plattegrond met hondendrollen in Parijs? Nee, dank u.
___

maandag 1 april 2013

Een spookschip vol oesters

Tapas en taco's, hapjes en oesters en héél veel cocktails.
Le Mary Celeste is een bar-restaurant in het noorden van de Marais waar schijn bedriegt.
Want de deur aan de straat is van pvc en er hangen neon-buizen, maar het is wel dé nieuwe place to be in Parijs.
Misschien omdat de eigenaren eerder al twee heel populaire bars van de grond tilden, de Candelaria en Glass, maar vooral omdat Le Mary Celeste gewoon een relaxte plek is.
Geen poespas, wel leuke mensen.
Met goed eten en verbazingwekkende cocktails (en bier uit Brooklyn).
Je zit aan de grote halfronde bar, bestelt wat je wilt eten bij het vriendelijke personeel, pakt je bestek en servet uit het blik dat op de bar staat, en je geniet.
___

LEKKER: Hier geen Happy Hour maar Oyster Hour: van 17 tot 19 uur oesters voor 1 euro.
LEUK: De vintage bruin-houten draaitafel (ja zeker: een draaitafel voor vinyl) die de muziek verzorgt.
___

Le Mary Celeste
1 Rue Commines