maandag 19 maart 2012

Slapen met stierenkoppen

Goudkleurige stoelen in de bar.
Stierenkoppen aan de muur.
Theatraal gedrapeerde rode stoffen.
Zwarte glimmende kussens op de bedden.
Laat ik eerlijk zijn: ik hou best van design.
Maar waar ligt de grens?
Hôtel Banke - op een steenworp afstand van de grote warenhuizen - lijkt alles in het kwadraat te hebben gedaan.
De centrale lobby is zó groots dat je je er verlaten voelt.
Sommige kamers zijn zó strak ontworpen dat je bijna niet op je bed durft te gaan liggen.
Toen ik het hotel (een oud bankgebouw) binnenkwam werd er net een fotoshoot gehouden met half ontklede dames voor een fameuze modeglossy.
Dat genre.
Erg indrukwekkend allemaal. En erg, euh, design dus.
Kijk en oordeel zelf.
___

GOED: Kamers vanaf 168 euro (als je goed zoekt).
LEUK: Niet alleen Philippe Starck is (natuurlijk weer) verantwoordelijk voor de inrichting, ook Maarten Baas werkte mee aan het meubilair.
___

Hôtel Banke
20 Rue Lafayette

zondag 18 maart 2012

Matisse en Degas

Toch nog even die twee tentoonstellingen noemen die al begonnen zijn maar ook absoluut het bezoeken waard zijn.
Allereerst Matisse, in het Centre Pompidou.
Geen massale tentoonstelling, maar gewoon een honderdtal schilderijen en tekeningen met maar één doel: tonen hoe een kunstenaar te werk gaat.
,,Matisse werd geteisterd door twijfels et n'a cessé de faire, défaire et refaire ses tableaux'', schreef L'Express prachtig. En dat proces wordt dus getoond.
En dan is er Edgar Degas in het Musée d'Orsay (foto).
Ook hier geen grootse overzichtstentoonstelling, maar aandacht voor één aspect van z'n werk: het naakt.
Dames die baden, dames die zich drogen, maar ook dames in bordelen en dames als slachtoffer van seksueel geweld.
Twee grootmeesters in de stad, dus gaat dat zien.
___

MATISSE: De toegang hier bedraagt 12 euro.
DEGAS: Kost 9 euro entree.
KAN IEMAND: me het 30 procent (of 25 procent) verschil in prijs uitleggen?
___

Matisse. Paires et séries
Centre Pompidou, tot 18 juni
Degas et le Nu
In Musée d'Orsay, tot 1 juli
Foto: RMN-GP (Musée d'Orsay) / Hervé Lewandowski

vrijdag 9 maart 2012

Paris en chansons

Je suis le dauphin de la place Dauphine
Et la place Blanche a mauvais' mine
Les camions sont pleins de lait
Les balayeurs sont pleins d'balais
Wie kent ze niet, deze woorden, gezongen door Jacques Dutronc?
Parijs wordt wakker om 5 uur 's morgens.... Het blijft prachtig.
Maar wie denkt dat dit het enige chanson is over Parijs, heeft het héél erg mis.
Er zijn er welgeteld 2750!
,,Er zijn maar twee onderwerpen waar je over kan zingen'', zei George Gershwin ooit. ,,Parijs en de liefde.''
En wie eens goed in het chanson over Parijs wil duiken kan nu een heerlijke tentoonstelling bezoeken: Paris en Chansons.
Een tocht in geluid, tekst en ook beeld langs alle liedjes waarin ooit de Franse hoofdstad - of delen ervan - werd bezongen.
Nee, niet alleen nostalgie. Ook het moderne chanson komt aan bod.
___

VOOR IEDEREEN: Er is een speciale site waarop zo'n 200 Parijs-chansons beluisterd kunnen worden!
VOOR DE KENNERS: Op die site staat ook een quiz: test in 20 vragen je kennis over de liedjes die over Parijs gaan.
___

Paris en Chansons
Galeries des Bibliothèques
22 Rue Malher
Tot 29 juli

donderdag 8 maart 2012

An American in Paris

Twee Amerikanen zijn neergestreken in Parijs.
Maar het zijn twee Amerikanen die een wereldwijd publiek aanspreken en die er allebei in zijn geslaagd tijdloze kunst te maken.
In de Cinémathèque, aan de oostkant van Parijs, is een overzichtstentoonstelling gewijd aan het werk van cineast Tim Burton.
Het is een geweldige expositie geworden, als je houdt van zijn macabere sprookjes, zijn dromen met een zwart randje èn als je altijd al eens graag het pak van Edward Scissorhands in het echt hebt willen zien (ja: inclusief de handschoenen met messen!).
In de Cité de la Musique, ook aan de oostkant, staat Bob Dylan centraal, de meesterlijke singer-songwriter - al vòòr dat woord werd uitgevonden.
Zijn periode 1961-66 wordt belicht: de overgang van folkzanger naar rockster. Prachtige foto's van Daniel Kramer, die Dylan toen een jaar lang volgde, en natuurlijk: Dylans band met Frankrijk (hij weigerde een keer in Parijs op te treden als hij niet zou worden voorgesteld aan Françoise Hardy!)
___

SPROOKJE IN BEELD: Big Fish (zie foto)
SPROOKJE IN MUZIEK EN ZANG: Forever Young.
___

Tim Burton, L'exposition
Cinémathèque Française, tot 5 augustus
Bob Dylan, L'explosion rock 61-66
Cité de la musique, tot 15 juli

dinsdag 6 maart 2012

Een parkje met Zweedse hapjes

In het midden staat een bronzen beeld.
Er staat een zes meter hoge vijgenboom.
Bankjes langs grindpaden, prachtige architectuur rondom.
Dat is het Square Georges Cain: middenin de Marais, maar heerlijk rustig.
Het miniparkje is vernoemd naar de schilder Georges Cain die ooit de leiding had in het ernaast gelegen museum Carnavalet.
Het grappige is dat in het parkje verschillende ornamenten en delen van beeldhouwwerken staan van andere monumenten - maar niemand weet meer van welke...
Er gebeurt hier niks, er lopen weinig mensen, het is hier stil.
Oftewel: een prima zitplaats (voor lunch, boek, krant, rust of romantiek) tussen alle winkels, cafés en restaurants in de Marais.
___

IN HET PARK: klinkt vaak vrolijk vogelgetsjilp - maar dat is niet echt: het is een apparaat dat afhankelijk van de weersomstandigheden dat geluid voortbrengt. (natuurlijk is er ook wel eens ècht getsjilp te horen... maar wie hoort het verschil?)
NAAST HET PARK: ligt het Zweeds cultureel instituut - met een heel aardige café waar je binnen maar ook buiten kunt zitten op een binnenplaats voor drankjes en Zweedse hapjes (en lunch).
___