woensdag 29 februari 2012

De tips van Marine Vacth

Ze is een topmodel, ze is actrice, ze is hèt gezicht van YSL-parfum Parisienne èn ze woont om de hoek van warenhuis Le Bon Marché.
Afijn: wie weet beter de weg in de Franse hoofdstad dan Marine Vacth?
Als ze zelf naar de film gaat, bezoekt ze het liefst bioscoop La Pagode, bij haar om de hoek, vanwege de sfeer. ,,Het is hier super rustig. En in de tuin kan je iets drinken.''
Kleding? Geen expliciete voorkeur, maar wel vaak: Martin Margiela.
De beste Italiaanse broodjes komen volgens Vacth van Pasta Linea, in de Marais: een kleine trattoria die wordt gerund door man (keuken) en vrouw (bediening).
En dan de bar: die van Hôtel Regina bij het Louvre.
Klassiek Brits. ,,Hier wordt je teruggeworpen in het Victoriaanse Engeland, met houten bar en rode fauteuils. En er is een terras in de heerlijke tuin!''
___

ZE WAS 14 JAAR: toen Vacth bij toeval werd ontdekt door een modellenbureau.
ZE WAS VORIG JAAR 20 JAAR: toen L'Officiel haar omschreef als 'probablement la prochaine frenchy dont tout le monde va parler.'
___

La Pagode, 57 bis Rue de Babylone
Martin Margiela, 25 bis Rue Montpensier
Pasta Linea, 9 Rue de Turenne
Hôtel Regina, 2 Place des Pyramides

maandag 27 februari 2012

Arabische lente aan de Seine

Het instituut bestaat al 25 jaar, heeft tientallen (potentiële) geldschieters, en toch: nooit een doorslaand succes, altijd financiële problemen en een laatste grootste expositie die al jaren geleden werd georganiseerd.
Het prachtige Institut du Monde Arabe, aan het eind van de Boulevard Saint-Germain, heeft daarom besloten het over een andere boeg te gooien.
Er is nu een compleet gerenoveerd museum geopend.
,,We hebben tot nu toe altijd islamitische kunt geëxposeerd, chronologisch, van de geboorte van de Profeet tot eind 19e eeuw'', aldus conservator Marie Foissy. ,,Dat is vanaf september allemaal in het Louvre te zien, in de nieuwe islam-vleugel daar.''
En dus kan het IMA zich concentreren op "de Arabische beschaving".
Niet de islam maar de Arabische identiteit staat centraal: de taal, de sociale aspecten, religie ook, en de antropologische kant. Aan de hand van 560 objecten, kunstwerken en (gebruiks)voorwerpen.
___

GOED: Het IMA wil met wat meer gewaagde thema's komen: eind maart begint een tentoonstelling over het lichaam en het naakt in de Arabische kunst.
NOG BETER: Ook de actualiteit wordt beter gevolgd: tot 1 april is een expositie te zien van zo'n 20 Tunesische kunstenaars en de manier waarop zij de Jasmijnrevolutie in hun land hebben beleefd.
___

Institut du Monde Arabe, 1 Rue des Fossés Saint-Bernard

donderdag 23 februari 2012

Open podium

Verwacht geen grote zalen, geen luxe omgeving.
Geen chansons, wel rock.
Denk niet aan een fraaie Bordeaux, maar eerder aan bier.
Maar dan krijg je wel iets leuks.
In twee kleine cafés in Parijs worden met regelmaat open podia georganiseerd: zangers en muzikanten klimmen er on stage om ten overstaan van het publiek hun nog niet erkende talenten te tonen.
Au P'Tit Bonheur la Chance - in Saint-Germain des Prés - is verstopt in een straatje, eenmaal binnen moet je naar de kelder, maar daar staan dan wel elke dinsdag om 21 uur aanstormende Franse artiesten klaar.
Toegang gratis.
In de Pop In - tussen Bastille en République (foto) - gebeurt hetzelfde: een klein café met een podium in de kelder, maar dan elke zondag om 21 uur. Ook gratis toegang.
Het publiek is in allebei de cafés jong en onder de optredende bands zit regelmatig pop- en rocktalent dat later doorbreekt, zoals Lilly Wood and the Prick, die begonnen in de Pop In.
___

DE POP IN: "heeft op de eerste verdieping een loungeruimte, op de begane grond een bar en in de kelder een donkere en zweterige dansruimte", las ik ergens.
AU P'TIT BONHEUR LA CHANCE: "verstopt, klein, maar erg leuk met een geweldige happy hour", schreef iemand anders.
___

Au P'Tit Bonheur La Chance, 18 Rue Laplace
Pop In, 105 Rue Amelot

woensdag 22 februari 2012

De ideale vrouw in een park in Parijs

Ik ben altijd blij als in Parijs - met het Louvre, de Notre Dame en de Sacre Coeur als meest bezochte attracties - ook jonge kunstenaars de gelegenheid krijgen zich te presenteren aan het publiek.
Dus: op naar het Parc de Bagatelle, beroemd om z'n bloementuinen (in voorjaar en zomer dan), aan de westrand van de stad.
Een maand lang is hier een tentoonstelling te zien van het werk van zo'n 40 jonge Europese fotografen.
Zelf vind ik Ideal Woman-serie (foto) van Kourtney Roy erg leuk.
Maar ook de 'honden als heiligen' (In Dog We Trust) van Sandra Birke zijn de moeite waard!
De Belgische fotograaf Thomas Vanden Driessche neemt de bezoeker mee naar Tata City, in India.
___

TIP 1: In de galerie waar de expositie is te zien, is ook zo'n vintage fotocabine neergezet, je weet wel, waar je ouderwetse pasfoto's kunt laten maken.
TIP 2: Als je toch in het park bent, wandel dan ook nog even langs het prachtige 18e eeuwse kasteel dat er staat.
___

Festival Circulations,
25 feb. - 25 maart
Galerie Côté Seine & Trianon
Parc de Bagatelle
Route de Sèvres à Neuilly

vrijdag 17 februari 2012

Een politieke wandeling (2)

En laten we dat inkijkje in de Franse politiek dan maar meteen even afmaken.
Want Franse politici zetelen niet toevallig in een paar van de mooiste gebouwen in Parijs.
Vanaf het Élysée is het maar een klein stukje lopen naar de Assemblée Nationale, de Franse Tweede Kamer, net aan de andere kant van de Seine.
Het gebouw heet officieel Palais Bourbon omdat het in de 18e eeuw werd gebouwd voor de Hertogin van Bourbon.
Na de Franse revolutie stond het even leeg, diende het zelfs kort als gevangenis en daarna mochten de volksvertegenwoordigers er hun intrek nemen.
Vanaf de Assemblée loop je zo door naar Hôtel Matignon.
Ook dit kleine paleisje is gebouwd in de 18e eeuw en is sinds 1935 het werkverblijf van de Franse premier, vandaag de dag François Fillon.
Matignon gaat schuil achter hoge poorten, maar is net als het Élysée virtueel te bezoeken.
En dan is het ook niet zo ver meer naar de 17-eeuwse Senaat, de Eerste Kamer, dat formeel Palais du Luxembourg heet.
Ook dit was natuurlijk koninklijk bezit - tot de revolutie.
De vergaderzaal (foto) met haar ornamenten, zuilen en standbeelden is ècht van een adembenemende schoonheid.
___

JAMMER: Dat de Assemblée zo hermetisch is afgesloten. De voorkant met de zuilen is gelukkig erg mooi, aan de achterkant heb je een inkijkje in de binnentuin. Aan de zijkant zit een Tweede Kamer-winkeltje
BETER: Dat de Senaat zo in vol ornaat te bewonderen is vanuit de Jardin du Luxembourg.Voelt toch een beetje alsof je in de tuin van de senatoren zit. De Senaat opent ook een paar keer per week z'n deuren voor rondleidingen.
___

Assemblée Nationale, 33 Quai d'Orsay
Hôtel Matignon, 57 Rue de Varenne
Sénat, 15 Rue de Vaugirard

Een politieke wandeling (1)

Het is verkiezingstijd in Frankrijk!
Kortom, de Fransen mogen de nieuwe bewoner kiezen van het Élysée - het presidentieel paleis.
Kiezen mag, maar kijken niet.
Want het Élysée is - behalve op "open monumenten"-dag - gesloten voor het publiek.
Maar daar is iets op gevonden.
Wie hier klikt krijgt een geweldige rondleiding door het 18e eeuwse paleis, kan zelfs binnenkijken in de werkkamer van president Sarkozy.
We leren bijvoorbeeld dat de president daar niet één maar twee knopjes heeft om het bedienend personeel te roepen! Eén aan z'n bureau, de ander bij de zitbank.
Je krijgt ook de Salon Vert te zien: de war room waar Sarkozy nu elke ochtend met zijn staf overlegd over de verkiezingscampagne.
En je wordt meegenomen naar de keuken en - jawel - de wijnkelder!
___

LEUK 1: Oud-presidentsvrouw Bernadette Chirac gaf ooit eens een rondleiding door het Élysée waarbij nogal pijnlijk duidelijk werd hoeveel achterstallig onderhoud er was, van scheef hangende deuren tot afbladderende verf.
LEUK 2: In één van de bijgebouwen van het Élysée, Hôtel Marigny aan de andere kant van de straat, mocht de Libische leider Kadaffi in 2007 zijn tent opslaan (toen hij nog met een rode loper werd ontvangen).
___

Palais de l'Élysée, 55 Rue du Faubourg Saint-Honoré

woensdag 15 februari 2012

In afwachting van zon

De fontein doet het nog niet.
De vijver is zelfs nog afgesloten met rood-witte linten.
Maar alle sneeuw is weg.
En zelfs de vogels hoor je er weer fluiten.
Wat is het héérlijk om nu in de tuin van het Palais Royal te lopen.
Weinig mensen, stilte, alleen de schoonheid van de gebouwen en die tuin - die staat te popelen om straks weer op te bloeien zodra de eerste zonnestralen voor warmte zorgen.
De gebouwen zijn uit de 17e eeuw, de bomen zijn (pas) van vorige eeuw, maar wat voel je hier de geschiedenis overal om je heen.
___

LEKKER: Dat de restaurants nog geen tafels en stoelen hebben buitengezet - dat geeft de binnentuin extra intimiteit.
JAMMER: Dat de restaurants nog geen tafels en stoelen hebben buitengezet - want dit is toch wel een heel mooie plek om iets te eten of te drinken.
___

maandag 13 februari 2012

Niet passief maar actief in Parijs



Je kunt in Parijs natuurlijk Musée Rodin bezoeken.
Maar is het niet leuk zelf eens een les beeldhouwen-op-z'n-Frans te nemen?
Je kunt - ook al een favoriet - de Jardin du Luxembourg bezoeken.
Maar waarom niet zelf eens leren tuinieren van een Parijse professional?
Je gaat graag naar Guerlain op Place Vendôme?
Kom op, handen uit de mouwen en zelf geuren samenstellen!
Wie Parijs eens niet passief maar actief wil ondergaan, heeft nu een prachtig adres bij de hand: Creative Paris.
Het is een website waarop je alles, maar dan ook alles vindt voor een creatief verblijf in de Franse hoofdstad. Do it yourself Paris!
Je kiest een datum, een categorie of zelfs een wijk, en hup: daar verschijnt het aanbod.
___

VAN: filosofie tot bloemschikken.
EN VAN: tango dansen tot de Italiaanse keuken.
___

donderdag 9 februari 2012

Burgers with a smile

Ach, soms ben ik zo blij met mijn Angelsaksische medemens.
Ja, zelfs op culinair gebied!
Wat is er aan de hand?
1 - Pret A Manger is naar Parijs gekomen. Jazeker: dat is Brits! Ooit kocht ik bij deze 'broodjeszaak' in Londen de lekkerste sandwiches. En nu kan ik die dus ook hier krijgen! Geen fabriekseten, maar alleen maar heel lekkere broodjes met alleen maar heel verse ingrediënten. Sinds kort in La Défense, binnenkort ook naast de Champs-Élysées.



2 - De Gourmet Food Trucks zijn ook aangekomen! In New York bepalen ze het straatbeeld en sinds kort rijdt er ook één door Parijs: zo'n vrachtwagen, cq bestelbus, die langs de stoep wordt geparkeerd en waar dan een luik opengaat, waarachter een hele keuken tevoorschijn komt en waar je prima eten koopt!
De Amerikaanse Kristin deed in Parijs haar koksopleiding en bakt hier nu dat het een lieve lust is - in haar eigen 'Camion Qui Fume'. Hier kan je vinden waar ze haar wagen parkeert!
___

GOED 1: De Angelsaksische mentaliteit komt er óók aan: personeel van Pret A Manger krijgt een bonus als ze hun werk goed en vriendelijk doen.
VRAAG 1: Waarom staat zoiets (bonus bij vriendelijke bediening) nou niet in het verkiezingsprogramma van minstens één kandidaat bij de aanstaande verkiezingen in Frankrijk?!
GOED 2: De vrachtwagen van Kristin is zo'n succes dat de gemiddelde wachttijd nu al anderhalf uur is! 'Oh my God, que c'est bon!', schreef een Franse recensent.
VRAAG 2: Tot nu toe maakt ze alleen maar (de allerlekkerste) broodjes-hamburger. Wordt het niet tijd voor wat meer keuze?
___

Pret A Manger, winkelcentrum Les Quatre Temps (Le Dôme, 3e verdieping) en straks: 19 Rue Marbeuf
Le Camion Qui Fume, elke dag op een ander adres

dinsdag 7 februari 2012

Les Halles van ruim een halve eeuw geleden

Z'n eerste foto nam hij er in 1933.
En hij ging er pas weg toen alles was afgebroken.
Fotograaf Robert Doisneau heeft als geen ander het leven en het werken in Les Halles vastgelegd.
In het centrum van Parijs werden de hallen vanaf 1866 gebouwd als "de buik van Frankrijk": alle mogelijke etenswaren werden hier dagelijks in enorme hoeveelheden verhandeld.
De slager hierboven werd door Doisneau in 1968 gefotografeerd.
,,Ik stond soms om 3 uur 's morgens op om er naar toe te gaan, de mensen te ontmoeten die daar zo vroeg al werkten. Ik wist dat het allemaal zou verdwijnen. Ik wilde herinneringen vastleggen.''
En het resultaat - althans: zo'n 150 foto's uit de ongeveer 40 jaren dat Doisneau Les Halles bezocht - is nu te zien op een tentoonstelling in het stadhuis.
Les Halles is later omgebouwd tot een winkelcentrum/openbaarvervoerskruispunt en is nu opnieuw één grote bouwput.
Op de Doisneau-expositie is te zien hoe de toekomstige hallen er uit gaan zien. Wie meer wil weten, kijk hier.
___

BEELD: Doisneau slaagt er op betoverende wijze in om het Parijs van ruim een halve eeuw geleden tot leven te brengen in zijn foto's.
TEKST: Wie eens wil weten hoe het was om met -15 graden op de stoep te staan met handelswaar destijds, moet dit intieme verslag eens lezen.
___

Doisneau, Paris Les Halles
8 februari - 28 april
Hôtel de Ville
29 Rue de Rivoli
Foto: Atelier Robert Doisneau

donderdag 2 februari 2012

Kanariegeel fifties-hotel

Je hebt soms van die hotels die ineens voor een enorme buzz zorgen in Parijs.
Het is iets nieuws, het is het design, het is het publiek.
Een paar jaar terug was het Mama Shelter.
Nu is het Hôtel du Ministère.
En waarom?
Omdat het interieur het werk is van designer François Champsaur.
Nee, die kende ik ook nog niet.
Omdat hij koos voor een expliciete fifties-stijl.
Wat er erg vrolijk uitziet.
Omdat het er barst van de felle kleuren.
Ik zag kanariegele stoelen en knalblauwe muren.
Omdat er kunstwerken staan en aan de muur hangen.
Van onder anderen David Lynch.
Omdat de badkamers omgeven zijn met hout.
Vaak in een soort halfopen vorm.
En omdat de gestreepte vloeren misschien niet geschikt zijn voor epilepsiepatiënten.
___

GOED OF TOCH NIET: Het hotel ligt naast Place de la Madeleine en de Champs-Élysées en toch heb je hier al een kamer vanaf 199 euro (melden sommige hotelsites, hoewel Du Ministère zelf 'vanaf 370 euro' zegt - maar da's dan weer wel inclusief minibar).
CURIEUS OF JUIST LEUK: De bar in het hotel profileert zich expliciet als wijnbar - maar je kunt er ook een biologische thee bestellen.
___

Hôtel du Ministère, 31 Rue de Surène