maandag 31 december 2012

De culinaire verrassing van 2012

Op de laatste dag van het jaar mag het nog net: terugblikken.
Dus wat was de grootste culinaire verrassing van 2012 in Parijs?
De collega’s van de Figaroscope – de uitgaanskrant van dagblad Le Figaro – maakten een hitparade: de beste restaurants van het jaar.
En de winnaar: het nieuwe restaurant Le Sergent Recruteur. Midden op Île Saint Louis.
Waarom? Vanwege de sensationele keuken, de techniek bij de bereiding van de gerechten en het evenwicht tussen alle ingrediënten.
Waarvan acte.
Maar toch maar even hoor en wederhoor gepleegd: wat zeggen anderen?
Le Monde: ,,Alles is er perfect. Goed, mooi, chic maar wel een beetje duur.’’
L'Express: ,,De chef beslist hier wat je eet. De klant wordt alleen gevraagd naar allergieën.’’
Recensent Gilles Pudlowski: ,,Chef Antonin Bonnet, die zes jaar werkte in Londen, blinkt uit door zijn professionalisme.’’

Kortom: een terechte nummer één, die zeker een bezoek waard is zodra de Kerstuitgaven weer een beetje zijn verdisconteerd.
Oh ja: iedereen roemt het interieur, met een lange eetzaal, de bar en een kelder - allemaal ontworpen door Jeremy Hayon.
Oh ja 2: je kunt ook aan de bar eten: een hot dog van kreeft bijvoorbeeld! 
___

HET MENU: wisselt van dag tot dag, afhankelijk van wat de seizoenen bieden aan verse producten.
DE PRIJZEN: zijn hoog. Twee lunchmenu’s (65 of 95 euro) en twee dinermenu’s (95 of 145 euro) waarbij de chef dus kiest wat je eet.
___

Le Sergent Recruteur
41 Rue Saint-Louis-en-Île

vrijdag 28 december 2012

Party!

Natuurlijk: even de tips voor Oud & Nieuw!
Als je als Parijzenaars wilt doen, dan ga je op 31 december eens goed, lekker en uitgebreid uit eten.
Maar wees er op tijd bij: de speciale oudejaarsarrangementen van restaurants zijn meestal lang van tevoren allemaal gereserveerd.
Rond middernacht verzamelen tienduizenden mensen zich op de Champs-Élysées en bij de Eiffeltoren - gewapend met champagneflessen. 
En dan is het natuurlijk: party! 
Voor de muziek- en dansliefhebbers: ga naar jazz-zaal New Morning waar je de hele nacht wordt verwend met soul, funk, disco en Motown.
Voor de Parijs-fanaten: ga naar Le 1979 (foto) waar je die avond/nacht niet alleen een danszaal hebt, maar ook een leeszaal, een vip-zaal, een piano-kamer en héél veel veren en glitters.
Voor wie niet van ophouden weet: 10 uur achtereen dansend het nieuwe jaar in gaan, dat kan bij Sanz by bizz'art.
Wil je meer ideeën? Klik hier of hier.
En de aller-uitgebreidste (studenten)feestlijst vind je hier!
___


GOED: Het openbaar vervoer is de laatste nacht van het jaar gratis: van maandag 17 uur tot dinsdag 12 uur!
BETER: Concertzaal La Bellevilloise organiseert op Nieuwjaarsdag de eerste brunch van het jaar, om 11:30 uur, met live muziek!
NIET GOED: Als je hoopt op vuurwerk in Parijs, kom je bedrogen uit. Behalve wat privé-amateurwerk zal je niets de lucht in zien gaan.
___

New Morning, 7-9 Rue des Petites Écuries
Le 1979, 49 Rue Berger
Sanz by bizz'art, 49 Rue du Faubourg Saint Antoine
La Bellevilloise, 19-21 Rue Boyer

donderdag 20 december 2012

Kunst, liefde en billen

Ze hebben niks met elkaar te maken en toch ook weer wel.
De liefde en billen.
Billen en de liefde.
Kies zelf je volgorde van voorkeur.
Afijn: in Parijs ben je aan het goede adres als je van beide houdt!
In cultureel centrum '104' is het Museum van Gebroken Harten ingericht: een collectie van persoonlijke voorwerpen van mensen, en al die voorwerpen zeggen iets over hun verbroken liefdesrelatie.
Jazeker: foto’s, maar ook een trouwboekje, een conservenblikje, een armbandje of een knuffelbeer: allemaal ingeleverd door mensen zelf.
Délicieusement intime, drôlement universel’, las ik. En zo is het.
En dan die andere categorie.
In het Louvre kan je sinds kort een rondleiding krijgen die nogal afwijkt van de gangbare: een tocht langs de mooiste billen van het museum – op doeken en van marmer.
In anderhalf uur word je meegenomen langs de grootste, kleinste en fraaiste achterwerken (m/v) uit de kunstgeschiedenis – inclusief een bezoek aan ‘één van de meest verhitte zalen van het museum’, aldus gids Bruno de Baecque.
___


LEUK: Het Museum van Gebroken Harten is al de hele wereld overgegaan en overal staan bezoekers hun eigen liefdesrestanten af waardoor de tentoonstelling al reizend groeit.
LEUKER: De billenrondleiding is alleen bedoeld voor bezoekers ouder dan 18 jaar.
___

Le 104, 5 Rue Curial

woensdag 19 december 2012

Glühwein en dennenaalden

Kerstmarkten in Parijs zijn er natuurlijk in alle soorten en maten, van de Champs-Élysées tot aan Montmartre.
Wie ze allemaal langs wil lopen: hier vind je de complete lijst - variërend van de markt met glühwein in het sfeervolle Saint-Germain des Prés tot de markt met futuristisch decor in zakenwijk La Défense (foto).
Wie het eens anders wil doen: het hypermoderne hotel Jules & Jim, we schreven er eerder over, heeft z'n eigen Kerstmarkt: een minimarkt op de binnenplaats, waar producten en kunst worden verkocht en een loterij wordt georganiseerd, allemaal voor het goede doel.
Ook een hotel, maar dan luxe en duur en niet voor het goede doel: het Park Hyatt, om de hoek van Place Vendôme, heeft op zijn binnenplaats een winters landschap gecreëerd met sneeuw, kerstbomen èn een chalet èn warme chocolade!
___

JULES & JIM: de minikerstmarkt is elke dag open van 17 tot  21:30 uur.
PARK HYATT: opent zijn wintertuin met choco elke dag van 10 tot 24:00.
___

Jules & Jim, 11 Rue des Gravilliers
Park Hyatt, 5 Rue de la Paix

vrijdag 14 december 2012

Thee, taart, mannen en vrouwen

Er bestaan gebouwen, locaties en plaatsen in Parijs waar je als man de geheimen niet meteen van doorgrondt.
Gewoon, omdat je een man bent. En geen vrouw.
Dus de volgende tip heb ik dan ook volledig uit tweede hand.
(Mannen, jullie kunnen hier afhaken - dit is vrouwenkost.)
Bij Mariage Frères word je in de watten gelegd als vrouw.
Ik heb het dus over de beroemde theewinkels, en om precies te zijn: de vestiging in de Marais, waar je niet alleen thee koopt maar ook kunt zitten om te drinken (thee), te eten en te snoepen (zoetigheden bij de thee).
Bij de andere vestigingen schijnt het trouwens net zo lekker te zijn.
En "in de watten leggen", daarmee bedoel ik:
- Al het personeel is mannelijk.
- Alle bedienende mannen zijn jong en knap.
- Al die mannen lachen vriendelijk naar jou, vrouwelijke gast.
- Al die mannen geven jou, vrouw aan tafel, veel aandacht.
Dat schijnt door de bezoekende dames bijzonder te worden gewaardeerd.
Maar nogmaals: ik heb het allemaal uit betrouwbare, doch tweedehands bron.
Tip van mijn getuige: vraag de jonge, knappe bedienende mannen om uitleg over, nou ja: maakt niet over wat - vraag uitleg en alle charmes worden door de jonge, knappe bedienende mannen uit de kast gehaald.
Oh ja, op de kaart staan zeker honderd soorten thee.
Het kost wat, maar dat is het waard.
Zegt mijn bron (v).
___

LEKKER: De kaart van deze salon de thé is werkelijk overweldigend, met een brunchmenu en een lunchmenu (beide van 12-18:30 hrs), met 'douceurs au thé', met zoetigheden op een Chariot Colonial en met natuurlijk Afternoon Tea-hapjes (15-18:30 hrs).
LEKKERDER: De Étoile Mysterieuse: cheesecake posé sur un sablé Breton, glaçage au 'Fruit Tea', meringue Française, coulis de framboise.
LEKKERST:  De Rouge Diva: een superfruitsalade geserveerd in de vorm van een bloem met een bodempje siroop van rode thee.
___

Mariage Frères
30 Rue du Bourg-Tibourg

vrijdag 7 december 2012

Parijs in 2020

Wil je wel eens zien hoe de Franse hoofdstad er in het volgende decennium uitziet?
Welke gebouwen erbij komen, wat wordt afgebroken?
Welke wegen en pleinen worden aangelegd?
Of waar asfalt verdwijnt en groen verrijst?
Een jaar geleden werd er in het architectuurmuseum Pavillon d'Arsenal een tentoonstelling gewijd aan het Parijs van 2020 - met een immense digitale maquette van de toekomstige stad.
En die maquette is nu online te zien.
Dus zoom in op Parijs, klik op wat je wilt zien, of zoek naar nieuwe gebouwen: alles wat er de komende jaren nog moet worden gebouwd, is er nu al te zien!
___

KLIK: op architectuur
SCROLL: naar beneden
KLIK: op Fondation Louis Vuitton
EN ZIE: wat voor prachtig gebouw (foto) Frank Gehry in het Bois de Boulogne gaat bouwen, met alle uitleg die erbij hoort.
___


woensdag 5 december 2012

Cocktail très chic

Stel 1: Je bent met de feestdagen in Parijs.
Stel 2: Je wilt dan wel eens chic uitgaan.
En stel 3: Je wilt in Parijs chic uitgaan zoals ze in Parijs chic uitgaan.
Dan ga je dus niet naar bar, bistrot of brasserie, nee, dan ga je iets drinken in een hotelbar.
Niet in zomaar een hotelbar, nee, je gaat iets drinken in de meest chique hotelbars.
Voor wie eens een kroegentocht op z'n "au cocktail très chic" wil houden: de zes meest bijzondere, mooiste en meest markante hotelbars van Parijs vind je hier.
Maar één verdient er op dit blog speciale aandacht, omdat ie nieuw is, omdat ie leuk is, omdat ie op een onverwachte plek ligt en omdat het bijbehorende hotel bijzonder is.
Ik heb het over de W Lounge, de hypermoderne bar van het nieuwe W Hotel in Parijs.
Tussen Opéra Garnier en de Apple Store.
Prachtig ingericht, zo'n 30 cocktails op de kaart en een Amerikaans aandoende bediening.
___

GOED: Op dinsdag is het do it yourself-avond
DAT BETEKENT: Zelf je cocktails schudden
OOK GOED: Om de hoek van de bar is een rustiger zitdeel
DAT BETEKENT: Dat je daar kan gaan zitten als je vindt dat de dj te luidruchtig is.

___

W Lounge
4 Rue Meyerbeer
Elke dag open van 10:00 tot 2:00

maandag 3 december 2012

Het ijspaleis

Normaal lopen er modellen van Chanel, worden er antiekbeurzen gehouden of treedt er onverwacht iemand als Prince op.
Maar de komende weken is het één en al onder nul.
Ik bedoel: beneden vriespunt.
Het Grand Palais wordt omgetoverd tot een ijspaleis met een enorme schaatsbaan.
Zo'n 1800 m2 aan ijs, tussen de Seine en de Champs-Élysées, onder een 45 meter hoge immense koepel van glas en staal!
Minder dan 4 weken heb je maar om er gebruik van te maken, dus: schiet op!
Tot 3 jaar gratis, tot 12 jaar 6 euro, daarboven 12 euro toegang.
Met koek en sopie - maar dan op z'n Frans.
In het weekend is de ijsbaan tot 2 uur 's nachts open, met lichtshow en dj's.
___

SCHAATSEN KAN OOK: voor het stadhuis (21 dec - 17 mrt)
OF OOK: Op de Kerstmarkt van de Champs-Élysées (tot 6 jan)
OF OP: Place du Trocadéro, tegenover de Eiffeloren (8 dec - 2 jan)

___

Le Grand Palais des Glaces
13 dec - 6 jan
Avenue Winston Churchill

vrijdag 30 november 2012

Tussen 577 politici en 60.000 boeken

Het zal de Frankrijk-watchers niet zijn ontgaan dat het Franse parlement er sinds kort een nieuwe fractie/groep/afsplitsing bij heeft: de Fillonisten.
(Met dank aan de egostrijd die zich afspeelt in 's lands grootste oppositiepartij, de rechtse UMP).
Maar wie nou eens wil zien hoe het er echt aan toegaat in de Assemblée Nationale, die kan sinds kort elke zaterdag terecht in Palais Bourbon, het 18e eeuwse gebouw waarin de 577 parlementariërs zetelen, aan de oever van de Seine, recht tegenover Place de la Concorde.
Elke zaterdag zijn er vier rondleidingen - met desgewenst een koptelefoon voor Engelse vertaling.
Als er zittingen zijn, neemt een gids je mee.
Als er geen zittingen zijn, mag je zelf rondlopen.
Oh ja, de architectuur en geschiedenis van het gebouw zijn natuurlijk minstens zo interessant als de politieke debatten in de vergaderzaal.
Mijn tip: de overdonderend prachtige bibliotheek waar zo'n 60.000 boekwerken staan. (foto).
Anekdote: de wand- en plafondschilderingen in de bibliotheek zijn  gemaakt door Eugène Delacroix en dat duurde in totaal negen (!) jaar omdat de steigers steeds weer moesten worden afgebroken als de parlementariërs in de bibliotheek moesten werken!
___

VEREIST: Nette kleding.
OOK VEREIST: Legitimatie.
NIET VEREIST MAAR WEL AANBEVOLEN: reserveren voor de rondleiding
AANBEVOLEN: niet reserveren en er gewoon 15 minuten van tevoren staan, dan mag je ook meelopen.
___

Assemblée Nationale
33 Quai d'Orsay

woensdag 28 november 2012

Clips, clips, clips, clips

De allereerste videoclip ooit schijnt Bohemian Rhapsody te zijn.
Ik herinner me ook Dreadlock Holiday nog - waar voor het eerst een "echt" verhaal(tje) in werd verteld.
En een paar jaar later gooide Michael Jackson alle tradities natuurlijk overhoop met Thriller, een minispeelfilm van 13 minuten.
Afijn, wie wil weten hoe het staat met de videoclip anno 2012 staat, die moet zich eind deze week natuurlijk melden bij het Internationaal Clip Festival in Parijs: Protoclip.
Net om de hoek bij begraafplaats Père Lachaise, maar dat terzijde.
Zo'n 600 films werden er ingestuurd om mee te dingen in de competitie, allemaal bedoeld om muziek te begeleiden maar steeds vaker uitgegroeid tot ware kunststukjes op zichzelf.
Vrijdag vanaf 18 uur worden de eerste clips vertoond, vanaf 22 uur zijn er concerten.
Zaterdag staat het witte doek al vanaf 14:30 klaar, is er 's avonds om 21 uur de slotceremonie met prijzen en is het vanaf 21:00 feest.
___

SPANJE: staat dit jaar centraal op het festival
BLANCA LI: Van oorsprong Spaans, danseres en choreagrafe, is dan ook juryvoorzitter.
___

Protoclip
30 nov + 1 dec
Pan Piper
2-4 Impasse Lamier

dinsdag 27 november 2012

Ducasse, Pic en Starck

Als drie vip's in korte tijd na elkaar een (nieuw) restaurant openen in Parijs, dan kunnen we hier maar één ding doen natuurlijk: ze noemen!
Dus daar gaat ie.
Visrestaurant Rech is al bijna een eeuw gevestigd in Parijs maar topkok Alain Ducasse (foto; eigenaar sinds 2007) heeft het interieur nu eens goed onder handen laten nemen, zette er Jacques Maximin in de keuken, et voilà: een modern visrestaurant met een superkeuken zag het licht, op steenworp afstand van de Arc de Triomphe.
Een beroemde collega van Ducasse, Anne-Sophie Pic (de enige vrouwelijke chef in Frankrijk met een drie-sterren restaurant) opende ook haar eigen restaurant/bistrot in Parijs, La Dame de Pic, schuin tegenover het Louvre, met ook een modern en vooral wit interieur met zicht op de keuken, waar je geen gerechten kiest, maar een keuze maakt uit geuren!
Tot slot: ontwerper Philippe Starck stortte zicht op de antiekmarkt van Saint-Ouen, aan de noordkant van Parijs, jawel: achter de ringweg, en creëerde daar zijn eigen bistrot, Ma Cocotte, geheel eigentijds ingericht à la Starck en met redelijke prijzen.
___

DUCASSE: is als geen andere chefkok ook zakenman en weet restaurants om te toveren in pareltjes die ontdekt willen worden.
PIC: werd ooit door Paul Bocuse aangewezen als opvolger van haar vader, chefkok Jacques Pic, nadat die overleed in 1992, waarna ze uitgroeide tot 's werelds beste chefkok in 2011.
STARCK: heeft nu ook zijn eigen cocktail, met o.a. gember en komkommer, die in Ma Cocotte per karaf wordt geschonken.
___


Rech
62 Avenue des Ternes
La Dame de Pic
20 Rue du Louvre
Ma Cocotte
106 Rue des Rosier (Saint-Ouen)

dinsdag 20 november 2012

De snor en het surrealisme

Het is dé tentoonstelling, dit najaar in Parijs.
De expositie die je niet mag missen.
,,Eén van de meest controversiële en tegelijk één van de populairste kunstenaars van de 20e eeuw'', aldus het Centre Pompidou.
Dalí dus.
Salvador Dalí.
Het museum voor moderne kunst wijdt een retrospectief aan de Spanjaard, ruim 30 jaar na de laatste grootste overzichtstentoonstelling van hem in Parijs.
Ik kan hier wel vertellen dat de bijna 200 tentoongestelde werken (schilderijen, beeldhouwwerken, tekeningen, films etc) een duidelijk licht moeten werpen op de bijzondere persoonlijkheid van de kunstenaar, maar ik kan beter zeggen: ga zelf kijken.
___

LE FIGARO: ,,De expositie is een realistische duik in de irrealistische wereld van de kunstenaar.''
BEAUX ARTS: ,,Een expositie die laat zien waarom de populairste surrealistische kunstenaar aller tijden een genie is.''
___

Dalí
Centre Pompidou
Elke dag behalve dinsdag van 11 tot 21 uur
Tot 25 maart

donderdag 15 november 2012

Newton, Corbijn, Lynch en Koolhaas


Het duurt vier dagen.
Meer dan duizend kunstenaars zijn vertegenwoordigd, van Helmut Newton tot Anton Corbijn.
Zo’n 150 kunstgaleries zijn present.
En er wordt – natuurlijk, dit is Parijs – gepraat, door onder anderen David Lynch en Rem Koolhaas.
Oftewel: als je van fotografie houdt, ga dan meteen naar Paris Photo in het Grand Palais, de kunstmanifestatie en –beurs die geheel gewijd is aan het stilstaande beeld.
En in de marge ervan worden in heel de stad exposities rond en met fotografen georganiseerd. Mijn favoriet: de nachtelijke (stads)beelden van Todd Hido, te zien in de Marais.
Oh ja, die prachtige foto hierboven is ook op Paris Photo te zien, heet ‘Naakt met masker’ en werd in 1927 gemaakt door Mario van Bucovich.
___

FOUT: De entreeprijs die 28 euro bedraagt.
GOED: David Lynch, die zijn eigen 'wandelroute' uitzette op Paris Photo langs 99 van zijn favoriete beelden: ook in boekvorm en als mobiele app.
___

Paris Photo
15-18 november
Grand Palais

Todd Hido
Galerie Particulière
16 Rue du Perche

woensdag 14 november 2012

Nog een paar weken...

Het is even wennen voor mij als zomermens, maar goed: de werkzaamheden zijn weer in volle gang.
Oké, het is al koud buiten dus zo gek is het niet.
Ik heb het dus over de voorbereidende werkzaamheden om Parijs weer te veranderen in een Kerstsprookjesstad.
Overal waar je loopt, fietst of rijdt zie je het beeld langzaam veranderen.
Op de Champs-Élysées rijden vrachtwagens af en aan, de kerststalletjes zijn neergezet maar nog dicht (foto), de inrichting komt eraan.
De lichtgevende ringen van Belgische makelij hangen al weer rond de bomen.
Winkeliers zijn aan de versiering begonnen. Ik zag zelfs goudgekleurde palmbomen!
In de warenhuizen zijn er werkzaamheden voor de prachtige etalages in volle gang.
Jazeker: Kerst komt er weer aan!
___

GOED: Het duurt nog maar minder dan zes weken!
FOUT: Het duurt nog ruim vijf weken!
___

vrijdag 9 november 2012

Het kleine zwarte jasje

Het klinkt bijna als een sprookje, maar het gaat natuurlijk gewoon om vakmanschap.
La petite veste noir.
Dat is de titel van de tentoonstelling.
De klassieker van Chanel opnieuw belicht.
Dat is de ondertitel.
Oftewel: Karl Lagerfeld en Carine Roitfeld maakten een fotoboek waarin 'het' zwarte Chanel-jasje in al zijn vormen en stijlen wordt getoond en gedragen door vip's en andere vrienden van het modehuis, van de ontwerper en van oud-hoofdredactrice van Vogue Paris.
Je ziet een stijlvol-klassieke Anna Mouglalis tot een halfblote Emeline Valade en een prachtige Zhang Ziyi tot een iconische Waris Ahluwalla (foto).
En naar aanleiding van dat boek is er dus de tentoonstelling!
Met meer dan 100 foto's van Lagerfeld.
___

GOED: De prachtig vormgegeven website die er ook bij hoort.
FOUT: De expositie was al te zien in Tokyo, New York en Londen. Waarom staat Parijs, het thuishonk van Chanel nota bene, achteraan in dat lijstje?
___

La Petite Veste Noir
Grand Palais
10-25 november

maandag 5 november 2012

De beste cheesecake

In het kader van de Amerikaanse verkiezingen dan maar: waar eet je de lekkerste cheesecake van Parijs?
De Figaroscope, de uitgaanskrant van Le Figaro, deed een serieuze test, met een beroemd pâtissier en een blinde proefronde en kwam tot de conclusie:
Séphora Saada maakt de lekkerste!
Ruim een jaar geleden opende ze haar eerste winkel, She's Cake - tussen Bastille en de Seine, ze verrast met innovatieve cheesecakes maar schuwt ook de klassiekers niet.
Bestseller: de Fuji Yama met aardbeien en slagroom!
Op de kaart van haar winkel/theesalon vind je tientallen varianten van de Amerikaanse klassieker.
Als tweede eindigde de iets duurdere chocolademaker Jacques Genin, in de Marais, en als derde Bagel Tom, daar vlakbij, die juist weer de goedkoopste cheesecake in huis heeft van hoge kwaliteit.
___

VERRASSING 1: Een blinde smaaktest die dus niet wordt gewonnen door een beroemd pâtissier! Auw! Rose Bakery eindigde nota bene op een 14e plaats!
VERRASSING 2: De Amerikaanse Rachel Moeller is de absolute cheesecake-ster in Parijs. Maar ze bakt vooralsnog alleen voor groot-afnemers, waaronder Costes en Galeries Lafayette: particulieren moeten wachten tot februari volgend jaar.
___

She's Cake, 20 Avenue Ledru-Rollin
Jacques Génin, 133 Rue de Turenne
Bagel Tom, 12 Rue Volta

donderdag 1 november 2012

Net als in de film...

Locatie 1: Musée Galliera. Hier heeft Andy een modeshow bezocht en stapt ze in de limo van haar baas, Miranda.
Locatie 2: Avenue Montaigne. Andy loopt langs de beroemde modehuizen die hier naast elkaar liggen en haast zich naar haar hotel.
Locatie 3: Place Maubert. Als de avond is gevallen wandelt Andy hier met schrijver Christian en in dit Middeleeuwse deel van Parijs ontpopt zich - jawel - een romance.
De kenners weten het al: bovenstaande scènes komen uit de film The Devil Wears Prada.
Maar de bijbehorende locaties zijn te vinden op een speciale website van de gemeente Parijs.
Onder de noemer 'Parcours Cinéma' zijn er wandelroutes uitgezet: langs plaatsen in Parijs die een rol spelen in beroemde films.
Je kunt dus een Devil Wears Prada-parcours lopen, maar ook door het "decor" van nog 14 andere films lopen.
Want Parijs noemt zichzelf altijd nog met recht Europa's filmhoofdstad nummer 1, waar dagelijks op 10 plaatsen filmopnames worden gemaakt!
___

RATATOUILLE: Heeft ook zijn eigen wandelroute en daarvan leren we dat restaurant Gusteau's (uit de film) nooit bestaan heeft, maar geïnspireerd werd door restaurant La Tour d'Argent (dat dus echt bestaat), aan de oever van de Seine.
MIDNIGHT IN PARIS: van Woody Allen heeft ook een parcours gekregen, langs de boekverkopers op straat (waarvan er zo'n 220 langs de Seine staan met hun groene stalletjes) tot aan de Saint-Etienne-Du-Mont kerk (waar de nachtelijke 12 klokslagen de hoofdrolspeler inspiratie bieden....)
___

dinsdag 30 oktober 2012

De tips van Zabou Breitman

Actrice en regisseuse Zabou Breitman staat de komende twee maanden weer in het theater in Parijs – in de wijk waar ze zelf woont en opgroeide: Montparnasse.
En daar heeft ze ook zo haar eigen adressen.
Haar favoriete restaurant in Paris is er één van het brasserie-genre met klassieke gerechten: Le Zeyer, om de hoek van haar huis.
,,Ik ben gek op het art déco-interieur en de mozaïekvloer.’’
En ze bestelt er: kalfskop of andouillette (jawel: worst met ingewanden).
Shoppen?
Zabou - die eigenlijk Isabelle heet - doet het bijna allemaal in één winkel – een adres dat veel meer is dan een winkel, eerder een mini-warenhuis met van alles van sieraden tot meubels en van kunst tot kleding: Galerie Simone, in de Marais.
 Hier krijgen jonge ontwerpers in alle genres de kans hun kunsten te tonen.
,,Je komt er altijd met volle tassen vandaan.’’
Aan de andere kant van de Seine ligt ook haar favoriete hotel: L’Astor Saint-Honoré, voor de echte ‘glamour Parisienne’ en tegelijk ‘een tikkeltje gedateerd’.
___

THE KOOPLES: is voor haar de winkel die het best Parijs symboliseert: de mélange van rock en glamour, van zijde en leer.
ZAZIE DANS LE METRO: is voor haar de film die het best Parijs symboliseert: mooi en bekeken door een plattelandsbewoonster, gemaakt door Louis Malle.
___

Le Zeyer, 62 Rue d’Alésia
Galerie Simone, 77 Rue Charlot
L’Astor Saint-Honoré, 11 Rue d’Astorg

maandag 29 oktober 2012

Een straatje om

Ik heb natuurlijk al vaker geschreven dat de binnentuin van Palais Royal, vlak naast het Louvre, één van de mooiste plekken van Parijs is.
Maar zelfs bij 's werelds mooiste plekjes moet je soms een straatje omlopen om de volle schoonheid te kunnen zien.
En bij Palais Royal loont het helemaal de moeite om eens door de kleine stille straatjes te lopen rondom dat oude paleis.
Dan zie je bijvoorbeeld de Passage Potier: een 16 meter lange doorgang van de ene straat naar de ander.
Je stapt er binnen, wandelt héél even door een andere wereld, door een andere tijd, en staat daarna weer buiten.
Wonderbaarlijk.
___

GOED: De Passage Potier is nog maar één van de vier doorgangen tussen de Rue de Montpensier en de Rue de Richelieu!
BETER: En wie echt geen genoeg kan krijgen van deze overdekte doorgangen: loop meteen door naar de Galerie Vivienne, aan de noordkant van Palais Royal.
___

vrijdag 26 oktober 2012

Klassiek Frans en US Burger

Restaurant Aux Lyonnais is natuurlijk een begrip in Frankrijk - voor iedereen die van de klassieke Franse keuken houdt (en het bijbehorende klassieke interieur: bistrot met spiegels, kroonluchters en zuilen).
Maar wie denkt dat klassiek en eigentijds niet samengaan heeft het mis.
,,Iedereen kijkt nu naar Amerika, naar de strijd tussen Obama en Romney. Die verkiezingen vertalen zich nu op uw bord!'', las ik het jongste persbericht van Aux Lyonnais.
Oftewel: op de menukaart van het restaurant staat nu het meest Amerikaanse gerecht ooit: de hamburger.
Maar dan wel met de french touch van chefkok Frédéric Thévent: geen gewoon broodje-burger, maar minibroodjes met cervelaatworst en pistache.
___

GOED: Wie bestelt krijgt twee miniburgers + een zak frietjes met ui-ringen + een uitgebreide salade + een glas wijn (Frans of Amerikaans!)
OOK GOED: Daarvoor betaal je bij de lunch een bedrag van 21 euro - wat voor Aux Lyonnais een redelijke prijs is - en dan zit je ook nog in "een zalig retro-interieur'', zoals de jongste Michelingids het restaurant beschrijft.
___

Aux Lyonnais
Mini-burgers
Van 30 okt. tot 8 december
32 Rue St. Marc

Foto: Pierre Monetta

maandag 22 oktober 2012

Pigalle Pop en Montmartre hip hop

Het duurt 48 uur.
Er zijn 80 concerten.
Te zien op 20 plaatsen.
In twee wijken: Pigalle en Montmartre.
Het MaMA-festival is weer in aantocht!
Eind van de week wordt een deel van het 18e arrondissement ondergedompeld in muziek: van chanson tot rock en van hip hop tot electro.
Oftewel: in alle concertzalen in de buurt zijn er optredens.
En: op een tiental plaatsen zijn ook gratis concerten te zien op onverwachte plekken.
MaMA staat bekend als hèt festival waar aanstormend jong talent wordt getoond.
Oh ja: als je me vraagt waar de afkorting MaMA voor staat: al sla je me dood.
Oh ja 2: als je naar het optreden van het in Frankrijk populaire Twin Twin gaat is het handig bij de brandblussers in de buurt staan, lees ik.
___

DEBATTEN: Worden er ook twee dagen lang georganiseerd over alles wat met muziek en de muziekindustrie te maken heeft, zoals: "De Franse muziekindustrie vanuit het buitenland bezien (no Frenchies allowed)" met onder anderen Peter Smidt, oprichter van Noorderslag.
EREGAST: is Nick Mason, de drummer van Pink Floyd, die gaat vertellen over "de stress in het leven van een rockster" (kan het Franser?) en "de vreemdste belevenissen in het leven van een popgroep".
___

MaMA
25 en 26 oktober

donderdag 18 oktober 2012

Gluten-vrij Parijs

De Nederlanders hoef ik natuurlijk niks meer te vertellen, maar voor alle anderen:
- Er bestaat zoiets als gluten
- Die zitten in je eten
- En sommige mensen (volgens critici: steeds meer) zijn daar allergisch voor.
Hiep hiep hoera: voor al die mensen heeft Parijs nu zijn eerste glutgen-vrije restaurant.
Noglu - is de naam.
Nee, niet de meest creatieve naam, maar goed.
De Japanner Misturu Yanase (gewerkt bij sterrenrestaurant Bristol) en de Amerikaanse Jennifer Harting-Lepoutre (van o.a. Rose Bakery) openden de zaak een maand geleden.
Maar eet je bij Noglu ook lekker?
,,Geweldig brood'', schrijft de Franse culi-bijbel Le Fooding, die enthousiast is.
,,Onweerstaanbare fruittaart'' en de carrotcake is "mortel", schrijft Le Nouvel Observateur.
(en "mortel" is positief bedoeld - voor alle duidelijkheid - je gaat er niet dood aan ofzo).
Damesglossy Elle roemt vooral de meeneem-taartjes uit de winkel (chocola met kokos en ook scones vanaf 2 euro!) 
___

GOED VOOR IEDEREEN: Noglu ligt in de geweldige Passage des Panoramas. Je weet wel, van het sterrenrestaurant van Guillaume Guedj.
GOED VOOR GLUTENALLERGEN: Gluten-vrije taartjes waren al te koop in Parijs, meldt David Lebovitz op zijn geweldige blog, en wel bij Helmut Newcake.
___

Noglu
16 Passage des Panoramas

Helmut Newcake
36 Rue Bichat


dinsdag 16 oktober 2012

Een 100-jarige koepel

Een kunstwerk van ijzer en staal, rond, 43 meter boven je hoofd en een gekleurd licht werpend op Chanel en Louis Vuitton beneden.
Dat is de koepel van warenhuis Galeries Lafayette.
En die koepel werd precies 100 jaar geleden gemaakt toen Alphonse Kahn en Théophile Bader besloten om hun winkel van 70 m2 een beetje uit te breiden....
Kortom: wat ooit begon als een warenhuisje werd toen - een eeuw geleden - een prestigieus merk in een enorm pand met een grote centrale hal, een majestueuze trap en die prachtige glazen koepel.
En die geschiedenis van het warenhuis is nu te zien op een tentoonstelling "100 ans sous la Coupole", in Galeries Lafayette zelf.
De expositie werd ingericht door Rem Koolhaas en zijn staf.
Oh ja: die geweldig prachtige trap is dus afgebroken in de jaren 70 om ruimte te maken voor koopwaar...
___

OP DE FOTO: zie je hoe bezoekers van de tentoonstelling een "videokoptelefoon" op kunnen zetten om oude televisiefragmenten over het warenhuis te bekijken.
OP DE FOTO: zie je niet hoe kunstenaar Yann Kersalé een lichtinstallatie maakte voor het jubileum, opgehangen aan de buitengevel van het warenhuis.
___

100 ans sous la Coupole
In La Galerie des Galeries
1e verdieping Galeries Lafayette
40 boulevard Haussmann
Tot 26 januari

maandag 15 oktober 2012

Slapen in de Rue du Bac

Hij wil er ooit graag een restaurant openen, samen met zijn dochter, die ene Nederlandse vip.
De Rue du Bac dus, in Saint-Germain des Prés, die zich slingert van de Seine tot warenhuis Bon Marché.
Smal en gevuld met restaurantjes en winkeltjes.
Wie niet wil wachten op dat eigen restaurant maar in de straat wel eens de sfeer wil proeven: ga er eens logeren.
Ik vind Hôtel de Nevers het leukst: klein, simpel en betaalbaar (vanaf 99 euro - een geweldige prijs voor deze locatie).
En vooral de ingang: één deur, een tafel, en een trap naar boven, naar de kamers.
That's it.
Wat heb je nog meer nodig als je de hele dag door de stad zwerft?
Er schuin tegenover ligt het adres voor wie wèl iets meer wil (betalen): Hôtel Saint Germain.
Luxer dan Nevers, een moderne gevel maar klassiek/degelijk ingericht. Kamers vanaf 200 euro.
___

GOED: Wie via de website van Hôtel Saint Germain (offres spéciales) reserveert, kan flink voordeel boeken: kamers vanaf 129 euro.
FOUT: Wie op de website van Hôtel de Nevers op "offers" klikt ziet dat er in het geheel geen aanbiedingen zijn.
___

Hôtel de Nevers, 83 Rue du Bac
Hôtel Saint Germain, 88 Rue du Bac

vrijdag 12 oktober 2012

Pasta van Héloïse!

Stel: je bent alleen in Parijs.
En: je wilt niet alleen zijn in Parijs.
,,Wat kan je dan beter doen dan met anderen een goede pasta eten en een lekker glas wijn drinken?’’, zegt Héloïse Dion (foto). ,,Dat is beter dan alleen achter je computer of televisie kruipen.’’
Dion bedacht voor alleenstaanden de Pastas Party: een zondagavond waar alleenstaanden elkaar in een vrijblijvende omgeving ontmoeten voor een gezamenlijk etentje.
Gewoon sfeervol en gezellig – en in alles het tegenovergestelde van speed dating.
Slow food, zou je kunnen zeggen, maar dan met een contactueel sausje.
En het is een succes.
Ze begon haar etentjes – in restaurants – in 2007 en inmiddels heeft ze al 60.000 leden en organiseert ze Pastas Parties in zo’n 20 Franse steden.
En dus ook in Parijs: de eerstvolgende Parijse pastamaaltijden worden geserveerd op 21 en 28 oktober en 11 en 25 november voor iedereen onder de 45 jaar, en op 11 oktober en 18 november voor de 45-plussers.
Wel even aanmelden op de site.
___

Post Pastas: zijn de informele bijeenkomsten van deelnemers in een bar, na afloop van het etentje.
Pastas Off: zijn de ontmoetingen van vrienden van pastas parties, bij elkaar thuis.
Pastas Babies: ja, die schijnen er ook al rond te lopen, het lange termijneffect van de Pastas Parties, zullen we maar zeggen.
___

woensdag 10 oktober 2012

Een paleisexpositie voor Hopper

Edward Hopper verbleef drie keer in Parijs: in 1906 (bijna een jaar) en in 1909 en 1910.
Hij was een liefhebber van Frankrijk en van de Franse taal.
Franse literatuur stond – bij wijze van spreken – op zijn nachtkastje. De taal was geen probleem.
En wie wil weten wat die drie bezoeken aan Parijs voor de Amerikaanse schilder betekenden, kan nu terecht in het Grand Palais voor wat nu al één van de grote publiekstrekkers van het kunstseizoen wordt genoemd.
Een expositie dus van Edward Hopper in het Parijs dat hij zelf een eeuw geleden bezocht.
Maar wel een expositie die over méér gaat dan zijn tijd in Frankrijk.
Zijn Amerikaanse roots worden belicht en ook de vele kunstenaars die hem hebben beïnvloed.
 Je krijgt ook zijn gravures en commerciële tekenwerk te zien èn zijn laatste doek ‘Two comedians’ dat naar verluidt hemzelf en zijn vrouw Jo voorstelt, een laatste groet aan het publiek makend.
 PS: Hopper woonde lange tijd op het adres 48 Rue de Lille, in Saint Germain des Prés, bij baptistische missionarissen die op dat adres nog altijd hun kerkgemeenschap hebben. 
___

HOPPER IN 1953: ,,Ware kunst is de uiterlijke expressie van het innerlijk leven van de kunstenaar. De zwakte van veel abstracte kunst is dat ze de vindingen van het intellect proberen te vervangen door de originaliteit van de verbeelding.’’
HOPPER IN 1933: ,,Het doel van mijn schilderwerk is altijd geweest om een zo exact mogelijke weergave te geven van mijn meest intieme indrukken van de natuur.’’
___

Edward Hopper 
Grand Palais 
Ingang Champs-Élysées 
Tot 28 januari

dinsdag 9 oktober 2012

"Carrie, you're the one"

Natuurlijk wist ik dat de Pont des Arts, de brug over de Seine, ook Pont d'Amour wordt genoemd.
Maar ik dacht: de gemeente heeft 'm al eens opgeschoond, en daarna zat het wel niet zo'n vaart lopen.
Nee dus!
Loop ik over die brug, op weg naar het Louvre, hangt ie al weer he-le-maal vol met hangslotjes.
Ja, hangslotjes. Als bezegeling van de band tussen twee geliefden dus.
(dat slotje hang je er samen aan de reling, je zet er je naam op, en daarna gooi je samen de sleutel in de rivier).
Afijn, voor geliefden: opschieten: de brug is al weer bijna vol.
Voor anderen: ga er eens kijken als de zon erop staat: geglitter gegarandeerd!
___

VANESSA PARADIS: bezong de brug (heel kort) hier.
KATE WINSLET: liet in deze reclame prachtig zien hoe je er verliefd uit kan zien op de brug.
MR. BIG: kon als geen ander in simpele bewoordingen zijn liefde tonen, zelfs op de Pont des Arts.
PASCAL EN SARAH: lieten in deze film zien dat liefde en tragiek vaak hand in hand gaan, ja ook op de Pont d'Amour.
___

donderdag 4 oktober 2012

Het kan niet op met kunst

Ik schreef eerder al over de nieuwe vleugel van het Louvre en de tentoonsteling over Parijs en Hollywood, maar er is nog veel meer kunstzinnigs te doen in Parijs.
Véél meer zelfs.
Een paar  hoogtepunten dan.
- Zaterdag is het weer Nuit Blanche; oftewel: overal is van alles te doen tijdens de avond en de nacht, van concerten in parken tot musea die een kijkje toestaan achter de coulissen. Mijn aanrader: het concert om 1:15 's nachts op Gare d'Austerlitz!
- In het Musée des Arts Décoratifs staan tot 10 februari de juwelen van Van Cleef en Arpels te pronken. Jawel, ook de beroemde halsketting 'Zip' is er te bewonderen (inderdaad: in de vorm van een ritssluiting - maar dan wel met diamanten).
- In hetzelfde museum zijn tot 24 februari de designkunswerken van de gebroeders Campana te zien. ,,Hun creaties zijn een symbool van hedendaags Brazilie'', lees ik. Voor wie we niet kent: ze zijn ook verantwoordelijk voor de nieuwe bar in Musée d'Orsay.
- En in dat museum is een bijzondere  tentoonstelling gewijd aan de wisselwerking tussen het impressionsme en de mode. ,,Wie vindt dat mode niet in ons museum thuishoort is een imbeciel'', zei museumdirecteur Guy Cogeval me. Waarvan acte.
- Tot slot: in de Pinacothèque is Van Gogh te zien, zoals je 'm nog maar weinig hebt gezien (zegt de Pinacothèque). Dat wil zeggen: Van Gogh zoals hij beinvloed werd door Japan. Met doeken van het Kroller-Muller.
___

GOED: Er komt nog veel meer moois aan in Parijs, Dali en Hopper bijvoorbeeld.
FOUT: En dan concentreer ik me nog alleen op de grote namen...
DUS: Later meer...
___



dinsdag 2 oktober 2012

Velours en video's

Als weekblad L'Express het heeft over 'le nouveau paradis du dandy Parisien', dan kan Out In Paris niet achterblijven natuurlijk!
Op naar The Art Room dus. In hartje Parijs, boven Les Halles.
Een cocktailbar maar dan wel één in zwart en bruin gehuld, met drie ruimten op twee verdiepingen, met video's van kunstenaars, met een Chesterfield en glazen kroonluchters, met velours en met moleculaire drankjes.
Kortom: zwoel.
(Nou ja, het ligt er wel aan met wie je er bent natuurlijk...)
The Art Room ging een paar maanden geleden open, was een idee van Élise Lacroix (ex-kok, ex-journaliste) en Cyrille Mas-Gamoty (die 'iets in de mode' deed) en is nu al 'le dernier bar hype de Paris', schrijft Madame Figaro.
___

AAN DE ENE KANT: van The Art Room vind je de prachtige Passage du Grand Cerf.
AAN DE ANDERE KANT: vind je de zalige Rue Montmartre.
___

The Art Room, 13 Rue Tiquetonne

maandag 1 oktober 2012

Virtuele Middeleeuwen

Voor al degenen die afgelopen zaterdagavond niet in Parijs waren, niet naar het plein voor het stadhuis konden komen, daar niet op zo'n 10 schermen een spectaculaire film konden zien, en die ook niet geabonneerd zijn op zender Planète+ om vanavond de uitgebreide documentaire te zien, biedt deze link misschien soelaas.
Jawel, honderden jaren geschiedenis van Parijs.
In 3D.
Het project kostte 3,5 miljoen euro, er werd twee jaar aan gewerkt door zo'n 20 informatici, ondersteund door Parijs-archeoloog Didier Busson en een handvol historici.
En het resultaat: een spectaculaire driedimensionale tocht door de geschiedenis en de opbouw van Parijs.
___

FOUT: De reconstructie van de bouw van monumenten is deels gebaseerd op improvisatie: er waren domweg niet genoeg data beschikbaar van bijvoorbeeld de eerste jaren van het Louvre.
GOED: De makers doen daarom een oproep aan mensen om met historische stadsinformatie te komen als ze die hebben: work in progress, dus.

FOUT: De webapplicatie is nogal een zwaar ding, met alle gevolgen van dien als je 'm wilt bekijken op een doorsnee computer.
GOED: Er is ook een boek en een iPad-applicatie.
___


woensdag 26 september 2012

Een drankje in de wolken

Het mooiste uitzicht op Parijs?
Dat vind je helemaal bovenin de enige wolkenkrabber van de stad, de Tour Montparnasse.
,,Je kijkt hier recht op de Eiffeltoren uit zonder dat je de Tour Montparnasse zelf ziet!'', aldus ontwerper Noé Duchaufour-Lawrance.
(Oftewel: die wolkenkrabber zelf is een lelijk ding, maar het uitzicht is er waanzinnig...)
Afijn: Noé heeft hier het hoogste café van Parijs ontworpen, Le Ciel de Paris, dat kort geleden zijn deuren opende op de 56e verdieping van de toren (op 210 meter hoogte!).
En het resultaat?
Een prachtig spel van licht, glas en spiegels, versterkt door het plafond waarin ronde lampen als nachtelijke sterren zijn verwerkt.
Gaat dat zien dus, al was het maar vanwege dat uitzicht! 
Gaat dat ook zien omdat Duchaufour-Lawrance wordt gezien als hèt aanstormende (zo niet, het al gearriveerde) designtalent in Frankrijk!
___

GOED: Vanaf 6:30 uur kan je hier al ontbijten!
OOK GOED: Van 12 uur 's middags tot 1 uur 's nachts is de bar open.
OOK GOED: Van 15 tot 18 uur is het hier tea (+lekkers) time!
OOK GOED: Van 19 tot 23 uur is het restaurant open.
HET BEST: Voor het eerst sinds jaren/decennia zie ik hier weer eens een 'souper' op de kaart staan, oftewel een lichte late maaltijd (van 23 tot 23:30 uur), voor de film- en theaterbezoekers!
___

Le Ciel de Paris
33 Avenue du Maine

dinsdag 25 september 2012

25 jaar A.P.C.

Een kledingmerk dat 25 jaar bestaat, nauwelijks reclame nodig heeft en wèl een begrip is onder Parijzenaars en Parisiennes, waarvan gesmuld wordt in Japan, dat in New York een succes is, dat onafhankelijk is gebleven, dat mooie recht-toe-recht-aan kleding maakt van onberispelijke kwaliteit: dat verdient een plaats op ons blog.
A.P.C. dus.
Oftewel: Atelier de Production et de Création.
Maar zeg maar gewoon APC.
Als APC een sekte is, dan is Jean Touitou de goeroe, schreef een recensent.
Hij bedoelde: inwoners van Parijs zweren bij het merk en Touitou is de onbetwistbare en discrete topman ervan.
Het merk is als een club met prominente leden als Kanye West en Sofia Coppola, schreef een andere recensent.
Zij bedoelde: een club waar je bij wilt horen.
Afijn: 25 jaar dus.
Een felicitatie waard.
En zijn er nu APC-sweaters met daarop ‘87’ – jazeker: het jaar dat het allemaal begon.
___

VERJAARDAGSCADEAU 1: Begin dit jaar werd alweer een nieuwe A.P.C.-winkel geopend in Parijs, de zevende. Aan de Rue Royale nog wel, tussen Gucci en Chanel.
VERJAARDAGSCADEAU 2: In december gaat alweer de volgende open, de achtste dus, bij metro Filles-du-Calvaire.
___

A.P.C. Royale 
23 Rue Royale

zondag 23 september 2012

Islam in Parijs in cijfers

Twee verdiepingen telt de nieuwe afdeling van het Louvre die geheel gewijd is aan kunst uit de islamitische cultuur.
Drie presidenten waren erbij betrokken: Chirac (idee), Sarkozy (eerste steen), Hollande (opening).
Twaalf meter diep is de Cour Visconti van het Louvre uitgegraven om er die twee verdiepingen te kunnen aanleggen.
572 tegels zijn er gebruikt om een Ottomaanse muur (foto) te reconstrueren: de "apotheose" van de tentoongestelde werken, aldus directeur Sophie Makariou.
1200 jaar islamgeschiedenis trekt er aan je voorbij in de zalen (633-1800).
2350 driehoeken van glas en staal zijn er gebruikt om het golvende dak te maken, dat nu al het "vliegende tapijt" wordt genoemd.
Drieduizend vierkante meter is er nu beschikbaar voor de islam in het Louvre.
10 miljoen ontbreekt er nog om de financiering van die nieuwe afdeling rond te krijgen.
Honderd miljoen euro kostte de bouw van de nieuwe afdeling in totaal.
___

KUNST: Jazeker, dat is volop te zien, van tapijten tot mozaïekvloeren tot tegelschilderingen tot caligrafie tot een doopschaal.
POLITIEK: Jazeker, de opening van deze islamafdeling is een politiek signaal in woelige tijden als de huidige, aldus Makariou.
___

dinsdag 18 september 2012

Hollywood in Parijs

Van de Aristocats tot Inspecteur Clouseau.
Van Woody Allen tot John Huston.
Van de Moulin Rouge tot de Eiffeltoren.
Jason Bourne op de kades van de Seine, Tom Hanks in het Louvre, Carla Bruni in de Rue Mouffetard.
En natuurlijk: Audrey Hepburn op de Seine (foto), in Paris when it sizzles.
Parijs is altijd een inspiratiebron geweest voor Hollywood.
En wie daar meer van wil zien kan nou terecht in het stadhuis voor een gratis toegankelijke tentoonstelling: Paris vu par Hollywood.
Decorstukken, filmkleding, filmscripts: het staat en ligt er allemaal.
En op zo'n 20 schermen worden er fragmenten uit 70 Hollywoodfilms vertoond waarin de Franse hoofdstad een hoofd- dan wel bijrol speelt.
___

LEUK: 100 Amerikaanse films waarin Parijs te zien is, vind je hier.
OOK LEUK: Hier kan een quiz downloaden met vragen over Parijs-in-de-ogen-van-Holluywood.
___

Paris vu par Hollywood
Tot 15 december
Hôtel de Ville
3 Rue Lobau

maandag 17 september 2012

Een verloren pianist

Ik kwam aanlopen en hoorde hem al van een afstand.
En ineens zag ik hem ook weer zitten: de pianist.
Buiten, op de stoep, voor de Galeries Lafayette.
Hij speelt – klassiek of swingend – terwijl om hem heen enorme mensenmassa's dringen om de straat over te steken of het warenhuis binnen te gaan.
Stress, geduw en getrek, maar Steve Villa Massone speelt onverstoord door.
De sterren van de hemel. Alsof hij niet ziet wat er om hem heen gebeurt.
Villa Massone duikt af en toe zomaar op in de straten van Parijs. Hij duwt zijn 140 kilo zware piano met onderstel met wielen over boulevards en avenues, zet ‘m dan ergens neer en speelt.
De Fransman begon met musiceren toen hij vijf was.
Hij ontmoette in Nice een man die zijn piano op straat zette en daar speelde, nam dat voorbeeld over en reisde vervolgens met zijn toetsen-op-wielen heel Europa door.
En sinds vorig jaar in Parijs.
Hij zegt niet van tevoren waar hij speelt. Maar hij speelt mooi.
En hem dan ineens onverwacht weer horen, midden op straat, middenin de drukte, dat is dan een mooi moment.
___

CITAAT 1 VAN S.V.M.: ,,Dit moet de gelukkigste piano ter wereld zijn: hij reist en ziet van alles!''
CITAAT 2 VAN S.V.M.: ,,Door op straat piano te spelen verdien ik genoeg geld om van te leven.''
___

zaterdag 15 september 2012

Parijse mannen in de etalage

Even niet schrikken, maar ze staan echt in de etalage: mannen.


Mannen in Parijs dus.
Ja, letterlijk in de etalage.
Dating-site Adopte Un Mec heeft besloten een ludieke actie te beginnen.
(De site zelf, extreem populair onder jongeren, is al ludiek: dames mogen er rondneuzen in het aanbod van mannen en die vervolgens in hun winkelwagentje dumpen voor een afspraak).
Waar tot voor kort mannen zich alleen aanboden op de site, en dames virtueel konden shoppen, is nu echt een winkel met etalage ingericht.
En in die etalage staan kartonnen dozen, als Barbiedozen.
En in die dozen: mannen. In de aanbieding.
Ben je een vrouw en heb je belangstelling, dan komt de man uit zijn doos en vertrek je samen naar een aparte lounge-kamer voor een drankje en een verdere kennismaking.
,,Het is net als de Amsterdamse Wallen, maar dan eindelijk eens andersom'', zei een vrouwelijke bezoeker.
___

GOED: De ultieme marketingstunt voor een succesvolle datingsite.
FOUT: De winkel is een pop up store en blijft dus nog maar een week open.
MAAR: Daarna verhuist hij - met dozen en mannen - naar achtereenvolgens Brussel, Lausanne, Toulouse en Lyon.
___

Adopte Un Mec
15 Rue des Halles
Open van 14 tot 18 uur

donderdag 13 september 2012

Monumenten en open deuren


1 - Het prachtige treinstation Gare de Lyon heeft een klokketoren (foto).
Zo'n 67 meter hoog, met vier klokken met elk een diameter van 6,5 meter.
De toren werd ontworpen door architect Marius Toudoire en gebouwd voor de wereldtentoonstelling van 1900. De lange wijzers van de klokken zijn elk 4 meter lang.
2 - Onder de grond van de Marais bevindt zich één van de mooiste en best verstopte gothische zalen van Parijs: de kelder van een abdij die hier in de 16e eeuw werd aangelegd. Het is het Maison d'Ourscamp. Daal de trappen af en je belandt tussen imposante kruisbogen en gaat eeuwen terug in de tijd.
3 - Ach ja, de werkkamer van president François Hollande op het Élysée: een statig bureau, metershoge spiegels, chique stoelen en een bank, ornamenten aan muren en plafond. Je loopt er naar binnen via de 'grille du Coq' en de paleistuin.
___

JAWEL: Het is weer tijd voor de open monumentendagen in Parijs, aanstaand weekend.
EN: De drie bovengenoemde locaties zijn mijn persoonlijke tips, je kunt er aanstaand weekend bij uitzondering naar binnen, maar wie alle adressen in Parijs wil weten: klik hier.
___

dinsdag 11 september 2012

Design op je bord

Het is weer design week in Parijs!
(Jazeker, dat wordt op z'n Engels uitgesproken)
Dat betekent dat je op zo'n 100 plaatsen in de stad naar binnen kunt lopen om er de laatste trends te zien op, jawel, design-gebied. Kunstenaars, architecten, culturele instituten, ontwerpers en hotels: van alles en iedereen doet mee.
Op de site van de Paris Design Week vind je alle info en evenementen en feesten en kan je ook bepaalde routes in Parijs uitstippelen, langs architectuur, kunst of digitaal design.
Heel grappig is om te zien hoe in Frankrijk ook voedsel en design samen gaan.
Geen betere illustratie dan de beroemde pâtissier Lenôtre.
Elk jaar nodigt deze banketbakker een vermaard ontwerper uit om de jaarlijkse bûche de Noël te maken.
(zo'n bûche is de traditionele Kerstlekkernij, het dessert, in de vorm van een boomstam).
Lolita Lempicka maakte er een voor Lenôtre (foto), Karl Lagerfeld deed het, Philippe Starck bedacht er een, Kenzo ook.
En die bûches zijn nu allemaal tentoongesteld, bij Lenôtre dus, op de Champ-Élysées.
___

GOED: Even goed zoeken in de agenda van de Paris Design Week en je kunt zo een week organiseren waar je van de ene presentatie naar de andere champagne-vernissage naar de volgende cocktail en het laatste feestje kunt strompelen...
FOUT: Als ergens top-designers wonen tegenwoordig is het wel in Nederland en België: moeten die niet eens met Kerst aan de slag bij Lenôtre?
___


Paris Design Week
10 - 16 september
Maison Lenôtre
10 Avenue des Champs-Élysées

vrijdag 7 september 2012

Het spook van de opera

Ach, en als je dan toch in de buurt bent van de Opéra (zie m'n vorige blogbijdrage, hieronder), wip dan ook even binnen in dat mooie vrolijke restaurant van deze ongeveer 150 jaar oude muziekzaal.
Architecte Odile Decq heeft hier binnen echt een kunstwerkje gemaakt – en niet alleen omdat ze er een restaurant moest ontwerpen en inrichten zonder de oude muren, de fraaie pilaren of het chique plafond van het operagebouw aan te raken.
(Een monument, weet je wel: strenge regels. Don’t touch this)
Afijn: los daarvan is het resultaat van haar werk – vorig jaar afgerond: het eerste restaurant ooit in de opera -
bijzonder fraai.
Die immense metershoge golvende glazen gevel.
De witte zwevende verdieping in organische vormen die door de ruimte krult als een spook van de opera.
De rode tapijten en lopers – in dezelfde kleur als de stoelen.
Kortom: een modern café-restaurant dat alle grandeur van de oude opera in tact laat.
___

GOED: Zeven dagen in de week kan je hier ontbijten vanaf 7 uur.
FOUT: Je kunt er wel iets drinken – buiten op het terras – maar binnen is er alleen de bar – zonder stoelen/krukken.
DE REKENING: Die past bij een echte opera-diva, schreef Le Figaro vilein.

___

L’Opéra Restaurant, 1 Place Jacques Rouche 
Foto: Roland Halbe

woensdag 5 september 2012

Een financiële parel

In de schaduw van weelderige bomen groeien soms de mooiste bloemen.
Ga eens voor Opéra Garnier staan.
Bewonder de prachtige architectuur en loop er dan langs: langs de rechterkant, de oostgevel. Je ziet dan aan je rechterhand de gloednieuwe Apple Store liggen, maar daar gaan we het nu natuurlijk niet over hebben.
Want tussen die Apple Store en de Opéra ligt een financiële parel.
Het lijkt niks bijzonders van buiten.
Ik bedoel: het is zo’n ‘gewoon mooi’ Haussmanniaans gebouw.
Maar stap de deur door waar ‘Société Générale’ op de gevel staat en betreedt het allermooiste bankgebouw van Frankrijk, zo niet van de wereld.
Het pand zelf werd eind 19e eeuw gebouwd, maar tussen 1906 en 1911 werd het interieur volledig op de schop genomen door architect Jacques Hermant die er een immense, weelderige, prachtige art décosaus over goot.
Overrompelend.
Je staat dus ineens in die enorme majestueuze betoverende ronde hal, met boven je dat glazen koepeldak met een diameter van 24 meter (!) en 51 delen van glas en staal, rondom je bedwelmende golvende lijnen, elegante halfronde trappen en lieflijke balkonnetjes, en onder je schoenen/hakken zie je die indrukwekkende en verfijnde mozaïekvloer waarover je bijna niet durft te lopen, zo mooi is ie.
Opletten: laat je mond niet te lang openhangen van verbazing.
Dit is echt héél erg mooi.
___

GOED: Dit is dus gewoon ‘een’ kantoor van de Société Générale en vrij toegankelijk voor iedereen.
LEUK: De ingang die ik hierboven noemde is eigenlijk de achteringang, maar daar verwacht je juist niet zo’n indrukwekkende hal binnen te treden.
GRAPPIG: Nieuwsgierigen mogen ook de kelder in om de oude kluizen te bezoeken. De dikste ronde deur daar is 2,76 meter van doorsnee, weegt 18 ton en is ooit – honderd jaar geleden - met negen paarden van het treinstation naar dit kantoor getrokken.
___

Société Générale, Agence Centrale 
29 Boulevard Haussmann

maandag 3 september 2012

Snel: reserveren!

Meer dan 1.000 restaurants in heel Frankrijk doen mee.
In alleen Parijs kan je bij zeker 100 restaurants terecht.
Maar: je moet er wel snel bij zijn!
Vanaf woensdag, om 10:00 uur, kan je weer reserveren voor de Franse "restaurantweek: oftewel, Tous Au Restaurant.
Die week zelf begint op 17 september: je kan dan aanschuiven voor de helft van de prijs.
Dat wil zeggen: kom met twee en betaal voor één.
Topkoks als Ducasse (initiatiefnemer), Robuchon (foto) en Darroze doen mee, maar ook bistrots om de hoek en brasserieën in de wijk zijn deelnemers. Ik bedoel maar: de keus is ruim
Maar reserveren is dus een must.
Dit is de derde jaargang en allebeide voorgaande keren was er een stormloop op de deelnemende restaurants.
___

HANDIG OM TE WETEN: Tijdens die week wordt er meestal een speciaal menu gepresenteerd. De halve prijs geldt dus niet voor de 'gewone' menukaart.
NOG HANDIGER OM TE WETEN: Vooral de deelnemende sterrenrestaurants zitten razendsnel vol (drie sterren eten voor de prijs van anderhalve ster!), de telefoons staan daar straks roodgloeiend, dus pak woensdag echt om 10 uur de telefoon om een tafel (of tafels) te boeken.
___

woensdag 29 augustus 2012

Verlaten in het centrum

Ik heb er weer één ontdekt: zo'n passage, zo'n overdekte winkelgalerij.
De galerie Véro-Dodat, gebouwd aan het begin van de 19e eeuw.
Dat gebeurde in opdracht van (echt waar) een specialist in vleeswaren, Véro, en een geldschieter, Dodat.
Middenin Parijs, tussen Les Halles en het Louvre, en toch: uitgestorven.
Ik liep er aan het begin van de avond en ik was compleet alleen.
Zo'n 80 meter liep ik over de prachtige zwart-wit geblokte vloer, langs oude - vaak houten - etalages, onder fraaie bolle lampen en de mooie glazen overkapping, en ik zag geen mens.
Sterker nog: de meeste etalages waren afgeplakt met papier. Een aantal lampen was stuk.
Ja, er zitten wat winkeltjes, sieraden en kunst, maar ook die waren allemaal dicht.
Zelfs die van schoenontwerper Christian Louboutin die in deze passage zit!
Maar wat blijft het mooi, zo'n overdekte galerij waar de tijd is stil blijven staan.
___

LET OP: Bij de ingang aan de Rue de Bouloi staan boven de poort twee mooie standbeelden, van Hermès en Heracles.
EN OOK: Bij diezelfde ingang, maar ook aan de andere kant, hoek Rue Jean Jacques Rousseau-Rue du Louvre, zitten een paar leuke restaurants en cafés.

___

zondag 26 augustus 2012

Dansen en yoga op het water

De glossy Vogue omschreef het als de nieuwste hotspot van nachtelijk Parijs.
De bloedserieuze krant Le Figaro schreef over 'een toplokatie maar niet elitair'.
Het veredelde èn goede televisieblad Télérama noemde het "een favoriet".
Kortom: we moeten 'm hier ook maar eens noemen: Wanderlust!
Pas open sinds dit voorjaar en nu al (of misschien juist daarom) een droombestemming.
Gelegen op nota bene de Cité de la Mode et du Design, afgemeerd aan de oever van de Seine, in het oosten van de stad.
Zo'n 1600 m2 aan terras, een restaurant, een openlucht-bioscoop, een bar, een loungeruimte maar ook een pingpongtafel en yogalessen.
Van woensdag tot en met zondag, van 18 uur 's avonds tot 6 uur 's morgens, kan je hier kunst bewonderen, dansen, je haar laten knippen (alleen op zondag), rondhangen en -liggen, eten en drinken, en dj's beluisteren.
___

GOED: In het weekend zijn er allerlei activiteiten voor kinderen.
LEUK: De chef in het restaurant is Benjamin Darnaud, die de Franse keuken wil moderniseren en ooit finalist was in Top Chef.
___

Wanderlust, 32 Quai d'Austerlitz

vrijdag 24 augustus 2012

Place Dauphine

Ik zat er 's morgens vroeg op een bankje.
Het was er nog doodstil.
Bij het café werden de eerste stoelen en tafels buitengezet.
Een man en een vrouw bestelden koffie met croissants.
Een oude grijze man sjokte met zijn oude grijze hond voorbij.
Achter me ging een deur open en zette een mevrouw de vuilnisbak op de stoep.
Ze ging weer naar binnen, de oude grijze man liep weer verder, de koffie en de croissants waren op en ik was weer alleen.
___

GOED: Place Dauphine is een prachtig driehoekig plein, middenin Parijs, op het Île de la Cité, maar lijkt ver verwijderd van alle drukte en verkeer.
BETER: Als je er 's morgens gaat zitten zie je de stad in alle rust wakker worden.
BEST: Als je er 's avonds naar toe gaat, is het de ideale plek om even niks te doen of op een terras een glas wijn te drinken.
___

woensdag 22 augustus 2012

Eiffeltoren heeft beste imago in Europa

Zoals je weet schrijf ik hier het liefst over de plaatsen in Parijs die je waarschijnlijk nog niet kent.
Maar soms, heel soms, verdienen ook bekende monumenten een plaatsje op dit blog.
Bijvoorbeeld als ze ergens op nummer 1 eindigen!
(Ja, ik heb een zwak voor ranglijstjes, dus alles wat op nummer 1 of zelfs 2 of 3 eindigt, maakt niet uit waarmee, boeit me).
De Eiffeltoren dus.
Die toren blijkt  in Europa het monument te zijn met de allergrootste toeristische waarde.
De Kamer van Koophandel van Monza en Brianza in Italië rekende dat uit.
Ze telden allerhande (soms wat vage) cijfers bij elkaar op - van aantal bezoekende toeristen tot reputatie tot culturele betekenis - en kwamen zo tot een soort "waarde" van het imago van dat monument.
Resultaat: de Eiffeltoren is een symbolische 434 miljard euro waard en staat daarmee met grote voorsprong op de eerste plaats in Europa. Om precies te zijn: 434.660.000.000 euro.
Tweede werd het Colosseum in Rome (91 miljard) en derde de Sagrada Familia in Barcelona (90 miljard).
Doe er je voordeel mee.
___

VRAAG: Wat zijn we hier nou wijzer van geworden?
ANTWOORD: Nou, euh, dat de Eiffeltoren met z'n jaarlijkse 7 miljoen bezoekers ook nog, euh, een hoge imagowaarde heeft....
___

maandag 20 augustus 2012

Nieuwe gouden driehoek



Tsja, als Ralph Lauren (foto) zich er vestigt.
Als Hermès er neer strijkt.
En als Louis Vuitton er uitbreidt....
Dan mag je toch wel spreken van een fashion invasion.
De laatste twee jaar is in hartje Parijs een nieuwe gouden driehoek ontstaan.
(De eerste gouden driehoek - dat wil zeggen: drie straten, vol peperdure merken, die een driehoek vormen - is natuurlijk nog altijd die van de Champs-Élysées, de Avenue Montaigne en de Avenue George V).
Iets zuidelijker, aan de andere kant van de Seine, is er nu dus een concurrent bijgekomen.
Tussen de boulevard Saint-Germain, de Rue du Bac en de Rue de Sèvres ligt een nieuw Mekka voor alle fashionistas. De drie bovengenoemde merken en modehuizen zijn er de afgelopen twee jaar bijgekomen en andere als Armani, Sonia Rykiel en Cartier (en nog veel meer) zaten er al.
Ook juwelier Mauboussin heeft hier kort geleden een winkel geopend en binnenkort start Hermès hier een uitvalsbasis voor nota bene zijn Chinese merk, Shang Xia.
Le luxe attire le luxe, zeggen ze dan. Doe er je voordeel mee.
Nu al wordt gefluisterd dat alleen de Aziatische toeristen nog naar Gouden Driehoek nr. 1 gaan, dus: doe als de Fransen en ga naar Gouden Driehoek nr 2.
___

GOEDKOPER MAAR DUUR: Wie graag voor de dure merken gaat maar minder heeft te besteden dan nodig, kan altijd uitwijken naar Réciproque: de grootste koop-verkoop-winkel van luxekleding in Parijs (oneerbiedig: tweedehands luxe dus).
GOEDKOPER IN CRISISTIJD: Wie niet alleen minder-geld-dan-nodig heeft voor Armani en Cartier, maar ook nòg meer leuks wil doen in Parijs: kijk eens hier.
___

Réciproque, 89 - 101 Rue de la Pompe

vrijdag 17 augustus 2012

Bar, hapjes, kussens

Als een Italiaanse wijnbar heerlijke hapjes serveert en elke dag een vers daggerecht maakt en dan ook nog kussens op de stoep legt waar je kunt zitten om dus buiten die hapjes en wijnen te eten en te drinken, dan is dit blog overstag!
De Oenosteria dus, in hartje Saint-Germain des Prés.
De hammen hangen achter de bar, de flessen liggen opgestapeld tegen de muur.
Het personeel is Italiaans en vriendelijk en de gerechten en de wijnen komen allemaal uit Toscane.
De sfeer is superrelaxed, de prijzen zijn redelijk en alles wat je hier eet en drinkt is van superkwaliteit.
___

GOED: Je kunt hier voor een redelijke prijs 's middags ook gewoon een meeneem-broodje bestellen.
OOK GOED: In dezelfde rustige straat ligt ook Hôtel de Fleurie waar je voor een zeer redelijke prijs voor deze buurt een (echt Franse = bloemetjesbehang) goede kamer hebt.
___

Oenosteria, 40 Rue Grégoire de Tours
Hôtel de Fleurie, 32-34 Rue Grégoire de Tours

woensdag 15 augustus 2012

De tip van Inna Modja

Voor vegetariërs is het soms even zoeken in Parijs. Een restaurant.
Het kan, het bestaat, maar je moet even moeite doen.
Afijn: als zangeres Inna Modja ons haar favoriete restaurant verklapt in Parijs, waar ook nog eens géén vlees wordt geserveerd, dan zijn we één en al oor.
Inna dus, geboren in Mali, model maar vooral zangeres, en naar eigen zeggen "vegan friendly".
Maar ook nog eens een vrouw die zich publiekelijk verzet tegen vrouwenbesnijdenis - waar ze zelf als meisje het slachtoffer van werd, vertelde ze op de Franse televisie.
Oh ja, dat restaurant.
Inna gaat steevast naar het Vietnamese restaurant Tien Hiang, ten noorden van République.
Mijn culinaire rode boekje Le Fooding noemt het restaurant een aanrader met heel behoorlijke prijzen (lunchmenu van 9 of 11 euro!).
___

GOED: ,,Alle gerechten in dit restaurant zijn vegetarisch'', aldus Inna.
FOUT: ,,Maar ze hebben allemaal de smaak en samenstelling van vlees.''
___

Tien Hiang, 14 Rue Bichat


vrijdag 10 augustus 2012

Zonsondergang, strandstoel en film

Nou goed, nu het echt lekker weer is, durf ik het wel te melden: het jaarlijkse openlucht-filmfestival is weer gaande in Parijs!



In park La Villette, in het noordoosten, kan je op woensdag- tot en met zondagavond neerstrijken en zie je vanaf zonsondergang de allerbeste of -leukste films.
De Virgin Suicides en Benjamin Button staan op het programma, maar ook Superman en Hair.
De toegang is gratis. Maar kom op tijd voor een goed plekje (en neem eten en drinken mee!).
___

GOED: Je kunt een strandstoel (en deken) huren voor de film à 7 euro per voorstelling.
NOG BETER: Alle films zijn in hun originele versie te zien, dus niet nagesynchroniseerd.
___

woensdag 8 augustus 2012

Lopen, fietsen en parkeren

Zoals je vast weet wil het gemeentebestuur van Parijs meer doen voor voetgangers en het openbaar vervoer.
Daarom worden de kades langs de Seine de komende jaren flink onder handen genomen.
Auto's worden er in toenemende mate geweerd, voetgangers krijgen vrij baan, terrassen en groen zien er het daglicht.
Afijn: de eerste werkzaamheden daarvoor zijn nu, deze zomer, dus begonnen.
Op een aantal plaatsen langs de rechteroever stapelen keien en hekken en verbodsborden zich op, wat nu lastig is voor alle verkeer, maar straks vooral voetgangers en fietsers meer ruimte en veiligheid biedt.
Een snelle oversteek van het Palais de Tokyo naar Musée du Quai Branly wordt bijvoorbeeld mogelijk.
En ook rond het stadhuis wordt flink getimmerd om de kades autovrijer te maken. Een overzicht van de werkzaamheden en plannen vind je hier.
Volgend jaar is de linkeroever aan de beurt: er komt onder meer een drijvende tuin in de Seine.
Oh ja, als we het toch over auto's en voetgangers hebben: in augustus mag je bijna overal gratis parkeren in de hoofdstad. Details vind je hier.
___

GOED/FOUT: Auto's weren uit het stadscentrum is goed: meer ruimte voor voetgangers en fietsers en minder uitlaatgassen. Zeggen de voorstanders.
FOUT/GOED: Maar die auto's verdwijnen niet zomaar, dus krijg je juist meer file's als het aantal rijstroken vermindert. Zeggen tegenstanders.
___