zondag 30 oktober 2011

Eten met de elite

Voor degenen die durven:
- Eten bij de Parijzenaars
- Eten als de Parijzenaars
- En eten mèt Parijzenaars - en dan de chique soort.
Ik verzin het niet zelf, maar enkele leden van "la haute société française" hebben besloten gasten uit te nodigen aan tafel.
En dat doen ze via La Touche Française.
Je meldt je aan en vervolgens kan je zeggen of en wanneer en wat je wilt lunchen of dineren mèt de elite van Parijs en belangrijker: bij die elite thuis.
Jawel, in hun huizen of appartementen (foto).
De organisatoren voorspellen dat je aan tafel komt te zitten bij "aristocraten, kunstenaars en intellectuelen".
En aangezien het bedrijf is aangesloten bij het toerismebureau van Parijs, ga ik er maar van uit dat het klopt.
___

HEEL ERG GOED: Je krijgt champagne, een voorgerecht, een hoofdgerecht, kaas en een nagerecht, vergezeld van allerhande passende wijnen. Je kunt je er met een 2CV naar toe laten rijden. Je kunt zelfs taalvoorkeuren opgeven.
HEEL ERG FOUT: Je betaalt 260 euro per persoon als je met z'n tweeën komt en kiest voor de 'authentieke' maaltijd. Kom je met meer dan wordt het 'goedkoper', tot 140 euro per persoon (bij groepen vanaf 7 personen).
___

woensdag 26 oktober 2011

Cocktails verstopt achter taco's

Als twee top-Parisiennes....
(nou ja, ze zijn allebei top en ze wonen allebei in Parijs)
... vertellen dat ze een zelfde favoriet café-restaurant hebben, dan zit er maar één ding op.
Gaan!
Naar Candelaria dus, in de Marais.
We stapten uit op metrohalte Filles du Calvaire, liepen de saaie Rue Saintonge in, en stonden voor een saaie gevel.
Dat is dus Candelaria.
Maar achter de deur...
,,Het concept lijkt op dat van L'Esquina, een legendarische bar in Soho in New York'', aldus top-Parisienne 1: Laura Gonzalez, die in Parijs het nieuwe ontwerp verzorgde van Régine's Club en van nachtclub Bus Palladium.
,,Ongelooflijk, het voelt als een illegale bar van na de oorlog'', aldus top-Parisienne 2: Audrey Dana die nu in het theater staat met Johnny Halliday (maar dat nemen we haar niet kwalijk).
Om precies te zijn: bij Candelaria eet je Mexicaans in een piepklein kamertje, èn drink je de meest fantastische cocktails in een zaaltje dat er gezellig/rommelig/hippie-achtig uit ziet.
Laura Gonzalez prijst de "ambiance cubaine rétro".
Audrey Dana gaat voor de "cocktails waar je van omvalt": de "Love by the Moon" bijvoorbeeld, "die smaakt als een snoepje".
___

EERST: Kom je binnen in de licht gekleurde ruimte waar je Mexicaans eet.
MAAR DAN: Ga je achterin de zaak een deur door en kom je in the verstopte place to be terecht, waar je niet eet en waar het niet licht is, maar waar je drinkt en waar je het warm krijgt.
___

Candelaria, 52 Rue de Saintonge

Literaire avonden en Duitse bezetters

Oké, je moet er even voor reizen, naar de uiterste westkant van Parijs.
Daar loop je dan eerst door fraaie, maar een beetje verlaten straten.
En dan ineens sta je voor één van de mooiste en best verstopte kastelen van Parijs.
La Muette.
In een achterafstraatje, dat er normaal gesproken te saai uit ziet om in te lopen.
Het huidige kasteel La Muette werd 90 jaar geleden gebouwd door arts, ondernemer en toneelschrijver Henri de Rothschild - die er grote feesten, literaire avonden en artistieke bijeenkomsten organiseerde.
Voor die tijd stonden hier ook al kastelen, soms wel, soms niet deel uitmakend van het Bois de Boulogne, waar Lodewijk XVI woonde, waar Marie-Antoinette verbleef in afwachting van haar huwelijk met de koning, waar ooit een spoorbaan door de tuin liep, waar een banket voor 15.000 soldaten werd georganiseerd en waar Rossini en Berlioz privéconcerten gaven.
Afijn, die historische panden werden vanaf de 16e eeuw verbouwd, opgebouwd en weer afgebroken en nu is het huidige kasteel eigendom van de OESO.
Voor belangstellenden: alleen de voorgevel is vanaf de straat te zien.
Daarom op de foto hierboven maar even speciaal de achterkant.
___

IN 1940: nam de Duitse marine het kasteel in om er haar plaatselijke hoofdkwartier te vestigen.
IN 1945: namen de geallieerden hun intrek in La Muette, onder wie de bevelhebbers van de Amerikaanse marine.
___

La Muette, Rue André Pascal

woensdag 19 oktober 2011

Het nieuwe Orsay (2)

Tsja, en als Musée d'Orsay dan ook nog een nieuw café opent, en niet zomaar een café, maar een spectaculair café, ontworpen door de Braziliaanse broers Fernando en Humberto Campana, dan mag dat hier natuurlijk ab-so-luut niet ontbreken.
Het Café de l'Horloge dus.
Dat zo heet vanwege die enorme klok in het raam.
Maar die renovatie van het café, daar gaat het om.
Muren die de zaal weerspiegelen als in rimpelend blauw water.
Bewerkte goudkleurige lampenkappen.
Opvallende oranje buizenconstructies die als scheidingswanden fungeren.
Art nouveau, las ik in Le Figaro.
Nou, dat lijkt me een understatement.
Éen van de verrassingen van het jaar, schreef L'Express.
That's more like it
.
___

GOED: De lef van museumdirecteur Guy Cogeval om zo'n opvallend modern interieur aan het huiscafé te geven.
FOUT 1: De beperkte openingstijden, van 10 tot 18 uur en alleen op donderdag tot 21 uur.
FOUT 2: De te eenvoudige kaart die detoneert bij zo'n uitbundig interieur.
FOUT 3: Het café is niet openbaar, maar alleen toegankelijk met een toegangskaartje voor het museum.
___

Het nieuwe Orsay (1)

Als een museum renoveert, is dat dan interessant?
Wel als het 20 miljoen kost en één van 's werelds grootste collecties impressionisten betreft!
Oftewel: Musée d'Orsay heeft zich een nieuw jasje aangemeten.
Morgen gaan de deuren open van het compleet gerenoveerde deel, waaronder de beroemde vijfde verdieping waar je de kunstschatten ziet van Monet, Renoir en Cézanne.
De architect was Jean-Michel Wilmotte.
En ik moet toegeven: operatie geslaagd.
Donkere muren, houten vloer, prachtige belichting: de impressionisten zijn letterlijk in een nieuwe - en sterk verbeterde - omgeving gezet.
Prachtig. Gaat dat zien.
___

GOED: Die prachtige zilverkleurige bankjes in de museumzalen op de 5e verdieping, die zijn van de Japanse designer Tokujin Yoshioka.
FOUT: Met 3 miljoen bezoekers per jaar, blijft het nog steeds dringen in Musée d'Orsay.
___

Musée d'Orsay, 1 Rue de la Legion d'honneur

maandag 17 oktober 2011

Binnen en buiten kunst

In het prachtige Grand Palais is kunst van 168 galeries te vinden.
In het Louvre zijn beeld- en geluidskunstenaars actief.
En in twee parken, de Jardin des Tuileries en de Jardin des Plantes (foto), worden aan de lopende band voorstellingen georganiseerd en zijn films, beeldhouwwerken en nog veel meer te zien.
Oftewel: Parijs staat weer even helemaal in het teken van de kunst.
Eén van 's werelds grootste beurzen voor hedendaagse kunst, de Fiac, strijkt weer neer in de Franse hoofdstad.
Met zelfs een mobiel museum: een "container" vol kunst.
Nou is die Fiac een beetje elitair: ik bedoel, vooral voor kunsthandelaren.
Wie de alternatieve scene wil zien, wie stropdassen wil mijden en liever ziet waar het echt bruist, die kan precies dezelfde dagen terecht bij het Gemeentemuseum voor Moderne Kunst.
Daar wordt het Slick-festival weer georganiseerd.
Jonge kunstenaars, moderne kunst, hippe muziek en veel sfeer!
___

MOOI: Het kunstwerk Whispers van Nelly Agassi, te zien op de Fiac
LEKKER: Café La Perle (je weet wel, van John Galliano) opent een dependance tijdens Slick, met eten, apéro en dj's.
___

Fiac, 20-23 okt.
Slick, 20-23 okt.

vrijdag 14 oktober 2011

Woest en intiem

Je hebt hotels in Parijs die zich profileren als "verstopt".
En je hebt hotels in Parijs die zijn echt een beetje verstopt.
Het Hidden Hotel hoort in die laatste categorie. Het ligt op een steenworp afstand van de Arc de Triomphe maar ligt ver genoeg weg van de drukte.
Sterker nog: in de straat is het meestal doodstil.
En er is verder in die straat he-le-maal niks te doen.
Dus geen toerist te zien.
Maar dan het hotel zelf.
'Materialen, kleuren en geuren zorgen voor een hedendaagse en tegelijk tijdloze atmosfeer'.
Zo beschrijft de website van het Hidden Hotel het.
Maar inderdaad, zelf zag ik ook sfeervolle en mooie kamers.
Modern design, maar ook warm.
Natuurlijke materialen en toch bedden die lekker liggen.
De bedden zijn afgeschermd van de rest van de kamer met linnen gordijnen: intiem.
De badkamer, met steen en marmer, is juist weer open: sexy.
___

MOOI: Die prachtige en tegelijk woeste houten voorgevel op de begane grond.
OOK MOOI: De prijzen, al vanaf 109 euro per nacht bij online boeking. En 10 procent korting bij boekingen voor drie dagen of meer.
___

Hidden Hotel, 28 Rue de l'Arc de triomphe

maandag 10 oktober 2011

Achter de schermen van Dior

Altijd al eens rond willen kijken achter de schermen van La Grande Épicerie - je weet wel, dat eet- en drinkparadijs van warenhuis Le Bon Marché?
Wil je er wel eens praten met de wijnleverancies, proeven van de hapjes, zelf taartjes helpen maken?
Of:
Benieuwd hoe in de werkplaats van Dior de haute couture wordt vervaardigd, hoe edelstenen sieraden worden?
Of zou je wel eens hoogst persoonlijk van Thierry Wasser willen horen hoe hij zijn parfums voor Guerlain samenstelt?
Afijn, je dacht het al: dat kan dus.
Moederbedrijf LVMH organiseert aanstaand weekend open huis in een groot aantal filialen van haar luxebedrijven.
Twee dagen lang rondkijken, leren, ruiken en proeven op allerlei plaatsen in Parijs.
Gratis, voor iedereen, zolang er plaats is.
___

GOED: Zo'n kans om bij Dior of Guerlain achter de schermen te kijken, krijg je - doorgaans - maar één keer.
FOUT: Ook Veuve Clicquot (met) en Château Cheval Blanc (zonder bubbels) openen hun deuren - maar helaas niet in Parijs...
___

zaterdag 8 oktober 2011

De tips van Frédéric Beigbeder

Voor de Francofielen behoeft Frédéric Beigbeder natuurlijk geen introductie meer: één van de meest gelezen schrijvers van jonge Fransen en het enfant terrible van literair Parijs.
En aangezien hij net een film aan het maken is en een nieuw boek heeft geschreven: bij deze zijn Parijs-tips!
Het mooiste plein van de stad, aldus Beigbeder: Place Dauphine op Île de la Cité - waar hij de vrouw meenam naar Hôtel Henri IV die later de moeder van zijn dochter werd.
De meest hippe club van de stad, aldus Beigbeder: Montana, in Saint-Germain des Prés, in de straat 'waar Boris Vian vroeger trompet kwam spelen'.
Volgens de schrijver is Montana hèt bedevaartsoord voor alle party people in Parijs, 'helaas op 20 meter afstand van mijn huis'.
En een uitstekende cassoulet eet je, aldus Beigbeder, bij Au Bon Saint-Pourçain, tussen Montana en de Jardins du Luxembourg. In één van de heerlijkste straatje van Parijs, de Rue Servandoni.
___

GRAPPIG: Beigbeder zei laatst in een interview dat hij ouder werd
OMDAT: Hij liever gelezen dan gedownload wordt
DUS: Verzet hij zich tegen het digitale boek: 'langer dan 30 pagina's houd je dat niet vol'.
CONCLUSIE: 'Ik word nu behandeld als een gek'.
___

Hôtel Henri IV, 25 Place Dauphine
Montana, 28 Rue Saint Benoît

Au Bon Saint-Pourçain, 10 bis Rue Servandoni

woensdag 5 oktober 2011

Pure poëzie in de metro

Vaak stinkt het er en is het er griezelig druk.
Maar de metro van Parijs kan betoverend mooi zijn.



Zomaar een filmpje van twee mensen die oog hebben voor schoonheid.
Wat ze wilden vastleggen: 'dat moment van onzekerheid en magie dat je overvalt als je uit de diepte van de metro weer opstijgt'.
En ik ben het helemaal met ze eens.
Wie het zelf eens wil beleven: neem buiten de spits de metro in Parijs, sluit neus en oren af, denk aan de piano van Duke Ellington en bewonder wat er om je heen gebeurt.
___

MIJN FAVORIETE METROSTATION OM UIT TE STAPPEN 1:
Saint-Georges in de avond: pure stilte en romantiek.
MIJN FAVORIETE METROSTATION OM UIT TE STAPPEN 2:
Lamarck-Caulaincourt: pure poëzie met z'n trappen, winkeltjes en cafeetjes.
___