maandag 13 juni 2011

De Passage Dauphine

Als je dan toch in die Rue Christine loopt (zie de vorige bijdrage, hieronder), dan kan je de Passage Dauphine niet missen.
Het straatje, verstopt achter een hek, is al bijna 200 jaar oud.
Ooit liep hier een vestingmuur die rond (klein) Parijs was aangelegd.
Van die geschiedenis zie je vreemd genoeg niet veel meer: de (restanten van de) muur is niet of nauwelijks zichtbaar vanaf de straat, de hele passage is goed gerenoveerd en fraaie oude (en hoge) gebouwen zien er niet 200 jaar oud uit.
Wat je wel ziet: witte en bakstenen gebouwen, èn kunstgalerie Kartner.
En aan te bevelen: in de zomer buiten zitten op het terras van L'Heure Gourmande, misschien wel de best verstopte theesalon van Parijs. Hier kan je elke dag van 11:30 tot 19:00 iets eten, drinken of snoepen.
Oh ja, een collega-blogster schreef dat ze hier de beste chocolade ooit at.
(Tip: hier binnen zitten is niet leuk - buiten zitten is top)
___

LEUK: Ook deze passage is weer zo'n rustige, stille steeg te midden van drukke straten.
LEUKER: Wie doorloopt naar de drukke Rue Mazarine, en dan afzakt richting het nog drukkere Odéon, ziet beide kanten van de stad: eerst de rust, dan de drukte.
LEUKST: Wie daarna weer terugloopt via de Rue Saint André des Arts / Cour du Commerce Saint André, die ziet beide kanten tegelijk: een prachtige oude hobbelige steeg waar het tegelijk wemelt van cafés, restaurants en winkels.
___

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen