maandag 27 juni 2011

Drijvende cultuur

Het drijft op de Seine.
Je kunt er eten en drinken en op het terras zitten.
Er is een concertzaal aan boord, waar 400 man in kan luisteren, kijken en dansen.
En een multimedia-studio is beschikbaar voor de professionele artistiekelingen.



Dat is de Petit Bain!
Een oude schuit, gelegen in de Seine bij de Nationale Bibliotheek, en omgebouwd tot nieuwe culturele tempel van Parijs.
Muziek staat er centraal, dus er zijn veel concerten, maar ook bijvoorbeeld dans en "radiofonische" producties moeten er te zien/beluisteren zijn.
En het is ook nog een sociaal-solidair project: een deel van het personeel bestaat uit mensen die al langere tijd werkloos zijn en op de boot een nieuwe kans krijgen.
De deuren gaan open vanaf 6 juli.
___

LEUK: Petit Bain werkt ook samen met het ernaast gelegen zwembad voor toekomstige "onder-water-voorstellingen"!
ORIGINEEL: Op het dak van de schuit is een volkstuin aangelegd.
___

Petit Bain, 7 Port de la Gare, Quai François Mariac

vrijdag 24 juni 2011

Feestje van/door/in een museum

Het Musée du Quai Branly is jarig!
Vijf jaar geleden ging het museum open, op initiatief van toenmalig president Jacques Chirac en ontworpen door Jean Nouvel.
Zoals je vast weet draait het in het museum om niet-Westerse culturen, dus je wordt langs kunstschatten geleid uit Afrika, Azië en Latijns-Amerika.
En vanwege die verjaardag is het dit weekeinde feest, met gratis entree.
Je kunt dus alle lopende exposities bezoeken maar er zijn ook speciale activiteiten.
Wandel door een sprookjestuin, luister naar jazz-concerten, volg een taï-chi-les, loop mee met speciale rondleidingen of geniet eens van een elektronische siësta!
___

GOED: Het museum trok in vijf jaar tijd 7 miljoen bezoekers - wat ver boven de verwachting is. Branly denkt daarom nu al aan uitbreiding!
FOUT: Critici verwijten directeur Stéphane Martin - niet geheel onterecht - vaak in traditionele kunst te blijven hangen, zonder die in verband te brengen met hedendaagse niet-Westerse kunst.
___

Musée du Quai Branly, 37 Quai Branly

dinsdag 21 juni 2011

De tips van Laura Smet

Ze is actrice en zangeres en ze gaat binnenkort ook kleding ontwerpen ("hippie chic").
Ze is de dochter van zanger Johnny Hallyday en actrice Nathalie Baye.
Ze woont nu bij de Saint-Sulpice kerk, en eerder in de Rue du Cherche-Midi en de Rue du Bac.
Kortom: wie kan ons beter door Parijs gidsen dan Laura Smet?
,,Mijn favoriete tijdstippen om door de stad te lopen zijn 7 uur 's morgens en 7 uur 's avonds, dan is het licht geweldig.''
Kortom: dat was tip 1. En: helemaal mee eens.
Haar favoriete modewinkel: Antik Batik, van haar Italiaanse vriendin Gabriella Cortese, die bobo en hippie tegelijk is en inspiratie haalt uit met name India.
Haar favoriete bioscoop: L'Arlequin. ,,Hier zie je, en zie je steeds opnieuw, de beste films die ooit zijn gemaakt, van Niagara tot Kill Bill.''
Twee adressen voor het zuiveren van lichaam en geest tot slot.
,,Bij de Bains du Marais vind ik een authentiek oriëntaalse sfeer'', aldus Smet, over de hammam waar ze zich regelmatig laat masseren. ,,Un vrai break beauté entre filles.''
En voor de spirituele dagen: Notre Dame de la Médaille Miraculeuse. In de kapel koopt ze 'kleine penningen die geluk brengen die ik cadeau doe aan mensen van wie ik houd.'
___

GOED: Als Parijs een chanson zou zijn, zou het volgens Smet La Bohème van Charles Aznavour zijn.
FOUT: Smets favoriete café is Café de Flore (poeh poeh, die kennen we nou wel) en daar eet ze ook nog eens altijd dezelfde salade!
___

Antik Batik, 18 Rue de Turenne
L'Arlequin, 76 Rue de Rennes
Hammam Bains du Marais, 31 Rue des Blancs-Manteaux
Notre Dame de la Médaille Miraculeuse, 140 Rue du Bac

maandag 20 juni 2011

Koffie! Maar dan anders....

Op elke straathoek, in elk café in Parijs, kan je natuurlijk een espresso nemen - of een café au lait, voor de liefhebbers dan.
Maar niet overal kan je ook de beste koffie krijgen.
Dus bij deze:
Het Bal Café, achter Place de Clichy, is een begrip onder de kenners. Niet alleen omdat je er dus superkoffie drinkt, maar ook omdat er prima thee, wijn en champagne is te krijgen, èn heerlijke hapjes voor erbij (scones!).
Het café zit in een cultureel centrum (= leuk 1) en wordt gerund door oud-personeel van Rose Bakery en Willi's Wine Bar (= leuk 2) - dus met het vakmanschap zit het wel goed.
Ook al Angelsaksisch is het Coutume Café (foto), in het centrum. Hier drink je niet alleen koffie, maar leer je ook nog eens wat: er worden blindproeverijen georganiseerd en hoe-maak-ik-de-beste-Latte-demonstraties.
Tot slot dan nog een Fransman, oud-filmproducent Christophe Servell, die in Parijs een kleine keten van koffiewinkels en -bars heeft: Terres de Café.
(meer winkel dan bar, maar toch: je kunt er iets drinken).
De vestiging in de Marais is er één waar elke dag hip publiek samenstroomt om de koffie van de dag voor 1 euro te proeven.
___

GOED: Om eens te zien dat koffiebars niet allemaal donker en stoffig hoeven te zijn, maar ook modern vormgegeven worden.
LEKKER: Dat ze bij Le Bal ook kippers en cheesecake hebben!
___

Bal Café, 6 Impasse de la Défense
Coutume Café, 47 Rue de Babylone
Terres de Café, 3 Rue des Blancs Manteaux

vrijdag 17 juni 2011

Parijs anno de toekomst

Hoe ziet Parijs er in de toekomst uit?
En welke rol spelen digitale technieken (en kunsten) daarin?
Je kunt het de komende tijd ontdekken op zo'n 100 plaatsen in de stad.
Het festival/project Futur en Seine wil laten zien wat de mogelijkheden zijn.
Je ziet voor welke toepassingen je mobiel en smartphone gebruikt kunnen worden, hoe beeld en geluid een rol kunnen spelen op straat.
Er is een filmfestival en er wordt een prijs uitgereikt voor het beste 'street design'.
Ga naar het Parc de Belleville, kijk over de heuvels en hoor geluiden....
Bezoek een Japans creatief café in cultureel centrum Le 104...
En zie eens hoe het "commandocentrum" van Gare du Nord werkt.
___

LEUK: Het project Urban Musical Game dat elke beweging die je maakt verandert in muziek.
BENIEUWD: Naar de Discontrol Party!
___

Futur en Seine, 17-26 juni

maandag 13 juni 2011

De Passage Dauphine

Als je dan toch in die Rue Christine loopt (zie de vorige bijdrage, hieronder), dan kan je de Passage Dauphine niet missen.
Het straatje, verstopt achter een hek, is al bijna 200 jaar oud.
Ooit liep hier een vestingmuur die rond (klein) Parijs was aangelegd.
Van die geschiedenis zie je vreemd genoeg niet veel meer: de (restanten van de) muur is niet of nauwelijks zichtbaar vanaf de straat, de hele passage is goed gerenoveerd en fraaie oude (en hoge) gebouwen zien er niet 200 jaar oud uit.
Wat je wel ziet: witte en bakstenen gebouwen, èn kunstgalerie Kartner.
En aan te bevelen: in de zomer buiten zitten op het terras van L'Heure Gourmande, misschien wel de best verstopte theesalon van Parijs. Hier kan je elke dag van 11:30 tot 19:00 iets eten, drinken of snoepen.
Oh ja, een collega-blogster schreef dat ze hier de beste chocolade ooit at.
(Tip: hier binnen zitten is niet leuk - buiten zitten is top)
___

LEUK: Ook deze passage is weer zo'n rustige, stille steeg te midden van drukke straten.
LEUKER: Wie doorloopt naar de drukke Rue Mazarine, en dan afzakt richting het nog drukkere Odéon, ziet beide kanten van de stad: eerst de rust, dan de drukte.
LEUKST: Wie daarna weer terugloopt via de Rue Saint André des Arts / Cour du Commerce Saint André, die ziet beide kanten tegelijk: een prachtige oude hobbelige steeg waar het tegelijk wemelt van cafés, restaurants en winkels.
___

Rue Christine: rust temidden van drukte

De Marais, in het centrum van Parijs, is zonder twijfel één van de leukste wijken van de stad.
(want: volop cafés, restaurants, winkels)
Maar het is er ook nogal eens razend druk.
Behalve die ene straat, de Rue Christine.
Smal, charmant, mooi als de zon ondergaat - en het lijkt wel alsof er niet één auto door rijdt.
(wat heus ooit wel eens gebeurt, maar dat houden we stil)
Het grappige is: als je bij het begin van de straat staat, zie je weinig reden er in te lopen.
Maar...
Op nummer 9 vind je hier moderne kunst bij Galerie Janos - verstopt op een binnenplein achter een grote houten poort, waar planten en bomen in oude roestige wasteiltjes staan.
Er zit een pizzeria op de op de hoek van de straat en halverwege is Chez Fernand gevestigd, een restaurant met traditioneel Franse keuken èn rood-wit geblokte tafelkleden.
Er zit een schoonheidssalon (Assam, Japans) en er zit een modeontwerper (Chez Vidalenc).
En je vindt er ook een heerlijk ouderwetse filmzaal (Studios Christine) en een zeer rustig gelegen 4-sterrenhotel (Relais Christine - loop er vooral even het binnenplaatsje op over de kasseien om de begroeide gevel te zien).
___

GOED: Chefkok Jacques Cagna heeft in de Rue Christine zijn rôtisserie gevestigd - oftewel: de betaalbare versie van zijn luxe restaurant, dat om de hoek is gevestigd in een 17e eeuws pand.
FOUT: Dat interieur van die rôtisserie! Sorry hoor, maar het ziet er zó gedateerd uit.
___

dinsdag 7 juni 2011

Bombay à Paris: de beste barman

Soms zijn er van die belangrijke, historische nieuwsfeiten die je gewoon niet màg missen.
Bijvoorbeeld de verkiezing van de beste barman in Frankrijk!
Die werkt namelijk in Parijs!
En da's dus Stéphane Ginouves (foto).
Hij maakt de cocktails in de bar Le Lucien van het hotel Fouquet's Barrière, op de hoek van de Champs-Élysées en de Avenue George V.
Geloof het of niet: hij begon ooit als barman in het leger (in camouflagekleuren?) en werkte zelfs nog achter een bar in Disneyland Parijs (met Mickey-oren?).
Inmiddels is hij dus wat opgeklommen en sinds 2008 staat hij achter de bar van het chique Le Lucien.
Dus, neem eens een goed gevulde portemonnee mee en geniet.
Trouwens: de muziek in de bar is afkomstig van onze favoriete sonor-styliste Béatrice Ardisson!
___

GINOUVES' FAVORIETE COCKTAIL: Le Bombay Fouquet's, met frambozenpuree, basilicum, citroensap, passievruchtsap, witte Martini en gin.
ZOMAAR EEN VRAAG: Benieuwd of Bradley Cooper ook zo'n Bombay heeft gedronken toen hij laatst in Fouquet's overnachtte.
___

Le Lucien, 46 Avenue George V
Open 7/7 van 7:00 tot 01:00

maandag 6 juni 2011

De Storm in Parijs

Als je het leuk vindt om:
- in Parijs naar Nederlandse films te kijken
- met Parijzenaars naar Nederlandse films te kijken
- eens een Nederlandse film te zien die Frans is ondertiteld
... dan is nu je kans.
Van woensdag tot en met vrijdag wordt in Parijs een kleinschalig filmfestival georganiseerd dat in het teken staat van, jawel, les Pays-Bas!
En dat is natuurlijk leuk - en niet alleen om eens Nederlands te zien dat Frans is ondertiteld!
Want er wordt kwaliteit geboden.
Te zien, onder meer: De Storm (Sombogaart - kaskraker), Father and Daughter (Dudok de Wit - Oscar) en Nothing Personal (Antoniak - Gouden Kalf).
,,Komt allen naar deze gratis voorstellingen!'', schrijft Rachida Dati in de uitnodiging.
(Jazeker, Rachida Dati, de oud-minister van Justitie maar ook burgemeester van het 7e arrondissement in Parijs èn lid van het Europees Parlement).
___

GOED: Ook de Franse kaskraker Des Hommes et des Dieux is te zien.
LEUK: Vrijdagavond zijn de projecties in de tuin van het stadhuis - bij goed weer.
NOG LEUKER: Na afloop van sommige films worden debatten georganiseerd met de (ook Nederlandse) filmmakers en acteurs.
___

Festival Le 7e Art dans le 7e
8-10 juni

donderdag 2 juni 2011

Muren met muziek

De Franse electro-groep Emmanuelle is natuurlijk geen wereld(beroemde) band, maar best wel leuk, en de manier waarop ze hun muziek uitbrengen verdient ook wel een vermelding.
Op drie plaatsen in Parijs hebben ze namelijk usb-sticks in muren bevestigd.
Sluit je computer erop aan en je kunt 9 tracks van de band downloaden.
Drie tracks van Emmanuelle zelf en nog eens 6 remixes.
"Glory Wall" noemt de groep het initiatief zelf, omdat de muren niet alleen met muziek worden versierd maar ook met "kunstzinnige" affiches.
Het idee voor die muziekmuren is natuurlijk niet nieuw.
De digitale dead drops komen uit Duitsland en de VS en in Parijs doken ze ook al eerder op.
___

MAATSCHAPPELIJK INCORRECT: Emmanuelle profileert zich, zeggen ze zelf, met lichte erotiek. Op de affiches op de muren is daarom een naakte vrouw te zien. En je raadt al waar de usb-stick is bevestigd.
POLITIEK INCORRECT: In een land waar het ene het andere seksschandaal opvolgt en het machismo aan de kaak wordt gesteld, lijkt me dat marketingtechnisch gezien geen slimme zet, die posters.
___

Glory Walls: 1 Rue Pastourelle, Rue Simon Le Franc (bij Rue du Temple), Passage du Chantier (bij Rue du Faubourg Saint Antoine).

woensdag 1 juni 2011

Rugzakken aan het water

Je hebt jeugdherbergen.
En je hebt hostels.
En je hebt ook nog hostels aan het water, met een internetcafé, een nachtclub, een bar, gratis wifi, een terras en een restaurant.
Oh ja: ook met binnentuin.
En oh ja: tegenover een prachtige klassieke ophaalbrug.
Dat is St. Christopher's in Parijs - ja, die van de internationale keten.
Zo'n drie jaar geleden namen ze hun intrek in een gloednieuw èn hypermodern gebouw in noordoost Parijs.
,,Dit is de beste plek voor backpackers die mensen willen ontmoeten en die willen party'en'', zegt de Britse manager Delphi Colman.
Want elke avond wordt er hier wel iets georganiseerd, feesten en concerten, en de bar is een uitvalsbasis en inloopplek voor jonge Parijzenaars en rugzakkende reizigers.
St. Christopher's heeft slaapzalen en afzonderlijke kamers (die niet allemaal een eigen badkamer hebben).
De prijzen variëren van 18 euro tot 38 euro voor een bed. Da's inclusief ontbijt.
___

GOED: Dit hostel heeft een speciale vrouwenverdieping.
FOUT: Niet alle kamers hebben uitzicht op het water.
___

St. Christopher's, 68-74 Quai de la Seine