zondag 27 februari 2011

Daar waar Galliano toesloeg

Natuurlijk houden we ons op dit blog niet bezig met roddel en achterklap!
Maar als roddel en achterklap ons op het spoor zetten van leuke adresjes: jazeker, dan vind je die hier.
Afijn: mode-goeroe John Galliano - het zal je niet zijn ontgaan - heeft op een terras nogal fel mondeling uitgehaald naar een mede-terras-zitter.
Een terras in Parijs, jawel.
En niet zomaar een terras.
Het was bij café La Perle - door de website World's Best Bars ooit omschreven als "a serious fashionista hangout for people who like to be looked at".
Het café ligt in de zogeheten Haut Marais, het noordelijk deel van de Marais waar de wat creatievere sector is vertegenwoordigd. Lees: de kleine mode-winkeltjes en nog niet ontdekte designers.
Hier vind je dus 'Parisian hipsters' en schreeuwende en scheldende mojito's drinkende mode-ontwerpers - en dan vooral vanaf aperitieftijd.
___

GOED: Op het terras van La Perle is het 's avonds (foto) dus een komen en gaan van de mooiste Parijzenaars.
FOUT: Maar hoe is het mogelijk dat zo'n fashionista-café zo'n verschrikkelijk saai interieur heeft?
___

La Perle, 78 Rue Vieille du Temple

vrijdag 25 februari 2011

Nederlandse 'oorlogshelden' in Parijs

Dan loop je in Parijs, aan de westrand van de stad, en dan stuit je ineens op een Nederlander.
Nou ja, op zijn nagedachtenis dan.
Parijs heeft namelijk een Allée Jan Doornik, een laantje dat eigenlijk een langgerekt parkje is, met gras, bomen, wat bankjes en een speelplaats. Het ligt wat verstopt tegen de achterkant van huizen, op een steenworp afstand van de ringweg, maar goed: het is en blijft een eerbetoon.
Jan Doornik was namelijk een Nederlander die in de Tweede Wereldoorlog meevocht aan Franse kant, bij de Forces Francaises Libres. Hij deed dat nadat generaal De Gaulle (Frans) daartoe een speciaal verzoek had ingediend bij Koningin Wilhelmina (Nederlands) in Londen.
Doornik was vanuit Londen al enkele keren het Kanaal overgestoken en van De Gaulle mocht hij een spionagenetwerk gaan opzetten op het vasteland.
Dat lukte, maar het netwerk werd al na enkele maanden verraden en Doornik werd geëxecuteerd. Vandaar dus dat eerbetoon: het parkje werd in 1997 geopend.
Overigens is hij niet de enige Nederlandse 'oorlogsheld' met een plekje in Parijs.
Anne Frank heeft ook haar eigen parkje, net achter het Centre Pompidou, en geopend in 2007.
___

GOED: Mooi hoor, zo'n parkje als eerbetoon.
FOUT: Maar voor zowel Jan Doornik als Anne Frank gaat het nou ook weer niet om adembenemende tuinen.... In tegendeel, zou ik zelfs zeggen.
___

woensdag 23 februari 2011

Rockschilderijen en punktekeningen

Dat Agnès B. meer doet dan kleren ontwerpen, dat wist je natuurlijk al.
En in haar galerie, La Galerie du Jour, (vrijwel naast het Centre Pompidou) is opnieuw goed te zien dat ze de moderne kunst een warm hart toedraagt.
De jongste expositie is gewijd aan beeldend kunstenaars/muzikanten: ze zijn gevraagd "van plaats te wisselen". De muzikanten hebben dus een kunstwerk gemaakt dat aansluit bij hun muziek.
De galerie (en dus Agnès B.) vindt dat er een kunstmatige grens wordt opgeworpen tussen de genres.
,,Waarom moeten we kiezen tussen Elvis of Duchamp, tussen Botticelli of Sonic Youth?'', lees ik. Er zijn dus kunstenaars die de grenzen overschrijden, en dat is wat we te zien, nee: te zien en te horen krijgen.
Zo'n 20 rock-, punk- en "bizarroide"-muzikanten (die laatste term verzin ik niet zelf) zijn hier dus te zien met schilderijen, video's, tekeningen en foto's. En natuurlijk is hun muziek ook te horen.
___

LEUK 1: De catalogus van de expositie is deels digitaal: de muziek krijg je mee op MP3.
LEUK 2: Kinderen kunnen op twee nog te kiezen dagen, in de galerie, zelf een song componeren en uitwerken, gerelateerd aan hun favoriete (huis)dier.
___

Musique Plastique
Tot 2 april, di-zat, 12-19 uur
La Galerie du Jour Agnès B.
44 Rue Quincampoix

zondag 20 februari 2011

Parijs voor Parisiennes

When in Rome, act like the Romans.
Dus dames: gedraag je in Parijs als een Parisienne.
En dat kan steeds makkelijker, want tips vind je overal.
Eén van de leukere manieren om makkelijk kennis te maken met 'de' Parisienne, is via deze website, gemaakt door en voor vrouwen in Parijs.
Stel: het is zondag en je hebt héél dringend een kapper nodig.
Het kàn.
Stel: je wilt naar een wijnbar, maar dan een vrouwvriendelijke wijnbar.
Het bestaat.
Voor al dat soort vragen (en vooral de antwoorden) kan je terecht bij deze site die wordt gerund door een aantal serieuze journalisten (v). Mijn favorieten: Elodie Rouge (cultuur en lifestyle) en Elvira Masson (food).
Je vindt hier tips voor leuke adressen en verrassende wijkjes (Faubourg Saint Denis!), je vindt er goeie kooptips (Barbara Bui-hakken voor afbreekprijzen!) en je vindt er een blog met onder meer de belevenissen van de "Des Do It Girls" (kookles bij Cyril Lignac!).
Oftewel: een onderhoudende site met goeie tips!
___

VROUWEN: Wie echt een gediplomeerd Parisienne-wannabee wil worden, moet eigenlijk natuurlijk ook de enige echte serieuze vakliteratuur tot zich nemen...
MANNEN: ... jullie tijd komt nog: later meer M-tips op dit blog!
___

dinsdag 15 februari 2011

Jamaicaanse pepers en Marokkaanse saffraan

Je hebt kruidenwinkels.
En je hebt speciaalzaken voor specerijen.
En tot die laatste categorie behoort ab-so-luut Épices Roellinger, in hartje Parijs, op loopafstand van het Louvre.
Olivier Roellinger is de beroemde drie-sterren-kok uit Bretagne die in 2008 besloot zijn restaurant te sluiten.
Hij begon een nieuw, eenvoudiger restaurant en ging zich (nog meer dan voorheen) toeleggen op kruiden, specerijen en oliën.
Die ingrediënten, door hem zelf uitgezocht en gecombineerd, zijn al een tijdje op tal van plaatsen in Frankrijk te koop... en nu dus ook in Parijs.
Roellinger creëerde zijn eigen poudre des fées, verkoopt Keltische mosterd en heeft een potje (à 17,60 euro) met alle ingrediënten voor een stevige grog des îles.
Loop naar binnen bij Roellinger en je ruikt Azië, Afrika en zuid-Amerika en ja, ook Bretagne.
Hier vind je meer dan 100 kruidensoorten, zie je een 'cave à vanilles' en wordt ook nog een 'eerlijke' prijs gerekend voor de producenten.
___

GOED: Naar binnen lopen om alleen te kijken en te ruiken mag....
FOUT: ... want de prijzen van de kruiden zijn net zo indrukwekkend als de geur ervan in de winkel, schreef Le Nouvel Observateur.
___

Épices Roellinger, 51 bis, Rue Sainte-Anne

zondag 13 februari 2011

Cranach in gerenoveerd museum

Het Musée du Luxembourg - ja, in het gelijknamige park - is gerenoveerd.
Voor de nieuwkomers: dit museum was het eerste in Frankrijk dat (sinds 1750) exposities organiseerde voor het grote publiek.
En nu de deuren weer open gaan is er een eerste tentoonstelling georganiseerd, wat een bezoek aan Musée du Luxembourg dubbel leuk maakt: er zijn werken te zien van Lucas Cranach.
De Duitse schilder (1472-1553) was een reislustige Europeaan en dat is ook de inzet van de tentoonstelling. De Italiaanse en Vlaamse invloeden zijn terug te zien in de doeken en etsen in het museum.
En het Musée du Luxembourg wil de Fransen vooral laten zien waarom Cranach zo'n vooraanstaande rol speelt in de kunst.
(Nee, dat weten veel Fransen niet. Dit is de eerste tentoonstelling in lange tijd die aan Cranach is gewijd in Frankrijk!).
Ook leuk: de tentoonstelling is elke avond open tot 20 uur en op vrijdag en zaterdag tot 22 uur!
___

GOED: De renovatie van het Musée du Luxembourg is het werk van de architecten Shigeru Ban en Jean de Gastines, die ook het Centre Pompidou Metz ontwierpen.
FOUT: Jammer dat het dak van dat gloednieuwe museum het afgelopen december al begaf door de zware sneeuwval....
___

Cranach et son temps
Tot 23 mei
Musée du Luxembourg
19 Rue de Vaugirard

zaterdag 12 februari 2011

Valentijnsdag? Valentijnsmaand!

Eerlijk is eerlijk: nogal wat mensen zoeken Parijs op om Valentijnsdag door te brengen.
(Terecht natuurlijk).
En elk jaar organiseert het Toerismebureau daarvoor weer speciale acties.
Wie hier klikt kan uit een waslijst van amoureuze activiteiten kiezen: speciale wandelroutes, cadeaus of zelfs tips voor shopping amoureux.
Maar aardig is ook dat er altijd rond Valentijnsdag speciale aanbiedingen zijn, voor bijvoorbeeld hotels met romantische arrangementen of speciale diners.
Ook die staan op de lijst.
Op de bovengenoemde link kunnen belangstellenden zelfs de beste adressen vinden voor sensuele massages en sex-toys in Parijs...
Mijn favoriet: bij het beroemde L'Hôtel (de favoriet van Kate Moss) is het mogelijk om het ondergrondse zwembad voor z'n tweeën af te huren. Ook een arrangement bestaat: zwembad+massage+lunch.
(Ja ja, ik hoor je zeggen: wat mag dat kosten? Maar de liefde heeft een prijs, lezers!)
___

GOED: Wie langs gaat bij het Toerismebureau kan een cadeaukaart ophalen: in te wisselen bij L'Occitane (parfums, badspullen), Pierre Hermé (macarons) of Pierre Marcolini (chocolade).
FOUT: Alle Valentijnsaanbiedingen blijven de hele maand februari geldig!
___

Toerismebureau, 25 Rue des Pyramides
L'Hôtel, 13 Rue des Beaux-Arts

donderdag 10 februari 2011

Slapen vanaf 25 euro!

Voordeel 1: Het hotel ligt op een prachtige lokatie.
Voordeel 2: Het hotel is héél betaalbaar.
Ik heb het, kortom, over Hôtel Caulaincourt Square.



Je zit hier middenin Montmartre èn in het fijne deel: niet te druk, niet platgelopen door toeristen, maar wel heel charmant.
En je betaalt voor kamers prijzen vanaf 50 euro.
Maar Caulaincourt Square profileert zich ook als hostel.
En daarmee wil ik maar zeggen: het is de plek bij uitstek voor jonge Parijsgangers.
De goedkoopste kamers hebben bijvoorbeeld geen eigen wc.
En voor 25 euro slaap je hier al in een slaapzaal.
___

GOED: De straten rondom dit hotel zijn erg leuk - en ze vormen het decor van het nieuwste boek van schrijfster Sophie van der Stap.
FOUT: Het hotel meldt trots dat het uitzicht vanuit kamer 16 zo mooi is - wat vooral iets zegt over het uitzicht van de andere kamers, ben ik bang.
___

Hôtel Caulaincourt Square, 2 Square Caulaincourt

maandag 7 februari 2011

Over burqa's en Bedoeïen

Zelden zo'n goedlachse museumconservator ontmoet als Hana Al-Banna-Chidiac (foto).
Zij heeft de tentoonstelling L'Orient des femmes georganiseerd in Musée du Quai Branly, naast de Eiffeltoren, die vandaag (dinsdag) haar deuren opent.
Ze vertelde me bijvoorbeeld dat ze zelf de burqa's heeft geprobeerd te dragen die in het museum worden tentoongsteld: zo'n 100 jaar oud, kleurrijk en behangen met goud en zilver en gedragen door Bedoeïen-vrouwen.
,,Het was enorm zwaar! Maar ja, in een zandstorm kan het wel van pas komen.''
Ik leerde dus dat die gezichtsbedekking niks religieus heeft: aan de kleuren en de omvang kon je herkennen van welke stam de vrouw was.
Afijn, over die tentoonstelling: je ziet er dus zo'n 150 traditionele jurken, gewaden en sieraden uit het Midden-Oosten, gedragen door vooral plattelandsvrouwen.
Chidiac reisde ervoor naar landen als Jordanië en Egypte, vertelt er razend enthousiast over èn heeft een fraaie expositie samengesteld.
___

GOED: Ook de voormalige Franse topontwerper Christian Lacroix werkte mee aan de samenstelling van de tentoonstelling. Hij zorgde voor de juiste looks, Chidiac zorgde voor de brains.
FOUT: Jammer dat alleen uitvoerige uitleg bij de jurken wordt gegeven in de catalogus (duur) of via een koptelefoon (Frans of Engels, en niet altijd even spannend).
___

L'Orient des Femmes vu par Christian Lacroix
Tot 15 mei
Musée du Quai Branly, 222 Rue de l'Université

donderdag 3 februari 2011

Melacholie en romantiek op één plein


Je wandelt door Parijs, het is avond en:
(1) Je bent alleen en in een prettig melancholische bui, of:
(2) Je bent met z'n tweeën en de ander is ook nog je geliefde, of:
(3) Je bent een combinatie van (1) en (2).
Afijn: in zo'n geval moet je zeker naar La Cour Carrée, het prachtige binnenplein van het Louvre. Hier zie je het alleroudste deel van het gebouw, één hoek dateert zelfs nog uit de 16e eeuw.
Het geheim is dat je naar dit binnenplein moet zodra de zon ondergaat.
Dan komt het in een prachtige schemering te liggen, lijkt er een soort stilte neer te dalen en gaan de getemperde lichten aan langs gevels en achter ramen die de gebouwen een prachtige gloed geven.
Mijn tip: loop niet naar de fontein in het midden, maar ga juist naar één van de hoeken van het immense vierkante plein, ga daar op zo'n stenen bankje zitten en geniet.
___

GOED: La Cour Carrée is elke avond open tot 22 uur.
FOUT: La Cour Carrée is elke avond maar open tot 22 uur.
___

dinsdag 1 februari 2011

De beste crêpes en kebab

Natuurlijk, als je in Parijs loopt wil je ook wel eens een snelle hap, toch?
Niet een slechte hap, maar een snelle èn goeie hap.
Omdat je haast hebt, of omdat je weinig geld hebt.
Eerder schreven we al over de beste "sterrensnacks" van Parijs.
Maar nu even iets anders: de Figaroscope zocht onlangs uit waar je in Parijs de beste 'street food' koopt. Oftewel: niet gaan zitten, maar bestellen en meenemen.
En die adressen mogen hier natuurlijk niet ontbreken.
De beste kebab vind je bij Our, bij Les Halles (foto). Zelf presenteren ze hun Turkse broodjes hier als "Le Chic Kebab", wat gerechtvaardigd is volgens de Figaroscope omdat er hier echt een chefkok aan te pas komt.
En het schone en moderne interieur ziet er niet uit alsof de muizen wegrennen als je binnenkomt. Ook wel eens fijn.
De beste meeneem-crêpes van Parijs (zoet èn hartig) vind je bij l'Avant-Comptoir, in Saint-Germain des Prés. Deze geweldige inloopbar (geen stoelen!) had al een goeie reputatie wegens chef Yves Camdeborde, maar de crêpes zijn dus ook van de hoogste kwaliteit, schrijft de Figaroscope.
En dan is er nog buitenbeentje Urfa Dürüm, richting République, dat er wel weer wat stoffig uitziet maar dus de allerlekkerste Koerdische pizza's en broodjes verkoopt en waar het deeg ook nog zelf wordt gemaakt!
___

GOED: L'Avant Comptoir is ook zonder crêpes een bezoekje waard voor wie graag blijft staan en van goeie tapas en een goed glas wijn houdt. Open tot 23 uur, afhalen tot middernacht.
CURIEUS: Bij Urfa Dürüm wordt zelfs een haardroger ingezet om je broodje klaar te maken, las ik hier....
___

Our Kebab, 95 Rue Rambuteau
l'Avant-Comptoir, 3 Carrefour de l'Odéon
Urfa Dürüm, 58 Rue du Faubourg Saint-Denis

Tanks, bloed en oproerpolitie

De Tour Montparnasse die in brand staat.
Tanks aan de oever van de Seine.
Een slagveld voor de Arc de Triomphe.
Dat is de fictie.
Maar dan echt:
Zwartgeblakerde gebouwen en auto's die in brand staan.
Een hele straat afgesloten door oproerpolitie.
En agenten die met wapenstokken demonstranten de metro in slaan.
In de Monnaie de Paris is een eigenaardige fototentoonstelling van start gegaan met als titel Peurs sur la Ville.
Het onderwerp: geweld in de stad. Maar dan echt èn fake.
Je ziet prachtige historische opnames van vechtpartijen, rellen en aanslagen van de afgelopen decennia in Parijs, ooit gepubliceerd in Paris Match.
En je ziet fotomontages van Patrick Chauvel (foto).
Hij versloeg oorlogen in Beiroet en Sarajevo - en heel veel daartussen - en monteerde beelden van oorlogen elders op foto's van Parijs nu.
,,Parijs kan er morgen uitzien als Sarajevo of New York'', lees ik.
En daarmee wordt bedoeld, respectievelijk: tijdens de Joegoslavië-oorlog of tijdens de aanslagen van 9/11.
Ga zelf kijken en oordeel.
___

GOED: De tentoonstelling wil laten zien dat geweld nooit ver weg is in Parijs...
FOUT: ...en vooral die montages van Chauvel laten inderdaad bij mij een erg, tsja, unheimisch gevoel achter.
___

Peurs sur la Ville, tot 17 april
(op maandag gesloten, op donderdag tot 21:30 open)
Monnaie de Paris, 11 Quai de Conti
Copyright Patrick Chauvel / photomontage Paul Biota