donderdag 27 januari 2011

Tapas met Goudse kaas

Wat krijg je als je Inaki Aizpitarte en Rem Koolhaas combineert?
Topeten in een topomgeving.
De vermaarde kok van het Parijse restaurant Le Chateaubriand heeft een nieuw restaurant geopend, niet ver van Place de la République.
En voor de inrichting nam hij de Nederlandse architect in de arm.
Het resultaat: geweldig eten op tafel in een hypermodern interieur van marmer en spiegels.
En het heet dus Le Dauphin. Het restaurant is een modern tapas-restaurant, vertelde Inaki hier.
Er is geen traditionele menukaart maar je kiest kleine hapjes (vanaf 8 euro).
En dat kan variëren van Bellota-ham tot andijviesalade met Gouda kaas!
Voor de volledigheid: wie in de straat even doorloopt richting noorden, komt bij Inaki's vermaarde Le Chateaubriand uit.
___

GOED: Niemand twijfelt aan Inaki's creativiteit en vakmanschap, maar de meningen zijn wel eens verdeeld of alle gerechten een succes zijn.
LEUK: "Bref, voilà de la cuisine vive, drôle, amusante, intuitive, mi-moderne, mi-ménagère, qui craque et croque, se révélant simplement savoureuse, légère, sapide, bien faite, sans bavure d’aucune sorte", was de prachtige conclusie van collega Gilles Pudlowski.
___

Le Dauphin, 131 Avenue Parmentier

dinsdag 25 januari 2011

Ouwe Gentse dj's in Parijs


Mogen we ze een levende legende noemen, The Glimmers?
Jawel, dat mag!
Het Belgische dj-duo (eerst: Mo&Benoeli, toen The Glimmer Twins, toen The Glimmers) begon met plaatjes draaien in Club Fifty Five in Gent (ja, plaatjes: we hebben het over 30 jaar geleden!).
En hun afwisseling was hun kracht: de Carmina Burana werd gemixt met Suicide Commando.
Afijn: in de Parijse Social Club, in hartje Parijs, herleven deze donderdag Gentse tijden van weleer.
The Glimmers zijn terug!
Onder het motto "Whomp that sucker" zullen de Gentenaren de Parijzenaren eens laten zien wat feesten is. Tot 6 uur 's morgens.
___

GOED: Belgische creative input in Parijs!
FOUT: Maar hoe oud zijn de mannen inmiddels?
___

Social Club, 142 Rue Montmartre

maandag 24 januari 2011

Amour, amour

Hôtel Amour is een begrip in Parijs.
We schreven er al eerder over: hip Parijs eet hier, drinkt hier, en oh ja, blijft ook wel eens slapen. Maar: Hôtel Amour biedt ook kamers voor een paar uur aan - geheel in stijl en in lijn met de naam van het hotel.
Oftewel: je wilt met je geliefde een paar uur neerstrijken en dat kan dus hier, niet ver van Place Pigalle.
Maar eerlijk is eerlijk: de gêne speelt mensen parten.
Want als je een kamer reserveert voor een paar uur overdag voor 2 personen, dan is duidelijk waarvoor dat is.
,,We kregen bij Hôtel Amour zo'n 5 telefoontjes per dag van mensen die wilden reserveren, maar zich daarvoor ook geneerden'', vertelde David Lebée van het hotel.
Afijn: hij verzon dé oplossing.
En dat is een website waar je discreet reserveert.
Discretie, that's my middle name, zou de Fransman zeggen als ie Engels spreekt.
Je gaat naar de site, kiest een hotel, reserveert met één klik, krijgt een code gesmst en meldt je op de betreffende dag bij het hotel.
Geen gehannes met woorden, geen gehannes met credit card.
De site is nu bijna twee maanden in de lucht, aan promotie is nauwelijks gedaan, en toch hebben al 170 mensen zich gemeld voor enkele amoureuze uurtjes.
___

GOED: In Parijs alleen doen al tientallen hotels mee met "een kamer voor een paar uur."
BETER: En zelfs buiten Parijs sluiten hotels zich nu bij de site aan: Bordeaux, Cannes en Straatsburg onder meer.
___

zaterdag 22 januari 2011

Monet by night

Voor wie dezer dagen nog in Parijs is: de grote expositie rond Claude Monet in het Grand Palais loopt ten einde. Maandag is de laatste dag.
Maar: niet zomaar een laatste dag.
Want tot en met maandag is de tentoonstelling vol continu geopend.
Jazeker, 24 uur per dag. Ochtend, middag, avond en nacht.
En ja, dat is leuk, als staan er 's nachts honderden mensen in de rij (foto).
Ik kan je ook vast bij deze verklappen dat de Monet-expositie, de allerbest bezochte tentoonstelling ooit is in een Frans rijksmuseum. Maandagavond zal het Grand Palais bekend maken dat er zo'n 910.000 bezoekers zijn geweest.
Alleen een Toetanchamon-expositie in de jaren 60 trok meer publiek, maar die duurde ook anderhalf keer zo lang.
Oh ja: kaartjes kopen kan ter plekke.
___

GOED: Het is wat koud 's nachts, maar met honderden in de rij staan voor je naar binnen mag is best gezellig! Er worden 's nachts zelfs madeleines uitgedeeld door het personeel.
FOUT: Alleen is het binnen net zo druk, waardoor er nogal eens vijf rijen mensen voor de waterlelies staan.
___

woensdag 12 januari 2011

Soldes

Ja, ja, shopaholics, ik weet het, ik ben er minimaal 24 uur te laat mee.
Maar voor alle anderen: vandaag begon de winteruitverkoop!
Daar hoef ik natuurlijk weinig over te vertellen: enorme kortingen waardoor vooral bij de dure winkels en merken enorme rijen mensen voor de deur staan in de hoop nu eindelijk eens die dure tassen/schoenen voor een koopje binnen te halen.
Maar er is meer.
Want elke winter maken de gemeente Parijs en de winkeliers en het toerismebureau een ware happening van de uitverkoop.
Er zijn speciale soldes-wandelroutes door de stad, hotels komen met speciale soldes-aanbiedingen, per wijk worden speciale acties belicht en er is zelfs een shopper-quiz.
Alle informatie vind je hier.
En dan is er natuurlijk 'ambassadrice' Nathalie Garçon, de Franse styliste die ons hier vertelt waar ze zelf het liefst shopt in Parijs! (Bijv: theesalon A Priori Thé, de Iraanse designer India Mahdavi etc. etc.)
___

GOED: Echt énórme kortingen.
FOUT: Echt énórme lange rijen.
___

maandag 10 januari 2011

De Nieuwe Hallen

Er staan grote hekken.
Paden en perkjes zijn afgezet.
Bouwketen verrijzen.
Jawel, de Grote Verbouwing van Les Halles is begonnen.
Ik weet niet of je het nog weet, maar al weer meer dan drie jaar geleden werd bekendgemaakt dat de voormalige 'buik van Parijs' (= de vroegere voedselmarkten in het centrum van de stad) flink onder handen wordt genomen en de komende jaren een èchte metamorfose ondergaat.
Hier kan je nu zien hoe een en ander er uit gaat zien:



Het echte werk is nu begonnen, maar het zware werk moet nog komen - en dat zal dit jaar zijn.
2011 wordt het jaar dat op Les Halles een waar dorp zal verrijzen van bouwketen en bouwterreinen.
Vervolgens worden de bovengrondse en ondergrondse ruimtes gesloopt of aangepast.
En er komt natuurlijk het opvallende immense dak, de Canopée, die een groot deel van 'de Nieuwe Hallen' op spectaculaire wijze gaat overkappen.
Wie eens meer wil zien dan alleen de video, kan terecht in het Pavillon d'Arsenal, niet ver van Bastille, dat een indrukwekkende tentoonstelling organiseert waarop álle werkzaamheden zijn te zien.
___

GOED: Het werd hoog tijd voor een grondige verbouwing, want...
FOUT: ...een wandeling door Les Halles loopt wat mij betreft steeds vaker uit op een worsteling langs opeenvolgende groepjes bling bling-jongeren om uiteindelijk te eindigen als een teleurstellend tochtje langs troosteloze winkeltjes (uitzonderingen daargelaten, vanzelfsprekend).
MAAR: Pas in 2016 zijn alle werkzaamheden écht voorbij (als het volgens schema gaat).
___

Pavillon de l'Arsenal, 21 Boulevard Morland
"Les Halles, le nouveau coeur de Paris"
Tot 6 maart

woensdag 5 januari 2011

Slapen op de top en aan de basis (2)

En dan, zoals beloofd, het andere uiterste: slapen aan de basis.
Dat wil zeggen: eenvoud voor een meer dan redelijke prijs.
Maar wel op een toplokatie...
Op het Île de la Cité, het historische hart van Parijs, aan het romantische Place Dauphine, ligt Hôtel Henri IV.
Een historisch pand dat al sinds 1840 als hotel wordt gebruikt en dat sinds de jaren 30 eigendom is van de familie Balitrand.
De gevel is scheef gezakt, de houten trap kan wel een verfje gebruiken en de kamers zijn zeker geen 5-sterren.
Maar: alle kamers kijken uit op het driehoekige Place Dauphine, twee ervan hebben zelfs een terras, het personeelijk is vriendelijk, centraler gelegen dat dit bestaat niet en de prijzen variëren hier van 60 euro tot 78 euro.
En dat is een ongekend laag tarief voor een toplokatie in Parijs.
The Lonely Planet schrijft: "Het is onmogelijk om in heel Parijs een hotel te vinden voor deze prijs dat romantischer is gelegen dan Hotel Henri IV.'' Maar waan je hier geen prinses op de erwt. "We raden je niet aan té lang in bed te blijven liggen.''
___

GOED: Bij die topprijzen is zelfs het ontbijt inbegrepen.
MAAR: Dat ontbijt is een stukje stokbrood, koffie en jam.
ONTHOUDEN: Henri IV is héél populair maar heeft slechts 15 kamers en is meestal maanden tevoren al helemaal volgeboekt.
___

Hôtel Henri IV, 25 Place Dauphine

Slapen op de top en aan de basis (1)

Hotels in Parijs zijn er natuurlijk in alle soorten en maten: op dit blog komen ze allemaal voorbij.
Maar laten we eens twee uitersten - en allebei bijzonder op hun eigen manier - onder de loep nemen.
Als eerste: de top.
Dit jaar openen een aantal nieuwe tophotels in Parijs hun deuren, en dan bedoel ik ook echt top (5 sterren), maar er kan er maar één de eerste zijn.
En dat was vorige maand het gloednieuwe Shangri-La.
De hotelketen besloot in Parijs zijn eerste Europese vestiging te openen, en koos voor een majestueus pand, ruim 100 jaar geleden gebouwd in opdracht van Prins Roland Bonaparte, en gelegen op een steenworpafstand van de Seine met uitzicht op de Eiffeltoren.
De inrichting is klassiek (hout en marmer all around) en luxe vormt de rode draad.
Ik weet het: de kamerprijzen (vanaf 750 euro tot 18.000 euro per nacht) zijn niet erg uitnodigend maar het loont de moeite eens langs de prestigieuze voorgevel te lopen of nog beter: gewoon eens binnen te stappen om in de bar iets te drinken.
En dankzij een onderhoudende rondleiding kan ik je vertellen dat de Suite Panoramique (met 14 meter aan ramen) ab-so-luut het mooiste uitzicht over Parijs biedt.
___

VOOROORDEEL: 5-sterrenhotels zijn onneembare vestingen.
OPLOSSING: Loop er binnen (5-sterrenpersoneel is altijd beleefd) en kijk gewoon eens rond voor je aan de bar een (toch nog redelijk betaalbaar) kop koffie of glas wijn bestelt.
WANT: Die bar belooft 'chic et décontractée, glamour et décalée' te worden.
___

Hôtel Shangri-La, 10 Avenue d'Iéna

maandag 3 januari 2011

Een plein met twee gezichten

Ik durft het best te zeggen: het Place de Fontenoy in Parijs heeft een gespleten persoonlijkheid.
Aan de ene kant zijn er de gruwelijk grijze gebouwen die me nog het meest doen denken aan de sombere en zware architectuur die ik in oost-Berlijn zag voor de Muur viel.
De wegen naar het plein: somber en met vervallen gevels aan beide kanten.
Op het plein: het saaie grijze hoofdkantoor van Unesco en die lelijke stompe grijze obelisk.
Het plein zelf: een soort mislukte halve rotonde - alsof zelfs de ontwerpers niet wisten wat ze er nou precies mee wilden.
Maar dan draai je je om en spat de pracht er ineens vanaf.
Daar, achter een zeer fraai hekwerk, ligt de majestueuze École Militaire met daar weer achter de Eiffeltoren.
De meeste mensen zien het militaire opleidingsinstituut dan ook vanaf de kant van de toren, maar het moet gezegd: deze verborgen kant is minstens zo mooi.
Het 18e eeuwse complex werd ontworpen door hof-architect Ange-Jacques Gabriel, in opdracht van Koning Lodewijk de Vijftiende. Het centrale deel wordt wel "Het Kasteel" genoemd en is geïnspireerd op de vormen van het Louvre.
Nog altijd worden in deze gebouwen de meeste opleidingen gegeven aan Franse militairen van alle rangen - zoals bedoeld door de Koning van destijds.
___

GOED: Het Place de Fontenoy ligt niet in een populaire wijk, maar is makkelijk te bereiken vanaf de Eiffeltoren. De aanlooproute via de andere kant, bijvoorbeeld de Rue d'Estrées, is echt niet aan te bevelen (zie mijn argumenten hier boven).
BIJZONDER: De draafbaan van de École Militaire: wie geluk heeft kan vanaf het plein de oefeningen te paard bewonderen die hier regelmatig worden gehouden.
___