donderdag 29 december 2011

Een presidentiële Twingo

Oké - van buiten ziet de auto er nog redelijk normaal uit, ondanks de twee Franse vlaggen boven de koplampen en nummerbord '55 FBG'.
Maar van binnen!
Mini kroonluchters naast de portieren.
Een Lodewijk XV-fauteuil met rode bekleding.
En langs alle kanten: sierlijk bewerkte ivoorkleurige bekleding.
De Franse ontwerper Jean-Charles de Castelbajac mocht een Twingo geheel onder handen nemen. Hij noemt de combinatie van een kleine auto en de overvloedige inrichting "new low cost luxury".
,,Alle kandidaten bij de presidentsverkiezingen zouden verplicht in een presidentiële Twingo moeten rijden.''
Het resultaat is te zien in de showroom van Renault, aan de Champs-Élysées.
En oh ja: dat '55 FBG', dat verwijst dus naar het adres van de president: 55 Rue du Faubourg-Saint-Honoré.
___

LEUK: Ook de Italiaanse kok Davide Scabin, de Britse zangeres Nicola Roberts van Girls Aloud en de Duitse ontwerper Nils Holger mochten allemaal op hun eigen manier een Twingo transformeren.
JAMMER: Dat autofabrikanten dit soort stunts steeds vaker bedenken als eenmalige PR-actie maar die auto's (bijna) nooit echt van de lopende band laten rollen.
EXTRA: In die showroom kan je trouwens ook zitten, eten en drinken.
___

Atelier Renault, 53 Avenue des Champs-Élysées
Tot 15 januari

dinsdag 27 december 2011

Scholieren, Clovis en een binnentuin

Het is privéterrein, dus doe het volgende:
Wring je op straat langs de scholieren, ga de poort in en loop met een stalen gezicht door de portiersloge.
En dan sta je dus in één van de mooiste en oudste binnentuinen van Parijs.
Die van het Lycée Henri IV, oftewel: één van de elitescholen van Parijs.
Het was ooit een klooster, gebouwd vanaf het jaar 506, maar het prachtige gebouw wordt al weer honderden jaren gebruikt voor onderwijs.
En ach, die binnentuin: héérlijk. Je loopt er onder een bogenstructuur, op grindpaadjes en uitkijkend op de tuin en beelden, of je gaat er zitten op een houten bankje met uitzicht op de honderden jaren oude Clovis-toren: het enige restant van één van de twee kerken die hier ooit werden gebouwd.
___

TIP 1: Ga de binnentuin in rond zonsondergang: dan is het stil en op z'n mooist.
TIP 2: Op 21 januari is het open dag op dit Lycée, dus kan je ook zonder stalen gezicht binnenlopen.
___

Lycée Henri IV, 23 Rue Clovis

vrijdag 23 december 2011

Een straat vol hotels

Je bent in Parijs.
Je zoekt een slaapplaats.
Je hebt niet heel veel geld.
Maar je wilt wel middenin uitgaansgebied zitten.
Dan is de Cité Bergère dé uitkomst.
Deze 'steeg', naast de Grands Boulevards, telt welgeteld 7 hotels naast elkaar!
Het is eigenlijk een soort verbindingsstraat, aangelegd in 1825, met fraaie versieringen boven de ingangen van de gebouwen.
En daarom is Hôtel Victoria meteen m'n favoriet: daar hangt nog de oude staal-en-glas-constructie naast de huidige ingang (foto). Je betaalt hier prijzen vanaf 81 euro voor een tweepersoonskamer en dan heb je ook nog een beetje modern interieur.
Daarnaast liggen:
- Hôtel Mondial (2p vanaf 125 euro) met een veelbelovende gevel maar een beetje saaie inrichting,
- Hôtel Corona Opéra (2p vanaf 137 euro) dat bloemetjesgordijnen heeft (auw!) en leuke kortingen biedt bij internetboekingen,
- Hôtel des Arts (2p vanaf 59 euro!) met ook weer saaie kamers maar wel met een hotel-papegaai,
- Hôtel Aston (2p vanaf 107 euro) met gelukkig iets 'strakkere' kamers,
- Hôtel d'Espagne (2p vanaf 102 euro) dat uitblinkt met gebrek aan design,
- en als laatste Hôtel Brésil Opéra (2p vanaf 150 euro) dat ook nogal basic is ingericht, maar wel weer aardige internet-boekings-kortingen geeft.
___

GOED: De locatie, want je zit hier in een buurt vol cafés, restaurants en clubs èn op loopafstand van de grote warenhuizen, dus je hoeft je overdag, 's avonds en 's nachts geen minuut te vervelen.
FOUT: Dat er toch nog zoveel hotels zijn die zelfs goedkope kamers niet een beetje spannender inrichten. De uitzonderingen zijn Victoria en Aston.
MODERN: In de Cité Bergère zit ook Le Limonaire: een leuke "bistrot à chansons" waar je wijn drinkt en waar hedendaagse artiesten het aloude Franse chanson vertolken.
KLASSIEK: In een kamer in het pand waar nu Hôtel Victoria zit, woonde Frédéric Chopin in 1832 en 1833.
___

maandag 19 december 2011

Zelf wijn tappen

Het idee is net zo simpel als aantrekkelijk.
Neem een lege fles mee (of jerrycan - voor de grootverbruikers).
Zet 'm onder de tap.
Vullen, afrekenen en naar huis.
Dat is het idee van En Vrac, een nieuwe wijnwinkel in Parijs, boven Gare du Nord.
Eigenaar en wijnhandelaar Thierry Poincin had er vooral nostalgische gedachten bij: uit de tijd dat hij als kind met zijn vader - jaren 60 - zelf wijn ging tappen uit vaten om mee te nemen naar huis.
(Wie wel eens op het Franse platteland onder boeren komt weet dat dit nog steeds volop gebeurt).
Afijn, die gedachte heeft Poincin in Parijs in een modern jasje gestoken: de winkel heeft niks van de jaren 60, de wijnen die je kan tappen variëren met de seizoenen en het zijn vooral biologische wijnen van kleine producenten.
De prijzen: van 3 tot 6 euro per getapte fles.
___

LEUK: De boomstammen waar de vaten op staan.
LEUKER: De oude limonadeflessen die je à 2 euro in de winkel kunt kopen (en vullen - met wijn vanzelfsprekend).
___

En Vrac, 10 Rue de l'Olive

zondag 18 december 2011

De tips van Michelle Yeoh

Tsja, zelfs een Parijsblogger kan niet alles weten.
Topactrice Michelle Yeoh woont dus een groot deel van de tijd in Parijs!
Om precies te zijn: in de gouden driehoek, tussen de Avenue George V, de Avenue Montaigne en de Champs-Élysées.
Ze vertelde het kort geleden naar aanleiding van de Franse première van The Lady, waarin ze de hoofdrol speelt: de Birmese verzetsstrijdster Aung San Suu Kyi.
Afijn: de favoriete adressen van Yeoh in Parijs?
Voor schoenen gaat ze naar Vivier.
,,De schoenen van Roger Vivier zijn veel méér dan schoenen, het zijn kunstwerken!''
(Vivier wordt wel de uitvinder van de stiletto-hak genoemd).
Voor de lichamelijke verzorging: Guerlain.
,,Ik steek de straat over en ik laat me er verwennen. De schoonheidsspecialistes hier doen wonderen als je vermoeid bent of last hebt van een jet lag.''
(Yeoh is zelf 'ambassadrice' van Guerlain - maar het prachtige Maison Guerlain aan de Champs-Élysées is absoluut een bezoek waard).
De schone kunsten?
,,Ik ben erg gehecht aan Musée Guimet.'' Niet alleen vanwege de vaste collectie hedendaagse (en Aziatische) kunst. ,,Er zijn ook tijdelijke exposities van geweldige Aziatische kunstenaars.''
(Yeoh is zelf Maleisisch).
En nog een tip in de buitencategorie?
De serre met orchideeën in de Jardin du Luxembourg, vertelt ze. ,,Deze collectie orchideeën ontstond in 1838 nadat de arts van machthebber Dom Pedro II in Brazilië een bloemenpakketje had gestuurd aan een medische faculeit in Parijs!''
___

GOED: Eerst was ze al martial arts-heldin en daarna een spectaculaire Bond-girl.
BETER: Maar met The Lady zet Michelle Yeoh echt een acteerprestatie van wereldformaat neer.
BEST: Toen Yeoh Aung San Suu Kyi opzocht, nam ze behalve allemaal praktische en nuttige zaken ook een flesje parfum mee voor de Nobelprijswinnares. ,,Dat is iets tussen vrouwen.''
___

Roger Vivier, 29 Rue du Faubourg-Saint-Honoré
Maison Guerlain, 68 Avenue des Champs-Élysées
Musée Guimet, 6 Place d'Iéna
Jardin du Luxembourg, 15 Rue du Vaugirard

dinsdag 13 december 2011

Parijs in vogelvlucht

Een nieuwe wolkenkrabber in La Défense, de nieuwe orkestzaal van Jean Nouvel en het compleet gerenoveerde Les Halles.
Ze zijn er nog niet - maar je kunt ze allemaal al zien, nee: je kunt er zelfs overheen en omheen 'vliegen' in het Pavillon d'Arsenal, het architectuurmuseum van Parijs.
Daar zijn 48 beeldschermen neergelegd, gezamenlijk goed voor 37 vierkante meter.
En dankzij het museum en Google Earth is op die beeldschermen Parijs-vanuit-de-lucht te zien. Maar dan dus op 37 vierkante meter.
Je kunt van tientallen kilometers hoogte naar Parijs kijken en je kunt inzoomen tot op straatniveau (of: tot op terrasbezoekersniveau - zag ik).
Je kunt door wijken en straten vliegen en je kunt dat enorme beeld van 37 vierkante meter virtueel kantelen, waardoor reliëf op het scherm verschijnt en Parijs dus in semi-3D verschijnt.
___

GOED: Alle nieuwe bouwprojecten van de komende tien jaar zijn - voor het eerst - ook verwerkt in de Google Earth-opnames die je hier ziet. Dus nieuwe wolkenkrabbers, nieuwe woonwijken: hier zie je waar ze komen en hoe dat er uit zal zien.
FOUT: Die 48 beeldschermen liggen allemaal op de grond naast elkaar en die bedien je met een touch screen ernaast. Maar van bovenaf, op het balkon op de eerste verdieping, zien de beelden er veel spectaculairder uit. Waarom daar niet de bedienende touch screens neergezet?
___

Pavillon d'Arsenal, 21 Boulevard Morland

maandag 12 december 2011

Eindelijk: een hotel zónder Starck!

Als twee vooraanstaande Franse kranten - Le Monde en Le Figaro - allebei schrijven over een hotel in Parijs dat nog niet eens open is, dan is er iets aan de hand.
Jules & Jim dus.
Middenin de Marais.
Bijna naast het Centre Pompidou, precies tussen de Seine en République.
En wat is er aan de hand?
Het hotel bestaat uit drie gebouwen rondom een binnenplaats met daarop nieuwerwetse Chesterfields en een open haard.
Eenvoudige èn moderne kamers.
Een bar en een boekenzaal(tje).
Foto-exposities.
Een gelikt concept waarbij de bouw/renovatie al anderhalf jaar is te volgen via Facebook.
En wat is er dus aan de hand: een modern en strak interieur dat eenvoudig is en niet duur (en nou eens niet ontworpen is door Philippe Starck of Jacques Garcia): dat blijft erg on-Parijs, blijkbaar.
Maar wel mooi.
Kamers vanaf 180 euro.
En, oh ja, die naam van het hotel: je weet wel.
___

Le Monde: ,,Jules & Jim is een voorbeeld van de nieuwe design hotels die als paddenstoelen uit de grond schieten in Parijs.''
Le Figaro: ,,Het perfecte voorbeeld van een concept-hotel dat zelf zorgt voor mond-op-mond-reclame met een 'bouwfeest' en 'stiekeme apéros'.''
___

Hôtel Jules & Jim, 11 Rue des Gravilliers
Opening op 19 december

vrijdag 9 december 2011

Een overhemd van Malkovich

Acteur, producent en regisseur John Malkovich is neergestreken in Parijs.
Hij was natuurlijk al een halve Fransman, hij woonde hier vele jaren, maar dit keer is het zakelijk: vlakbij de Grands Boulevards heeft hij zijn eigen winkel geopend: Opificio JM.
Malkovich ontwerpt namelijk zelf broeken en dassen, en t-shirts en hemden.
Dat doet hij van kinds af aan en in 2002 kwam hij voor het eerst met een eigen kledinglijn op de markt.
En de Malkovich-kleding is nu dus in Parijs te koop: tijdelijk, nog tot Kerst.
,,Elegent en niet-conformistisch'', lees ik in Le Figaro.
,,Avec une touche dandy qui lui ressemble'', schrijft Challenges.
Op twee etages vind je er niet alleen zijn eigen kledingstukken, maar ook 'het mooiste van Toscane', zoals hij het zelf omschrijft: streekproducten zoals schoenen van Pantafola d'Oro en pasta van Menesini (maar ook koffie, kashmirproducten en geurtjes).
___

GOED: Malkovich staat vanaf januari in Parijs ook in het theater (de l'Atelier) met Liaisons Dangereuses.
BETER: Daarvoor ontwierp hij zelf een deel van de kostuums.
___

Opificio JM, 14 Rue d'Uzès, tm 24 december

dinsdag 6 december 2011

Stil en schoon en nog niet optimaal...

Hij is er dus: de elektrische huurauto in Parijs, Autolib'.
Wij mochten 'm al een tijdje geleden testen, maar afgelopen maandag ging ie echt van start voor het grote publiek.
Net zoals eerder - en met veel succes - de huurfietsen in Parijs werden geïntroduceerd (Vélib') moeten de stadsbewoners nu hun eigen auto inruilen voor een elektrisch model dat je deelt met anderen.
Is de bedoeling.
Want er zijn natuurlijk nog wat startprobleempjes.
- Er rijden er nog maar 250 rond.
- Het touchscreen op de stations waar je je auto bestelt, werkt nog niet overal, euh, touchy.
- Het weer afleveren van de auto (en de huurperiode dus op tijd beëindigen) is ook geen makkie.
Maar wèl leuk is: dat je in de auto altijd contact kunt leggen met een callcentrum van Autolib' (you never drive alone) en dat je zo'n grappige beep-beep in kunt stellen voor naderende voetgangers (elektrische auto's zijn héél stil...).
Hier vind je de kaart met de Autolib'-stations.
___

JA: Ook buitenlandse toeristen kunnen (als ze rijbewijs, paspoort en creditcard bij zich hebben) gewoon een auto van Autolib' huren.
MAAR: De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat de metro vaak sneller is, een Vélib'-huurfiets leuker is en dat lopen gezelliger is - als je gewoon een paar mooie plekken in Parijs wilt bezoeken.
___

zondag 4 december 2011

Foto's, foto's en nog eens foto's

Polka, dat is drie uitingsvormen voor kunst, door drie familieleden georganiseerd.
Je hebt een tijdschrift, een galerie, en een website.
Polka is een 'merk'.
Een 'merk' dat maar één doel heeft: goede fotografie promoten.
Want wie mooie foto's in Parijs wil zien, hoeft niet te wachten op grote exposities in musea.
De Polka Galerie, in de Marais, biedt altijd wat moois.
De expositieruimte ging in 2007 van start op initiatief van zus en broer Adélie de Ipanema en Edouard Genestar, als driedimensionaal familielid van het prachtige Polka Magazine van hun vader, journalist Alain Genestar.
En elke keer als het blad verschijnt, wordt er een nieuwe bijbehorende tentoonstelling georganiseerd in de galerie.
Nu zijn er prachtbeelden uit Afrika te zien van bijvoorbeeld Marc Riboud en Sebastiao Salgado.
En oh ja, die naam 'Polka': die komt dus van de hond van Adélie.
___

EN: ... dan is er ook nog de Polka-site waarop de foto's te zien zijn!
OF: ... worden tentoonstellingen georganiseerd bij andere Franse organisaties in huis, of op ambassades in heel de wereld.
___

Polka Galerie, 12 Rue Saint-Gilles
di-zat, 11-19:30

zaterdag 3 december 2011

Bubbels in een bubble

Hij is 5 meter hoog.
Hij is doorzichtig.
En je kunt er met 35 mensen in.
De bubble is neergedaald in Parijs!
Dat wil zeggen: ontwerper Jean-Hugues de Châtillon maakte een bolvormige constructie die als een fraaie druppel water lijkt te zijn neergedaald in de patio van het Hilton Hotel in hartje Parijs.
Het initiatief kwam van het hotel en van champagnehuis Taittinger, ter gelegenheid van de jaarwisseling.
Je kunt - tegen betaling van 25 euro - naar binnen in de bubble (ook als niet-hotelgast, natuurlijk) waar je dan wordt verwend met een glas champagne, met bijpassende hapjes en natuurlijk met een loungebubble-ervaring op luie banken en lekkere stoelen èn met een bijzonder uitzicht.
___

GOED: De sfeervolle witte en winterse aankleding en verlichting in de patio rondom de bubble.
FOUT 1: Om dat nou meteen te vergelijken met de sprookjeswereld van Narnja, zoals de organisatoren doen,.... nou nee.
FOUT 2: Laat je niet misleiden door de naam van het hotel: dit Hilton ligt niet bij de Arc de Triomphe, het ligt zo'n 600 meter verderop, onder het mooie Parc Monceau, je weet wel: één van de favoriete plekken in Parijs van Marie Drucker.
___

Bubble in Paris, tot 15 januari
Van 18:00 tot 24:00 uur
Hilton Arc de Triomphe, 51-57 Rue de Courcelles

woensdag 30 november 2011

Een broodje in de Opéra

Tijdens de lunch kan je natuurlijk van alles doen.
Achter je computer een broodje/maaltijd/salade eten.
Met je broodje/maaltijd/salade even het park inlopen.
Of ergens binnen gaan zitten voor een broodje/maaltijd/salade.
Maar heb je er al eens aan gedacht om met dat broodje/die maaltijd/die salade naar de opera te gaan?
Elke donderdag organiseert de Opéra van Parijs, die aan het Place de la Bastille (foto), speciale lunchvoorstellingen.
Je betaalt 5 euro, om 13 uur schuif je aan en om 14:30 uur sta je gegarandeerd weer buiten.
Als dat geen verantwoorde en betaalbare lunch is...
Bon Operatit!
___

DEZE DONDERDAG (1/12): Ballet Onegin (van John Cranko uit 1965).
VOLGENDE DONDERDAG (8/12): Muziek van Britten, Donhanyi en Mozart.
___

Opéra Bastille, 120 Rue de Lyon

zondag 27 november 2011

Honderd jaar Harry

Eigenlijk zou deze bijdrage kunnen volstaan met één zin:
,,Harry's Bar, één van de meest legendarische cafés in Parijs, is 100 jaar geworden.''
Want, jawel, het was de verjaardag van Harry's Bar.
De horecagelegenheid, die beroemd werd om z'n bloody mary's en dry martini's, bestaat precies eeuw.
Ernest Hemingway zat er aan de toog, Coco Chanel ook.
En later waren het Quentin Tarantino en Sofia Coppola.
Een begrip onder vip's dus.
In november 1991 werd de bar geopend, met als naam Le New York Bar, op initiatief van, echt waar: Britten.
Een Schot kwam achter de bar te staan, Harry McElhone, en dat leverde ook de nieuwe naam op.
En nu is het café nog altijd eigendom van de nazaten van Harry.
Een ouderwets bruin café, met Angelsaksische cocktails middenin Parijs dus, tussen Place Vendôme en Opéra.
En: de Amerikanen in Parijs komen hier altijd tijdens Amerikaanse verkiezingen bijeen en voorspellen dan (in 90 % van de gevallen goed) wie de nieuwe president wordt.
___

BRITS-AMERIKAANS: "Sank Roo Doe Noo", luidt het officiële adres.
FRANS: Da's dus 5 Rue Daunou.
___

vrijdag 25 november 2011

Het ondergoed van Margaret Thatcher

Le Monde schreef er over op de voorpagina!
Le Figaro had er een reportage over.
Radiozender Europe 1 meldde: "Ze houden nog van Frankrijk!"
En de televisiezender BFM zei dat sommige Fransen er al jaren op zaten te wachtten.



Oftewel: het Britse warenhuis Marks & Spencer is terug in Frankrijk - na een afwezigheid van 10 jaar.
De eerste nieuwe winkel is geopend op de Champs-Élysées.
En de Franse media berichten er over alsof (1) er even geen opstand in Egypte gaande is, (2) de Franse verkiezingscampagne bijzaak is en (3) het niet veel belangrijker is dat de Franse gemeente Carlat en de Italiaanse gemeente Bruni een samenwerkingsverband zijn aangegaan!
___

GOED: We kunnen weer echte scones kopen in Parijs!
FOUT: Een Brits warenhuis op de Champs-Élysées zonder kerstversiering: dat kàn niet!
___

Marks & Spencer, 100 Avenue des Champs-Élysées
PS: Oud-premier Thatcher, die kocht dus altijd haar ondergoed bij dit Britse warenhuis, vandaar de kop.

donderdag 24 november 2011

Kerst in Parijs

Wat kan en moet je doen met kerst in Parijs, anno 2011?
De twee bekendste en grootste publiekstrekkers noemden we de afgelopen dagen al:
- De lichtjes op de Champs-Élysées (1,2 miljoen LED's!) die de avenue dit jaar voor het eerst een gekleurd, modern en dynamisch kerstuiterlijk geven,
- En de etalages van warenhuizen Lafayette en Printemps natuurlijk, met de traditionele maar altijd spectaculaire bewegende poppen en wat kunstwerkjes van Karl Lagerfeld dit jaar.
En als je daar toch bent, dan kan en mag je die prachtige gevel van Lafayette (foto) natuurlijk niet missen!
De kerstmarkten dan.
Sfeervol en kleinschalig zijn die langs de boulevard Saint-Germain en vlakbij, bij Place Saint-Sulpice.
Groots en indrukwekkend zijn die op Trocadéro (tegenover de Eiffeltoren) en in zakenwijk La Défense (aan de westrand van Parijs).
Schaatsen kan je voor het stadhuis en op de Trocadéro-kerstmarkt; mooie kerstverlichting buiten zie je op de Avenue Montaigne en op Place Vendôme.
De hoogste kerstboom (20 meter) staat voor de Notre Dame, de meest kunstzinnige kerstbomen staan in het Hôtel Intercontinental Le Grand (2 Rue Scribe; waar modestudenten hun eigen persoonlijke modekerstbomen tentoonstellen).
In winkelcentrum Les Halles, tot slot, is het tijd voor een digitale kerst met een "Pixel Snow 2011"-show, met sneeuwprojecties, en kan je in een lounge plaatsnemen waar een "Sonic Show" je onderdompelt in beeld en geluid.
___

LEUK 1: De draaimolens die tijdens de feestdagen (van 10 tot 19 uur) gratis voor kinderen zijn, o.a. voor het stadhuis, op Place de l'Odéon, op Place de la Madeleine en op Place de la Concorde.
LEUK 2: Winkelcentrum Bercy Village, aan de oostkant van Parijs, pakt ook flink uit deze kerst met een lichtshow en optredens, dus dat is een mooie gelegenheid het centrum van de stad eens te verlaten en hier te gaan kijken.
___

woensdag 23 november 2011

Een net erotisch feestje in Parijs

Zeg "Pigalle" en iedereen zegt: erotiek.
(Oké, beter is misschien: iedereen zegt: seks).
De wijk heeft een lange traditie van prostitutie en geldt nog altijd als een vluchthaven voor iedereen (maar vooral mannen) die op zoek is naar snel seksueel genot, om precies te zijn: shows en shops.
Maar Pigalle heeft een minstens zo bekende reputatie als artistieke vluchthaven, met al z'n theaters en concertzaaltjes èn kunstenaars die hier de kroegen en nachtclubs langs gingen. Dat gebeurde lang geleden en dat gebeurt (in iets mindere mate) nog steeds.
En die beide tradities - arty en sexy - worden nu gevierd tijdens drie dagen van feest in 'le quartier chaud de Paris': Festival Pigalle.
Muziek, theater, exposities: van alles wordt georganiseerd.
Je kunt er een burleske striptease-cursus volgen in een theater.
Je kunt er onder begeleiding nachtelijke wandelingen maken langs alle, ahum, hot spots.
En er is zelfs een speciale gigolonacht.
___

GOED: Om eens onbeschaamd de sekskant van een Parijse wijk in de schijnwerpers te zetten.
NOG BETER: Dat het ook stijlvol gebeurt - er worden bijvoorbeeld alleen 'vintage' erotische films getoond...
___

Festival Pigalle, 24 tm 26 november

zondag 20 november 2011

Lichtshow op de Champs-Élysées

Nou een primeurtje dan: woensdagavond zijn ze pas voor het eerst in het echt te zien, maar nu al op Out In Paris: de lichtjes op de Champs-Élysées.
Ik bedoel dus: de nieuwe Kerstverlichting!
Zo'n 200 bomen op de avenue zijn elk voorzien van drie hoepels met samen - jawel - meer dan 1,2 miljoen LED-lichtjes!
En die worden dus allemaal apart bediend, met aparte kleuren en aparte effecten, met een lichtspektakel van 2 kilometer lengte als resultaat.
Overigens zal dat spektakel het best te zien zijn aan de westkant van de Champs-Élysées, vanaf de Arc de Triomphe: als je op de stoep loopt langs de bomen.
(Aan de oostkant, vanaf Place de la Concorde, zijn weer de witte winterstalletjes neergezet, die voor sfeer zorgen, maar waar helaas ook van alles te koop is wat niks met Kerst te maken heeft).
Om het goed te maken: woensdag om 18 uur worden de lampjes officieel aangestoken door de fenomenale Audrey Tautou.
___

GOED: De nieuwe lichtshow is modern, eigentijds, flitsend en dynamisch.
FOUT: Maar ik hoor ook mensen klagen: Kerst is een feest met tradities.
VRAAG: Is een hypermoderne lichtshow dan toepasselijk met Kerst?
___

maandag 14 november 2011

Japans, piepklein en bentolekker

Je hebt in Parijs natuurlijk Japanse restaurants.
En je hebt kleine restaurants.
Maar dat er zò'n goed Japans restaurant in Parijs is dat ook nog eens zò klein is, dat wist ik (tot voor kort) niet.
Juji-Ya, daar heb ik het over.
In 'de' Japanse straat van Parijs, de Rue Sainte-Anne.
Afijn: stel je een rommelige piepkleine ruimte voor, met een toonbank en maar een paar tafeltjes.
En denk nou niet aan sushi en sashimi, nee, hier krijg je dus de beste bento-maaltijden van de stad. Je weet wel, zo'n bakje/schaaltje tot aan de rand gevuld met doorgaans rijst, vis/vlees en groenten.
De aanraders: het gepaneerde varkensvlees, de Japanse omelet en de aardappelsalade.
Het is spotgoedkoop (7 tot 10 euro voor een bakje) en supergoed ('Jammer dat ik het niet al kende toen ik nog studeerde', schrijft Le Fooding-recensent). Dus gaan!
___

GOED: Elke dag open van 10 tot 22 uur.
FOUT: Reken op een rij wachtenden voor de deur tijdens de eetspits.
GELUKKIG: Kan je er ook maaltijden meenemen.
LEUK: Het is al klein, maar Juji-Ya heeft achterin de zaak ook nog een winkeltje met Japanse producten!
___

Juji-Ya, 46 Rue Sainte-Anne

vrijdag 11 november 2011

Eén week elke nacht muziek

Vanaf maandag in één week tijd concerten en optredens op meer dan 60 plaatsen in Parijs door meer dan 500 artiesten en bands: dat is Les Nuits Capitales!
Omdat het leuk is (voor de bezoekers) èn met de boodschap (van de horeca): het nachtleven in Parijs broeit en bloeit!
Kortom: een week lang ‘live music & clubbing’ en dat in cafés en concertzalen, in opnamestudio’s en op de Seine. Om te laten zien dat er op heel wat plaatsen in de stad wat te beleven valt als het donker is.
Van zigeunerjazz tot hiphop, van techno tot chanson en van house tot klassiek.
Het allerleukst is dat ook zoveel verschillende podia meedoen, die je dus allemaal kunt bezoeken: van de electro-tempel Rex Club tot het chanson-zaaltje Espace Christian Dente en van rockkroeg The Panic Room tot cafe-restaurant-concertzaal Le Bouillon Belge.
___

GOED: Er staan zelfs concerten op de agenda bij een bloemenwinkel en in een theesalon. Er is een dansvloer in een nachtbus geïnstalleerd en er wordt een housefeest op een ijsbaan georganiseerd.
FOUT: Omdat het ‘nachtleven’ van Parijs continu tot discussie leidt (over overlast) worden er deze week (natuurlijk ook weer) lezingen en debatten georganiseerd. Was echt niet nodig....
___

Les Nuits Capitales, 14-20 november

donderdag 10 november 2011

Wijnbar op z'n Frenchie

Je hebt van die restaurants die zó goed zijn dat ze elke avond vol zitten en dat reserveren al maanden van tevoren nodig is.
Die openen dan een 'filiaal'.
En daar is het opnieuw zo goed dat het opnieuw elke avond vol zit.
Zoiets gebeurde er dus met Frenchie in Parijs, we schreven er eerder over.
Een klein restaurant, in de Montorgueil-buurt, met een paar tafeltjes.
Grégory Marchand, ooit werkzaam in Londen bij Jamie Oliver (met als bijnaam dus Le Frenchie ja), kookt hier de sterren van de hemel. Het eten is vurrukkulluk, zal ik maar zeggen.
En dus kwam er een Frenchie II, oftewel: Frenchie Bar à Vins. Aan de overkant.
Neem een zinken bar, stenen muren en houten balken langs het plafond, zet er een handvol tafeltjes met stoelen neer en je hebt de wijnbar van Frenchie – en dan wel een wijnbar met (1) hele lekkere (en ook niet-Franse!) wijnen en (2) superheerlijke tapas.
En voor een goede prijs.
En erg sfeervol.
En leuk.
Enzovoort.
___

GOED: Frenchie zelf kreeg al uitsluitend lovende recencies. Maar ik heb nog niet vaak gezien dat ‘het filiaal’ van een restaurant daarna ook alleen maar positieve reacties krijgt. Hier wel dus.
SLECHT: Bij de bar à vins kan je niet reserveren, wat iedereen een eerlijke kans geeft op het laatste moment aan te schuiven. Alleen is het hier elke avond zó druk dat aanschuiven nauwelijks lukt.
OPLOSSING: Ga al voor de deur staan voor die open gaat (om 19 uur), dan maak je nog kans.
___

Frenchie Bar à Vins, 6 Rue du Nil

dinsdag 8 november 2011

A merry rockin' X-mas

Vanaf vandaag heerst er officieel Kerstsfeer in Parijs!
Dat wil zeggen: Galeries Lafayette opent z'n Kerstetalages en dat is over het algemeen het startschot voor sfeer, verlichting en dennenbomen in de stad.
Nou zijn die etalages - en zeker ook die van buur-warenhuis Printemps - absoluut een must, maar Galeries Lafayette doet er de komende dagen een schepje bovenop.
Eén van de etalages wordt namelijk een poppodium.
Zeven jonge artiesten krijgen de gelegenheid zich elke dag te presenteren - in zo'n etalage, dus zichtbaar voor alle voorbijgangers op de stoep en uitgezonden door zender W9.
Je hoort en ziet er onder anderen Medi (de drummer van Charlie Winston), de popsoul van Inna Modja en de rock van Mademoiselle K (foto).
___

GOED: Rock 'n Mode is hèt Kerstthema van Galeries Lafayette dit jaar - en designer Andrew Yang uit New York zorgt voor de uitwerking van dat thema.
BETER: De 20 meter hoge Kerstboom in Lafayette belooft dit jaar "cool et rebelle" te zijn.
BEST: Op de 6e verdieping van het warenhuis mag iedereen van 5 tot 11 december de nieuwste Fender-gitaren uit komen proberen (van 12 tot 17 uur).
___

Vitrine Rock 'n Mode, 9-17 november
Elke dag om 17 en om 18:30 uur
40 Boulevard Haussmann

donderdag 3 november 2011

Brassens in Parijs

George Brassens, één van de grote helden van het Franse chanson, woonde meer dan 40 jaar van zijn leven in Parijs.
In het 14e en het 15e arrondissement.
En het is 30 jaar geleden dat hij overleed.
Daarom organiseert dat 14e arrondissement nu twee weken lang een Brassens-festival met natuurlijk concerten, maar ook exposities en lezingen.
Leuk is ook dat er door de gemeente Parijs een officieus wandelparcours is uitgestippeld, langs de adressen waar de zanger+snor+pijp+gitaar woonde.
Toen hij 18 was, kwam hij in Parijs aan (dat was in 1939) en trok hij in bij Tante Antoinette, 173 Rue d'Alésia, leren we bijvoorbeeld.
Na de Tweede Wereldoorlog trok hij in bij vrienden van de familie, Jeanne en Marcel Planche, op nummer 9 van de Impasse Florimont.
,,Chez Jeanne, la Jeanne, on est n'importe qui, on vient n'importe quand'', zong hij erover.
___

LEUK: De wandelroute biedt nog veel meer chanson-historie, bijvoorbeeld het huis van Brassens waar ook Brel en Perret vaak op bezoek kwamen.
JAMMER: Dat we vooral woonadressen te horen krijgen, en niet bijvoorbeeld ook de kroegen waar Brassens uit hing.
___

Festival Brassens in het 14e, 4 tm 19 november

dinsdag 1 november 2011

Een steegje met allure

Ik doolde wat rond, tussen twee afspraken, en voor ik er erg in had, stond ik in de Rue Pierre Guérin.
En dat was leuk.
Een klein doodlopend straatje, de heuvel op, zomaar ergens in west-Parijs.
Ik zag bomen en bamboe.
Ik liep over kasseien en hoorde een hondje blaffen.
Er stonden mooie huizen met oude houten luiken.
Het was herfst en de goudgele bladeren kraakten onder mijn schoenen.
Geen auto’s, geen herrie.
Alleen het geluid van potten en pannen dat door het steegje dwarrelde, afkomstig uit een openstaand keukenraam.
___

VREEMD: Twee agenten in burger die me staande hielden, met hun penningen zwaaiend en vragend wat ik daar liep te doen.
LOGISCH: De vrouw van de Franse president, Carla Bruni, woont hier in dit idyllische steegje.
___

P.S.: De bijgaande foto is dus van de Rue Pierre Guérin, maar dan wel genomen vanuit de enige hoek die werd goedgekeurd door die twee agenten, wat dus niet de mooiste hoek is. Oftewel: je ziet geen huis van Carla Bruni, maar deze foto is wel officieel goedgekeurd door het politiekorps dat ons presidentieel echtpaar bewaakt - een (twijfelachtige) primeur voor Out In Paris...

zondag 30 oktober 2011

Eten met de elite

Voor degenen die durven:
- Eten bij de Parijzenaars
- Eten als de Parijzenaars
- En eten mèt Parijzenaars - en dan de chique soort.
Ik verzin het niet zelf, maar enkele leden van "la haute société française" hebben besloten gasten uit te nodigen aan tafel.
En dat doen ze via La Touche Française.
Je meldt je aan en vervolgens kan je zeggen of en wanneer en wat je wilt lunchen of dineren mèt de elite van Parijs en belangrijker: bij die elite thuis.
Jawel, in hun huizen of appartementen (foto).
De organisatoren voorspellen dat je aan tafel komt te zitten bij "aristocraten, kunstenaars en intellectuelen".
En aangezien het bedrijf is aangesloten bij het toerismebureau van Parijs, ga ik er maar van uit dat het klopt.
___

HEEL ERG GOED: Je krijgt champagne, een voorgerecht, een hoofdgerecht, kaas en een nagerecht, vergezeld van allerhande passende wijnen. Je kunt je er met een 2CV naar toe laten rijden. Je kunt zelfs taalvoorkeuren opgeven.
HEEL ERG FOUT: Je betaalt 260 euro per persoon als je met z'n tweeën komt en kiest voor de 'authentieke' maaltijd. Kom je met meer dan wordt het 'goedkoper', tot 140 euro per persoon (bij groepen vanaf 7 personen).
___

woensdag 26 oktober 2011

Cocktails verstopt achter taco's

Als twee top-Parisiennes....
(nou ja, ze zijn allebei top en ze wonen allebei in Parijs)
... vertellen dat ze een zelfde favoriet café-restaurant hebben, dan zit er maar één ding op.
Gaan!
Naar Candelaria dus, in de Marais.
We stapten uit op metrohalte Filles du Calvaire, liepen de saaie Rue Saintonge in, en stonden voor een saaie gevel.
Dat is dus Candelaria.
Maar achter de deur...
,,Het concept lijkt op dat van L'Esquina, een legendarische bar in Soho in New York'', aldus top-Parisienne 1: Laura Gonzalez, die in Parijs het nieuwe ontwerp verzorgde van Régine's Club en van nachtclub Bus Palladium.
,,Ongelooflijk, het voelt als een illegale bar van na de oorlog'', aldus top-Parisienne 2: Audrey Dana die nu in het theater staat met Johnny Halliday (maar dat nemen we haar niet kwalijk).
Om precies te zijn: bij Candelaria eet je Mexicaans in een piepklein kamertje, èn drink je de meest fantastische cocktails in een zaaltje dat er gezellig/rommelig/hippie-achtig uit ziet.
Laura Gonzalez prijst de "ambiance cubaine rétro".
Audrey Dana gaat voor de "cocktails waar je van omvalt": de "Love by the Moon" bijvoorbeeld, "die smaakt als een snoepje".
___

EERST: Kom je binnen in de licht gekleurde ruimte waar je Mexicaans eet.
MAAR DAN: Ga je achterin de zaak een deur door en kom je in the verstopte place to be terecht, waar je niet eet en waar het niet licht is, maar waar je drinkt en waar je het warm krijgt.
___

Candelaria, 52 Rue de Saintonge

Literaire avonden en Duitse bezetters

Oké, je moet er even voor reizen, naar de uiterste westkant van Parijs.
Daar loop je dan eerst door fraaie, maar een beetje verlaten straten.
En dan ineens sta je voor één van de mooiste en best verstopte kastelen van Parijs.
La Muette.
In een achterafstraatje, dat er normaal gesproken te saai uit ziet om in te lopen.
Het huidige kasteel La Muette werd 90 jaar geleden gebouwd door arts, ondernemer en toneelschrijver Henri de Rothschild - die er grote feesten, literaire avonden en artistieke bijeenkomsten organiseerde.
Voor die tijd stonden hier ook al kastelen, soms wel, soms niet deel uitmakend van het Bois de Boulogne, waar Lodewijk XVI woonde, waar Marie-Antoinette verbleef in afwachting van haar huwelijk met de koning, waar ooit een spoorbaan door de tuin liep, waar een banket voor 15.000 soldaten werd georganiseerd en waar Rossini en Berlioz privéconcerten gaven.
Afijn, die historische panden werden vanaf de 16e eeuw verbouwd, opgebouwd en weer afgebroken en nu is het huidige kasteel eigendom van de OESO.
Voor belangstellenden: alleen de voorgevel is vanaf de straat te zien.
Daarom op de foto hierboven maar even speciaal de achterkant.
___

IN 1940: nam de Duitse marine het kasteel in om er haar plaatselijke hoofdkwartier te vestigen.
IN 1945: namen de geallieerden hun intrek in La Muette, onder wie de bevelhebbers van de Amerikaanse marine.
___

La Muette, Rue André Pascal

woensdag 19 oktober 2011

Het nieuwe Orsay (2)

Tsja, en als Musée d'Orsay dan ook nog een nieuw café opent, en niet zomaar een café, maar een spectaculair café, ontworpen door de Braziliaanse broers Fernando en Humberto Campana, dan mag dat hier natuurlijk ab-so-luut niet ontbreken.
Het Café de l'Horloge dus.
Dat zo heet vanwege die enorme klok in het raam.
Maar die renovatie van het café, daar gaat het om.
Muren die de zaal weerspiegelen als in rimpelend blauw water.
Bewerkte goudkleurige lampenkappen.
Opvallende oranje buizenconstructies die als scheidingswanden fungeren.
Art nouveau, las ik in Le Figaro.
Nou, dat lijkt me een understatement.
Éen van de verrassingen van het jaar, schreef L'Express.
That's more like it
.
___

GOED: De lef van museumdirecteur Guy Cogeval om zo'n opvallend modern interieur aan het huiscafé te geven.
FOUT 1: De beperkte openingstijden, van 10 tot 18 uur en alleen op donderdag tot 21 uur.
FOUT 2: De te eenvoudige kaart die detoneert bij zo'n uitbundig interieur.
FOUT 3: Het café is niet openbaar, maar alleen toegankelijk met een toegangskaartje voor het museum.
___

Het nieuwe Orsay (1)

Als een museum renoveert, is dat dan interessant?
Wel als het 20 miljoen kost en één van 's werelds grootste collecties impressionisten betreft!
Oftewel: Musée d'Orsay heeft zich een nieuw jasje aangemeten.
Morgen gaan de deuren open van het compleet gerenoveerde deel, waaronder de beroemde vijfde verdieping waar je de kunstschatten ziet van Monet, Renoir en Cézanne.
De architect was Jean-Michel Wilmotte.
En ik moet toegeven: operatie geslaagd.
Donkere muren, houten vloer, prachtige belichting: de impressionisten zijn letterlijk in een nieuwe - en sterk verbeterde - omgeving gezet.
Prachtig. Gaat dat zien.
___

GOED: Die prachtige zilverkleurige bankjes in de museumzalen op de 5e verdieping, die zijn van de Japanse designer Tokujin Yoshioka.
FOUT: Met 3 miljoen bezoekers per jaar, blijft het nog steeds dringen in Musée d'Orsay.
___

Musée d'Orsay, 1 Rue de la Legion d'honneur

maandag 17 oktober 2011

Binnen en buiten kunst

In het prachtige Grand Palais is kunst van 168 galeries te vinden.
In het Louvre zijn beeld- en geluidskunstenaars actief.
En in twee parken, de Jardin des Tuileries en de Jardin des Plantes (foto), worden aan de lopende band voorstellingen georganiseerd en zijn films, beeldhouwwerken en nog veel meer te zien.
Oftewel: Parijs staat weer even helemaal in het teken van de kunst.
Eén van 's werelds grootste beurzen voor hedendaagse kunst, de Fiac, strijkt weer neer in de Franse hoofdstad.
Met zelfs een mobiel museum: een "container" vol kunst.
Nou is die Fiac een beetje elitair: ik bedoel, vooral voor kunsthandelaren.
Wie de alternatieve scene wil zien, wie stropdassen wil mijden en liever ziet waar het echt bruist, die kan precies dezelfde dagen terecht bij het Gemeentemuseum voor Moderne Kunst.
Daar wordt het Slick-festival weer georganiseerd.
Jonge kunstenaars, moderne kunst, hippe muziek en veel sfeer!
___

MOOI: Het kunstwerk Whispers van Nelly Agassi, te zien op de Fiac
LEKKER: Café La Perle (je weet wel, van John Galliano) opent een dependance tijdens Slick, met eten, apéro en dj's.
___

Fiac, 20-23 okt.
Slick, 20-23 okt.

vrijdag 14 oktober 2011

Woest en intiem

Je hebt hotels in Parijs die zich profileren als "verstopt".
En je hebt hotels in Parijs die zijn echt een beetje verstopt.
Het Hidden Hotel hoort in die laatste categorie. Het ligt op een steenworp afstand van de Arc de Triomphe maar ligt ver genoeg weg van de drukte.
Sterker nog: in de straat is het meestal doodstil.
En er is verder in die straat he-le-maal niks te doen.
Dus geen toerist te zien.
Maar dan het hotel zelf.
'Materialen, kleuren en geuren zorgen voor een hedendaagse en tegelijk tijdloze atmosfeer'.
Zo beschrijft de website van het Hidden Hotel het.
Maar inderdaad, zelf zag ik ook sfeervolle en mooie kamers.
Modern design, maar ook warm.
Natuurlijke materialen en toch bedden die lekker liggen.
De bedden zijn afgeschermd van de rest van de kamer met linnen gordijnen: intiem.
De badkamer, met steen en marmer, is juist weer open: sexy.
___

MOOI: Die prachtige en tegelijk woeste houten voorgevel op de begane grond.
OOK MOOI: De prijzen, al vanaf 109 euro per nacht bij online boeking. En 10 procent korting bij boekingen voor drie dagen of meer.
___

Hidden Hotel, 28 Rue de l'Arc de triomphe

maandag 10 oktober 2011

Achter de schermen van Dior

Altijd al eens rond willen kijken achter de schermen van La Grande Épicerie - je weet wel, dat eet- en drinkparadijs van warenhuis Le Bon Marché?
Wil je er wel eens praten met de wijnleverancies, proeven van de hapjes, zelf taartjes helpen maken?
Of:
Benieuwd hoe in de werkplaats van Dior de haute couture wordt vervaardigd, hoe edelstenen sieraden worden?
Of zou je wel eens hoogst persoonlijk van Thierry Wasser willen horen hoe hij zijn parfums voor Guerlain samenstelt?
Afijn, je dacht het al: dat kan dus.
Moederbedrijf LVMH organiseert aanstaand weekend open huis in een groot aantal filialen van haar luxebedrijven.
Twee dagen lang rondkijken, leren, ruiken en proeven op allerlei plaatsen in Parijs.
Gratis, voor iedereen, zolang er plaats is.
___

GOED: Zo'n kans om bij Dior of Guerlain achter de schermen te kijken, krijg je - doorgaans - maar één keer.
FOUT: Ook Veuve Clicquot (met) en Château Cheval Blanc (zonder bubbels) openen hun deuren - maar helaas niet in Parijs...
___

zaterdag 8 oktober 2011

De tips van Frédéric Beigbeder

Voor de Francofielen behoeft Frédéric Beigbeder natuurlijk geen introductie meer: één van de meest gelezen schrijvers van jonge Fransen en het enfant terrible van literair Parijs.
En aangezien hij net een film aan het maken is en een nieuw boek heeft geschreven: bij deze zijn Parijs-tips!
Het mooiste plein van de stad, aldus Beigbeder: Place Dauphine op Île de la Cité - waar hij de vrouw meenam naar Hôtel Henri IV die later de moeder van zijn dochter werd.
De meest hippe club van de stad, aldus Beigbeder: Montana, in Saint-Germain des Prés, in de straat 'waar Boris Vian vroeger trompet kwam spelen'.
Volgens de schrijver is Montana hèt bedevaartsoord voor alle party people in Parijs, 'helaas op 20 meter afstand van mijn huis'.
En een uitstekende cassoulet eet je, aldus Beigbeder, bij Au Bon Saint-Pourçain, tussen Montana en de Jardins du Luxembourg. In één van de heerlijkste straatje van Parijs, de Rue Servandoni.
___

GRAPPIG: Beigbeder zei laatst in een interview dat hij ouder werd
OMDAT: Hij liever gelezen dan gedownload wordt
DUS: Verzet hij zich tegen het digitale boek: 'langer dan 30 pagina's houd je dat niet vol'.
CONCLUSIE: 'Ik word nu behandeld als een gek'.
___

Hôtel Henri IV, 25 Place Dauphine
Montana, 28 Rue Saint Benoît

Au Bon Saint-Pourçain, 10 bis Rue Servandoni

woensdag 5 oktober 2011

Pure poëzie in de metro

Vaak stinkt het er en is het er griezelig druk.
Maar de metro van Parijs kan betoverend mooi zijn.



Zomaar een filmpje van twee mensen die oog hebben voor schoonheid.
Wat ze wilden vastleggen: 'dat moment van onzekerheid en magie dat je overvalt als je uit de diepte van de metro weer opstijgt'.
En ik ben het helemaal met ze eens.
Wie het zelf eens wil beleven: neem buiten de spits de metro in Parijs, sluit neus en oren af, denk aan de piano van Duke Ellington en bewonder wat er om je heen gebeurt.
___

MIJN FAVORIETE METROSTATION OM UIT TE STAPPEN 1:
Saint-Georges in de avond: pure stilte en romantiek.
MIJN FAVORIETE METROSTATION OM UIT TE STAPPEN 2:
Lamarck-Caulaincourt: pure poëzie met z'n trappen, winkeltjes en cafeetjes.
___

donderdag 29 september 2011

Nuit blanche, nr. 10

Drie redenen om aanstaande zaterdag - 's avonds en 's nachts - in Parijs te zijn.
(1) Op een binnenplaats aan de Rue des Francs-Bourgeois wordt je van 7 uur 's avonds tot 7 uur 's morgens met een paraplu ondergedompeld in een ware Purple Rain, ja, die van Prince, gemaakt door kunstenaar Pierre Ardouvin (foto).
(2) Christian Boltanski toont in Théatre de l'Atelier zijn nieuwste kunstwerk, 'Morgen zal de Hemel rood zijn'.
(3) In het prachtige eeuwenoude Collège des Bernardins wordt minimalistische muziek gemixt, met intermezzos van de Amerikaanse trompettist Rhys Chatham.
Oftewel: het is zaterdag weer Nuit Blanche: het jaarlijkse feest waarbij heel Parijs 's avonds en 's nachts in het teken van kunst en cultuur staat. Overal - in parken, op straat, in kerken en op pleinen - 12 uur lang kunstenaars in het donker.
(Om half drie 's nachts les in hiphop-dance: het kàn zaterdag!)
___

MOOI GEDAAN: Het is al het 10e jaar dat dit evenement plaatsheeft in Parijs.
MOOI GEZEGD: ,,Un Paris poétique et artistique'', noemt Alexia Fabre het evenement, de artistiek directrice van de Nuit Blanche.
___

Purple Rain
Hôtel d'Albret, 31 Rue des Francs-Bourgeois

Christian Boltanski

Théâtre de l'Atelier, 1 Place Charles Dullin

Rhys Chatham

Collège des Bernardins, 20 Rue de Poissy

maandag 26 september 2011

Maak zelf je Harcourt-glamourfoto in Parijs

Dat je in Parijs op een originele manier op de foto kan gaan, dat weten de vaste bloglezers wel.
Maar dat je ook kunstzinnig èn glamourachtig kan worden vastgelegd voor een prima prijs: dat is nieuw.
De beroemde fotostudio Harcourt heeft besloten twee cabines in Parijs neer te zetten.
Je weet wel: zo'n hokje met een gordijntje.
En waar je voor een glamour "Harcourt"- portret normaal een bedrag vanaf 900 euro betaalt, betaal je in die cabine een tientje.
En dan krijg je 4 pasfoto's of een portretfoto.
Op z'n Harcourts.
Dus zwart-wit, met schaduw en licht en donker langs de randen - zoals bij Laetitia Casta (foto)!
En deze cabine heeft wel een rood gordijntje!
___

GOED: Geweldig leuk idee dit.
FOUT: Maar de eerste pasfoto's die ik zag waren leuk, maar toch niet zo gelikt als de "echte" Harcourts, maar ja, daar kwamen ook stilisten à 2.000 euro per shoot aan te pas.
___

Harcourt cabine
Bij Franck & Fils, 2e etage
80 Rue de Passy
En bij de mk2 bioscoop 128-162 Avenue de France

zondag 25 september 2011

Munch, Matisse en Maori

Daar gaan we: de mooiste exposities dit najaar in Parijs!
(en de keus is groot: veel grote namen in mooie grote zalen)
Allereerst, net begonnen in Centre Pompidou: een mooie tentoonstelling van Edvard Munch.
"Onbekend en onbemind", schreef Le Monde over de Noor en daarom wil deze expositie eens een andere Munch laten zien: die van de 20ste eeuw, die van Munch die wèl beinvloed werd door de buitenwereld. Verrassend.
En dan is er in het Grand Palais straks ook Matisse te zien. Niet alleen, maar samen met anderen als Cézanne en Picasso: oftewel "de Stein-collectie", één van de grootste verzamelingen moderne kunst, van één familie, aangelegd vanaf begin 20e eeuw. Een must see, zou ik zeggen.
Een week later is er dan ook nog Cezanne alleen in Parijs.
Want wie denkt dat Cézanne bij de Provence hoort, heeft het mis. Zo'n beetje de helft van zijn tijd bracht hij door in de Franse hoofdstad, en daar gaat deze tentoonstelling over, aan de rand van de Jardin du Luxembourg.
Cézanne's begintijd en de naakten en stillevens die hij in Parijs schilderde: alles komt aan bod.
Twee heel andere tentoonstellingen, maar niet minder interessant:
Fra Angelico - de schilder der Engelen - is te bewonderen in Musée Jacquemart-André.
De Maori - ja, de autochtone bewoners van Nieuw-Zeeland - en vooral hun kunstschatten zijn te zien in Quai Branly.
___

GOED: Wordt het een mooi najaar voor de kunst in Parijs of niet?
MINDER GOED: En dan noem ik alleen nog maar de echte publiekstrekkers...
___

Edvard Munch, l'oeil moderne
tm 9 jan, Centre Pompidou

Matisse, Cézanne, Picasso...L'aventure des Stein

5 okt.-16 jan, Grand Palais

Cézanne et Paris

12 okt.-26 feb., Musée du Luxembourg

Fra Angelico et les Maîtres de la Lumière

tm 16 jan, Musée Jacquemart André

Maori, leurs Trésors ont une Âme

4 okt.-22 jan., Musée Quai Branly

vrijdag 23 september 2011

Vier uur wachten, 250 km rijden

Als je dezer dagen ineens halfronde glazen koepels in de straten van Parijs ziet verrijzen: geen paniek. Het is Autolib'!
Jawel, het vierwielige broertje van Vélib'.
Je kunt straks dus een elektrische auto reserveren, huren en ophalen bij zo'n Autolib'-station en 'm vervolgens achterlaten bij een ander station.
Het Amsterdamse witte fietsenplan dus, maar dan, euh, in Parijs en met auto's en níet gratis.
Op 1 december gaat het officieel van start.
Dan zullen er ongeveer 250 stations klaar zijn, in en rond Parijs, en een half jaar later moeten het er ongeveer 1100 zijn.
En die auto's noemen ze Bluecars. Daarvan moeten er straks in totaal 3.000 rondrijden.
Als de lithiumaccu vier uur is opgeladen rijd je er 250 kilometer mee in de stad.
Nog even geduld dus, maar over ruim twee maanden is het zover.
___

STAP 1: Neem een abonnement (vanaf 12 euro per maand)
STAP 2: Reserveer een auto per internet, telefoon of bij zo'n station
STAP 3: Betaal per half uur (vanaf 5 euro)
STAP 4: En haal je auto op
___

dinsdag 20 september 2011

Een park en een ballon

Even een raadsel:
- Het ligt aan de Seine
- Er komen niet of nauwelijks toeristen
- Je kunt er 150 meter de lucht in
En?
Jawel, Parc André Citroën, in het zuidwesten van Parijs, ten zuiden van de Eiffeltoren.
Het is een bijzonder park want pas 19 jaar oud en bedacht door architecten (je weet wel: van gebouwen) en niet van landschapsarchitecten (die van het groene dus).
Daardoor is het park vooral rechthoekig, maar dan wel weer met kleine parkjes/tuinen (ontworpen door landschapsarchitecten) aan de zijkanten en met twee gigantische serres vol tropische planten en bomen.
En met een gigantische diagonale streep erdoor.
En het ligt zo ver weg uit het centrum dat (1) geen toerist er naar afreist en (2) geen touroperator er voor om wil rijden omdat er in de directe omgeving ook geen enkele andere toeristische attractie is te ontdekken.
Dus wie ontmoette ik er wel?
Twee meisjes liggend in het gras met een waterpijp.
Kantoormensen met hun lunch.
Scholieren die er aten en dronken.
Een groep dames in dure sportpakjes die begeleid door een gebruinde atleet rondjes renden en strekoefeningen deden.
En, oh ja, die naam: vroeger zaten op deze locatie de... jawel, Citroën-fabrieken.
___

GOED: Je kunt in het park - als het weer het toelaat - ook in een luchtballon stappen, die vastzittend aan een lijn, 150 meter omhoog gaat.
FOUT: Die ballon of de schermen erop verkleuren al naar gelang de luchtvervuiling in Parijs toe- of afneemt - alleen weet bijna niemand dat daarvoor die kleuren bedoeld zijn...
___

Parc André Citroën, Quai André Citroën

zaterdag 17 september 2011

De lekkerste brioche

Je zult maar een culinaire keurmeester zijn!
Taartjes testen of Michelinsterren uitdelen....
En sommigen mogen dan ook nog de beste brioche uitkiezen:



Omdat ik als blogger natuurlijk niet àlles in Parijs zelf kan uitproberen moet ik soms maar vertrouwen op het oordeel van anderen.
En aangezien François Simon van Le Figaro een grootheid is, durf ik zijn ranglijst van de beste brioches in Parijs hier zonder twijfel te noemen.
Kortom: waar vind je de lekkerste brioche, die kruising tussen cake en zoet broodje?
Op nummer 1: de beroemde pâtissier Lenôtre, en dan de vestiging bij Bastille.
Je betaalt hier dan wel 1,70 euro voor een mini-brioche, maar dan heb je ook wat: luchtig van binnen en de geur van echte boter. ,,Het beroemde bedrijf bewijst nog eens dat ze de klassiekers van de zoetigheden onder de knie heeft.''
Op de 2e plaats: Au Levain d'Antan, in noord-Parijs - de bakker die dit jaar ook al werd uitgeroepen tot beste baguettebakker van Parijs!
De derde plaats wordt gedeeld door drie bakkers: La Pâtisserie des Rêves (geen onbekende voor de lezers van dit blog), het beroemde Ladurée (idem) en de winkel van Gontran Cherrier (Frankrijks eigen Jamie Oliver, nou ja, ongeveer dan).
___

GOED: De beste baguette en de op één na lekkerste brioche: verdien je dan geen lintje ofzo?
FOUT: Op een gedeelde laatste en 18e plaats eindigt Éric Kayser - die altijd zulke héérlijke broden heeft. Hoe kan dat??
___

Lenôtre, 10 Rue Saint-Antoine
Au Levain d'Antan, 6 Rue des Abesses
Pâtisserie des Rêves, 93 Rue du Bac
Ladurée, 16 Rue Royale
Gontran Cherrier, 22 Rue Caulaincourt

vrijdag 16 september 2011

Een prins in een zakenwijk

Als je niet dit, maar volgend weekend in Parijs bent, zou ik op zaterdagavond even langs Europa's grootste zakenwijk gaan.
In La Défense staat dan namelijk een groots spektakel op het programma.
Le Petit Prince, jawel die van Antoine de Saint-Exupéry, krijgt dan een eigentijdse uitvoering.
Oftewel: op de zogeheten Esplanade word je in het (half)donker overdonderd door de prins, door de stem van acteur Pierre Arditi, door projecties, door laserstralen en door licht, geluid en vuurwerk.
Kortom: een Franse klassieker in een nieuw jasje op een eigentijdse locatie.
___

GOED: De show is het werk van Jacques Couturier - het bedrijf dat ook het vuurwerk mocht verzorgen bij het recente huwelijk van prins Albert van Monaco met zwemster Charlène Wittstock (jazeker: die zijn nog altijd samen).
FOUT: Mag zo'n show ook eens gegeven worden met mijn persoonlijke beste-jeugdboek-aller-tijden: Alleen Op De Wereld, pardon: Sans Famille?
___

Le Petit Prince
Esplanade de la Défense
24 september, vanaf 21 uur
Toegang gratis

donderdag 15 september 2011

Barbie en Marokkanen

Even twee aardige tentoonstellingen die nu zijn te bezoeken in Parijs.
Allereerst is er 's werelds grootste verzameling speelgoed in het Grand Palais.
Je kunt je er - als een kind - verwonderen in zalen vol met teddyberen, trapautootjes, poppenhuizen en een "Barbie Foot" (foto) - ooit gemaakt in een oplage van 10 stuks.
Maar de expositie legt ook feilloos en pijnlijk bloot hoe speelgoed ons in feite klaarstoomt voor de maatschappij.
Leuk en interessant.
Dan is er in het stadhuis van Parijs ook nog de tentoonstelling over de honderden jaren van historische betrekkingen tussen Marokko en Europa.
Verplichte kost voor iedere Nederlander die z'n mening al klaar heeft over Marokkanen.
De exposities wil, met schilderijen, archiefwerk, boeken en kranten, stereotypen bestrijden en een gezamenlijke geschiedenis blootleggen.
Interessant en leuk.
___

WEETJE 1: In 1708 schonk Nederland aan de Koning van Marokko, in het kader van de goede betrekkingen, een vergulde koets, groene thee en "50 paar pistoole", zag ik op de ene tentoonstelling.
WEETJE 2: Je kunt je als man laten vereeuwigen in een barbie-jurk, ondervond ik aan den lijve op de andere tentoonstelling.
WEETJE 3: Tijdens de Tweede Wereldoorlog vielen er onder Marokkaanse militairen die meevochten met de geallieerden, 10.000 doden, las ik op de ene expositie.
WEETJE 4: Een Bugatti 44 Torpedo, in blauw en rood, is te klein voor mij maar precies geschikt voor twee peuters, zag ik op de andere expositie.
___

* Des jouets et des hommes
Tot 23 januari, Grand Palais
Entree 11 euro
* Le Maroc et l'Europe
Tot 8 oktober, Hôtel de Ville
Entree gratis

dinsdag 13 september 2011

Buenos Aires, milonga en tango

Ach ja, de historische banden tussen Parijs en Buenos Aires...
En de schoonheid die beide steden delen...
Wie - net als ik - verliefd is op de Franse èn de Argentijnse hoofdstad, kan deze dagen niet om het Tandem-festival heen - in Parijs dus.
Argentijnse films, beeldhouwers, theatermakers en natuurlijk: muziek en dans, allemaal in de Franse hoofdstad de komende maanden.
Zo'n 50 artiesten worden overgevlogen om te laten zien hoe de tango wordt gedanst en hoe de tango klinkt. Met - geheel terecht natuurlijk - een eerbetoon aan Astor Piazzolla.
Als ik de verhalen mag geloven, maakte nota bene Carlos Gardel bijna 100 jaar geleden zijn Franse debuut in Parijs, in Cabaret Florida, dus waar anders dan hier kan de tango geëerd worden?
Voor de liefhebbers trouwens: op deze site vind je alle informatie over de tango in Parijs, waar je 'm kan horen en waar je kunt dansen.
___

FAVORIET 1: Op 16, 17 en 18 september worden de 'noches de Buenos Aires' georganiseerd , met in cultureel centrum 104 de traditionele (met orkest) en de nieuwste vormen van de tango (met Argentijnse dj's).
FAVORIET 2: Aanstaande zondagmiddag is in die 104 ook een 'bal populaire', met milonga's, gekozen en gedraaid door Odile Fillion.
___

Tandem Paris-Buenos Aires,
t.m. 24 december

zondag 11 september 2011

Rugby in Parijs

Het duurde bij mij even voor het was doorgedrongen, maar de sportfanaten zijn natuurlijk al dagen opgewonden: het WK rugby is begonnen!
En laat rugby nou een sport zijn die de Fransen (oké: vooral de zuidelijke Fransen) volop bezig houdt.
Afijn: als je in Parijs bent en wilt meeleven met de sportminnende Fransen is er maar één voor de hand liggende weg: ga naar de French Flair (foto). Dat is het meest beroemde rugbycafé van Parijs, middenin het noordelijke uitgaansleven van de stad.
Alle wedstrijden (ook zonder Franse deelname) worden op grote schermen uitgezonden in het café en er is zelfs een speciaal zuid-Frans buffet met allemaal, euh, rugbyspecialiteiten (?) zoals Baskische taart en ham en worsten.
___

GOED: Als Frankrijk het niet ver schopt, zijn er altijd nog de poulewedstrijden (18, 24 sept. en 1 okt) die je in de French Flair kunt bekijken!.
BETER: De wedstrijden zijn ook live te volgen op de schermen die zijn opgehangen in een tiental metrostations in Parijs en op station Auber is zelfs een rugby-park ingericht van 300 m2.
FOUT: Dat Rugbypark was er bizar genoeg alleen vorige week, als opwarmertje voor het WK!
WEER GOED: Op metrostation Saint Lazare is een tentoonstelling te zien over de Maori - jawel, uit Nieuw-Zeeland, ook een rugbyland.
___

French Flair, 75 bis Boulevard de Clichy