vrijdag 29 oktober 2010

De verborgen fontein

Je moet er voor uitwijken naar de verste noordoostelijke hoek van de Jardin du Luxembourg.
Maar daar, verstopt achter de bomen, zie je dan wel een juweeltje opduiken: la Fontaine Médicis. Een groot stenen bassin, omringd door een fraai hekwerk met stenen bloempotten, en aan het hoofd het pronkstuk: de fontein, in feite een muur vol beeldhouwwerken.
En ja, er staan hier stoeltjes, en zit je dus ver weg van alle andere parkbezoekers, aan de waterrand.
Het oorspronkelijke bouwwerk dateert al uit de 17e eeuw. De weduwe van Henri IV, Marie de Médicis, wilde haar toenmalige paleistuin opvrolijken met wat Italiaanse architectuur.
En dat werd dus deze fontein.
In de loop der jaren, nee: eeuwen, veranderde er nogal het een en ander aan, werden er ook nieuwe beeldhouwwerken aan het geheel toegevoegd, en werd het kunstwerk verhuisd, maar het "eindresultaat", dat staat nu dus in het park.
En voor de nieuwsgierigen: achter de fontein staat nóg een beeldhouwwerk van formaat.
Dat is de 19e eeuwse Fontaine de Léda.
___

GOED: De Fontaine Médicis is een grote onbekende in Parijs. Mensen die al jaren in Parijs wonen, vertellen altijd "onwetend aan deze prachtplek voorbij te zijn gegaan".
FOUT: Dus niet nu met z'n allen tegelijk er op af, oke?
___

donderdag 28 oktober 2010

Choco choco

Het is dezer dagen weer de tijd voor de Salon du Chocolat (jazeker: de jaarlijkse chocoladebeurs in Parijs voor consumenten!), dus enige choco-tips mogen hier natuurlijk niet ontbreken.
Waar koop je in Parijs de lekkerste chocolade?
We noemden eerder al de Belg Pierre Marcolini en de beroemde À La Mère de Famille, dus die slaan we dit keer over.
Hévin en Génin zijn twee topnamen.
Jacques Génin leverde eerst alleen aan hotels en restaurants, maar heeft nu ook een theesalon waar zijn cacaoproducten geproefd kunnen worden. Topklasse voor een topprijs, zal ik maar zeggen.
Jean-Paul Hévin geldt als de creatieveling. Hij maakt chocoladeproducten in zeer uiteenlopende vormen, van een MP3-speler tot een jurk. En van geweldige kwaliteit.
Lekker maar ook nog te koop in mooie winkels zijn Boissier ("sa déco bonbonnière", schreef Le Figaro) en Debauve & Gallais (so chic - idem).
___

GOED: Parijzenaars hebben een fascinatie voor chocolade.
FOUT: Maar ik weet nog niet precies waarom... zou het zijn omdat het een afrodisiac is in de stad der liefde?
___

Salon du Chocolat, 28 okt.-1 nov.
In het Congrescentrum Porte de Versailles
Jacques Génin, 133 Rue de Turenne
Jean-Paul Hévin, 231 Rue Saint-Honoré
Boissier, 184 Avenue Victor Hugo
Debauve & Gallais, 30 Rue des Saint-Pères

dinsdag 26 oktober 2010

Je eigen filmzaal

Er staan oranje en paarse banken.
Het licht is gedempt.
En iedereen is stil.
Welkom in de Salle des Collections!
Verstopt in Les Halles ligt het Forum des Images, een filmhuis van de betere soort.
En helemaal achterin dat filmhuis ligt, ook weer een beetje verstopt, de Salle des Collections: een zaal waarin iedereen zijn eigen film kan kijken.
Dat wil zeggen: je zit op een bankje (ja: die oranje of paarse) en kiest op het beeldscherm voor je de film die je wilt zien. Koptelefoon op, en genieten maar.
Het is een filmhuis, dus Indiana Jones vind je hier niet.
Maar de digitale collectie, ter plekke of op de site door te zoeken, bestaat uit zo'n 7.000 films.
Het aanbod varieert van Marie-Antoinette (van Sofia Coppola) tot een documentaire over de Nederlandse cineast Johan van der Keuken.
Het criterium is: als het maar met Parijs te maken heeft.
___

LEUK: Voor 5 euro mag je 4 uur lang films kijken en van 19:30 tot 22:00 is het zelfs gratis!
NOG LEUKER: Er zijn ook minizaaltjes waar je met vrienden kunt neerstrijken voor je favoriete film - met een groter scherm. Tot zeven mensen.
HET LEUKST: Op de bankjes (ja: die oranje of paarse) kan je heerlijk met z'n tweeën onderuit liggen.
___

Forum des Images, Les Halles, 2 Rue du Cinéma, Porte Saint-Eustache

zaterdag 23 oktober 2010

Barbara + Sharon = BA&SH

Al jarenlang liepen we er langs, regelmatig gingen we naar binnen en soms kwam het ook tot een aankoop.
En nou lees ik dat BA&SH een van de favoriete kledingzaken is van Kylie Minogue en Cameron Diaz!
Nou, dan mag de winkel op dit weblog niet meer ontbreken natuurlijk.
In juli 2003 besloten de twee jeugdvriendinnen Barbara Boccara en Sharon Krief om "hun ideale kledingkast" samen te stellen. Kortom, om een collectie te creëren die ze zelf het liefst zouden dragen.
Romantisch, chic en modern zijn de toverwoorden, maar elegant en sexy mogen de kleren ook zijn. Dat lees ik dit weekend tenminste in Madame Figaro. (Jazeker, die lees ik als man. Een journalist moet zijn vakliteratuur bijhouden).
Afijn: warenhuizen tonen belangstelling en al snel daarna opent het tweetal zijn eerste eigen zaak, in de Rue des Saint-Pères, in Saint Germain des Prés. BA&SH werd het dus, naar de eerste letters van de voornamen van de vriendinnen.
En nu, zeven jaar later, hebben ze al 10 winkels, zijn ze een begrip in Parijs, in Frankrijk en bij kenners daarbuiten, èn wordt de volgende stap voorbereid: de VS veroveren.
___

GOED: Hun basisingrediënt voor elke garderobe: jeans!
LEUK: ,,Een leven zonder hakken is onvoorstelbaar", aldus Barbara. ,,Nou ja, op het strand mogen ze uit'', zei Sharon.
___

BA&SH, 80 Rue des Saint-Pères, en op nog 8 andere adressen in Parijs

vrijdag 22 oktober 2010

La Cité des Fleurs

In het noorden van Parijs ken ik al heel wat kleine straatjes, groen en met fraaie huizen.
Maar de La Cité des Fleurs, bij de Avenue de Clichy, is wel een hele bijzondere - en niet alleen omdat Catherine Deneuve er is geboren!
Het straatje is meer dan 150 jaar oud en is één en al voetgangersgebied, 320 meter lang.
Links en rechts staan bomen en overal zie je fraaie gevels en charmante woningen, met mini-tuintjes. Volgens de overlevering waren huisbezitters hier ooit verplicht om in die tuin minimaal drie bomen te planten.
Het straatje heeft trouwens nog een eigenaardigheid: al decennia is hier een opvanghuis gevestigd voor jongeren uit Aveyron, het departement in de Midi-Pyrénées.
Na de Tweede Wereldoorlog kwam een ware uittocht op gang vanaf het platteland naar Parijs, van mensen op zoek naar werk.
En vanuit Aveyron arriveerden in de jaren 50 zelfs gemiddeld 2 jongeren per dag in de hoofdstad: zonder werk of verblijfplaats.
In 1957 werd speciaal voor hen een opvanghuis opgericht, te zien op nummer 30 in de straat. Het huis werkt nog steeds al opvangplek voor jongeren uit 'de provincie': ze krijgen er een bed en een dak en worden waar nodig geholpen bij hun zoektocht naar werk.
___

GOED: Een oase van groen en rust, in het drukke noord-Parijs, waar je lekker door heen wandelt.
MOOI: Zo'n opvanghuis dat jongeren een dak biedt en ze weer op weg helpt, middenin de stad: ik vind het nobel.
___

maandag 18 oktober 2010

Week van de moderne kunst

Ik durf het zonder voorbehoud te zeggen: het is de week van de moderne kunst in Parijs.
Allereerst is er het FIAC-festival: 194 kunstgaleries en 3500 kunstenaars nemen de komende dagen bezit van het Grand Palais, een deel van het Louvre en de Jardin de Tuileries.
Een ongelooflijke hoeveelheid moderne en hedendaagse kunst wordt over de Parijzenaars uitgestrooid, van dans en beeldhouwers tot schilderkunst en fotografie (foto).
FIAC is wel - eerlijk is eerlijk - bestemd voor de liefhebbers van gangbare kunst.
Wie iets minder gangbare paden wil bewandelen, kan deze week ook op het Slick-festival terecht.
Slick presenteert 43 galeries uit 14 landen - met veel buiten-performances.
Voor de vijfde keer wordt dit festival van hedendaagse kunst georganiseerd - en dit keer op het terrein tussen het Palais de Tokyo en het Gemeentemuseum voor Moderne Kunst: jazeker, daar waar we laatst nog de lunch nuttigden!
___

GOED: Parijs met al z'n klassieke schoonheid, kan nooit teveel hedendaagse kunst laten zien.
FOUT: Maar de entree voor de FIAC kost wel maar liefst 28 euro (Slick: 10 euro).
___

FIAC 2010, 21-24 oktober, Grand Palais, Louvre, Tuileries
Slick 2010, 21-24 oktober, 11-13 Avenue du President Wilson

dinsdag 12 oktober 2010

De tips van Béatrice Ardisson

Béatrice Ardisson was van huis uit muzikante, werd bekend als styliste en is nu een kunstenares met geluid, een 'sound designer'.
Muziek, geluid en klanken: ze voegt ze samen en maakt er een aangenaam, rustgevend of juist verrassend klankpalet van. En dat hoor je dan in winkels of hotels in Parijs.
Violen in het beroemde Hôtel Meurice, gezoem in de winkels van Dior: gemaakt door Ardisson.
Niet gek dus dat zij een platen-, cq stripzaak noemt als één van haar favoriete plekken in Parijs: Zic & Bul, bij Place de la République in de buurt.
Maar nee: ze komt er niet voor de muziek!
,,Ik ben gek op vinyl en koop hier prachtige lp's met mooie foto's op de hoezen die ik bij mij thuis ophang.''
Een andere vaste stek: groenteboer Mermoz, om de hoek bij het Élysée. ,,Ik kom hier al 20 jaar.'' Je vindt hier de beste groenten en het beste fruit van Parijs, zegt Ardisson.
Een Amerikaanse blogger omschreef het eens als de meest klantvriendelijke winkel ter wereld - en dat zegt wat, als een Amerikaan dat over een Parijzenaar zegt.
En dan het damestenue bij uitstek voor een Parisienne: het zwarte jurkje. ,,La Petite Robe Noir heeft alleen maar zwarte jurken in de winkel.'' Je vindt er vintage van Dior en Chanel maar ook van eigenaar en ontwerper Didier Ludot zelf. ,,Voor goede prijzen!''
Tot slot dan: een kerk, de Chapelle Notre Dame de la Médaille miraculeuse, net achter warenhuis Bon Marché.
,,Het is een verbazingwekkende plek, middenin Parijs, waar pelgrims uit de hele wereld samen komen.''
Maar zoals Ardisson niet naar een platenzaak gaat om muziek te kopen, gaat ze niet naar de kerk om te bidden. In de kapel koopt ze medaillons die ze als sieraad draagt.
___

LEUK: Damesglossy Elle omschreef haar ooit als: Elle vit la nuit mais sait rester belle de jour.
NOG LEUKER: Zelf zei Ardisson: 'Muziek, dat is de beste beauty creme die er is'. Maar dat was dan ook ten tijde van haar echtscheiding.
___

Zic & Bul, 76 Avenue de la République
Potager Mermoz, 36 Rue Jean-Mermoz
La Petite Robe Noir, 125 Galerie de Valois
Chapelle Notre Dame de la Médaille miraculeuse, 104 Rue du Bac

maandag 11 oktober 2010

Le 404

Beste Parijs-liefhebbers: we hebben 'm gevonden.
Het leukste, het hipste en (het belangrijkst natuurlijk) het beste noord-Afrikaanse restaurant van Parijs: Le 404, iets ten noorden van het Centre Pompidou.
Stel je een kleine donkere ruimte voor, lage stoeltjes, fijne muziek en dan natuurlijk de heerlijkste luchtige couscous en dampende tajines (de twee specialiteiten van het huis).
Vooraf aten we een Zaalouk-salade en een Mechouia-salade: ook al zo heerlijk.
En als dessert: sinaasappelsalade met oranjebloesemwater en kaneel en een bordje zoetigheden (foto).
De sfeer was erg aangenaam, lounge-achtig op een natuurlijke manier, en dan met uitgesproken vriendelijke bediening.
We komen hier nog vaak terug.
___

GOED: Le 404 vormt ook nog een soort drie-eenheid met twee andere bijzondere horeca-gelegenheden als buren, café Andy Wahloo en restaurant Derrière, die we eerder hier al noemden.
RAADSEL: Wie wil weten waar de naam 404 vandaan komt, moet de gevel van het restaurant maar bekijken of hun website even doorlopen.
___

Le 404, 69 Rue des Gravilliers

vrijdag 8 oktober 2010

Verboden onder de 18

Als we het dan toch over het Gemeentemuseum voor Moderne Kunst hebben:
Daar is nu een expositie te zien van de Amerikaanse fotograaf en filmer Larry Clark.
Ik hoef je waarschijnlijk niet te vertellen dat over die tentoonstelling een flinke rel is uitgebroken.
Op de foto's staan namelijk pistolen (in monden), heroïnespuiten (in armen) en geslachtsdelen (overal) en de gemeente is een beetje bang dat mensen daar aanstoot aan nemen.
Dus verboden toegang onder de 18 jaar.
Ik mocht er rondlopen met Clark, zag alles wat ik hierboven net noemde, maar zag ook een prachtig en onthutsend beeld van de subcultuur van sommige Amerikaanse jongeren.
Jazeker, op straat, in vieze bedden en in vervuilde huizen.
Maar ook ècht, rauw en confronterend. En soms vertederend.
___


GOED: Clark investeert jaren in zijn contacten met jongeren om ze zover te krijgen zich te laten fotograferen.
FOUT: Dat diezelfde jongeren de foto's in Parijs niet mogen zien is angsthazerij. Ik zou zeggen: neem de tieners mee en leg ze uit wat er te zien is.
___

Kiss the past hello, Larry Clark
Musée d'Art Moderne de la Ville de Paris
Tot 2 januari

donderdag 7 oktober 2010

Buiten lunchen

Voor de duidelijkheid: het is vandaag 7 oktober, maar het is héérlijk weer in Parijs.
Dus: buiten lunchen!
Ik geloof dat ik de locatie al eens eerder heb aangeraden, maar toch: tussen het Gemeentemuseum voor Moderne Kunst en het Palais de Tokyo ligt een zalig plein - met tafeltjes en stoeltjes.
En jawel, daar is het heerlijk lunchen - met uitzicht (foto).
Je ziet de Seine, je ziet de Eiffeltoren en je zit in het hart van de stad.
Het grappige is dat je dus op een geweldige locatie zit maar dat er niks chics aan is.
Er is in allebei de musea een zelfbedieningsrestaurant, je koopt er voor weinig geld een (lekker) broodje, een (verse) salade of een (ook echt daar klaargemaakte) dagschotel, en je gaat zitten.
Ik koos zelf dit keer voor een salade bij het Museum voor Moderne Kunst, en aan de overkant, bij het Palais de Tokyo, word er nu ook bediend op het terras zag ik.
En daarna wip je natuurlijk wel even het mueum in....
___

GOED: Het Palais de Tokyo opent pas om 12 uur 's middags de deuren.
WANT: Het blijft dan ook tot 12 uur 's nachts open.
___

Palais de Tokyo en Musée d'Art Moderne, Avenue Président Wilson

maandag 4 oktober 2010

Depardon en Kertész

Ik weet het: ik ben zelf een fotoliefhebber, maar deze twee tentoonstellingen wil je toch niemand onthouden?
Filmer en fotograaf Raymond Depardon, oprichter van Gamma, verbonden aan Magnum, exposeert in de Bibliothèque Nationale, aan de rand van Parijs.
En niet met zomaar foto's.
Hij reisde zes jaar door Frankrijk, zette overal zijn camera obscura neer, deed de rode doek over zijn hoofd en drukte af (foto).
Het resultaat: het 'doodgewone' Frankrijk dat nooit te zien is op exposities.
Oftewel: een rotonde, een strand, een stadhuis, een groenteboer.
En dat allemaal verstild als schilderijen en kleurrijk zoals Frankrijk kan zijn.
En dan de (in 1985 overleden) Hongaar André Kertész, die exposeert in het hart van de stad, in museum Jeu de Paume.
Hij heeft er een retrospectief gekregen waar zijn gehele loopbaan als "amateur"-fotograaf (zijn eigen woorden) wordt doorlopen. Ook met foto's uit zijn tijd in Parijs. Klasse.
___

GOED: Twee topfotografen tegelijk geëxposeerd.
OPVALLEND: Kertész hield van de nacht; Depardon kiest nu vooral voor licht en kleur.
___

André Kertész, Jeu de Paume
1 Place de la Concorde, tot 6 februari
La France de Raymond Depardon,
Bibliothèque Nationale de France
Quai François Mauriac,
tot 9 januari

vrijdag 1 oktober 2010

De nacht in...

Ik was het bijna vergeten - excuses... - maar het is zaterdagnacht weer Nuit Blanche!
Dat betekent: zon onder, de deur uit!
Voor alle liefhebbers van kunst, voor mensen die verrast willen worden en voor mensen die graag hun weg vinden in het donker.
Het startte in 2002 in Parijs, toen voor het eerst straten en pleinen en parken 's nachts werden opengesteld voor kunstenaars. En het werd een succes. En dus wordt het jaarlijks herhaald.
Dus reken op concerten, exposities, beeldende kunst en lichtshows in nachtelijk Parijs.
En dat rond drie "centra" in de stad: rond Trocadéro, van Île Saint Louis tot de Marais en in Belleville, in het oosten.
Een favoriet dan: in een vijver in het Park van Belleville drijft een mysterieus voer- cq vaartuig, omringd door lichtjes (foto). Sprookjesachtig anno 2010. Van 7 uur 's avonds tot 7 uur 's morgens.
___

GOED: Alle evenementen zijn gratis toegankelijk.
LEUK: Op veel plaatsen houden ook cafes en restaurants hun deuren tot ver in de nacht open.
PRETTIG: Nuit Blanche heeft een goede website waarop je zelf je nachtelijke route kunt uitstippelen. Voor degenen die voorbereid op pad willen.
___