maandag 27 september 2010

Ondergronds Parijs (1)

Ik hoef Parijs-liefhebbers natuurlijk niet te verdelen dat er onder de stoeptegels van de Franse hoofdstad een wereld schuilgaat vol gangen en schedels.
Maar dat er ook een waar spooknetwerk aan metrostations en -gangen bestaat, dat is minder bekend.
Ga naar het oosten van Parijs, neem lijn 3 bis, en stap uit op Porte des Lilas.
Daar vind je een personeelsdeur, daarachter zit een gang en in die gang kan je een traf af.
Als je naar beneden gaat, kom je uit op een halte die nog nooit is gebruikt: Porte des Lilas Cinéma. Hèt spookstation bij uitstek.
Er reed hier nog nooit een metro langs. De lijn die daar moest komen, die is nooit gebruikt.
Nog curieuzer: op het hele traject dat daar moest komen, is een compleet station gebouwd - Haxo (foto) - dat ook nog nooit is gebruikt. Er zijn zelfs geen in- en uitgangen.
En zo is er in Parijs een tiental niet-gebruikte of gesloten metrostations te vinden - waar nooit iemand komt. Behalve degene die goed zoeken, natuurlijk....
Aan de andere kant van Parijs, in het zuidwesten, ligt spookstation Porte Molitor, onder de Boulevard Murat. Ooit gebouwd om voetbalsupporters te vervoeren, maar nooit in gebruik genomen.
Maar ook midden in Parijs bestaan ze: metrostation Champ de Mars, gelegen bij het gelijknamige park, gebouwd in 1913 en kort voor de Tweede Wereldoorlog (net als vele andere stations) gesloten. En nooit meer opengegaan.
Metrostation Croix-Rouge (lijn 10, tussen de haltes Sèvres Babylone en Mabillon) werd ook in 1939 gesloten en ging nooit meer open omdat het te dicht op andere haltes lag.
Maar hier kan je gewoon met lijn 10 langs rijden en zie je vanuit je raampje het spookstation voorbij schieten.
___

GOED: De spookstations zijn redelijk goed gedocumenteerd, bijvoorbeeld hier.
BETER: Wie ze eens legaal wil bezoeken, moet de agenda van de stichting Ademas in de gaten houden die heel af en toe rondleidingen organiseert.
___

Geen opmerkingen:

Een reactie posten