maandag 31 mei 2010

Dansen onder de Pont Alexandre

Acht redenen waarom concertzaal/discotheek Showcase, in hartje Parijs, aan de oever van de Seine, een van de leukste plaatsen in Parijs is om te dansen, te drinken en uit te gaan.
1 De entree. De Showcase zit onder de prachtige Pont Alexandre III, dus een royale entree is gegarandeerd. Vooral 's avonds en 's nachts.
2 De bouw. De zaal wordt binnen gevormd en gekenmerkt door oude, hoge en enorme stenen bogen. Dat geeft het een authentieke en soort ondergrondse atmosfeer.
3 De sfeer. De Chesterfield-achtige zithoeken zorgen voor een gemoedelijke uitstraling. Er wordt gedanst ja, maar je kunt hier ook heerlijk luieren en praten met vrienden.
4 Het uitzicht. Je kijkt uit op de Seine, op de boten en op de metalen balken van de onderkant van de Pont Alexandre III.
5 De indeling. Links is er de enorme bar en zijn er de zitjes, rechts is er de zaal met podium en geluidsapparatuur. En dat gaat heel goed samen. Sterker nog: achterin die zaal staan ook banken - om zittend concerten te volgen!
6 Het fruit. Bier en champagne gaan hier aan de lopende band over de toonbank, maar aan een mini-bar kochten we ook prikkers met fruit!
7 De muziek. Wij bezochten er een geweldig concert van Ben l'Oncle Soul, maar er zijn allerlei soorten bands die optreden en dj's die draaien.
8 Het publiek. Breed, van alles, door elkaar, met petten, zonder petten, vrolijk.
___

GOED (of toch fout?): De avond dat wij er waren, liepen er wel héél veel brede jongens met oordopjes rond. Gaf een bijna-niet-meer-veilig gevoel.
FOUT (of toch goed?): Showcase is niet altijd open voor iedereen: er zijn avonden dat de hele zaal wordt verhuurd voor privé-feesten.
___

Showcase, onder Pont Alexandre III, Port des Champs-Élysées

zondag 30 mei 2010

Kinderen slapen (op niveau) voor halve prijs

Stel, je wilt wel eens met de/je kinderen naar Parijs, je wilt ook wel wat luxe, maar vindt de combinatie van die twee wat duur.
Logisch.
Soms valt er dan ineens zo'n bericht in mijn postbus, waarvan ik denk: doorgeven!
De Concorde-hotels-groep heeft namelijk voor deze zomer iets aardigs bedacht: een Family à Paris-arrangement.
Je betaalt (vanaf) 190 euro en krijgt daarvoor een chique hotelkamer en 50 procent korting op de 2e kamer.
Voor de kinderen is er een Very Special Kid-pakket, dat bestaat uit een kinderbadjas, een snoeperige verrassing en een boekje met kids-tips in Parijs.
Het arrangement is geldig in vijf tophotels van Concorde in Parijs, waaronder het fameuze en 100-jarige Lutetia in Saint-Germain des Prés, het Louvre Hôtel, tegenover het gelijknamige museum ja, en het Lafayette (foto) met de beroemde bar op de 34ste verdieping die uitzicht biedt over heel Parijs (èn die donderdag tot en met zaterdag tot half drie 's nachts open is!).
___

GOED: Het aanbod geldt de hele zomer, dus van 1 juli tot en met 31 augustus.
FOUT: Is een badjas nou een echt lekker lokkertje voor kinderen? Nee.
___

vrijdag 28 mei 2010

Een straatje dat poëzie ademt

Het is een piepklein straatje.
Je gaat een poort door en loopt er op hobbelige kasseien.
Maar wat een stille charme!
De Passage Molière is een verstopt juweeltje in Parijs, op steenworpafstand van het Centre Pompidou.
Overdag is het er vaak stil en hoor je er vogels fluiten.
Als het 's avonds mooi weer is, zetten de restaurants wat tafels en stoeltjes buiten.
Er zit namelijk één restaurant - Le Vieux Molière - en één wijnbar: Jean-Bernard.
Verder vind je hier onder meer een schoenenwinkel van de Japanse ontwerpster Taman Nagashim en kunstgalerie Lucette Herzog, die werken van bijvoorbeeld Bram van Velde (wel Nederlands) en Michel Haas (niet Nederlands, maar Frans) in huis heeft.
Bijzonder hier is ook het Maison de la Poésie, dat de dichtkunst moet stimuleren. Soms zijn er opvoeringen, soms dragen dichters hier voor, soms zijn er festivals.
Dit gebouw is trouwens het voormalige Theatre Molière dat zijn deuren opende in 1791 - en een jaar later al weer sloot. Maar in dat jaar werd wel Le Misantrophe van Molière opgevoerd!
Het pand is een monument, opgeknapt in opdracht van de gemeente, en de theaterzaal binnen ademt daardoor gelukkig weer de sfeer van de 18e eeuw.
___

GOED: De Passage Molière moet vernoemd zijn naar het gelijknamige voormalige theater hier, en niet naar de gelijknamige toneelschrijver.
VREEMD: Want Molière zelf heeft hier nooit gewoond, voor zover ik kan nagaan.
___

donderdag 27 mei 2010

Sex and the City of Paris

In de regel zijn Amerikaanse vrouwen nieuwsgierig naar 'het geheim' van hun Franse seksegenoten: hoe doen ze dat toch - vooral: zo slank blijven?
Maar rond de series en de films Sex and the City is het andersom: Frankrijk - ik bedoel: Françaises lijken gefascineerd door alles wat Carrie Bradshaw doet en aanraakt.
Ik bedoel maar: in Parijs is nu een tijdelijk Sex and the City Café geopend!
En wat kan je daar doen?
(Heren, het spijt me, aan de meesten van jullie zal dit niet besteed zijn)
Er is een 'nagelbar', er zijn workshops 'op hakken lopen' (dag of nacht), je wordt er bijgepraat over haardracht, kleding en accessoires en je wordt geïntrocudeerd bij 'personal shoppers'.
Ook zijn er thema-sessies rond belangrijke SATC-onderwerpen, zoals: hoe verlaat je in stijl je partner?
___

GOED: Er komen 's avonds ook dj's en er zijn cupcakes in het SATC-café.
FOUT: Na 6 juni worden de deuren al weer gesloten.
___

Café Sex and the City 2: Café Étienne Marcel, 32 Rue Étienne Marcel

dinsdag 25 mei 2010

Belgisch Nieuwjaar in Parijs


Na de Russen en de Chinezen is het de beurt aan de Belgen om hun eigen nieuwjaar te vieren.
En dat doen ze dit jaar voor de derde keer in Parijs!
Oftewel: een fabel als goede reden om eens goed feest te vieren.
Belgische muziek, dans, film en poëzie staan de komende dagen centraal in, op en rond Montmartre, in bars, theaters, op straat en in discotheken.
En het aanbod is héél erg breed.
Er is een speciale 'boum' voor de kleintjes vanaf 15 uur, maar dan in een échte disco, er is een Dandycroonerfolkjazz party, ex-future-popstar David Chazam treedt op, de film La Vie Sexuelle des Belges wordt vertoond (met een expositie van slips in de entreehal), Maria Clara Villa Lobos danst, Tom Barman (van dEUS) draait plaatjes en niemand minder dan Arno zingt.
Need I say more?

___

GOED: Er is altijd wel een reden om feest te vieren - de Belgen weten het!
OOK GOED: Het grootste deel van de activiteiten en concerten is gratis toegankelijk.
___

Le Nouvel An Belge, 26 mei - 1 juni

vrijdag 21 mei 2010

Een groene Champs-Élysées

Stel je voor: een kilometer aan groen in hartje Parijs, aan de voet van de Arc de Triomphe.
Drie hectare aan planten en bomen waar normaal files staan en lange rijen mensen lopen.
650 bomen waar normaal uitlaatgassen hangen.
8.000 tuintjes waar normaal straatstenen liggen.
De Champs-Élysées wordt het komende (lange) weekend omgetoverd in een uitgestrekte stadstuin! Twee dagen en een nacht ziet de avenue compleet groen!
___

GOED: De groene Champs belooft een nieuw meesterwerk te worden van "stad-en-straat-evement-regisseur" Gad Weil.
FOUT: Zou je ook door de tuinen mogen fietsen? Waarschijnlijk niet...
___

donderdag 20 mei 2010

De Stones in Parijs

Maurice Renoma is een begrip in Parijs.
Hij drukte zijn stempel op de jaren 60 door sterren als Bob Dylan, Serge Gainsbourg en de bandleden van The Rolling Stones aan te kleden.
Hij is fotograaf en ontwerper - en nog altijd zeer gewaardeerd.
En hij heeft in Parijs twee zaken: een mode- en accessoirewinkel en een galerie.
En in die eerste winkel is een mooie expositie te zien, al te beginnen in de etalages: '40 jaar Rolling Stones', zoals vastgelegd in een serie fraaie beelden van vooraanstaande fotografen, onder wie de 'Stones-huisfotograaf' Michael Cooper.
De foto's werden genomen tussen 1964 en 2006 en laten de rocksterren zien op het podium, maar ook lachend en levend off stage.
___

GOED: Een vooraanstaande kledingwinkel die ook een top-expositie durft te organiseren, zo hoort het.
FOUT: Van de oude en grijze Renoma zelf zijn nauwelijks foto's te vinden!
___

'The Story Of', Renoma, 129 bis Rue de la Pompe
Tot 17 juli

maandag 17 mei 2010

Infusion, combawa en jasmijntheetaart


Links voor op de foto zie je twee soesjes met vanille-citroen crême.
Rechts voor op de foto staan twee mini rabarbertaartjes.
Links achter op de foto zie je een koude infusion van watermeloen, sinaasappelschil en oranjebloesem.
Rechts achter staat een koude infusion van citroen, combawa, Japanse peper en limoen.
Wat ik maar wil zeggen: de gloednieuwe pâtisserie-theesalon Pâtisserie des Rêves is een zinnenstrelende zaak in west-Parijs, achter Trocadero.
Banketbakker Philippe Conticini had al een winkel in de Rue du Bac, maar heeft nu een nieuwe geopend waar je ook kunt zitten (binnen èn buiten) en al het lekkers ter plekke kunt nuttigen.
Conticini maakt en verkoopt klassiekers als tarte tatin of Paris-Brest, maar doet heel vaak ook wat extra's - voor het oog en voor de mond.
In zijn nieuwe pâtisserie-theesalon zagen we vierkante soesjes, platte brioches en een jasmijntheetaart.
Oh ja, de inrichting: modern lichtgrijs, hoge plafonds en glazen koepels die sierlijk over de lekkernijen hangen.
___

GOED: De vorkjes die je bij de taartjes krijgt zijn óók al sierlijk: zie de schaduw van het lepeltje op de foto.
OOK GOED: Je kunt hier vanaf 8 uur ontbijten - maar reken wel op een prijskaartje van 14 euro per persoon.
___

La Pâtisserie des Rêves, 111 Rue de Longchamp, 93 Rue du Bac

donderdag 13 mei 2010

Slapen in de bakkerij


Vroeger lag er in de Rue du Poitou, middenin de Marais, een oude bakkerij.
De gevel was donker en van hout en met sierlijke letters stond erop: 'PAINS FRANCAIS VIENNOIS'.
Toen werd het een hotel en kwam Christian Lacroix er aan te pas om het interieur een nieuwe impuls te gegen.
Afijn: die gevel staat er nog precies bij als weleer.
Maar binnen hangen nu donkerpaarse gordijnen, staan okergele tafeltjes en knalrode bankstellen en zijn de muren voorzien van wilde expressionistische beschilderingen, behangetjes en foto's.
Hôtel du Petit Moulin, zoals het nu heet, is omgetoverd in een eigentijds kleurrijk sprookje.
,,Ik heb alle 17 kamers allemaal hun eigen 17 verschillende sferen gegeven, als 17 manieren om de Marais te ontdekken'', aldus Lacroix.
De New York Times omschreef het als "a pastiche of styles, including Baroque, sci-fi and Scandinavian modern''.
___

GOED: Honden en katten zijn welkom in dit hotel!
FOUT: Het hotel heeft 4 sterren maar voor internet moet je betalen.
___

Hôtel du Petit Moulin, 29/31 Rue du Poitou

dinsdag 11 mei 2010

Een verstopt ondergronds parkje

Vraag me niet waarom, maar ineens liep ik achter het Grand Palais, door de tuin, daalde een paadje af en kwam in een groene oase terecht.
Een mini-park, met paadjes, een mini-meertje, watervalletjes en bankjes.
Er is een houten bruggetje, er liggen rotsblokken.
Het is zo klein dat het niet eens een naam heeft.
Maar het grappige is dat je hier dus echt even afgezonderd bent van druk Parijs. Héél ver weg klinkt nog het gezoem van auto's.
Om er te komen moet je naar beneden lopen, waardoor het bijna een park op niveau -1 lijkt.
Omdat er alleen maar groen rond je is zie je nauwelijks gebouwen.
En omdat het zo petiterig is, is het ook intiem.
Een verstopt parkje, middenin Parijs, waar niemand loopt of staat, met een klein groen houten bankje waar je precies met z'n tweeën even op weg kunt dromen.
___

GOED: Het voelt als een ontdekking, om zomaar bij toeval zo'n parkje binnen te lopen...
FOUT: ...maar hoeveel meer zouden er zijn, verstopt in Parijs, die ik nog niet ken?
___

zondag 9 mei 2010

De tips van Vanessa Paradis

Zangeres en actrice Vanessa Paradis brak in de jaren 80 door (o.a. met Joe la Taxi) en heeft sindsdien een reputatie opgebouwd als professionele kinderstem, filmster en "vrouw van...".
Afijn: kort geleden mocht ze - met het filmfestival van Cannes in aantocht - aantreden als tijdelijk hoofdredactrice van Madame Figaro.
En daarin vertelde ze natuurlijk over Parijs én haar favoriete plekken.
Om te beginnen: alle bruggen over de Seine.
En de Passerelle Debilly in het bijzonder - die zij zelf Passerelle Branly noemt, omdat hij tegenover het gelijknamige museum ligt.
,,Hier heb ik een hele nacht doorgebracht om de film La Fille sur le Pont op te nemen.'' Ze balanceerde er op de nauwe zijkant van de brug - klaar om te springen.
Langs de Seine kijkt ze tegenwoordig graag naar de bouquinistes, de mannen en vrouwen die er in hun typische houten stalletjes van alles verkopen dat 'gedrukt' is, van boeken tot ansichtjaarten tot filmposters.
,,Hier ben ik al gek op sinds ik kind ben. Voor mij is dit het èchte Parijs.''
Het eten dan: La Closerie des Lilas. ,,Een legendarische en poëtische verzamelplaats van literair en artistiek Parijs door de eeuwen heen.'' Da's wat overdreven, het restaurant bestaat pas sinds 1847, maar heeft wel een ouderwetse piano-bar!
Winkelen? Bij Merci. ,,Je vindt hier van alles en doet ook nog goed: een deel van de inkomsten van de winkel gaan naar het goede doel.''
___

GOED: Paradis is een kameleon: ik zou niet weten hoe ze er ècht uit ziet.
FOUT OF TOCH GOED: Die photoshoot van haar met Karl Lagerfeld is prachtig, maar is dat Mademoiselle Paradis in het echt?
___

Passerelle Debilly, tegenover Musée du Quai Branly, 37 Quai Branly
La Closerie des Lilas, 171 Boulevard Montparnasse
Merci, 111 Boulevard Beaumarchais

vrijdag 7 mei 2010

Crisis? Genieten!


De Footsie Bar, vlakbij Opéra, is natuurlijk het leukste voorbeeld: hier betaal je geen vaste hoge prijs voor je cocktail, maar betaal je de beurswaarde!
Op tv-schermen boven de bar (foto) staan de "koersen" aangegeven van elk drankje - en die koersen veranderen ook heel de tijd.
Is er in de bar veel vraag naar bier, dan gaat de prijs omhoog. Neemt niemand champagne, sla dan je slag en drink bubbels tegen afbraakprijzen!
Afijn, wat ik maar wil zeggen: wie goedkoop Parijs wil ontdekken, moet creatief zijn!
Gelukkig helpt het toerismebureau er nu een handje bij.
Op de site zijn nu speciale pagina's ingeruimd onder de noemer "Paris à Petit Prix".
Je vindt er handenvol gratis activiteiten en evenveel activiteiten die bijna niks kosten (van hotelovernachtingen tot winkelen).
Wist je bijvoorbeeld dat je op verschillende dagen gratis couscous of mosselen met frites kunt eten in bepaalde restaurants?
Wist je dat klassieke en popconcerten bij de Franse radio regelmatig gratis toegankelijk zijn?
Wist je dat op Place de la Madeleine een kiosk staat waar theaterkaartjes worden verkocht (voor dezelfd avond) tegen halve prijs?
Kortom: bezoek die website van het toerismebureau en vergeet de crisis!
___

GOED: Een kaartje voor de Opera voor 5 euro, het kan!
HALF GOED/HALF FOUT: Musea zijn (alleen nog) de eerste zondag van de maand gratis.
___

Footsie Bar, 12 Rue Daunou

De nacht en de kunsten


Zelf steenhouwen op z'n Middeleeuws om 11 uur 's avonds.
De waterlelies van Monet bewonderen om middernacht.
En om 1 uur 's nachts de foto's van Willy Ronnis bekijken.
Of gewoon wandelen door de prachtige tuin van Musée Rodin in het donker (foto).
Het programma van de aanstaande museumnacht in Parijs is weer extreem uitgebreid.
Zaterdag 15 mei openen musea en monumenten 's avonds en (deels) 's nachts hun deuren voor speciale evenementen, concerten, filmvoorstellingen, workshops, noem maar op: het is eigenlijk teveel om op te noemen.
Ik bedoel: in het ziekenhuismuseum mag je de traditionele bouillon voor patiënten komen proeven, in het Balzac Museum worden muzikaal-literaire concerten gegeven en in het Museum voor Aziatische Kunst (Cernuschi) worden Ikebana-demonstraties gegeven....jawel: Japans bloemschikken.
Het volledige programma voor Parijs vind je hier.
___

GOED: Het aanbod is écht overweldigend, ik overdrijf niet....
FOUT: ... maar daardoor zie je soms door de bomen het bos niet meer. Waarom geen categorisering of route's?
___

woensdag 5 mei 2010

Bonjour, multimediacel!

Is het een telefooncel?
Is het een hip urinoir?
Is het een ambulant computerscherm?
Nee!
Het is ... euh, een multimediacel.
Dat wil zeggen: een soort telefooncel anno 2010 waar je meer kunt dan bellen.
Telecombedrijf Orange is naar eigen zeggen een uniek experiment begonnen.
Verspreid over Parijs staan zes maanden lang deze 'cabines' waar je (1) kunt bellen, (2) internetten en (3) informatie krijgt over de buurt waar je staat.
Ze staan nu op 12 plaatsen in Parijs, waaronder bij een aantal toeristische trekpleisters zoals de Eiffeltoren, de Champs-Élysées en de boulevard Haussmann.
Mijn eerste ervaringen:
Bellen: overbodig. Toch?
Internetten: kan handig zijn voor de wandelaars-zonder-smartphone.
Omgeving: kijk, da's leuk. Op het scherm krijg je informatie over de buurt en de straat waar je staat, met onder meer bezienswaardigheden, winkels en restaurants.
___
GOED: Eindelijk een goed en serieus antwoord op de vraag wat er met de ouderwetse telefooncel moet gebeuren.
FOUT: Het bellen in de cel gaat à la Voip. Als je in zo'n cel nou gratis kunt internetten (wat nu kan) waarom dan ook niet gratis bellen (wat nu niet kan)?
___

zondag 2 mei 2010

Een café met twee gezichten

Grappig, hoe je bij een café zoveel verschillen kunt zien tussen binnen en buiten, tussen dag en nacht.
Cafe Jade ligt in Saint-Germain des Prés, en heeft een terras: vooral lekker in de zon.
Daar zitten overdag dus vooral toeristen.
Cafe Jade heeft binnen een hip design interieur: een mix van retro en modern.
Daar zitten dus veel jongeren uit Parijs.
Overdag is er relaxte loungemuziek.
'S avonds en 's nachts is er onder meer electrohousemuziek.
Dus overdag schuift er van alles aan. En als het donker wordt is het een favoriete hang out van onder anderen studenten.
Kortom: de ideale plaats om overdag relaxt iets te drinken of te eten en om 's avonds (met wat meer volume uit de speakers) iets te eten of met vrienden af te spreken.
En het allerleukste van Cafe Jade is dat die twee werelden, van voorbijgangers en toeristen en van jongeren en studenten, probleemloos samenvloeien.
___

GOED: In het weekend kan je op afstand luisteren naar de dj's van Cafe Jade op de site van Awdio (waar ook andere clubs uit Parijs - en uit heel de wereld - zijn te beluisteren).
OOK GOED: In het weekend kan je hier van 9 uur 's morgens tot 5 uur 's nachts/'s morgens eten en drinken, non stop.
___

Cafe Jade, 10 Rue de Buci