zondag 31 januari 2010

Paris En Rose

Februari: Valentijnsdag komt er aan!
En aangezien Parijs nog altijd bekend staat als liefdeshoofdstad nummer één, heeft het toerismebureau er maar een actie aan verbonden.
Wie nu naar Parijs komt, kan rekenen op romantiek èn voordeel!
(hoewel dat wel weer erg Hollands klinkt als ik het zo opschrijf...)
Allereerst zijn er romantische (wandel)routes uitgezet door de stad - en sommige wandelingen zijn de 14e gratis. Of wat dacht je van met een 2CV over avenues tuffen of met een jacht over de Seine scheren?
Ten tweede zijn er reuzekortingen voor allerhande activiteiten én op hotelboekingen. Boek een bed-and-breakfast (je weet wel: chambre d'hôtes) en krijg een champagnefles gratis of neem gewoon die tientallen procenten (Valentijns)korting op hotels.
___

GOED: Parijs verdient de extra aandacht rond Valentijnsdag.
FOUT: Maar sommige romantische 'hot spots' die het toerismebureau adviseert zijn wel erg oubollig voor wie zijn of haar geliefde écht wil verrassen: 'Rondvaart op de Seine'. Tsja.
___

Foto: Office du Tourisme

donderdag 28 januari 2010

Gebod nr. 11 in Parijs

Ik kan je hier natuurlijk vertellen hoe mooi de Jardin du Luxembourg is.
De bomen, de plantsoenen, zelfs de hekken.
Ik kan ook zeggen hoe romantisch het park is.
Met z'n vijver, de kleine laantjes en het Palais du Luxembourg.
Ik kan ook schrijven over de perfecte locatie van het park, zo middenin Parijs.
Tussen de kleine straatjes van Saint-Germain des Prés en de vele restaurants op de immense boulevard Montparnasse.
Maar ik kan ook gewoon zeggen: de Jardin du Luxembourg is verplichte kost: ga er wandelen!
Zelfs één keer per dag.
Dat schrijft tenminste de fraaie drukkerij Intaglio, gelegen naast het park.
Op de muur van de zaak zijn met stift 11 geboden geschreven: de verplichte activiteiten per dag.
Things to do in Paris (when you're not dead), zoiets.
En misschien is dat wel de beste aanbeveling: 1x per dag de Jardin du Luxembourg in maakt je gewoon gelukkig.
___

GOED: Een drukkerij met een visie.
FOUT: Punt 7 gaat me als coffeeholic wel moeite kosten...
___

Intaglio, 3 Rue de Fleurus

woensdag 27 januari 2010

De tips van Kate Moss

Voor wie nog twijfelde: Kate Moss is natuurlijk al een halve/bijna-echte Parisienne!
En in een recent interview mocht ze ook nog vertellen wat ze nou zo doet, als ze hier op bezoek is.
Allereerst: ,,Ik hou van Parijs, ik zou hier wel willen wonen, hier in het Ritz hotel'', vertelde ze, tijdens het interview.
Dat dat maar duidelijk is. Wonen in het Ritz.
En verder?
Vrij eenvoudig. ,,Mijn ideale dag in Parijs bestaat uit uitslapen in het Ritz. Lunchen bij Lipp.''
Nou die kennen we allebei wel, uitleg lijkt me niet nodig.
Daarna gaat Mademoiselle Moss wandelen - bij voorkeur over een kermis (!). Ik had daar graag wat meer uitleg bij gehoord, maar helaas.
,,Dan een cocktail bij L'Hôtel.''
Ach, L'Hôtel in Saint-Germain des Prés, waar ooit Oscar Wilde woonde en later gasten kwamen van Salvador Dalí tot Frank Sinatra.
En: nooit verworden tot vergane glorie, maar nog altijd een baken, mede dankzij het (redesign)werk van ontwerper Jacques Garcia.
,,En de avond eindig ik bij Montana om te dansen'', vertelde 's werelds grootste huidige mode-icoon ook nog.
De discotheek, om de hoek bij Lipp, is ook al zo'n vip-tempel in Parijs waar je komt om gezien te worden - áls je er al binnenkomt.
___

GOED/FOUT: Voor de volledigheid: toen Moss voor de eerste keer in Parijs kwam was het helemaal niet leuk, vertelde ze. Ze huilde, huilde en huilde en niet één taxi wilde voor haar stoppen.
FOUT/GOED: Maar dat is al weer heel lang geleden. ,,Ik kom nu al in het Ritz hotel sinds m'n 17e.''
___

Hôtel Ritz, 15 Place Vendôme
Brasserie Lipp, 151 Boulevard Saint-Germain
L'Hôtel, 13 Rue des Beaux-Arts
Le Montana, 28 Rue Saint-Benoît

maandag 25 januari 2010

Het poëtisch realisme van Parijs

Ik kan op dit blog onmogelijk alle exposities noemen die je in Parijs kan bezoeken, maar soms laat ik onterecht wel eens iets links liggen.
Zoals de foto-tentoonstelling van Izis.
De afgelopen dagen, en zelfs weken al, verschenen hierover zoveel laaiend enthousiaste reacties, dat ik er niet onderuit kan. Dus bij deze.


Afijn, Izis dus, voluit Izraël Biderman geheten. Afkomstig uit Litouwen. Als 19-jarige reisde hij, zonder een cent op zak, naar Parijs en ging er aan het werk als illegale immigrant.
Hij klom op als fotograaf, zijn stijl werd wel 'poëtisch realisme' genoemd, hijzelf een 'melancholische dromer', en hij kwam in dienst bij Paris Match.
Hij hoorde in de jaren 50 bij de Franse wereldtop van fotografen met collega's als Cartier-Bresson en Doisneau.
Izis was degene die het gewone Parijse leven vastlegde.
Izis stuur je ergens naar toe waar helemaal niets gebeurt, werd wel gezegd.
Met prachtige beelden als resultaat dus. Van gewone mensen op straat.
___

GOED: De tentoonstelling is georganiseerd door het gemeentebestuur en gratis toegankelijk - want natuurlijk mooie promotie voor de stad.
FOUT: Van die grote Franse fotografen is Izis de minst bekende geworden bij het grote publiek, deels door zijn eigen bescheidenheid. Onterecht, laat de expositie zien.
___

Izis, Paris des rêves, tot 29 mei in het Hôtel de Ville, 5 Rue Lobau.
Elke dag van 10 tot 19, behalve zondag.

donderdag 21 januari 2010

Een stil straatje

Soms is een niet zo bijzonder straatje toch gewoon heel mooi.
Ik wandelde vanaf de Rue de Vaugirard de Rue de Servandoni in en bleef even stil staan.
Wat was het mooi.
Het straatje met z'n kasseien boog zich voor mijn ogen langzaam naar beneden, om daar ergens verderop weg te buigen waardoor ik het einde niet kon zien.
De laatste zonnestralen stonden op de ivoorkleurige 100 jaar oude gevels.
Een wandelend paar stopte even, hand in hand.
Er was geen auto te zien.
Ik begon te lopen en zag weinig. Ja, twee lijstenmakers, restaurant Au Bon Saint Pourçain en een prachtige houten poort op nummer 14.
Maar verder was het stil.
Pas aan het einde zag ik ook waar de straat op uit kwam: de Saint Sulpice kerk.
Servandoni, die de straat zijn naam gaf, is namelijk de architect van de gevel van deze kerk.
Soms ligt schoonheid gewoon recht voor je - als je goed kijkt.
___

GOED: De Rue Servandoni is ook een soort exotische bestemming voor Australië en Nieuw-Zeeland-adepten: er liggen een restaurant ("Kiwi Corner"), een reisbureau en een winkel die allemaal gespecialiseerd zijn in deze twee landen.
FOUT: En de winkel is alleen op zaterdag open! Wie verzint dat?
___

maandag 18 januari 2010

De tips van Jean-Claude Jitrois

Het is nog steeds uitverkoop in Parijs, dus ik mag er nog even op terugkomen.
Elk jaar is er een 'ambassadeur' voor de soldes, die het geheel moet promoten, en deze keer werd dat modeontwerper Jean-Claude Jitrois.
Jitrois geldt zo'n beetje als de man die klassiek met rock combineert, high society met underground. Kortom: spannend.
Liz Hurley en Céline Dion klopten al bij hem aan. Lady Gaga is één van zijn laatste klanten - maar of dat nou een aanbeveling is...
Afijn, waar gaat mijnheer Jitrois zelf graag langs in Parijs?
Café Marly, het café-restaurant in het Louvre, is een favoriet adres. Omdat het dichtbij zijn huis is, maar ook omdat het er gewoon mooi is.
En dan de verzorging natuurlijk. Om zijn gezicht af en toe te laten behandelen stapt de ontwerper binnen bij Carita, niet ver van Place de la Madeleine vandaan. ,,Hier word je perfect ontvangen, en krijg je de beste service.''
In de Galerie Kamel Mennour hangt volgens Jitrois 'een ongelooflijke collectie van 's werelds beste modefotografen, van Ellen von Umwerth tot Peter Beard'.
Eten doet hij bij voorkeur in La Closerie des Lilas, bij Montparnasse. ,,Hier kwamen de grote schrijvers zoals Zola, Verlaine en Hemingway.''
Boeken en bladen, tot slot: Les Mots à la bouche. ,,Dé boekwinkel in de Marais voor homo's en lesbiennes. Met een heel representatief aanbod in z'n genre, met biografieën, gedichten en cd's en dvd's.''
___

GOED: Jitrois draagt bijna altijd een leren colbert.
FOUT: Jitrois draagt bijna altijd een leren colbert.
___

Café Marly, 93 Rue de Rivoli
Carita, 11 Rue du Faubourg Saint Honoré
Galerie Kamel Mennour, 47 Rue Saint André des Arts
La Closerie des Lilas, 171 Boulevard du Montparnasse
Les Mots à la Bouche, 6 Rue Sainte Croix de la Bretonnerie

vrijdag 15 januari 2010

Een sudderlapje voor de president

Hugo Desnoyer is een slager in Parijs.
Maar niet zomaar een slager.
Om maar even een indruk te geven van zijn clientèle: hij is de huisleverancier van president Sarkozy en van het Ritz Hotel.
Drie sterrenrestaurant L'Arpège is vaste klant en topkok Alain Senderens klopt ook altijd bij hem aan.
En in de winkel van Desnoyer, net achter Place Denfert Rochereau, staan Catherine Deneuve en Laetitia Casta regelmatig met hun boodschappentas.
Ik bedoel maar: slager Hugo is zo'n beetje de lieveling van vleesetend Parijs.
En hij is self-made.
Hij werd als jongetje van school gestuurd wegens zijn slechte prestaties. Zijn ouders zetten hem aan het werk. Hij kon aan de slag in een slagerij.
Het beviel, hij leerde de kneepjes van het vak en opende op zijn 27e met zijn vrouw Christiane Mathieu, een eerste eigen winkel. Het paar wilde alleen het beste van het beste.
Desnoyer haalt zijn kalfsvlees uit Limousin en zijn lamsvlees uit Lozère, bij vaste leveranciers. Niks vleesindustrie.
En met succes dus, met de huidige klantenkring als levend bewijs.
___

GOED: Zijn Hugo Boss-pakken lijken soms de enige luxe die slager Hugo zich lijkt te permitteren - verder staat hij vooral met die witte jas gewoon in de winkel.
FOUT: Desnoyer klaagde een paar jaar terug al eens, net als topkok Guy Savoy recent weer deed, over de teruglopende kwaliteit van het Franse vlees. Waarom wordt dat niet beter?
___

Régalez-vous, Boucherie Hugo Desnoyer, 45 Rue Boulard

maandag 11 januari 2010

Nieuw, grijs en lekker

Het restaurant en de bar zijn pas een paar maanden open.
De kaart ziet er goed uit, het personeel is aardig, de koffie is sterk en het eten is goed.
Kortom: alle reden om Seize Neuf eens op dit blog te noemen.
Vooral ook omdat het er een beetje verloren bij ligt, zo tussen noord en centrum in.
Op de gevel staat loungebar, maar dat is overdreven. Ja, er klinkt soft jazz uit de speakers, en ja, het geheel is modern ingericht - maar echt loungen, dat doe je niet bij Seize Neuf.
Je komt hier voor koffie of een drankje, maar vooral voor het eten. Het restaurantgedeelte is het grootst in Seize Neuf en zat de middag dat we er waren bijna helemaal vol.
De menukaart is niet uitgebreid, maar wat erop staat (wij aten de kabeljauw) is prima en zeer smakelijk. Seize Neuf biedt trouwens ontbijt, lunch en diner aan.
In het café - net zo modern grijs als het restaurant, maar met minder fraaie muurversieringen - kan je ook van 's morgens vroeg tot 's avonds laat aanschuiven.

___

GOED: Een tweegangenmenu tijdens de lunch staat al voor 20 euro op de kaart.
FOUT: Er is geen kapstok!
___


Restaurant-café Seize Neuf, 19 Rue de Châteaudun

zondag 10 januari 2010

Boltanski in het Grand Palais (2)

Tsja, schrijf ik een bijdrage over de komende expositie van Christian Boltanski, meld ik daarin oprecht dat nog níets bekend is over de inhoud, en wat gebeurt?
De eerste details lekken uit!
Afijn: In het Grand Palais komt dus - vanf woensdag - onder meer een enorme kraan te staan die een ook al enorme berg kleren grijpt,optilt en weer laat vallen.
,,Als een metafoor voor de hand van God'', aldus de kunstenaar.
Dan weet je dat maar vast.

vrijdag 8 januari 2010

Boltanski in het Grand Palais

Ik heb nog nooit iets geschreven over een expositie die nog moet beginnen en waarvan ik geen idee heb wat er valt te zien.
Maar, eens moet de eerste keer zijn!
Bij deze dus.
Eén van Frankrijks grootste kunstenaars, Christian Boltanski, is vanaf volgende week te gast in het Grand Palais.
Zijn werk daar draagt de naam "Personnes".
De tentoonstelling maakt deel uit van de serie Monumenta, waarbij eerder Anselm Kiefer en Richard Serra de 'gastkunstenaars' waren.
Afijn: ik heb dus nog geen idee wat er straks te zien zal zijn - maar wilde je er wel al vast op wijzen, omdat Boltanski natuurlijk niet de minste is.
Zelfs in de documentatie die de pers heeft gekregen staat vrijwel niets over de inhoud van de expositie. Het wordt iets met beeld en geluid, een soort bewegende installatie, een levend schilderij - lees ik.
Voor de bezoeker wordt het 'een krachtige fysieke en psychologische ervaring, een periode van spectaculaire emoties en gevoelens die de aard en betekenis van het menselijk bestaan proberen te doorgronden.'
Nou ja, gaan kijken dus maar, dan weet je het.
___

GOED: Op de tentoonstelling mogen bezoekers hun hartslag laten registreren voor de kunstenaar, die met alle opnames later een nieuw kunstwerk wil creëren.
FOUT: Maar wat komt er verder nou te staan in het Grand Palais dat spectaculair, krachtig en emotioneel is??
___

'Personnes' van Christian Boltanski, 13 jan. - 21 feb.
Grand Palais, Avenue Winston Churchill

woensdag 6 januari 2010

Het jaar van Serge Gainsbourg

Wordt 2010 dan het jaar van Serge Gainsbourg?
Je zou het bijna denken.
In Parijs is overal op straat zijn gezicht te zien. Op affiches. Want later deze maand gaat de film in première die werd gemaakt over zijn leven.
Maar er is ook een boek met tekeningen verschenen over de legendarische zanger, èn er ligt nu een cd in de winkels - een dubbel-cd zelfs - met 43 van zijn beste nummers.
Afijn: als we het over Gainsbourg hebben, en dan eens niet over zijn dochter Charlotte, dan is er in Parijs natuurlijk dat ene bedevaartsoord: zijn oude huis in Saint-Germain des Prés.
Hij ging er in 1969 wonen en schilderde binnen alle muren zwart. Na zijn dood in 1991 groeide het uit tot een plek waar alle Gainsbourg-adepten één keer in hun leven langs moesten.
En: ze lieten er allemaal een woord, een zin, een tekening of een ander eerbetoon achter op de gevel.
Dat proces is prachtig te zien op de film van beeldkunstenaar Arnaud Jourdain.



De buren poogden wel eens de borstel over de muren te halen, maar tevergeefs.
De verf was er nog niet af, of nieuwe fans stonden al weer voor de deur en lieten opnieuw een groet achter voor hun idool.
Twee jaar geleden gaf dochter Charlotte een rondleiding door het huis voor het Amerikaanse tijdschrift Vanity Fair. Het verslag ervan kan je hier lezen, maar ik wil op dit blog wel even weergeven hoe de Amerikanen Het Verhaal over Het Huis introduceerden:
Sixteen years after Serge Gainsbourg's death, his small, graffiti-covered Paris house is almost exactly as he left it—crammed with mementos of his poetic, nicotine-and-alcohol-fueled, sometimes scandalous life as France's most adored singer-songwriter, lover of Jane Birkin and Brigitte Bardot, and friend to countless taxi drivers and policemen.
Tsja, wie kan het mooier omschrijven?
___

GOED: Het werd de hoogste tijd om vader Serge weer eens in de schijnwerpers te zetten...
FOUT: ... want dochter Charlotte krijgt dezer dagen al aandacht genoeg.
___

Gainsbourgs huis, 5 bis Rue de Verneuil

maandag 4 januari 2010

Shop till' you drop

Jawel, deze week begint ie weer: de uitverkoop.
Van 6 januari tot 10 februari is het tijd voor de soldes in Parijs, met kortingen oplopend tot 70 procent.
Warenhuizen, ontwerpers, modeketens en eenmanszaakjes: iedereen doet mee.
Maar er is nog veel meer in de aanbieding.
Hotels geven enorme kortingen, soms zelfs gratis nachten weg, voor shopaholics. Ook restaurants en musea geven kortingen, bij Le Train Bleu krijg je een gratis glas champagne.
Er is een shopping book verschenen met de beste winkeladressen in heel Parijs.
En er zijn winkel-wandel-routes uitgezet voor elk type shopper, van bobo chic tot fusion trendy (sorry, de categorieën heb ik niet zelf verzonnen). Om vast wat te verklappen: de "klassieken" winkelen vooral tussen Place Vendôme en de Champs-Élysées, de "fusion fashion"-adepten wandelen van Palais Royal, door Saint-Germain des Prés, via Bastille en de Marais door naar Belleville en Goutte d'Or om te eindigen bij Parc Monceau.
Alle informatie, alle aanbiedingen en alle adressen vind je hier, op de speciale website die de gemeente voor de uitverkoop heeft opgezet.

___

GOED: Ik zag nog niet eerder dat shoppers zo in de watten worden gelegd met allerhande voorzieningen rondom de uitverkoop zelf.
FOUT: Maar de uitgezette shop-routes hebben soms ook iets betuttelends, alsof we allemaal in één categorie passen.
___

www.shoppingbyparis.com
Foto: deze twee modellen staan op de site zogenaamd symbool voor de shop-categorie 'early adopters': de jonge Parijzenaars die de trend zetten en zoeken, en voor wie dus ook een route is uitgezet in de stad.

In de herhaling....

Tsja, geef je als blogger plichtsgetrouw door dat het jaarwisselingsspektakel rond de Eiffeltoren live wordt uitgezonden via internet, valt de server rond middernacht uit!
Had de gemeente dat nou niet een beetje beter kunnen regelen?
Afijn, beter laat dan nooit, voor wie het nog eens na wil kijken: