donderdag 23 december 2010

Thee met een doodskopje

Stel je een café voor, maar dan een waar je ook tatoeages kunt laten zetten.
Denk eens aan een theesalon, maar dan met "Maca'Ramones" op de kaart.
En wat vind je van een horeca-gelegenheid, cq tatoo-salon, in de Rue Saint Honoré vlakbij het Louvre met een doodskop als logo?
Om het maar even samen te vatten: dat is dus allemaal Horror Picture Tea.
Een bar-theesalon met een zwart randje.
Een "pâtisserie rock", zoals ze er zelf zeggen.
Dat betekent dat je er de zoete hapjes van pâtissier Guillaume Sanchez krijgt voorgeschoteld in een eigentijds design en met een kopje-thee-anno-2011 (jawel, bijvoorbeeld een Mojito Marocain Glacé).
En er worden ook exposities georganiseerd en concerten gegeven.
___

GOED: Er is een ook "formule": bij een tatoeage krijg gratis een taartje en een kopje thee!
NOG BETER: van donderdag t.m zaterdag open tot 2 uur 's nachts.
___

Horror Picture Tea, 95 Rue Saint Honoré
Foto: Margot Cirou

maandag 20 december 2010

Sneeuw en skiën in Parijs

Oké, het sneeuwt en het sneeuwt: dus laten we het daar ook maar eens over hebben.
Om precies te zijn: over skiën in Parijs!
Om nog iets exacter te zijn: over illegaal skiën in Parijs.



Iedereen kent inmiddels wel de filmpjes van begin deze maand, waarin een aantal waaghalzen erin slaagde met snowboards en skies de trappen voor de Sacre Coeur af te glijden.
Maar er is nog een andere locatie in Parijs waar 's avonds in het geheim de besneeuwde hellingen worden benut: park Buttes Chaumont.

Pierre Morel trommelde drie vrienden op, ging naar het park in noord-oost Parijs (dat wegens de sneeuw was afgesloten), klom er over het hek, deed de skies aan et voilà: "een magische belevenis", aldus Pierre: er was geen mens, het was donker en in de verte lonkte de verlichte stad.
Skiën met zicht op de Eiffeltoren, de Sacre Coeur en nachtelijk Parijs. ,,Eenmaal terug thuis in bed vroeg ik me af of het geen droom was geweest.'''
___

FOUT: Sneeuw komt voor Parijzenaren, lijkt wel, altijd als verrassing: alles is meteen ontregeld.
GOED: Maar gelukkig zijn er dan de creatievelingen die van de nood een deugd maken.
___

vrijdag 17 december 2010

Oud geld - nieuwe lichtshow

Fouquet's aan de Champs-Élysées behoeft natuurlijk nauwelijks introductie.
Nicolas Sarkozy vierde er zijn overwinningsfeestje, na de presidentsverkiezingen in 2007.
En boven het café-restaurant zit al weer enige tijd een bijzonder fraai vijf-sterren-hotel.
Oftewel: een vast adres voor mensen met geld - en die dat ook willen laten zien.
(Ik kan je zelfs verklappen dat het café het vaste adres is van Prins Alwaleed ben Talal ben Abdulaziz al-Saoud - als hij in Parijs is).
Maar het is nou ook niet het meest hippe adres. En daarmee is Fouquet's niet meteen een plaats waar je frivoliteiten verwacht.
Fout!
Loop ik er vanavond langs, zie ik toch een bewonderenswaardige lichtshow voorbij komen op de gevel!
Achter de ramen op drie etages worden woorden, beelden, figuren en impressies geprojecteerd terwijl de gevel zelf in verschillende kleuren wordt gezet.
Jazeker, Fouquet's gaat met zijn tijd mee.
___

GOED: Eerlijk is eerlijk, Fouquet's is en blijft een begrip - Sarkozy kwam er, zakenmensen regelen hier hun deals, vrouwelijke toeristen met burka's zitten er op het terras.
NOG BETER: De Avenue George V, om de hoek, begint zich met z'n dure modehuizen, goede restaurants en twee tophotels, meer en meer te ontpoppen als de betere en spannende concurrent van de Avenue Montaigne.
___

Fouquet's, 99 Avenue des Champs-Élysées

woensdag 15 december 2010

Discotheek met nieuw likje verf

Club/discotheek Castel is een begrip in Parijs.
Nou ja, wàs een begrip.
In de jaren 60 en 70 was het pand van drie verdiepingen in Saint-Germain des Prés, dé plaats waar sterren, vips en wannabees zich verzamelden om te eten, drinken en dansen.
Een beetje zoals Palace in de jaren 70 en 80 en Le Baron vandaag de dag.
Afijn: eigenaar Jean Castel overleed en de zaak raakte de afgelopen jaren een beetje in de vergetelheid.
En nu heeft de club een rigoureuze metamorfose ondergaan in de hoop de topklanten van weleer (maar dan de jonge generatie, bedoel ik) weer in huis te krijgen.
De kenmerkende rode gevel is zwart geworden, het versleten velours op de stoelen is vervangen door een hipper èn stijlvol stofje, de dansvloer is vergroot èn de kwaliteit van het eten is verbeterd.
De (her)opening deze maand werd bijgewoond door Barbara Bui (kleding), Chantal Thomass (lingerie), Yamina Benguigui (cineaste) en Karl Zéro (euh, tv-persoonlijkheid?) dus blijkbaar is Castel nog altijd - bijna 40 jaar na de opening - in Parijs een glamour-adres.
___

GOED: Een tafel reserveren kan tegenwoordig zonder lid te zijn van de club.
FOUT: Maar het deurbeleid is er niet minder streng op geworden.
___

Chez Castel, 15 Rue Princesse

maandag 13 december 2010

Je zoekt een cadeau...


Je bent in Parijs en je zoekt een cadeau.
Nee, geen Eiffeltoren als sleutelhanger.
Nee, ook geen t-shirt met een o zo orginele Parijs-tekst erop.
Wie eens iets origineels wil kopen, gaat naar de Pop Market, in het noordoosten van de stad.
De gevel is knalroze (dus je kunt 'm niet missen) en van binnen ziet het er ... nou ja, niet echt uit als een winkel.
De Pop Market is eigenlijk een overwegend witte ruimte met wat tafels, wat kastjes en wat planken aan de muur.
En daarop staan dus allemaal.... tsja, hebbedingetjes? Cadeautjes?
Je kunt er naai-spullen kopen en ook koffiekopjes (van de PiP Studio uit Amsterdam!).
Ik zag er een halsketting in de vorm van een snor en kussenslopen.
Maar er liggen ook uitrolbare stickers met foto's van Parijs (4 meter lang!) en cosmeticaproducten.
Kortom: er zit geen enkele lijn in.
Gaat dat dus zien!
___

GOED: De Pop Market ligt in de Canal Saint-Martin buurt waar het wemelt van nieuwerwetse winkels, cafés en restaurants.
PRAKTISCH: Tot de Kerst is de winkel 7 dagen in de week open, van 11 tot 19:30.
___

Pop Market, 50 Rue Bichat

dinsdag 7 december 2010

Een liefdeskoekje van Galliano

Wie Parijs bezoekt móet natuurlijk aan de macarons: dat heerlijke krokante koekje met een zacht laagje in het midden.
En die koop je in Parijs bij Pierre Hermé of bij Ladurée - als je alleen de lekkerste wilt.
(Ik schreef er al eerder over - zelfs de Obama's kopen macarons in Parijs - zie hier.)
Afijn, bij Ladurée hebben ze nu een nieuwe macaron: gebaseerd op het jongste parfum van John Galliano, Parlez-moi d'Amour.
Dus je proeft wat je ruikt.
Ik bedoel: de macaron smaakt zoals Galliano's jongste luchtje ruikt: naar rozen en gember.
En het fraaie doosje draagt het stempel van de ontwerper, met zijn naam en verpakt als een liefdesbrief - met gothische letters èn een postzegel met rozen.
Jazeker, dat is romantisch.
___

PROBLEEM: De macarons van Ladurée behoren absoluut bij de beste maar ook bij de duurste.
OPLOSSING: Daarom is er gelukkig ook een verpakking van 'slechts' 6 Galliano-macarons: voor, euh, 14 euro.
___

maandag 6 december 2010

De tips van Marc van der Tang


Altijd leuk om aan een kok te vragen waar hij gaat eten in Parijs.
Marc van der Tang wordt de executive chef van het nieuwe, vijfde restaurant in het Okura Hotel in Amsterdam. Dat restaurant opent eind deze maand z'n deuren en Van der Tang kwam in Parijs 'inspiratie op doen'.
Goed idee!
Maar waar ging de chef naar toe?
Allereerst naar één van zijn favorieten, de brasserie van sterrenchef Alain Ducasse, Aux Lyonnais. De ontvangst was 'zoals het hoort', op het bord verscheen boeuf tartare en veau filet, en 'de smaken waren erg goed'. ,,Je moet er even voor sparen maar Ducasse is een voorbeeld voor veel chefs, ook voor mij.''
Verder was Van der Tang ook erg onder de indruk van het gerenoveerde vijf sterren hotel Le Royal Monceau.
Niet vanwege de bedden natuurlijk, maar vanwege (1) de All Day Dining, oftewel een kleine menukaart geldig van 10:30 tot 23:00, en (2) de Afternoon Tea (vanaf 15 uur). ,,Met keuze uit 10 verschillende soorten thee. Zeer goede kwaliteit en mooie presentatie.''
Oh ja: ,,Ook hun bar is een absolute aanrader!''
Verder wipte Van der Tang nog even binnen voor twee ontbijtjes bij Hôtel Bristol ("strak klassiek drie sterren ontbijt") en Hôtel Crillon ("eigen zilveren kan met koffie of thee").
Ben benieuwd naar zijn eigen "Serre Restaurant" straks in het Okura!
___

GOED: Parijs heeft een traditie met tophotels die ook toprestaurants herbergen
MOOI: Le Royal Monceau slaagt erin de lobby, de bar en de salon te verenigen in één 'Grand Salon' zonder dat je je verloren voelt, aldus Van der Tang.
___

Aux Lyonnais, 32 Rue Saint Marc
Le Royal Monceau, 37 Avenue Hoche

woensdag 1 december 2010

Mondriaan en De Stijl

Zo'n 22 zalen, meer dan 100 schilderijen en die ene stoel van Rietveld.
Het museum voor hedendaagse kunst Centre Pompidou heeft de zesde verdieping geheel ingeruimd voor Piet Mondriaan en De Stijl - die samen hun stempel drukten op de 20ste eeuwse avant gardekunst.
En het is een enorme tentoonstelling geworden.
Veel lijnen, vlakken en kleuren van Mondriaan, maar ook zijn landschappen zijn te zien.
En het atelier waarin hij bijna 20 jaar werkte in Parijs is hier nagebouwd.
Veel stoelen en interieurs van De Stijl zijn er tentoongesteld, maar ook een prijslijst (!) van Gerrit Rietveld uit 1923, handgeschreven op papier: die beroemde stoel van hem staat erop voor 15 euro!
Kortom: een aanrader!
En oh ja: dat op affiches "Mondrian" staat en niet "Mondriaan" is geen spelfout.
Eenmaal in Parijs wonend, voorafgaand aan WOII, verwijderde de kunstenaar zelf een a uit zijn achternaam. Dat konden de Fransen beter uitspreken.
___

GOED: Het is voor het eerst dat Mondriaan en De Stijl zo groots zijn samen gebracht in een tentoonstelling.
FOUT: Mondriaan en De Stijl zijn Nederlands èn wereldberoemd, en toch zijn de audiogidsen in het Centre Pompidou voor deze tentoonstelling niet in het Nederlands!
JAMMER: Victory Boogie Woogie is niet te zien: die mag het Haagse Gemeentemuseum niet verlaten (te fragiel).
___

Mondrian / De Stijl, tot 21 maart
Centre Pompidou

zondag 28 november 2010

Père-Lachaise zoals je het nooit zag

Ik hoef jullie, Parijs-adepten, natuurlijk niet meer te vertellen hoe mooi en bijzonder de bijna 200 jaar oude begraafplaats Père-Lachaise is.
Maar mijn zeer gewaardeerde collega Zineb Dryef van Rue89 is er in geslaagd toch nog wat verrassende wetenswaardigheden naar boven te halen, in de jongste papieren uitgave van deze nieuwswebsite.
Zo liet socioloog Mattei Dogan (nog altijd in leven) al in 1990 op Père-Lachaise zijn eigen graf bouwen. ,,De afgelopen 20 jaar ben ik er al zo'n 2 of 3 keer geweest om het alvast aan vrienden te laten zien.''
Het hoogste graf is dat van diplomaat Félix de Beaujour: een toren van 16 meter!
En: jaarlijks worden op Père-Lachaise zo'n 70 filmscènes opgenomen.
Ik heb Zineb ook nog even gevraagd wat haar persoonlijke favoriete stekjes zijn tussen de grafstenen.
Het grafmonument van schilder Eugène Delacroix (architect Denis Darcy) noemt ze één van de mooiste.
Het graf van journalist Victor Noir noemt ze één van de meest opmerkelijke plekken (volgens de legende schuren vrouwen zich hier langs het geslachtsdeel van zijn standbeeld in de hoop zwanger te worden).
De piramide bovenop kunsthandelaar Daniel Bouyjou-Cordier noemt ze tot slot het meest originele grafmonument.
Verder nog twee tips: maak een wandeling langs de schrijvers (Molière, La Fontaine, Wilde, Proust, Balzac) en je ziet alle kanten van (het 44 hectare grote) Père-Lachaise.
Wip ook eens stiekem naar binnen in een grafkapel(letje), zegt Zineb: het is illegaal, maar vele zijn gewoon open en het is vaak een verrassing de binnenkant te zien.
___

GOED: Wie niet weet waar hij/zij moet beginnen: op Père-Lachaise zelf zijn prima plattegronden te krijgen met de namen en plaatsen van de vip's die er liggen.
VREEMD: Sinds de opening in 1803 zijn hier al meer dan een miljoen mensen begraven!
OOK GOED: Dit was een stukje over Père-Lachaise zonder één keer Jim Morrison te noemen!
___

donderdag 25 november 2010

De briljante Brilli



De Belgische ontwerpster Natalia Brilli is de rijzende ster in Parijs.
Met haar accessoires en sieraden, die ze maakt in haar eigen atelier in de Marais, maakte ze de afgelopen jaren al naam.
Zeg eigentijdse leerbewerking en wereldwijd noemen de specialisten de naam van Brilli.
En warenhuis Printemps heeft haar nu voor de duur van de feestdagen een eigen pop up store gegeven (in de winkel van Maria Luisa, 2e verdieping).
En ook de prestigieuze kerstetalages mocht de Belgische aankleden.
Dus ga naar de Printemps en laat je verleiden door Brilli, haar hoofddeksels en haar leren paard, haar skelet en haar handtassen.
___

GOED: Brilli houdt vol dat de kleur zwart niet haar speciale voorkeur heeft.
LEUK: Maar tijdens de twee afspraken waarbij ik haar ontmoette verscheen ze telkens geheel in het zwart gekleed.
___

Printemps, winkel Maria Luisa, 64 Boulevard Haussmann

dinsdag 23 november 2010

Lichtjes, schaatsen en kersttoys



Ik had het beloofd: zodra de kerstlampjes in de bomen op de Champs-Élysées aan gaan, zou ik weer eens over kerst in Parijs schrijven.
Nou de lampjes zijn aan (zie hierboven).
Dus bij deze het antwoord op de vraag: wat valt er te zien rond kerst in Parijs?
De bekendste attracties hoef ik natuurlijk niet meer toe te lichten: de kerstmarkt op de Champs-Élysées (een tegenvaller: zie later) en de etalages van warenhuizen Printemps en Galeries Lafayette (prachtig: als vanouds).
Aardige overzichten van verdere activiteiten vind je hier en hier - ik pik er een paar aanbevelers uit.
Sfeervolle Kerstmarkten met glühwein en dennegeur zijn er natuurlijk volop, met de grootste (10.000 m2) in zakenwijk La Défense. Altijd leuk: sfeer en nostalgie tussen glimmende wolkenkrabbers!
In zo'n 125 straten hangt kerstverlichting, met winkelcentrum Bercy Village (in het oosten van Parijs) als opvallende uitschieter met z'n verlichte sterrenhemel.
Schaatsen kan je op de ijsbaan voor het stadhuis in het centrum en zelfs op de eerste verdieping van de Eiffeltoren (met uitzicht dus!). De ijzers zijn ter plekke te huur.
Het Charléty-stadion wordt de laatste dagen van het jaar omgetoverd tot een (gratis) sneeuwpretpark voor kinderen: van 3 tot 16 jaar.
Op 6 december komt in het Maison d'Alsace (dat natuurlijk volop kerstactiviteiten organiseert), vanaf 17:30 zelfs Sinterklaas langs.
En Passage du Désir (ze noemen zich daar "the love store") komt met een selectie van wel heel bijzondere en pikante Parijse kerstcadeaus.
___

GOED: Snuif de sfeer in de stad op: gewoon rondlopen, hier en daar een glühwein drinkend, volstaat.
FOUT: Die kerstmarkt op de Champs-Élysées ziet er op afstand leuk uit, maar er worden vooral t-shirts, mini-Eiffeltorens en souvenirs verkocht. Doodzonde.
___

donderdag 18 november 2010

Een goed glas wijn

De nieuwe Beaujolais komt er weer aan!
Oké, niet dat ik daar nou gek op ben, maar ik dacht: het is een mooie aanleiding om weer eens wat wijnbars in Parijs aan te bevelen, bovenop degene die ik hier al eerder noemde.

Wie graag een héél goed glas drinkt, graag aanschuift bij 20'ers en 30'ers in een hippe buurt bezoekt en niet te duur uit wil zijn: ga naar Le Verre Volé, aan het Canal Saint Martin.
Eigenaar Cyril Bordarier krijgt aan de lopende band uitstekende recensies wegens zijn geweldige keuze van kwaliteitswijnen.
Het is hier lekker rommelig binnen, je kunt hapjes bestellen bij je glas, en de stoelen zijn wankel en in felle kleuren geschilderd.
Van het noordoosten naar het noordwesten.
Daar ligt Oh Bigre!

Relaxte jazzmuziek, een stijlvol interieur, en 80 wijnen op de kaart waarvan een groot deel per glas wordt geschonken.
Eigenaar Christophe Treguenard vertelt dat hij een voorkeur heeft voor biologische wijnen en ook voor hem geldt: kwaliteit staat voorop.
Oh Bigre! ligt op een paar minuten lopen van Place de Clichy, maar wees gerust: er is hier geen toerist te zien.
___

GOED: Er zijn gelukkig nog heel veel goede wijnbars in Parijs.
FOUT: Maar die kan ik niet allemaal in één keer noemen. Dus: later meer!
___

Le Verre Volé, 67 Rue de Lancry
Oh Bigre!, 4 Rue Bridaine

dinsdag 16 november 2010

Stijlvol slapen op toplokaties

Een paar heel fijne hotels in Parijs worden uitgebaat door de Hôtels Paris Rive Gauche-groep.
Allereerst: ze zijn allemaal stijlvol.
De één is wat moderner, erg design (Sorbonne, foto), de ander is wat klassieker, traditioneler. Maar allemaal, het moet gezegd, tot in de puntjes verzorgd.
En de lokaties zijn top.
Hôtel Jardin de l'Odeon bijvoorbeeld ligt middenin Saint Germain des Prés, op een steenworp afstand van de Jardin du Luxembourg.
Afijn, het leuke is dat de hotels - mits tijdig en via internet geboekt - niet duur hoeven te zijn. Vanaf zo'n 90 euro heb je al een prima kamer. En dat is een goede prijs voor een plek middenin Parijs.
Nog leuker is dat de groep ook een paar prachtige appartementen in Parijs verhuurt.
En opnieuw allemaal heel stijlvol, en opnieuw allemaal op toplokaties: de Marais, Panthéon en Canal Saint-Martin.
Die in de Marais ziet er zo uit:




En dat appartement, 18 m2 groot/klein en op 1 minuut lopen van het Centre Pompidou, heb je dus al vanaf 550 euro voor een week. En ook dat is geen gekke prijs als je het vergelijkt met kwaliteitshotels in dezelfde buurt.
___

GOED: Eind dit jaar opent de groep opnieuw een prachtig en nu al bejubeld hotel: La Belle Juliette
FOUT: Maar daar kost het ontbijt maar liefst 32 euro p.p.
___

maandag 15 november 2010

Een stadstrip voor knuffels

Een knuffelbeer bij de Notre Dame, een stoffen nijlpaardje onder de Eiffeltoren.
Het is nu mogelijk.
En niet één dag, nee, je kunt al die pluchen beesten nu ook op een echte vakantie sturen naar Parijs.
Het idee: stuur je knuffel op naar het bedrijf Furry Toys Tours. Die mensen nemen hem of haar vervolgens mee langs alle hot spots in de Franse hoofdstad.
En elke dag krijg je per e-mail een foto van je beest op al die lokaties in Parijs.
Er is ook keus.
Je kunt je konijn langs de belangrijkste musea sturen, je leeuwtje mag een bezoek brengen aan de belangrijkste historische plaatsen in de stad, een 'Paris Chic'-tour is mogelijk langs architectuur en modehuizen, en je varkentje kan zelfs een Da Vinci Code-reis maken in Parijs.
Prijzen gaan van 50 euro (4 dagen Parijs) tot 100 euro (7 dagen).
___

GOED: Je knuffel krijgt na afloop zelfs een reiscertificaat mee naar huis.
FOUT: Vergeet niet nog een reisverzekering voor je knuffel af te sluiten: die is niet inbegrepen.
___

vrijdag 12 november 2010

Shoppen temidden van Conran Classics

Ik moet eerlijk zeggen dat ik niet zo'n hobbyshopper ben, maar er is één winkel waar ik makkelijk een uur ronddwaal: The Conran Shop.
Ik weet het: het is niet Frans, maar de vestiging in Parijs is wel héél leuk.
Je vindt er alles, van paperclips tot tuinmeubilair en van radio's tot kinderspeelgoed - maar het is allemaal van hoge kwaliteit en vaak van bekende merken.
Afijn: in diezelfde Conran Shop zijn nu 54 Conran Classics te zien: dé interieur artikelen die een stempel hebben gedrukt op de afgelopen eeuw.
Volgens Terence Conran dan natuurlijk - maar zijn smaak kunnen we inmiddels wel een beetje vertrouwen.
En het hoeft niet duur te zijn (da's het fijne in deze winkel: er ligt altijd wel iets leuks voor geen geld), want Conran Classics zijn er vanaf een paar tientjes.
___

GOED: The Conran Shop ligt als een moderne eend in de bijt tussen het chique warenhuis Bon Marché en de antiekwinkels in de Rue du Bac.
HANDIG: In de straten er omheen zijn er ook nog volop andere winkels, cafés en restaurants, dus: gaan!
___

The Conran Shop, 117 Rue du Bac

woensdag 10 november 2010

Piano en badkamer van een stijlicoon

Andrée Putman geldt zo'n beetje als een stijlicoon in Frankrijk, als de "ambassadrice van the French touch.''
Persbureau AFP schreef: "la grande dame du design français".
Het interieur van de Concorde, het bureau van Jack Lang toen hij nog minister was: Putman ontwierp ze.
Maar ook het Pershing Hall hotel in Parijs en de vernieuwde winkel van Guerlain op de Champs-Élysées nam ze voor haar rekening.
Inmiddels is Putman al weer 84, dus het stadsbestuur van Parijs vond het tijd voor een retrospectief.
In het gemeentehuis, aan de oever van de Seine, is vandaag de expositie van start gegaan waarin een overzicht wordt gegeven van haar werk, uiteenlopend van stoelen en huisinterieurs tot een piano en een badkamer.
De tentoonstelling eindigt met het koffiekopje dat dochter Olivia ontwierp voor Nespresso.
___

GOED: De tentoonstelling is, net als de meeste exposities in het Parijse stadhuis, gratis toegankelijk.
FOUT: Wat meestal betekent dat er héle lange rijen voor de deur staan.
___

Andrée Putman, Hôtel de Ville, 5 Rue de Lobau
Tot 26 februari

dinsdag 9 november 2010

Hapjes!

Ach, als we het dan toch over Lafayette hebben: stel je voor dat je een hele dag door dat warenhuis struint, dan krijg je ook wel eens trek.
En dan heb je keus zat in Lafayette, op elke verdieping valt wel wat te drinken en eten.
Maar het lekkerst eet je toch op de eerste verdieping, bij Mavrommatis, dé specialist in Parijs wat betreft Mediterraanse gerechten.
Het restaurant en de winkel zitten in een verre hoek van Lafayette Gourmet, de eet- en drinkafdeling.
Je kunt er dus van allerlei lekkers kopen en meenemen, maar het is de ideale tussenstop voor shoppers: schuif aan, neem een kruk, bekijk de kaart en bestel!
Wij deelden twee borden met heerlijke pikilia (een variatie aan kleine hapjes), dronken er een geweldig glas Santorin-wijn bij en hapten daarna in vier soorten baklava.
___

GOED: Mavrommatis heeft verspreid over Parijs winkels en restaurants.
LEUK: In de muntthee (na de baklava) zat ook echt verse munt.
FOUT: Voor al dat lekkers betaal je niet teveel geld, maar echt goedkoop is het ook niet.
___

Mavrommatis, Galeries Lafayette Gourmet

maandag 8 november 2010

Pre-Kerst in Parijs

Hoe lang van tevoren bereid je je voor op een feest(dag)?
Loop ik op 8 november door het immense warenhuis Galeries Lafayette, lijkt het wel of het al kerstmis is!
Ik bedoel: we hebben nog zeven weken te gaan!
Maar goed: de kerstboom onder de glazen koepel in Lafayette zag er weer prachtig uit en de cadeautjes erom heen leken wel te zweven (foto).
En dan is er natuurlijk de spectaculaire gevel van Lafayette: ook daar zijn de duizenden lichtjes alweer aangebracht die zorgen voor de ware winterstemming op straat.
Bij de buren, het al bijna net zo grote warenhuis Printemps, is het nog iets rustiger.
In de etalages hingen doeken met de tekst dat we nog even moeten wachten.
"Binnenkort" worden de doeken weggehaald en gaan de spectaculaire en traditioneel "bewegende" kerstetalages weer open.
Nog even geduld dus.
Ook wat betreft verdere kersttips op dit blog: ik vind 8 november daar nog veel te vroeg voor.
Trouwens: de kerstlampjes op de Champs-Élysées gaan ook pas eind deze maand aan!
___

GOED: De verlichte gevels van Printemps en Lafayette zijn altijd dé kerstattractie in Parijs: dikke rijen auto's en hele rijen lopende mensen trekken er 's avonds aan voorbij.
FOUT: Wat dus betekent dat het vaak zó verschrikkelijk druk is, dat je de etalages niet eens kunt zien.
OPLOSSING: Ga er pas héél laat in de avond kijken: de gevels en etalages blijven toch verlicht.
___

Galeries Lafayette, 40 boulevard Haussmann
Printemps, 64 boulevard Haussmann

donderdag 4 november 2010

Vijf nachten feest

Voor de nachtbrakers: Les Nuits Capitales komen er aan!
Dat betekent: vijf nachten achter elkaar feesten. Van zonsondergang tot zonsopkomst!
Zo'n 50 cafés, discotheken en concertzalen in Parijs doen mee.
Overal zijn concerten en optredens, van woensdag 17 november tot en met zondag de 21e.
Om een paar voorbeelden te noemen: zigeunermuziek in La Bellevilloise, hip hop in La Scène du Canal en een rockconcert in Le Baron (mag je daar ook eens binnen!).
Maar ook jazz en chansons zijn te horen.
En er is nog veel meer: een avondconcert in de metro, er rijdt een discotheek door donker Parijs (ja: rijdt), en er zijn nachtelijke wandelingen langs de plaatsen waar het leven 24 uur per dag door gaat in Parijs.
___

GOED: Het nachtevenement is bedacht door een groot deel van de gezamenlijke horeca in Parijs. De ondernemers beklaagden zich er de afgelopen jaren hardop over dat het uitgaansleven in de stad doodbloedde door vooral overdadige regelgeving.
BETER: Hoe kan je dat nou beter aanvechten dan door het tegendeel te laten zien? Feesten dus!
___

Les Nuits Capitales, 17-21 nov.

vrijdag 29 oktober 2010

De verborgen fontein

Je moet er voor uitwijken naar de verste noordoostelijke hoek van de Jardin du Luxembourg.
Maar daar, verstopt achter de bomen, zie je dan wel een juweeltje opduiken: la Fontaine Médicis. Een groot stenen bassin, omringd door een fraai hekwerk met stenen bloempotten, en aan het hoofd het pronkstuk: de fontein, in feite een muur vol beeldhouwwerken.
En ja, er staan hier stoeltjes, en zit je dus ver weg van alle andere parkbezoekers, aan de waterrand.
Het oorspronkelijke bouwwerk dateert al uit de 17e eeuw. De weduwe van Henri IV, Marie de Médicis, wilde haar toenmalige paleistuin opvrolijken met wat Italiaanse architectuur.
En dat werd dus deze fontein.
In de loop der jaren, nee: eeuwen, veranderde er nogal het een en ander aan, werden er ook nieuwe beeldhouwwerken aan het geheel toegevoegd, en werd het kunstwerk verhuisd, maar het "eindresultaat", dat staat nu dus in het park.
En voor de nieuwsgierigen: achter de fontein staat nóg een beeldhouwwerk van formaat.
Dat is de 19e eeuwse Fontaine de Léda.
___

GOED: De Fontaine Médicis is een grote onbekende in Parijs. Mensen die al jaren in Parijs wonen, vertellen altijd "onwetend aan deze prachtplek voorbij te zijn gegaan".
FOUT: Dus niet nu met z'n allen tegelijk er op af, oke?
___

donderdag 28 oktober 2010

Choco choco

Het is dezer dagen weer de tijd voor de Salon du Chocolat (jazeker: de jaarlijkse chocoladebeurs in Parijs voor consumenten!), dus enige choco-tips mogen hier natuurlijk niet ontbreken.
Waar koop je in Parijs de lekkerste chocolade?
We noemden eerder al de Belg Pierre Marcolini en de beroemde À La Mère de Famille, dus die slaan we dit keer over.
Hévin en Génin zijn twee topnamen.
Jacques Génin leverde eerst alleen aan hotels en restaurants, maar heeft nu ook een theesalon waar zijn cacaoproducten geproefd kunnen worden. Topklasse voor een topprijs, zal ik maar zeggen.
Jean-Paul Hévin geldt als de creatieveling. Hij maakt chocoladeproducten in zeer uiteenlopende vormen, van een MP3-speler tot een jurk. En van geweldige kwaliteit.
Lekker maar ook nog te koop in mooie winkels zijn Boissier ("sa déco bonbonnière", schreef Le Figaro) en Debauve & Gallais (so chic - idem).
___

GOED: Parijzenaars hebben een fascinatie voor chocolade.
FOUT: Maar ik weet nog niet precies waarom... zou het zijn omdat het een afrodisiac is in de stad der liefde?
___

Salon du Chocolat, 28 okt.-1 nov.
In het Congrescentrum Porte de Versailles
Jacques Génin, 133 Rue de Turenne
Jean-Paul Hévin, 231 Rue Saint-Honoré
Boissier, 184 Avenue Victor Hugo
Debauve & Gallais, 30 Rue des Saint-Pères

dinsdag 26 oktober 2010

Je eigen filmzaal

Er staan oranje en paarse banken.
Het licht is gedempt.
En iedereen is stil.
Welkom in de Salle des Collections!
Verstopt in Les Halles ligt het Forum des Images, een filmhuis van de betere soort.
En helemaal achterin dat filmhuis ligt, ook weer een beetje verstopt, de Salle des Collections: een zaal waarin iedereen zijn eigen film kan kijken.
Dat wil zeggen: je zit op een bankje (ja: die oranje of paarse) en kiest op het beeldscherm voor je de film die je wilt zien. Koptelefoon op, en genieten maar.
Het is een filmhuis, dus Indiana Jones vind je hier niet.
Maar de digitale collectie, ter plekke of op de site door te zoeken, bestaat uit zo'n 7.000 films.
Het aanbod varieert van Marie-Antoinette (van Sofia Coppola) tot een documentaire over de Nederlandse cineast Johan van der Keuken.
Het criterium is: als het maar met Parijs te maken heeft.
___

LEUK: Voor 5 euro mag je 4 uur lang films kijken en van 19:30 tot 22:00 is het zelfs gratis!
NOG LEUKER: Er zijn ook minizaaltjes waar je met vrienden kunt neerstrijken voor je favoriete film - met een groter scherm. Tot zeven mensen.
HET LEUKST: Op de bankjes (ja: die oranje of paarse) kan je heerlijk met z'n tweeën onderuit liggen.
___

Forum des Images, Les Halles, 2 Rue du Cinéma, Porte Saint-Eustache

zaterdag 23 oktober 2010

Barbara + Sharon = BA&SH

Al jarenlang liepen we er langs, regelmatig gingen we naar binnen en soms kwam het ook tot een aankoop.
En nou lees ik dat BA&SH een van de favoriete kledingzaken is van Kylie Minogue en Cameron Diaz!
Nou, dan mag de winkel op dit weblog niet meer ontbreken natuurlijk.
In juli 2003 besloten de twee jeugdvriendinnen Barbara Boccara en Sharon Krief om "hun ideale kledingkast" samen te stellen. Kortom, om een collectie te creëren die ze zelf het liefst zouden dragen.
Romantisch, chic en modern zijn de toverwoorden, maar elegant en sexy mogen de kleren ook zijn. Dat lees ik dit weekend tenminste in Madame Figaro. (Jazeker, die lees ik als man. Een journalist moet zijn vakliteratuur bijhouden).
Afijn: warenhuizen tonen belangstelling en al snel daarna opent het tweetal zijn eerste eigen zaak, in de Rue des Saint-Pères, in Saint Germain des Prés. BA&SH werd het dus, naar de eerste letters van de voornamen van de vriendinnen.
En nu, zeven jaar later, hebben ze al 10 winkels, zijn ze een begrip in Parijs, in Frankrijk en bij kenners daarbuiten, èn wordt de volgende stap voorbereid: de VS veroveren.
___

GOED: Hun basisingrediënt voor elke garderobe: jeans!
LEUK: ,,Een leven zonder hakken is onvoorstelbaar", aldus Barbara. ,,Nou ja, op het strand mogen ze uit'', zei Sharon.
___

BA&SH, 80 Rue des Saint-Pères, en op nog 8 andere adressen in Parijs

vrijdag 22 oktober 2010

La Cité des Fleurs

In het noorden van Parijs ken ik al heel wat kleine straatjes, groen en met fraaie huizen.
Maar de La Cité des Fleurs, bij de Avenue de Clichy, is wel een hele bijzondere - en niet alleen omdat Catherine Deneuve er is geboren!
Het straatje is meer dan 150 jaar oud en is één en al voetgangersgebied, 320 meter lang.
Links en rechts staan bomen en overal zie je fraaie gevels en charmante woningen, met mini-tuintjes. Volgens de overlevering waren huisbezitters hier ooit verplicht om in die tuin minimaal drie bomen te planten.
Het straatje heeft trouwens nog een eigenaardigheid: al decennia is hier een opvanghuis gevestigd voor jongeren uit Aveyron, het departement in de Midi-Pyrénées.
Na de Tweede Wereldoorlog kwam een ware uittocht op gang vanaf het platteland naar Parijs, van mensen op zoek naar werk.
En vanuit Aveyron arriveerden in de jaren 50 zelfs gemiddeld 2 jongeren per dag in de hoofdstad: zonder werk of verblijfplaats.
In 1957 werd speciaal voor hen een opvanghuis opgericht, te zien op nummer 30 in de straat. Het huis werkt nog steeds al opvangplek voor jongeren uit 'de provincie': ze krijgen er een bed en een dak en worden waar nodig geholpen bij hun zoektocht naar werk.
___

GOED: Een oase van groen en rust, in het drukke noord-Parijs, waar je lekker door heen wandelt.
MOOI: Zo'n opvanghuis dat jongeren een dak biedt en ze weer op weg helpt, middenin de stad: ik vind het nobel.
___

maandag 18 oktober 2010

Week van de moderne kunst

Ik durf het zonder voorbehoud te zeggen: het is de week van de moderne kunst in Parijs.
Allereerst is er het FIAC-festival: 194 kunstgaleries en 3500 kunstenaars nemen de komende dagen bezit van het Grand Palais, een deel van het Louvre en de Jardin de Tuileries.
Een ongelooflijke hoeveelheid moderne en hedendaagse kunst wordt over de Parijzenaars uitgestrooid, van dans en beeldhouwers tot schilderkunst en fotografie (foto).
FIAC is wel - eerlijk is eerlijk - bestemd voor de liefhebbers van gangbare kunst.
Wie iets minder gangbare paden wil bewandelen, kan deze week ook op het Slick-festival terecht.
Slick presenteert 43 galeries uit 14 landen - met veel buiten-performances.
Voor de vijfde keer wordt dit festival van hedendaagse kunst georganiseerd - en dit keer op het terrein tussen het Palais de Tokyo en het Gemeentemuseum voor Moderne Kunst: jazeker, daar waar we laatst nog de lunch nuttigden!
___

GOED: Parijs met al z'n klassieke schoonheid, kan nooit teveel hedendaagse kunst laten zien.
FOUT: Maar de entree voor de FIAC kost wel maar liefst 28 euro (Slick: 10 euro).
___

FIAC 2010, 21-24 oktober, Grand Palais, Louvre, Tuileries
Slick 2010, 21-24 oktober, 11-13 Avenue du President Wilson

dinsdag 12 oktober 2010

De tips van Béatrice Ardisson

Béatrice Ardisson was van huis uit muzikante, werd bekend als styliste en is nu een kunstenares met geluid, een 'sound designer'.
Muziek, geluid en klanken: ze voegt ze samen en maakt er een aangenaam, rustgevend of juist verrassend klankpalet van. En dat hoor je dan in winkels of hotels in Parijs.
Violen in het beroemde Hôtel Meurice, gezoem in de winkels van Dior: gemaakt door Ardisson.
Niet gek dus dat zij een platen-, cq stripzaak noemt als één van haar favoriete plekken in Parijs: Zic & Bul, bij Place de la République in de buurt.
Maar nee: ze komt er niet voor de muziek!
,,Ik ben gek op vinyl en koop hier prachtige lp's met mooie foto's op de hoezen die ik bij mij thuis ophang.''
Een andere vaste stek: groenteboer Mermoz, om de hoek bij het Élysée. ,,Ik kom hier al 20 jaar.'' Je vindt hier de beste groenten en het beste fruit van Parijs, zegt Ardisson.
Een Amerikaanse blogger omschreef het eens als de meest klantvriendelijke winkel ter wereld - en dat zegt wat, als een Amerikaan dat over een Parijzenaar zegt.
En dan het damestenue bij uitstek voor een Parisienne: het zwarte jurkje. ,,La Petite Robe Noir heeft alleen maar zwarte jurken in de winkel.'' Je vindt er vintage van Dior en Chanel maar ook van eigenaar en ontwerper Didier Ludot zelf. ,,Voor goede prijzen!''
Tot slot dan: een kerk, de Chapelle Notre Dame de la Médaille miraculeuse, net achter warenhuis Bon Marché.
,,Het is een verbazingwekkende plek, middenin Parijs, waar pelgrims uit de hele wereld samen komen.''
Maar zoals Ardisson niet naar een platenzaak gaat om muziek te kopen, gaat ze niet naar de kerk om te bidden. In de kapel koopt ze medaillons die ze als sieraad draagt.
___

LEUK: Damesglossy Elle omschreef haar ooit als: Elle vit la nuit mais sait rester belle de jour.
NOG LEUKER: Zelf zei Ardisson: 'Muziek, dat is de beste beauty creme die er is'. Maar dat was dan ook ten tijde van haar echtscheiding.
___

Zic & Bul, 76 Avenue de la République
Potager Mermoz, 36 Rue Jean-Mermoz
La Petite Robe Noir, 125 Galerie de Valois
Chapelle Notre Dame de la Médaille miraculeuse, 104 Rue du Bac

maandag 11 oktober 2010

Le 404

Beste Parijs-liefhebbers: we hebben 'm gevonden.
Het leukste, het hipste en (het belangrijkst natuurlijk) het beste noord-Afrikaanse restaurant van Parijs: Le 404, iets ten noorden van het Centre Pompidou.
Stel je een kleine donkere ruimte voor, lage stoeltjes, fijne muziek en dan natuurlijk de heerlijkste luchtige couscous en dampende tajines (de twee specialiteiten van het huis).
Vooraf aten we een Zaalouk-salade en een Mechouia-salade: ook al zo heerlijk.
En als dessert: sinaasappelsalade met oranjebloesemwater en kaneel en een bordje zoetigheden (foto).
De sfeer was erg aangenaam, lounge-achtig op een natuurlijke manier, en dan met uitgesproken vriendelijke bediening.
We komen hier nog vaak terug.
___

GOED: Le 404 vormt ook nog een soort drie-eenheid met twee andere bijzondere horeca-gelegenheden als buren, café Andy Wahloo en restaurant Derrière, die we eerder hier al noemden.
RAADSEL: Wie wil weten waar de naam 404 vandaan komt, moet de gevel van het restaurant maar bekijken of hun website even doorlopen.
___

Le 404, 69 Rue des Gravilliers

vrijdag 8 oktober 2010

Verboden onder de 18

Als we het dan toch over het Gemeentemuseum voor Moderne Kunst hebben:
Daar is nu een expositie te zien van de Amerikaanse fotograaf en filmer Larry Clark.
Ik hoef je waarschijnlijk niet te vertellen dat over die tentoonstelling een flinke rel is uitgebroken.
Op de foto's staan namelijk pistolen (in monden), heroïnespuiten (in armen) en geslachtsdelen (overal) en de gemeente is een beetje bang dat mensen daar aanstoot aan nemen.
Dus verboden toegang onder de 18 jaar.
Ik mocht er rondlopen met Clark, zag alles wat ik hierboven net noemde, maar zag ook een prachtig en onthutsend beeld van de subcultuur van sommige Amerikaanse jongeren.
Jazeker, op straat, in vieze bedden en in vervuilde huizen.
Maar ook ècht, rauw en confronterend. En soms vertederend.
___


GOED: Clark investeert jaren in zijn contacten met jongeren om ze zover te krijgen zich te laten fotograferen.
FOUT: Dat diezelfde jongeren de foto's in Parijs niet mogen zien is angsthazerij. Ik zou zeggen: neem de tieners mee en leg ze uit wat er te zien is.
___

Kiss the past hello, Larry Clark
Musée d'Art Moderne de la Ville de Paris
Tot 2 januari

donderdag 7 oktober 2010

Buiten lunchen

Voor de duidelijkheid: het is vandaag 7 oktober, maar het is héérlijk weer in Parijs.
Dus: buiten lunchen!
Ik geloof dat ik de locatie al eens eerder heb aangeraden, maar toch: tussen het Gemeentemuseum voor Moderne Kunst en het Palais de Tokyo ligt een zalig plein - met tafeltjes en stoeltjes.
En jawel, daar is het heerlijk lunchen - met uitzicht (foto).
Je ziet de Seine, je ziet de Eiffeltoren en je zit in het hart van de stad.
Het grappige is dat je dus op een geweldige locatie zit maar dat er niks chics aan is.
Er is in allebei de musea een zelfbedieningsrestaurant, je koopt er voor weinig geld een (lekker) broodje, een (verse) salade of een (ook echt daar klaargemaakte) dagschotel, en je gaat zitten.
Ik koos zelf dit keer voor een salade bij het Museum voor Moderne Kunst, en aan de overkant, bij het Palais de Tokyo, word er nu ook bediend op het terras zag ik.
En daarna wip je natuurlijk wel even het mueum in....
___

GOED: Het Palais de Tokyo opent pas om 12 uur 's middags de deuren.
WANT: Het blijft dan ook tot 12 uur 's nachts open.
___

Palais de Tokyo en Musée d'Art Moderne, Avenue Président Wilson

maandag 4 oktober 2010

Depardon en Kertész

Ik weet het: ik ben zelf een fotoliefhebber, maar deze twee tentoonstellingen wil je toch niemand onthouden?
Filmer en fotograaf Raymond Depardon, oprichter van Gamma, verbonden aan Magnum, exposeert in de Bibliothèque Nationale, aan de rand van Parijs.
En niet met zomaar foto's.
Hij reisde zes jaar door Frankrijk, zette overal zijn camera obscura neer, deed de rode doek over zijn hoofd en drukte af (foto).
Het resultaat: het 'doodgewone' Frankrijk dat nooit te zien is op exposities.
Oftewel: een rotonde, een strand, een stadhuis, een groenteboer.
En dat allemaal verstild als schilderijen en kleurrijk zoals Frankrijk kan zijn.
En dan de (in 1985 overleden) Hongaar André Kertész, die exposeert in het hart van de stad, in museum Jeu de Paume.
Hij heeft er een retrospectief gekregen waar zijn gehele loopbaan als "amateur"-fotograaf (zijn eigen woorden) wordt doorlopen. Ook met foto's uit zijn tijd in Parijs. Klasse.
___

GOED: Twee topfotografen tegelijk geëxposeerd.
OPVALLEND: Kertész hield van de nacht; Depardon kiest nu vooral voor licht en kleur.
___

André Kertész, Jeu de Paume
1 Place de la Concorde, tot 6 februari
La France de Raymond Depardon,
Bibliothèque Nationale de France
Quai François Mauriac,
tot 9 januari

vrijdag 1 oktober 2010

De nacht in...

Ik was het bijna vergeten - excuses... - maar het is zaterdagnacht weer Nuit Blanche!
Dat betekent: zon onder, de deur uit!
Voor alle liefhebbers van kunst, voor mensen die verrast willen worden en voor mensen die graag hun weg vinden in het donker.
Het startte in 2002 in Parijs, toen voor het eerst straten en pleinen en parken 's nachts werden opengesteld voor kunstenaars. En het werd een succes. En dus wordt het jaarlijks herhaald.
Dus reken op concerten, exposities, beeldende kunst en lichtshows in nachtelijk Parijs.
En dat rond drie "centra" in de stad: rond Trocadéro, van Île Saint Louis tot de Marais en in Belleville, in het oosten.
Een favoriet dan: in een vijver in het Park van Belleville drijft een mysterieus voer- cq vaartuig, omringd door lichtjes (foto). Sprookjesachtig anno 2010. Van 7 uur 's avonds tot 7 uur 's morgens.
___

GOED: Alle evenementen zijn gratis toegankelijk.
LEUK: Op veel plaatsen houden ook cafes en restaurants hun deuren tot ver in de nacht open.
PRETTIG: Nuit Blanche heeft een goede website waarop je zelf je nachtelijke route kunt uitstippelen. Voor degenen die voorbereid op pad willen.
___

donderdag 30 september 2010

Fashion, cocktails en Pop Up Stores

Als je je afvroeg waarom er zoveel geblindeerde auto's bij de peperdure hotels staan...
Als je je afvroeg waarom er van die enorme tenten in de Jardins de Tuileries zijn neergezet...
Als je je afvroeg waarom er zoveel hoog gehakte dames met zonnebrillen in Parijs lopen terwijl het zwaar bewolkt is...
Het is weer fashion week!
Mannequins, ontwerpers, vips, wannabees en journalisten lopen zich allemaal te verkneukelen rond de nieuwste modeontwerpen.
Wie er bij wil zijn (of voor de deur wil staan): hier kan je precies zien waar en wanneer en hoe laat Dries van Noten, Issey Miyake of Vivienne Westwood hun kunnen op de catwalk tonen.
Maar rondom de officiële shows is natuurlijk nog meer te doen.
Modeblad Vogue organiseert traditiegetrouw een fashion week-café in Hôtel de Crillon: de Vogue Bar, dè nachtelijke verzamelplaats voor fashionistas met cocktails.
Iets minder chic, maar toch: maandag wordt de immense en nieuwe H&M ingewijd op de Champs-Élysées - gebouwd door architect Jean Nouvel. De publieksopening is twee dagen later.
Kort na de fashion week zijn er nog twee mode-evenementen.
Over modehuis Louis Vuitton opent een tentoonstelling in Musée Carnavalet: luxe-tassen door de eeuwen heen, is het motto van die expositie.
En modehuis Yves Saint Laurent opent een Pop Up Store in Saint-Germain des Prés. Daar zal de nieuwe en relatief goedkope Edition 24-collectie tijdelijk te zien en te koop zijn.
___

FOUT: Een groot deel van de shows en after parties is natuurlijk alleen voor genodigden.
GOED: Gelukkig maar, anders zou het allemaal wel hèèl toegankelijk worden. Toch?
___

Voyage en capital, Louis Vuitton et Paris,
Musée Carnavalet, 13 okt. - 27 feb.
Pop Up Store Yves Saint Laurent,
9 Rue de Grenelle, vanaf 7 okt.

maandag 27 september 2010

Ondergronds Parijs (2)

Voor je er aan begint: trek oude kleren aan en een paar stevige schoenen.
Ga dan naar de Rue Perichaux, niet ver van de zuidelijke périphérique (jawel: de ringweg), en wandel naar de ingang van het Parc George Brassens.
Optie 1: loop vòòr de ingang naar rechts, kruip door de opening in het hekwerk, wring je langs afval en autobanden (schrik niet van de schreeuwende zwerfkatten) en zoek dan het paadje naar beneden.
Optie 2: loop het park in, ga met de bocht mee naar rechts, zak daar het grasveld af, ga ook stiekem door de opening van het gaas of klim over muur danwel prikkeldraad. En dan: spring of klim naar beneden.
In beide gevallen eindig je, waarschijnlijk lichtelijk beschadigd, op La Petite Ceinture, een meer dan 150 jaar oude spoorbaan, verstopt in Parijs.
De spoorbaan ligt namelijk voor het merendeel ònder Parijs. Slechts hier en daar, op een paar plekken in de stad, zie je een deel in de open lucht (foto).
Het traject werd in 1862 aangelegd langs de ringweg van Parijs, maar is nu verlaten: geen trein die er nog rijdt.
Mocht je belangstelling hebben: hij is 23 kilometer lang, gaat door pikdonkere tunnels (die soms onverwacht blijken te zijn afgesloten) en wordt nogal eens bevolkt door zwervers en anderen die de voorkeur geven aan het donker, dus ga niet onvoorbereid op pad, zou ik zeggen.
Een lang touw, een zaklantaarn, een zakmes en een stok vormen een goede starters-uitrusting.
___

GOED: Ook op deze oud spoor-ringweg worden soms rondleidingen gegeven door liefhebbers.
BETER: Een andere liefhebber heeft, voor de privé-bezoeker, het traject en verstopte ingangen online gezet.
WAARSCHUWING: Delen van het traject zijn zeker niet gemakkelijk te lopen, èn regelmatig bouwvallig en gevaarlijk. Wie twijfelt: bekijk de foto-reportage gemaakt langs La Petite Ceinture.

___

Ondergronds Parijs (1)

Ik hoef Parijs-liefhebbers natuurlijk niet te verdelen dat er onder de stoeptegels van de Franse hoofdstad een wereld schuilgaat vol gangen en schedels.
Maar dat er ook een waar spooknetwerk aan metrostations en -gangen bestaat, dat is minder bekend.
Ga naar het oosten van Parijs, neem lijn 3 bis, en stap uit op Porte des Lilas.
Daar vind je een personeelsdeur, daarachter zit een gang en in die gang kan je een traf af.
Als je naar beneden gaat, kom je uit op een halte die nog nooit is gebruikt: Porte des Lilas Cinéma. Hèt spookstation bij uitstek.
Er reed hier nog nooit een metro langs. De lijn die daar moest komen, die is nooit gebruikt.
Nog curieuzer: op het hele traject dat daar moest komen, is een compleet station gebouwd - Haxo (foto) - dat ook nog nooit is gebruikt. Er zijn zelfs geen in- en uitgangen.
En zo is er in Parijs een tiental niet-gebruikte of gesloten metrostations te vinden - waar nooit iemand komt. Behalve degene die goed zoeken, natuurlijk....
Aan de andere kant van Parijs, in het zuidwesten, ligt spookstation Porte Molitor, onder de Boulevard Murat. Ooit gebouwd om voetbalsupporters te vervoeren, maar nooit in gebruik genomen.
Maar ook midden in Parijs bestaan ze: metrostation Champ de Mars, gelegen bij het gelijknamige park, gebouwd in 1913 en kort voor de Tweede Wereldoorlog (net als vele andere stations) gesloten. En nooit meer opengegaan.
Metrostation Croix-Rouge (lijn 10, tussen de haltes Sèvres Babylone en Mabillon) werd ook in 1939 gesloten en ging nooit meer open omdat het te dicht op andere haltes lag.
Maar hier kan je gewoon met lijn 10 langs rijden en zie je vanuit je raampje het spookstation voorbij schieten.
___

GOED: De spookstations zijn redelijk goed gedocumenteerd, bijvoorbeeld hier.
BETER: Wie ze eens legaal wil bezoeken, moet de agenda van de stichting Ademas in de gaten houden die heel af en toe rondleidingen organiseert.
___

vrijdag 24 september 2010

Techno Boulevard

Vijftien wagens op rij gevuld met dj's, een route dwars door Parijs, van Place Denfert-Rochereau naar Bastille en héél veel decibels.
Zaterdag is het weer tijd voor de Technoparade.
Kortom: liefhebbers van techno en house kunnen de straat op.
Van 12 tot 17 uur galmt het beats op onder meer de Boulevard Saint Michel en de Boulevard Saint Germain.
Dj Jeremy de Koste (foto, ja, gewoon Frans) is erbij en ook de populaire drum'n'base dj Elisa do Brasil (ja, oorspronkelijk Braziliaans) mixt.
En wees gerust: niemand hoeft onder een tunnel door met duizenden anderen om in een stadion terecht te komen.
Wie wil weten hoe het er vorig jaar aan toe ging, bij deze:



___

GOED: De "after-party", zaterdag vanaf 23 uur in Élysée Montmartre.
FOUT: Nederlandse dj's horen bij de top, maar in de line up van de Technoparade zijn ze niet te bekennen.
___

dinsdag 21 september 2010

Na 30 jaar weer eens Monet


Het is zover: de grote Monet-tentoonstelling begint.
In het Grand Palais wordt voor het eerst in 30 jaar in Frankrijk weer eens een retrospectief gewijd aan deze grootmeester en een van de grondleggers van het impressionisme.
En ik zal eerlijk zijn: ik vond het geweldig!
Het was lang geleden dat ik werken van hem had gezien, het laatste waren zijn "echte" waterlelies bij zijn huis in Giverny.
En nu dan weer eens voor zo'n doeken staan: het was betoverend.
Er hangen meer dan 200 schilderijen en de tentoonstelling biedt een waar overzicht, van "Het bos van Fontainebleau", via het treinstation Saint Lazare, de Normandische kust, kathedralen mist boven de Thames tot de beroemde waterlelies.
Oké, een enkel schilderij werd niet uitgeleend en ontbreekt dus in het Grand Palais, en voor de grote waterlelies moeten we alsnog naar de Orangerie (op loopafstand!), maar in het licht van zoveel schoonheid zijn dat kritiekpuntjes van generlei waarde!
___

GOED: Alles dus.
FOUT: De lange wachtrijen straks.
LEUK: De 200 doeken komen uit alle hoeken van de wereld, inclusief het Museum voor Moderne en Hedendaagse Kunst in Luik, het Van Gogh Museum in Amsterdam en het Gemeentemuseum in Den Haag.
___

Claude Monet 1840-1926, Grand Palais
3 Avenue Général Eisenhower
22 sept. - 24 jan., entree: 12 euro

maandag 20 september 2010

Le Bal is geopend!

Ooit heette het Chez Isis, was het een bordeel, een restaurant en een balzaal.
En nu is het een 'centrum voor beeld en documentaire' van een paar honderd vierkante meter.
Le Bal heeft zijn deuren geopend.



Dat wil zeggen: bij Place de Clichy is een oude feestzaal omgetoverd in twee zalen voor exposities en debatten.
Je moet even een stil doodlopend straatje inlopen in één van de meest levendige buurten in Parijs, maar dan kom je uit bij Le Bal.
Het idee ervoor kwam van de club 'Vrienden van Magnum' - je weet wel, het fameuze fotopersbureau van Cartier-Bresson en Capa. Maar in Le Bal is er foto èn video, film èn nieuwe media, die je kunt bewonderen.
De openingsexpositie, tot half december, is er één van Amerikaanse fotografie.
___

GOED: Natuurlijk heeft Le Bal ook een café (met terras) en een boekwinkel. De bar is tot 23 uur open, in het weekend kan je er brunchen.
FOUT: Maandag èn dinsdag gesloten!
___

Le Bal, 6 Impasse de la Défense

vrijdag 17 september 2010

Riolen, zwembaden en het Élysée

Wat dacht je van een welriekende wandeling door de riolering van Parijs?
Of wil je wel eens zien hoe de historische en monumentale Kamer van Koophandel er van binnen uit ziet?
Of wat dacht je van een privé-wandeling door Brasserie Bofinger uit 1864?
Het kan dit weekend allemaal weer, omdat het de monumentendagen zijn.
In Parijs openen enkele honderden historische gebouwen hun deuren en kan je binnengluren op plekken waar je anders nooit binnenkomt.
Musea, het stadhuis, zwembaden, begraafplaatsen en bibliotheken zijn open.
In heel de stad worden wandelingen langs het erfgoed georganiseerd, thematisch georganiseerd, bijvoorbeeld langs architectonische boegbeelden.
Een persoonlijke favoriet: het Musée d'Art Moderne organiseert wandelingen met een gids, maar heeft voor kinderen allemaal geweldige activiteiten bedacht: van schilderen en beeldhouwen, een workshop "geluid" tot een tocht langs surrealistische kunst.
De grote publiekstrekker: het Élysée, het werkpaleis van president Sarkozy, opent traditiegetrouw ook altijd zijn deuren dezer dagen - wat voor lange rijen voor de poort zorgt. Hier vind je de tijden en de route die je binnen mag lopen. En: tot 20 uur 's avonds!
___

GOED: Historisch erfgoed ja, maar wel met een modern tintje: op je i phone kan je het programma, wandelingen en andere activiteiten downloaden.
NOG BETER: Parijs koos er gelukkig voor die applicatie niet alleen voor i phone-gebruikers te maken, maar ook voor andere smart phones, bijvoorbeeld met android!
___

dinsdag 14 september 2010

Vip-dj's in het Murano



Eerlijk is eerlijk: het Ritz hotel was er vorig jaar al aardig mee op dreef.
Maar nu heeft het Murano dus voor een zelfde formule gekozen: zet af en toe eens een vip achter de draaitafels.
Op donderdagavond zijn het sterren die mixen in het hippe hotel, niet ver van Place de la République.
Designer Ora Ito komt langs met zijn cd-collectie, komiek Laurent Ruquier draait er plaatjes en ook schrijver/enfant terrible Frédéric Beigbeder en actrice/glamour girl Emma de Caunes (foto) komen een avond mixen.
In het Ritz waren de vip-dj's al een garantie voor een hoog dansend bobo-gehalte en in het Murano zal het niet anders zijn.
___

GRAPPIG: Het Murano maakte er in 2007 al een gewoonte van om af en toe als verrassing een vip als dj uit te nodigen.
SLIM: Meer het Ritz hotel was vorig jaar zo bij de hand om dat idee uit te buiten en er vaste avonden van te maken. En daar sluit het Murano zich nu bij aan...
___

Murano Resort, 13 Boulevard du Temple.
Op donderdag vanaf 20:30.

maandag 13 september 2010

Japanse kunst in Franse barok

Mag ik hier een tentoonstelling aanraden buiten Parijs?
Jazeker, want je zit er zo met de metro (RER, C5).
De Japanner Takashi Murakami is neergestreken in Versailles.
Zijn glasvezel neo-pop-art siert nu de voormalige koninklijke vertrekken van het kasteel.
In 2008 was de Amerikaan Jeff Koons de eerste hedendaagse kunstenaar die de zalen mocht vullen, daarna kwam Fransman Xavier Veilhan en nu dus de Japanner Murakami.
Zijn beeldhouwwerken hebben veel weg van manga-animaties, zijn tapijt maakt van een kasteelzaal een kinderkamer en zijn buddha van bladgoud geeft de tuinen van het kasteel een verrassende aanblik.
___

FOUT: Conservatieve inwoners van Versailles hebben de krachten weer, net als bij Koons, gebundeld en willen moderne kunst weren uit het historisch erfgoed.
GOED: Kasteelleiding en Murakami trekken zich daar niets van aan.
___

Murakami Versailles, Château de Versailles, 14 sept. - 12 dec.

vrijdag 10 september 2010

Autoshowrooms op de Champs-Élysées


Ik verbaasde me er eerst nogal over dat op de Champs-Élysées steeds meer auto-showrooms zijn te vinden.
Of het nou om Mercedes gaat of om Citroën: allemaal willen ze er aanwezig zijn.
Een kenner legde me toen eens uit dat de Champs-Élysées een van de beste vitrines is die er bestaat: veel publiek en veel prestige.
Bij Renault zullen ze dat alleen maar beamen: de Franse automaker zit dit jaar precies een eeuw op de Avenue in hartje Parijs. In de loop van die 100 jaar zijn ze al een paar keer van gedaante veranderd, en sinds 10 jaar heet de showroom L'Atelier (foto).
Om de stelling van die kenner maar even te bewijzen: bij L'Atelier lopen jaarlijks 2,5 miljoen bezoekers binnen.
Om het jubileum te vieren organiseert Renault er de komende maanden een speciale tentoonstelling, met een overzicht van 100 jaar 'autodromen en -avonturen' (dat zijn niet mijn woorden, maar die van Renault natuurlijk).
___

GOED: Zelfs als niet-auto-fanaat moet ik erkennen dat al die futuristische modellen in al die Champs-Élysée-showrooms wel de aandacht trekken.
FOUT: Maar hoeveel showrooms kan een avenue hebben zonder een autoboulevard te worden?

___

1910-2010 Les Champs-Élysées de Renault, van 11 sept. tot 14 nov.
L'Atelier Renault, 53 Avenue des Champs-Élysées

woensdag 8 september 2010

De Passage de l'Ancre


Als je niet op let, ben je er zo voorbij gelopen.
Maar kijk goed en je ziet op nummer 223 in de Rue Saint-Martin een blauwe houten poort, die verschrikkelijk is verzakt en op instorten lijkt te staan, waarboven met goudkleurige letters staat: Passage de l'Ancre.
Volgens de overlevering is het één van de oudste "binnenstraten" van Parijs - hij dateert al van voor de Franse revolutie. Maar: het is een passage zonder overkapping.
Loop er naar binnen en je staat in een minidorpje, lijkt wel.
Er zijn huizen en winkeltjes. Alle gevels hebben op de begane grond een andere kleur: blauw, bruin, rood en groen, noem maar op.
En van begin tot eind staan er planten in potten in het straatje. Langs de gevels zijn bloembakken opgehangen.
Gebeurt er veel?
Nee, bijna niks, maar dat maakt het zo bijzonder.
Er zitten een paar kledingwinkeltjes, maar twee zaken zijn een speciale vermelding waard.
Globe Cooker ziet er uit als een fraaie uitgebreide keuken in een woonhuis - en zoiets is het ook want hier kan je kookles nemen.
En Pep's is dé speciaalzaak in Parijs voor al je paraplu-reparaties! Een winkel om je paraplu te laten maken: dat alleen al is een reden hier eens langs te lopen.
___

GOED: De Passage de l'Ancre ligt op een steenworpafstand van het Centre Pompidou, dus loop er absoluut even voor om, als je toch het museum bezoekt.
FOUT: Hadden ze in de passage niet één terras kunnen maken om in alle rust een kop koffie (tot 16:00) of een glas wijn (na 16:00) te drinken?
___

maandag 6 september 2010

Shoppen met Vogue

Morgen is het weer zover.
Nee, ik heb het niet over de stakingen, ik heb het over de Vogue Fashion Celebration Night.



Die "shopping chic"-avond wordt dit jaar op 7 september door het tijdschrift georganiseerd in Londen, New York, Milaan en nog een tiental steden, waaronder - jawel - Parijs.
Een hele avond lang openen modehuizen hun deuren voor de lezers van Vogue en verwennen ze met modeshows, champagne, dj's en adviezen van stylisten.
Ook de redacteuren van Vogue Paris lopen er in het wild rond, onder wie hoofdredactrice Carine Roitfeld (zeg maar het gedurfde Franse zusje van Anna Wintour) en chef mode Emmanuelle Alt (die er prat op gaat áltijd op hakken van minimaal 10 centimeter hoogte te lopen).
Plaats van handeling: de gouden driehoek, dat wil zeggen de drie peperdure winkelstraten naast de Champs-Élysées: Avenue Montaigne, Rue François 1er en Avenue George V.
Tijd: van 18 tot 23 uur en later.
___

GOED OF FOUT: Wie erbij wil zijn heeft wel een uitnodiging nodig.
FOUT OF GOED: Maar die zit gewoon in het laatste nummer van Vogue verpakt.
___

donderdag 2 september 2010

Toilet art nouveau

Je loopt via een draaitrap naar beneden, onder de grond.
De muur rond die trap is belegd met een mozaïek van gekleurde steentjes.
'Construit par les Etablissements Porcher, 1905' staat er: de naam van een oud Frans bedrijf in sanitair.
En beneden, ja, daar is het dan.
Naar verluidt het mooiste openbare toilet van Parijs. Van de wereld, las ik zelfs ergens.
Het is een zaaltje met witte tegeltjes, in art nouveau-stijl, met daarop geschilderde bloemen. Rondom zijn er de 'cabines'. De bruine deuren zijn van bewerkt mahoniehout. En elke deur heeft een glas-in-lood-raampje.
Ik schreef al eerder over de openbare toiletten, aangezien het niet altijd een pretje is je in een café in de minuscule ruimte te wurmen die daar toilet heet.
De toiletten op straat van designer Patrick Jouin zijn natuurlijk al een aanrader, maar in deze art nouveau-ruimte, schuin voor de Madeleine-kerk, is het zelfs fijn toeven.
____

GOED: Er is geen 'vast' bedrag dat betaald moet worden, je legt neer neer wat je kunt missen.
FOUT: Het toilet is rond het middaguur (11:30-12:30) gesloten! Dan gaat de toiletjuffrouw namelijk lunchen.
___

Openbaar toilet, Place de la Madeleine, schuin voor de kerk

dinsdag 31 augustus 2010

In de rij voor Monet - of niet

Ik wil er geen gewoonte van maken om op dit blog te waarschuwen, maar soms is het nodig.
'Monet in Parijs' komt er namelijk aan!
Om precies te zijn: over een kleine maand begint in het Grand Palais, bij de Champs-Élysées, de grote tentoonstelling van het werk van Claude Monet.
En daar dreigt het storm te lopen - al was het maar omdat het al weer 30 jaar geleden is dat in de Franse hoofdstad een groots retrospectief aan hem werd gewijd.
Om nou te voorkomen dat je straks in Parijs bent, de expositie wilt zien, en uren in de rij moet staan: reserveer nu vast je ticket.
Dat kan hier.
Want het is de moeite waard: er zijn zo'n 175 doeken te zien uit zijn ruim 60-jarige loopbaan.
___

GOED: Een groots eerbetoon aan Monet in één van de meest prestigieuze gebouwen van Parijs.
FOUT: Maar één doek belangrijk doek ontbreekt: Impression Soleil Levant - een titel waar het impressionisme zijn naam aan ontleende. Die hangt namelijk in Musée Marmottant (aan de westrand van Parijs), dat vreemd genoeg tegelijkertijd een tentoonstelling aan Monet wijdt.
___

Claude Monet, Grand Palais, 22 sept. - 24 jan.
Avenue du Général Eisenhower
Claude Monet son Musée, Musée Marmottan, 7 okt. - 20 feb.
2 Rue Louis-Boilly

maandag 30 augustus 2010

Foto's van Lagerfeld

Karl Lagerfeld heeft twee hobby's: lezen en fotograferen.
Dat eerste doet hij vooral in zijn eigen tijd, maar van het tweede krijgen we af en toe ook wel eens wat resultaat te zien.
En: hij doet het niet slecht!
Het Maison Européene de la Photographie heeft besloten nu eens een grote tentoonstelling aan het fotowerk van Chanel-ontwerper Lagerfeld te wijden.
En het alleraardigste is dat die expositie véél laat zien.
Niet alleen de modellen die hij de afgelopen decennia fotografeerde of de reclamecampagnes die hij deed, of landschappen of zelfportretten, maar ook zijn 'experimentelere' werk.
Een aanrader dus - al was het maar omdat het de eerste keer is dat zo'n uitgebreide verzameling Lagerfeld-foto's te zien is.
___

GOED: Lagerfeld is er als geen ander in geslaagd zichzelf als mysterieus mode-icoon te profileren.
FOUT: Maar ik kan maar niet geloven dat er geen foto's zouden bestaan van hem zònder die hoge kraag, die zonnebril en dat haar in een staartje!
___

Maison Européene de la Photographie, 5/7 Rue de Fourcy
15 sept. - 10 okt.

donderdag 26 augustus 2010

Zomaar een straat


Geen glitter and glamour.
Geen hippe design bars.
Geen bobo's en geen toeristen.
De Rue Lebon in Parijs is wars van poespas.
Hier zit nog een gezellige groentenboer op de hoek en doen oude echtparen samen hun boodschappen, langzaam voortsjokkend door de straat.
De Rue Lebon, in het 17e, ten noorden van Porte Maillot, is een doodgewone winkelstraat - maar wel een erg leuke, voor wie eens een gewone gezellige Parijse woonwijk wil zien.
Er zit een kledingmaker en een brillenwinkel.
Je hebt er een pizza-bezorgzaak en een makelaar.
Maar je hebt er ook een Paul-broodjeszaak in een prachtig oud pand en een bijzonder goede wijnwinkel: CavaVin.
Je kunt er crêpes eten en Italiaanse delicatessen kopen.
Er is een overdekte markt en er is een winkel met (vlees)specialiteiten uit de Auvergne (foto).
Niks bijzonders. Maar erg leuk.
___

GOED: Rondom de Rue Lebon vind je nog allemaal leuke kleine eettentjes.
FOUT: Die overdekte markt, de Marché des Ternes, mag wel een beetje opgevrolijkt worden.
___

woensdag 25 augustus 2010

Rock & Classic

Op vrijdag Skunk Anansie en Cypress Hill.
Op zaterdag Stereophonics en LCD Soundsystem.
En op zondag Arcade Fire en Roxy Music.
Het is weer tijd voor Rock en Seine: het grootse jaarlijkse rockfestival aan de rand van Parijs.
Aanstaand weekend dus.
Geloof het of niet: alle kaartjes zijn al uitverkocht. Maar....op de dagen van het festival zelf worden elke ochtend nog 200 laatste tickets via de website verkocht.
Dus weer er snel bij.
Wie het liever iets rustiger houdt kan nog een maand lang terecht bij het Festival Classique au Vert: elke zaterdag en zondag klassieke concerten in de open lucht.
Om 16 uur 's middags voor 5 euro wegzwijmelen bij de klanken van vooral Chopin en Schumann, in het Parc Floral (Bois de Vincennes), aan de zuidoost kant van Parijs.
___

GRAPPIG: 'Roken is dodelijk' treedt ook op tijdens Rock en Seine, maar die groep komt gewoon uit Frankrijk, uit Lille.
LEUK: Maar Wilke te Brummelstroete , die zondag 5 september zingt in het Parc Floral, is natuurlijk gewoon een Nederlandse mezzo-sopraan!
___

Rock en Seine, 27+28+29 augustus, Domaine National de Saint-Cloud
Festival Classique au Vert, elk weekend tot en met 26 september in Parc Floral