vrijdag 30 oktober 2009

Op hakken door Parijs

Ik heb het geprobeerd, maar helaas: ik mocht niet binnen.
,,We laten geen mannen toe omdat sommige verlegen leerlingen daardoor geïntimideerd kunnen raken'', mailde organisatrice Marine me.
Ik heb het dus over de Talons Academy - een soort Hakken Hogeschool in Parijs.
Vrouwen kunnen er les nemen in het lopen op hakken. Geen overbodige luxe in de stad waar hakken damesschoeisel nummer één lijken.
Afijn, gelukkig zijn er mijn vrouwelijke collega's die wel mee op les mochten en verslag uitbrachten.
De les van één uur à 10 euro begint met proeflopen langs een rode lijn. En waar? In een porceleinwinkel!
Goed, eerst werd gelopen met platte schoenen maar daarna op palen of paaltjes. ,,Niet omlaag kijken!'' was één van de hilarische opmerkingen die werd geroepen.
Je krijgt dus advies over houding en stappen èn je wordt gefilmd om jezelf terug te zien.
Ook komt er na de eerste lijntjes lopen een 'handicap' bij: op hakke lopen en dan ook nog behangen met tasjes van het shoppen...
Het schijnt er, kortom, erg gezellig aan toe te gaan, mèt hapjes en drankjes.
___

GOED: De essentie, hoorde ik, van het met hakken lopen: draaien met je heupen, blik recht vooruit, schouders naar achteren.
FOUT: Maar dat heb ik natuurlijk alleen uit tweede hand.
___
Talons Academy, eerst volgende lessen: 8 november en 11 november. Women only.
Info of aanmelden: info@talonsacademy.fr

donderdag 29 oktober 2009

De drie grote chansonniers

Ze worden wel de drie grootsten genoemd van het Franse lied - in vervlogen maar niet vergeten tijden, dan.
Georges Brassens, Jacques Brel en Leo Ferré - in 1969 ooit verenigd voor een gemeenschappelijk interview.
Ferré heeft nu - eindelijk - zijn eerbetoon gekregen in Parijs.




Het gemeentebestuur heeft besloten een plantsoen naar hem te vernoemen.
Ja inderdaad, een plantsoen, niet meer.
Er ligt een vijvertje, er staat wat jonge aanplant en er is een gekleurd hekje omheen gezet.
That's it. So far voor het eerbetoon.
Het is typerend.
Ferré , Brassens en Brel zijn terecht tot de allergrootste vertolkers van het Franse chanson bestempeld.
En wat gebeurt er? Ferré heeft nu een tuintje, van Brel is geen enkel spoor dat ook maar lijkt op een eerbetoon te vinden in Parijs, en Brassens die mag het gelukkig nog doen met een fatsoenlijk park.

___

FOUT: Duizend vierkante meter, verstopt tussen flats. Tsja.
___

Jardin Leo Ferré, hoek Rue Crozatier en Passage Brûlon
Parc Georges Brassens, 2 Place Jacques Marette

dinsdag 27 oktober 2009

De tips van Inès de la Fressange

Oktober was ab-so-luut de maand van Inès de la Fressange!
Afgelopen week sierde het voormalige topmodel (Chanel) de cover van Paris Match en kort daarvoor was ze door lezers van Le Figaro al uitgeroepen tot 'meest Parijse Parisienne'.
Need I say more?
Dus zijn we razendnieuwsgierig hoe je dat nou doet, een echte Parisienne worden!
Eeerst de kleren. Die koopt ze bij Isabel Marant: ,,Dit zijn exact de kleren waarmee Parisiennes zich kleden. Kwaliteit, niet extreem duur en net zo comfortabel als een spijkerbroek."
Een tweede halte: Soeur, net als Marant in Saint-Germain des Prés. Ooit was het een kinderkledingzaak maar volgens De Fressange nu zeer geschikt voor dames. ,,Voor de echte Parisienne, die durft.''
Voor het eten heeft ze twee leuke adressen die haaks op elkaar staan. Bij Hand (Have A Nice Day), vlakbij het Louvre, krijg je het beste Amerikaanse ontbijt, aldus De Fressange, terwijl je bij het Zweeds Cultureel Instituut in de Marais de perfecte "light lunch" (haring, worteltaart) krijgt.
Een glaasje en een hapje is ook erg ladylike te doen in Parijs bij Café Charlot, eveneens in de Marais, aldus De Fressange: hier zit "Miss Arty" met een Vogue en een taartje. Het is als Café du Flore, maar dan voor de generatie 2009.

___

GOED: De 52-jarige Inès eindigde dus met bijna 30 procent van de stemmen op de eerste plaats in de ranglijst van echte Parisiennes.
FOUT: Presidentsvrouw Carla Bruni-Sarkozy kwam niet verder dan een vijfde plaats met nog geen 9 procent van de stemmen... maar ja, van Italiaanse afkomst hè.
___

Isabel Marant, 1 Rue Jacob
Soeur, 88 Rue Bonaparte
Hand, 39 Rue de Richelieu
Institut Suédois, 11 Rue Payenne
Café Charlot, 38 Rue de Bretagne

zondag 25 oktober 2009

De KGB in Parijs!


Als er één restaurant is dat nu buzz veroorzaakt in Parijs, dan is het wel KGB.
Voluit: Kitchen Galerie Bis.
Want KGB is het kleine zusje van Ze Kitchen Galerie.
En Ze Kitchen Galerie is natuurlijk het gelauwerde restaurant van topkok William Ledeuil - in Parijs en omstreken een hotshot en onderscheiden met één Michelinster.
Maar goed, KGB dus. Ledeuil opende zijn 'Bis' een paar weken geleden, zette er zijn sous-chef Yariv Berrebi achter het fornuis en hij zag dat het goed kwam: de eerste recensies zijn zeer lovend.
Het eten is modern Frans met een zwaar Aziatisch accent (auberginecannelloni op z'n Japans) en soms gedurfd (cappuccino van aarbeiden/pistache/wasabi).
Het interieur is licht, modern, kleurrijk en ook nog behangen met moderne kunst. Waar hebben we dat eerder gezien? Inderdaad: KGB is niet alleen het kleine zusje, maar ook het veelbelovende (bijna tweeling)zusje van Ze Kitchen Galerie.
Hoofdgerechten vanaf een euro of 25, lunchmenu's vanaf 27 euro.
___

GOED: De enorme keus aan wijnen die per glas kunnen worden besteld.
OOK GOED: Ledeuil heeft van KGB niet alleen een annex gemaakt waar zijn naam aan hangt. Kwaliteit staat voorop.

___

KGB, 25 Rue des Grands Augustins

vrijdag 23 oktober 2009

Een verlichte verjaardag

IJzersterk en 120 jaar oud.
Da's dus de Eiffeltoren. En ter gelegenheid van die verjaardag is de Oude Dame in een nieuw jasje gestoken.
Elke avond, om 20, 21, 22 en 23 uur, volgt een kleurrijk lichtspektakel op de toren, na de gebruikelijke twinkeling op het hele uur - en dat tot 31 december.


___

FOUT: De richtlijn van dit weblog is: voor iedereen die de Eiffeltoren nou wel heeft gezien...
GOED: ... maar deze lichtshow had u toch nog niet gezien?

___

donderdag 22 oktober 2009

Slapen onder de 100 euro

Stap het hipste café van Parijs binnen, ga eten in het nieuwste restaurant, en wat gebeurt er?
Twee tafels verderop zitten Amerikanen! Altijd weer.
Als geen ander weten Amerikanen razendsnel de leukste plekjes in het buitenland te ontdekken. Niet alleen hier in Parijs, maar overal van Hong Kong tot Montevideo: ze weten precies waar ze moeten zijn.
Het zullen hun goede reisgidsen zijn.
Maar er is volgens mij ook een mond-op-mond-reclame-cultuur: de kennis van de één wordt makkelijk gedeeld met de ander.
Zo publiceerde de New York Times kort geleden de beste tips die lezers gaven voor hotels in Parijs onder de 150 dollar, dus zeg maar tot 100 euro.
De hele lijst (nou ja, 10 adressen) vindt u hier, maar de leukste noem ik vast.
Twee ervan liggen in de Marais, dus dat is een goed begin.
Hôtel Jeanne d'Arc: charmant aan de buitenkant, schoon en ‘gezellig’ van binnen, een spectaculaire spiegel in de lobby, aardig personeel, bijna naast Place des Vosges en: vanaf 90 euro per nacht voor twee personen.
Iets verderop ligt het Hôtel du 7e Art: voor iedereen geschikt, maar vooral voor de filmliefhebbers natuurlijk. Bij binnenkomst wordt je al overweldigd door (oude) filmaffiches, maar dat gaat door tot in de kamers. Het is er charmant en klein en het personeel is vriendelijk. Vanaf 95 euro voor twee personen.
Aan de andere kant van Place de la Bastille ligt Hôtel des Arts Bastille. Eenvoudige kamers, een overwegend oranje gekleurde lobby (erg seventies, zullen we maar zeggen). Maar twee grote voordelen: prijzen vanaf 62 euro (bij boeken via internet) en de lokatie: op de hoek van de erg hippe Rue de Charonne.
Tot slot: Hôtel Tiquetonne. Het ligt in de drukke winkel- en uitgaansbuurt rond Les Halles, maar schijnt redelijk stil te zijn (behalve op de bovenste verdieping waar nog geen dubbel glas is). Eenvoudig, schoon en: kamers vanaf 55 euro, wat opmerkelijk goedkoop is voor deze wijk.

___


GOED: Thank you Americans, for sharing...
FOUT: ... but is there still something we can hide from you?

___

Hôtel Jeanne d'Arc, 3 Rue de Jarente
Hôtel du 7e Art, 20 Rue Saint Paul
Hôtel des Arts Bastille, 2 Rue Godefroy Cavaignac
Hôtel Tiquetonne, 6 Rue Tiquetonne

woensdag 21 oktober 2009

Geluid, beeld en lucht...in Pompidou

Toen ik deze haarborstel zag, was ik meteen verkocht.
Het kunstwerk van het Berlijnse duo Bless is te zien in het Centre Pompidou – en wel op een geheel nieuw festival, met de originele naam Le Nouveau Festival.
Moderne kunst in al z’n uitingsvormen, en dat vijf weken lang, startend: vandaag!
,,A non-stop research lab into today’s creation’’, schrijft het museum zelf.
Dat betekent dat er tot in november echt van alles te zien (en horen) is, van theater tot schilderkunst, van debatten tot concerten - en alles wat die kunstuitingen vermengd.
Beeldend kunstenaar Davide Balula is een mooi voorbeeld van die mengeling. Hij maakt installaties waarbij wetenschap, geluid, beeld en lucht samengaan. En met humor, zie zijn website.
Ook de Belgen Olive Martin (voordracht) en Eric Duyckaerts (performance) zullen aanwezig of te zien zijn, en van de Nederlander Folkert de Jong is een beeldhouwwerk te zien.
Het complete programma, van dag tot dag, vindt u hier.
___


GOED: Wie verrast wil worden door hedendaagse internationale kunst is op dit festival op de juiste plaats.
FOUT: Maar het aanbod is zo groot dat het voor de buitenstaander al snel duizelt… Centre Pompidou had met enig logisch gidswerk een helpende hand kunnen bieden.

___

Le Nouveau festival, Centre Pompidou, tot 23 november

dinsdag 20 oktober 2009

Mr. Smith goes vintage

Van buiten ziet het er uit als, euh..., een soort vervallen café.
En van binnen is het erg, euh..., vintage!
Paul Smith opende eerder dit jaar een nieuwe winkel in Parijs die in alles "anti" uitstraalt.
Het is alles behalve een concept store, laat staan een mega store. Het is hier piepklein.
Er is geen hippe architect in de arm genomen, in tegendeel: het interieur is nog exact zoals het decennia geleden was. Dus de muren zijn ruw, de vloeren ouderwets betegeld en de deuren en kozijnen lijken de bouwkeuring maar net door te zijn gekomen. ,,Ik wilde niets aan het interieur veranderen!'', zei Smith apetrots bij de opening. De staat van verval was juist de charme.
De winkel, Tourrette geheten, was in de vorige eeuw een beroemde bistrot en daarna een beroemd café, ook Tourrette geheten, waar naar verluidt Edith Piaf en Serge Gainsbourg kwamen.
En nu heeft Smith er schoenen en sieraden, damesmode en snuisterijen uitgestald. Dat is natuurlijk al de moeite waard, maar de combinatie van Smith en zo'n jaren 30-interieur is ook best een bezoek waard.
___

GOED: Vroeger Piaf en Gainsbourg, nu schijnen Isabelle Adjani en Catherine Deneuve vaste klanten te zijn.
FOUT: Er heeft dus wel een architectenbureau meegewerkt aan de nieuwe winkel: maar wat hebben die gedaan? Alleen nieuwe schroefjes ingedraaid?
___
Tourrette, 70 Rue de Grenelle

vrijdag 16 oktober 2009

Taartjes eten!

Om 4 uur 's middags is het goûter-tijd!
Dan snoep je wat, eet je een tussendoortje, zodat je buik niet gaat knorren voor je 's avonds laat aan tafel schuift.
Een goûter kan van alles zijn: chocola, een crêpe, een taartje. En die laatste categorie is bij velen veruit favoriet...
Dus waar koop je in Parijs het beste taartjes-tussendoortje, zo tegen het eind van de middag?
Mijn collega's van La Parisienne deden er "onderzoek" naar - veldonderzoek, mag ik hopen.
Ik noem een paar van hun favoriete adressen.
De beste tarte tatin koop je in Oost-Parijs, bij Blé Sucré - een bakker die ook bekend staat om z'n fantastische madeleines en pains au chocolat.
De beste cheesecake ligt op je te wachten bij Pâtisserie Secco, tussen de Eiffeltoren en Invalides. Deze banketbakker werd kort geleden ook al door dagblad Le Figaro uitgeroepen tot één van de beste van Parijs.
De beste réligieuse tot slot, de Franse variant van de moorkop zullen we maar zeggen, die wordt verkocht bij Des gâteaux et du pain, in de wijk Montparnasse. De réligieuse is zelfs voor ongelovigen een hemelse ervaring, schreef La Parisienne.
____
GOED: Geloof het of niet, maar Ladurée en Pierre Hermé stonden ook weer in dit lijstje met beste adressen....
FOUT: ... maar ik kan ze toch niet blijven noemen?
____

Blé Sucré, 7 Rue Antoine-Vollon
Pâtisserie Secco, 20 Rue Jean Nicot
Des gâteaux et du pain, 63 Boulevard Pasteur

woensdag 14 oktober 2009

Soulages in Pompidou

Pierre Soulages wordt in Frankrijk gezien als een van de grootste hedendaagse en nog levende kunstenaars. De 89-jarige schilder verdiende daarom weer eens een mooie overzichtstentoonstelling - en die is er nu, in het Centre Pompidou.
Soulages mag dan op leeftijd zijn, zijn stijl is geheel eigentijds: hij schildert 100 procent abstract, er gaat geen figuratieve gedachte achter schuil. De bezoeker mag, en moet zelfs, zelf maar bedenken wat hij ziet of wil zien.
The beauty is in the eye of the beholder, zoiets.
Het Centre Pompidou heeft vooral gekozen voor zijn naoorlogse kunst. En die is, zoals we weten, zwart, zwart en nog eens zwart.
,,Zwart interesseert me vooral vanwege de verhouding ervan tot andere kleuren’’, zei Soulages over zijn voorkeur. ,,Zelfs een donkere kleur kan oplichten. En zwart maakt wit intenser.’’
En die twee processen zijn op de tentoonstelling goed te zien. De volledig zwarte schilderijen krijgen een extra dimensie, een kleur zelfs, door de belichting ervan.
En de schilderijen waar behalve zwart ook wit in zit, geven het wit iets verborgens, alsof iets schuil gaat achter het zwart.

___

GOED: Voorafgaand aan de opening van de tentoonstelling mocht, zoals gewoonlijk, de pers al komen kijken. En wie liep daar ook rond? Soulages zelf, kwiek en geheel in het zwart gekleed.
OOK GOED: Soulages geeft niet één kunstwerk een titel. Nou ja, de titel bestaat elke keer uit de afmetingen van het schilderij en de datum.
___

Centre Pompidou, Soulages, tot 8 maart

Foto: Peinture 324x181, 19 février 2009; Adagp, Paris, 2009

dinsdag 13 oktober 2009

De facelift van L'Acajou

Restaurant L'Acajou van de jonge chef Jean Imbert (24 - afkomstig uit de Bocuse-school) heeft een face-lift ondergaan. Een dubbele face-lift zelfs.
Allereerst is in de keuken nu 'bio' het toverwoord. Alle producten zijn 'verantwoord', en daarmee wordt dan bijvoorbeeld gedoeld op de 'wilde' gambas of het bio-kalfsvlees.
De prijzen zijn soms iets minder verantwoord, maar er staan aantrekkelijke menu's op de kaart, vanaf 28 euro voor de lunch, en het wisselende daggerecht heb je al voor 12 euro op je bord.
Maar ook het interieur is flink opgekalefaterd, en in de goede zin van het woord. Architect Pascal Desprez koos voor mahoniehout, zwart en 'psychedelische' verlichting, waarmee L'Acajou klaar is voor de 21ste eeuw, zullen we maar zeggen. Opvallend zijn de lange tafel met 20 zitplaatsen en de aparte, geheel witte kamer met opvallende damesfoto's....
___
GOED: De bediening schijnt met de face-lift ook aanzienlijk te zijn verbeterd.
FOUT: In een oude recensie las ik namelijk dat een klant vroeg om wat extra brood bij een gerecht, waarna werd gesnauwd: 'als er nog over is, krijg je wat'.
___


L'Acajou, 35 bis Rue La Fontaine

maandag 12 oktober 2009

Slapen in een... eend

We hebben al aardig wat slaapadressen genoemd op dit blog, variërend van boten tot Haussmanniaanse herenhuizen.
Maar het moet gezegd, Parijzenaar Bertrand biedt een bed aan zoals je het niet vaak ziet. Bij hem kan je slapen in een Eend, een 2CV dus.
In een appartement heeft hij de Eend geparkeerd, het dak eraf gehaald en er een (kleine) tweepersoonsmatras ingelegd. Door de voorruit/het open dak kan je tv kijken....
Het appartement biedt in totaal trouwens plaats aan vijf personen.
En voor wie dit leuk vindt: Betrand heeft nog twee appartementen in de aanbieding. Een studio die bijna geheel zilverkleurig is ingericht (ziet er koud uit!) en een studio die multi-gekleurd is - maar dan ook echt van knalpaars tot gifgroen.
___
GOED: In het zilverkleurige appartement hangt een gekleurd onderlichaam uit het plafond - erg grappig. En: de prijzen zijn redelijk (250 euro voor 2 nachten), zeker bij een langer verblijf (520 euro voor 6 nachten).
FOUT: De appartementen liggen aan de noordrand van Parijs, bij de périphérique, dus niet echt dicht bij het centrum - maar de metro stopt in de buurt.
___

vrijdag 9 oktober 2009

Hollandse meesters & Islamitische kunst

Twee exposities gooien in Parijs dezer dagen hoge ogen.
Allereerst heeft het Institut du Monde Arabe een reizende expositie naar Europa gehaald die met 471 kunstwerken een historisch overzicht poogt te geven van de schone kunsten binnen de islam.
Van geschriften tot keramiek, van tapijten tot sieraden.
Je ziet er officiële kunst van het hof, kunst die een link legt met het heilige en kunst die de zinnen prikkelt.
,,Het is islamitische kunst omdat het vocabulaire deels verankerd is in het filosofisch gedachtegoed van de islam'', aldus de samenstellers.
En dan: een hele serie Nederlandse meesters in Parijs. Dat gebeurt ook niet al te vaak.
Dus wie geïnteresseerd is in de Hollandse Gouden Eeuw, in 17e eeuwse kunst, en dat ook eens in een andere omgeving wil zien: haast je naar de Pinacothèque.
'Van Rembrandt tot Vermeer' is de ondertitel van de tentoonstelling, en daar is niets teveel mee gezegd: dankzij de samenwerking met het Rijksmuseum zijn een groot aantal echt Hollandse meesters te zien. Zo'n 60 schilderijen, 30 grafische kunstwerken, een tiental gravures en een tiental objecten laten zien waar die Gouden Eeuw beroemd om werd.
___

GOED: Eigenlijk gaat het in beide gevallen om topkunst uit twee culturen. Mooi om naast elkaar te zien.
FOUT: In het Institut du Monde Arabe kan je ook heerlijke Arabische hapjes (of meer) eten. Waarom in de Pinacothèque geen Hollandse hapjes?!
___

Institut du Monde Arabe, 1 Rue des Fossés Saint-Bernard
Arts de l'Islam, tot 14 maart
La Pinacothèque, 28 Place de la Madeleine
L'Âge dÓr Hollandais, tot 7 februari

woensdag 7 oktober 2009

De tips van Diane Pernet

Laat ik het zo zeggen: je hebt blogueuses de mode, en je hebt blogueuses de mode.
Ik bedoel: er kan er maar een de beste zijn.
En dat is volgens veel kenners Diane Pernet. Het weblog van de van oorsprong Amerikaanse modespecialiste, wordt door alle ontwerpers nauwlettend gevolgd.
Wat Anne Wintour is voor de geschreven pers, is Pernet voor de blogwereld: je kunt niet om haar heen als je geïnteresseerd bent in de mode en meer speciaal: de mode in Parijs.
,,Parijs is dé stad van de mode en kunt er goed leven'', zei ze. ,,Ik woon op twee passen van de Champ-de-Mars en ik ben gek op die wijk, het doet me denken aan West Village in New York waar ik woonde.''
In de buurt loopt ze in het weekend altijd naar de biologische markt op de Avenue du Président Wilson (zaterdag van 7:00 tot 15:00). ,,Ik jaag er op groenten en fruit voor mijn eigen huisgemaakte soep.''
Natuurlijk struint Pernet dezer dagen de modeshows af. En na afloop is het goed (thee) drinken en lekkers eten, verzekert ze, bij theesalon Les Deux Abeilles, in Saint-Germain des Prés. ,,De limonade met gember is er zalig en de taartjes... no comment.''
Haar "hoofdkwartier" tijdens de défilés is overigens Café Ruc, "vanwege de strategische ligging, tegenover de Carrousel du Louvre.'' Het café-restaurant van de broers-Costes is eenvoudig, prijzig, maar met een goede kwaliteit eten.
Als het om eten gaat is Japans restaurant Yen ook een favoriete bestemming. ,,Noodles met garnalen met groene ijsthee!''

___

GOED: Haar kleding, haar opgestoken haar en haar sluier: het zijn de immer aanwezige handelsmerken van Pernet.
OOK GOED: De zwarte brillen die ze al sinds jaar en dag draagt, koopt ze bij Alain Mikli, verklapte Pernet onlangs.
___

Les Deux Abeilles, 189 Rue de l'Université
Café Ruc, 159 Rue Saint-Honoré
Yen, 22 Rue Saint-Benoît
Alain Mikli, 74 Rue des Saint-Pères

dinsdag 6 oktober 2009

Le Baron is jarig

De beroemdste club/discotheek van Parijs is jarig!
Le Baron bestaat op de kop af vijf jaar.




Nou ja, eigenlijk bestaat de zaak al veel langer. Maar vóór 2004 was het vooral bekend als een 'damesclub', als u begrijpt wat ik bedoel...
In 2004 besloot het vriendenduo Lionel et André (respectievelijk nachtclubber en kunstenaar) de club op te kopen en om te toveren in een paleis(je) waar zij zich zelf thuis zouden voelen.
En dat werd een succes. Le Baron groeide uit tot een instituut waar vooral mooie mensen komen en een unieke sfeer heerst. Björk, MGMT en Kate Moss zijn er vaste klanten, als ze in Parijs zijn. De muziek binnen is niet alleen house, zoals op de beelden hierboven, maar juist heel divers van 80's tot funk en van house tot soul. Een paar recensies/typeringen die ik vond:
,,De mooiste club van Parijs.''
,,Hier staat heel hip Parijs voor de deur.''
,,De sfeer is héél erg Parijsachtig, als een minicabaret.''
,,Mooie vrouwen, goede cocktails en geweldige muziek.''
,,Un ghetto intimiste pour bobos branchés.'' (sorry, die was te mooi om te vertalen...)

___

GOED: Ter gelegenheid van zijn verjaardag brengt Le Baron een compilatie-cd uit van huis-dj Greg Boust: 2 november in de winkel.
FOUT: Le Baron is èrg klein. Als er 100 man binnen zijn, is het vol. En het deurbeleid is zeer vriendelijk maar ook restrictief...
___

Le Baron, 6 Avenue Marceau

vrijdag 2 oktober 2009

Vogue op straat


Het is weer Paris Fashion Week. Oftewel: modeshows voor kenners, vijf sterren hotels belaagd door telelenzen en vip's achter geblindeerde autoramen.
Als je geïnteresseerd bent in de échte shows, die van Dior in de Tuileries of die van Kenzo in het Palais de Tokyo, klik dan even hier voor het volledige programma.
Maar als je gewoon in Parijs bent en mode leuk vindt, loop dan vooral ook even over de Champs-Élysées. Modeblad Vogue heeft er een openluchttentoonstelling ingericht.
Achter elkaar, onder de bomen, zijn de extra grote covers van het tijdschrift te zien, verschenen tussen 1920 en nu. Dus: Catherine Deneuve maar ook Vanessa Paradis. Brigitte Bardot maar ook Linda Evangelista.
Gaat dat zien dus - nog de hele maand oktober.
___
GOED: ,,Een goede cover is er één die ik op tafel laat liggen, waar ik naar blijf kijken, of ie nou goed of slecht verkocht heeft'', aldus hoofdredacteur Carine Roitfeld van Vogue Paris.
FOUT: Voor de Vogue-covers werkten beroemde fotografen als Andy Warhol en Helmut Newton. Jammer dat die nauwelijks aandacht krijgen.
___

donderdag 1 oktober 2009

Nuit Blanche: kunst in het donker

Het is weer tijd voor de jaarlijkse Nuit Blanche!
Dat betekent dat Parijs van zaterdagavond 19 uur tot zondagochtend 7 uur zo'n beetje veranderd in een openluchttheater. Muzikanten, acteurs, kunstenaars: alles en iedereen is die nacht te zien in Parijs.
Om precies te zijn: met name in de wijken Buttes Chaumont (in het noorden), Châtelet-Marais (in het centrum) en Quartier Latin (ten zuiden van het centrum). Nachtelijke kunst in theaters en musea, maar vooral ook op straten, pleinen en in parken.





Hierboven vertelt kunstenaar Hugues Reip over de manier waarop hij straks fantasievolle spookjesfiguren zal laten zweven in de Jardin du Luxembourg. Maar dat is nog maar één voorstelling....
Het complete programma telt 112 pagina's en kunt u hier downloaden, dus bij deze slechts een paar - ik geef het toe: volstrekt willekeurige - aanraders.
In de Grote Moskee van Parijs strijkt de Turkse kunstenaar Sarkis vanaf 21 uur neer in de tuin. Zijn werkt komt er die avond op neer dat er een zachte rozengeur langs het groen waart terwijl muziek van John Cage klinkt en videobeelden worden geprojecteerd.
In de Jardin du Luxembourg gaat de Canadese artiest Michel de Broin vanaf 19 uur zijn eigen sterrenhemel creëren. Naar ik begrijp doet hij dat met 's werelds grootste discobol, die opgehangen tussen de bomen een lichtbundel naar honderden kanten verspreid.
En als we het toch over records hebben: de Duitse Melanie Manchot filmde in een bus in Londen 's werelds langst durende kus (zeggen de organisatoren) en die film is te zien in het Théâtre du Châtelet.
In het park Buttes Chaumont, tot slot, is een prachtige nachtelijke wandeling te maken langs allerhande beeldende kunst, variërend van jaren 70 bureaulampjes verzameld op het gras tot schilderijen en tl-boodschappen die in de bomen hangen.
___

GOED: De Nuit Blanche is echt een volksfeest waarbij allerlei Parijzenaars over straat struinen, vaak gewapend met eten en vooral drinken.
FOUT: In de late nacht en vroege ochtend leidt dat weer wel soms tot (op z'n best) liederlijke taferelen op straat.
___

Grote Moskee, 2 bis Place du Puits de l'Ermite
Théâtre du Châtelet, 1 Place du Châtelet