dinsdag 29 september 2009

Op zoek naar wodka en cognac

Tsja, dat goede glas wijn vind je natuurlijk overal in Parijs. Keus volop.
Maar, stel, je bent een fijnproever, je wilt eens iets anders, je houdt van kleur in je glas, of je wilt gewoon eens stevig indruk maken op je vriend(in).
Waar krijg je dan de allerbeste cocktail van Parijs voorgeschoteld?
Ik heb er even veldonderzoek voor moeten doen, maar niet heus, dus bij deze drie tips voor de beste cocktailadressen.
De bar van het Murano is een ideale halte voor cocktailliefhebbers - zowel voor de fijnproevers als degenen die indruk willen maken. Want de bar laat zien dat cocktails er niet alleen zijn voor grijzende sigarenrokende mannen.
De specialiteit: wodka. Er staan 170 soorten achter de bar. En het Murano heeft twee voordelen: er staan ook allerhande alcoholvrije cocktails op de kaart én de bar is al om 7 uur 's morgens open... Ik bedoel: voor de nagenieters dus, na een nacht stappen.
De Hemingway Bar van het Ritz Hotel is natuurlijk een klassieker. De inmiddels legendarische barman Colin Field knippert hier niet meer met zijn ogen als de internationale jetset bij hem aanschuift voor zijn creaties met een evenzo jetsetterige prijs. Jazeker, hier komen grijze mannen, maar ook veel nieuw geld, wees gerust.
Le Forum, tot slot, is een bar die al ruim 75 jaar bestaat en een gevestigde reputatie heeft, mede door de 150 cocktails die er op de kaart staan. De muziek is niet altijd erg gepast, gaat het verhaal, maar de prijzen van de gemixte drankjes zijn hier onverslaanbaar: vanaf 14 euro.
___
GOED: Colin Field maakt onder meer een legendarische 'Ritz Side Car'-cocktail: met ruim 150 jaar oude cognac, cointreau en citroensap.
FOUT: Daarvoor betaal je dan 800 euro - per glas.
___
Murano, bar-hotel-restaurant, 13 Boulevard du Temple
De Hemingway Bar van het Ritz Hotel, 15 Place Vendôme
Le Forum, 4 Boulevard Malesherbes

maandag 28 september 2009

Eerbetoon voor 'seksbom' Bardot

Seksbom, wulpse blondine, puur natuur: op de tentoonstelling die deze week van start gaat over Brigitte Bardot komen alle typeringen langs.
En Bardot wàs het natuurlijk ook allemaal in de jaren 50 en 60.
Maar het leuke is dat de Française aanvankelijk helemaal geen succes had in eigen land. Pas na haar doorbrak in de VS (met Et Dieu Créa La Femme) gingen ook de Fransen (en de rest van de wereld) overstag.
Afijn: op de expositie in Boulogne-Billancourt is de hele loopbaan van BB te zien.
En het is onderhoudend: veel filmaffiches, maar ook veel clips met muziek die ze opnam, veel interviews met bekenden van haar en natuurlijk héél veel foto's.
Let op, na de eerste zaal loop je door een gang met foto's van andere actrice's uit de jaren 50. Kijk naar de hoog gesloten boorden van die deftige dame's, hun voorbeeldig gekapte haar en je begrijpt waarom Bardot in die tijd - op z'n minst half bloot op het doek en met wilde lange blonde haren - insloeg als een bom.
___


GOED: De expositie is dan wel niet ín Parijs, maar prima bereikbaar met de metro vanuit de stad: lijn 9, halte Marcel Sembat.
FOUT: Wie op zoek is naar de recente duistere kant van BB op de expositie (haar veroordelingen wegens racisme, haar discriminerende opmerkingen over moslims) kan beter een vergrootglas meenemen.
___

Brigitte Bardot, les années 'insouciance'.
29 sept. - 31 jan.
Espace Landowski, 28 Avenue André Morizet, Boulogne Billancourt
Foto: Sam Levin

donderdag 24 september 2009

Belgisch nieuwjaar in Parijs

Na de Russen en de Chinezen is het nu de beurt aan... de Belgen!
Jazeker, de Belgen vieren aanstaand weekeinde hun eigen 'nieuwjaar' in Parijs.
Ach, elke aanleiding is goed voor een feestje, vind ik, dus laten we niet zeuren over deze jaarwisseling.
Oftewel: aanstaande zaterdag is het feest op en rond Montmartre. Er is binnen en buiten film, muziek, dans en beeldende kunst - allemaal uit België.
In Café Burq wordt een speciale Quick & Flupke-avond georganiseerd. Bioscoop Cinéma Studio 28 brengt een hommage aan de zelfverklaarde "absurdist" Jean-Jacques Rousseau.
In de historische nachtclub Les Trois Baudets treedt het trio Coco Royal op. En van 22:30 tot 6 uur 's morgens is er in Élysée Montmartre electrorock te beluisteren en te bedansen van bijvoorbeeld Waxdolls en Vive la Fête.
___
GOED: Zo'n 30 horecazaken in de wijk Montmartre bieden die zaterdagavond speciale Belgische dranken (jazeker: ook bier) en spijzen (waterzooi?) aan.
FOUT: De website van de organisatie is alleen in het Frans, niet in het Vlaams!
___
Le nouvel An Belge, 26 september, in Montmartre

De (beste) tips (ter wereld) van Killian Fox

Wat zijn de beste gerechten ter wereld?
En waar kan je die het beste eten?
Collega-journalist Killian Fox (The Guardian en The Obsever) deed er samen met een team onderzoek naar en publiceerde de lijst "The 50 best things to eat in the world, and where to eat them".
Die lijst vind je hier, maar het gaat ons op dit blog natuurlijk om de adressen in Parijs. En gelukkig, van de 50 restaurants en winkels liggen er 5 in de Franse hoofdstad. Tien procent, geen slechte score, toch?
Kortom, daar gaan we, here we go, euh, on y va.
Twee van de adressen zijn geen onbekenden voor Out in Paris. Want de beste macarons en de beste chocoladecake vind je volgens Fox bij respectievelijk Ladurée en Pierre Hermé: beide noemden we twee weken geleden nog hier.
Maar volgens Fox moeten we voor de lekkerste Ladurée-macarons wel naar de vestiging in de Rue Royale: "veruit de beste."
Afijn, de volgende bestemming: gegrilde kip ("roast chicken"). Die zou je het allerbest eten bij de bistrot L'Ami Louis, in het centrum van Parijs. "Toeristisch en duur, maar dat blijkt onbelangrijk zodra de kip op tafel verschijnt."
Dan runderschenkel ("leg of beef"). Van alle restaurants in de wereld, zet Le Louchebem, vlakbij Les Halles, de beste op tafel. "Een eenvoudig goed café met een heel goede rôtisserie."
Fox heeft onder de 50 beste gerechten ook "de klassieke Franse keuken" geschaard. En die wordt het beste vertegenwoordigd door Clos des Gourmets, achter het Musée du Quai Branly. "De nieuwe klassieke keuken". En wie wil zien wat dat in gerechten betekent: zie de menukaart. Bovendien: verrassend goed betaalbaar.

___

GOED: Ik ben gek op ranglijsten, en helemaal op cosmopolitische ranglijsten!
FOUT: Maar voor de beste sushi moet ik nou wel naar Tokyo ("Daiwa Sushi"), weet ik...
___


Ladurée, 16 Rue Royale
Pierre Hermé, 72 Rue Bonaparte
L'Ami Louis, 32 Rue du Vertbois
Le Louchebem, 10 Rue des Prouvaires
Clos des Gourmets, 16 Avenue Rapp

dinsdag 22 september 2009

Bob en de manga's


Een stripheld en een stripgenre zijn dezer dagen goed vertegenwoordigd in Parijs.
Allereerst de kinderheld Spongebob - oftewel Bob l'Eponge. Hij mag zich de gids noemen van een tentoonstelling die wordt georganiseerd in het Pavillon de l'Eau over kunst én milieu.
In één deel van de expositie neemt de zeestripfiguur de bezoekers mee op een tocht langs kunst, cultuur en strips. Vooral met de bedoeling om bij jongeren belangstelling te kweken voor de kunst.
In het andere deel staat water centraal, in al z'n facetten. Hoe ga je er zuinig mee om, het milieu etc. Voor de duidelijkheid: de tentoonstelling is georganiseerd door Eau de Paris, de instelling die zorgt voor het drinkwater in de hoofdstad. Vandaar dus het educatieve kantje...
Verderop in Parijs staan de Japanse manga's centraal. De gezamenlijke bibliotheken hebben een complete tentoonstelling ingericht rond Studio Clamp: een Japans bedrijf, leverancier van manga's, geheel en al bevolkt door vrouwen. Al 20 jaar behoort Studio Clamp, met haar vier tekenaressen (zie illustratie) tot de top van de manga-cultuur en dat wordt nu in Parijs gevierd. Je vindt in de Galerie des Bibliothèques originele tekeningen van de studio, films, documentaires en afleveringen van de verschillende tekenaars die werken voor 'Clamp'.
___

GOED: Het blijft me vaak verbazen hoe populair strips zijn bij de Fransen, jong én oud.
FOUT: Voor de manga's moet je snel zijn: de expo duurt nog maar tot en met dit weekeinde.
___

Bob l'Eponge, in het Pavillon de l'eau, 77 Avenue de Versailles, tot 2 november
Clamp, manga au féminin, la Galerie des Bibliothèques, 22 Rue Mahler, tot 27 september

zondag 20 september 2009

In de rij voor Renoir

Het wordt nu al dè publiekstrekker van het najaar genoemd.
Renoir in het Grand Palais.
En het leuke is: het gaat nou eens niet over de impressionistische tijd van de schilder, maar over zijn late jaren.
,,Ik begin nu te leren schilderen. Het heeft 50 jaar geduurd voor ik zover was'', zei Pierre-August Renoir in 1913 - zes jaar voor zijn dood.
Hij constateerde zelf al eerder dat de impressionistische schilderkunst hem in een 'impasse' hadden gebracht. Hij was inmiddels gevierd, gold als boegbeeld van de impressionisten, maar het deerde hem niet: hij gooide het roer om.
Renoir zoekt en bestudeert nieuwe wegen, gaat opnieuw experimenteren. Hij tekent veel en gaat ook weer vaker zijn atelier in met modellen.
Toch is over de laatste 20 jaar van zijn leven relatief weinig bekend bij het grote publiek - wat onterecht is. En precies daarom is er nu deze tentoonstelling in het Grand Palais: Renoir in de 20e eeuw.
___
FOUT: Oh jee, Renoir in het Grand Palais, dat wordt weer uren in de rij staan...
GOED: ... waarna het Grand Palais gelukkig meestal besluit om in de laatste weken van de expositie ook 's avonds de deuren te openen voor het publiek.
___
Renoir au XXe siècle, van 24 september tot 4 januari, Grand Palais, 3 Avenue du Général Eisenhower

woensdag 16 september 2009

Belgen in het Bristol (2)

En het hotel opende niet alleen een nieuwe vleugel, maar dus ook die brasserie: 114 Faubourg geheten, gezien de nieuwe en gescheiden ingang.
Le Bristol had natuurlijk al het drie sterren-restaurant in huis van topkok Eric Frechon, er was ook al een bar, maar iets daar tussenin ontbrak.
Dus daarom nu deze brasserie de luxe.
Op de kaart staan nog geen menu's, wat wel de bedoeling is, maar genoeg anders lekkers, variërend van een 'simpele' Gaufre de pomme de terre au saumon fumé tot een Poulet des Landes parfumé ail, thym et laurier, pommes grenaille.
De prijzen zijn nog aan de behoorlijke kant (in voorlopige afwezigheid van het menu dus), zoals 38 euro voor het hierboven eerst genoemde voorgerecht en een zelfde bedrag voor het daarna genoemde hoofdgerecht, maar dat valt weer alleszins mee in de wetenschap dat er een drie sterrenkok toezicht houdt.
Maar goed: ook het interieur van deze brasserie is dus volledig van de hand van Belgen! Het Brusselse bureau GLM tekende voor de fraaie stoelen, de tafels, de fel gekleurde muren, de prachtige trap en noem maar op. Mission accomplished, zou ik zeggen.
Overal in de zaak komen dahlia's terug, maar dat was opdracht van mevrouw Oetker.

___

GOED: Bij elk vlees- of visgerecht kies je zelf de bereidingswijze en de saus. Leuk - ik heb het nog nergens gezien.
FOUT: Bij een brasserie hoort een menu, op z'n minst voor de lunch.

___

Restaurant 114 Faubourg, 114 Rue du Faubourg Saint-Honoré

Belgen in het Bristol (1)

Het fameuze hotel Le Bristol is uitgebreid.
Er is een vleugel bijgekomen, er zijn 26 nieuwe kamers en suites gebouwd en er is een brasserie in het vier sterren-hotel geopend.
Ik mocht er deze week, ter gelegenheid van de opening, even een kijkje nemen en belandde bijvoorbeeld in kamer 660, de Suite Paris.
Jawel, 200 vierkante meter, een eigen keuken, salon met werkdeel, zitdeel en kantoordeel. Uitzicht op (de bovenkant van) de Eiffeltoren.
Maar goed, de kamers in Le Bristol kosten dan ook 650 tot 1370 euro per nacht - en dat zijn de 'gewone' kamers.
Maar wat ik eigenlijk wilde vertellen is dat er in die nieuwe vleugel zo'n prachtige lamp (foto) hangt!
En die is van de Antwerpse lichtkunstenaar Jan Pauwels. De constructie is 28 meter lang en hangt aan het plafond van de zevende verdieping om pas op de begane grond te eindigen. Hij verlicht daarmee de complete en prachtige wenteltrap in Le Bristol.


___

GOED: De kamers in de nieuwe vleugel zijn allemaal ingericht door de eigenaars zelf van Le Bristol, de familie Oetker en dan met name mevrouw Oetker. Dat verdient lof.
FOUT: Ik vond de kamers nogal aan de degelijke kant - alsof de Bristolgasten geen enkele frivoliteit verdragen. De bedden die ik zag bijvoorbeeld waren niet Spartaans, maar alles behalve opzichtig luxueus.

___

Le Bristol, 112 Rue du Faubourg Saint-Honoré

maandag 14 september 2009

In de rij voor macarons

Op zaterdagavond, 18:30 uur, waren we in de Rue Bonaparte in Parijs. En toen bleek nog eens hoe macaron-verslaafd de Parijzenaars zijn.
En gelukkig maar - anders waren er niet zo veel fraaie winkels waar we die lekkernij ook kunnen kopen!
Als eerste kwamen we langs Pierre Hermé,
we noemden hem op dit blog al eerder. En geloof het of niet: er stond een enorme rij mensen in de zaak, en die rij liep door tot ver buiten op de stoep.
Kort daarna passeerden we in dezelfde straat Ladurée, ook al zo'n zalige keten van snoepzaken, waar opnieuw een hele rij Parijzenaars tot buiten op de stoep stond, wachtend tot ze binnen tegen betaling hun fraaie doosje krokante koekjes met zachte tussenlaag in ontvangst mochten nemen.
Wat ik u eigenlijk wil zeggen: macarons zijn héérlijk. En bij Pierre Hermé (modern en strak ingericht) en bij Ladurée (klassiek met veel tierelantijntjes) krijgt u de beste in hun soort en dan ook nog eens gemaakt in een ontelbare hoeveelheid smaakvarianten.

___

GOED: Euh, nou, macarons zijn gewoon erg lekker.
FOUT: Die van Hermé en Ladurée zijn dan wel de lekkerste maar ook de duurste...
___

Pierre Hermé, 72 Rue Bonaparte
Ladurée, 21 Rue Bonaparte

Foto: Bernhard Winkelmann

vrijdag 11 september 2009

David Lynch en nu echt


Ik kondigde eerder hier al aan dat de Amerikaanse regisseur David Lynch 11 etalages mocht inrichten in de Galeries Lafayette.
En omdat ze er nu zijn, laat ik ook maar even zien hoe ze eruit zien - nou ja, twee ervan dan. Maar wel twee hele mooie!

donderdag 10 september 2009

Uniqlo komt naar Parijs

Voor de shopaholics is het aftellen geblazen: Uniqlo komt er aan!
De bussen in Parijs zijn al wekenlang behangen met affiches van het Japanse merk. Zelfs een links weekblad als Le Nouvel Observateur schreef al over "hèt winkelevenement van het jaar". Ik bedoel maar.
De Japanse modegigant strijkt per 1 oktober neer in de Rue Scribe. De afgelopen jaren werd de Franse (lees: Parijse) markt afgetast met een eerste winkel in buitenwijk La Défense, maar nu begint het echte werk.
In de Rue Scribe wordt het "vlaggenschip" geopend: het grootste verkooppunt van de Japanners in Europa.
Van zulke Uniqlo-giganten bestaan, buiten Japan, nu alleen nog vestigingen in New York (Soho) en Londen (Oxford Street).
Uniqlo heeft een simpele formule: de basics in dames-, heren- en kindermode, kleurrijk, goede kwaliteit én betaalbaar. En af en toe zijn er wat exclusievere collecties in de schappen te vinden. Een soort Japans zusje van Zara of Gap, wordt wel gezegd.
De nieuwe winkel in Parijs wordt drie verdiepingen groot en krijgt een oppervlakte van 2150 m2.
___

GOED: Het interieur is ontworpen door Masamichi Katayama, en zijn glazen dak oogst nu al, nog voor de opening, bewondering.
FOUT: Wie ook hoopte op interieurartikelen in deze Uniqlo zal nog even moeten wachten: die worden pas later toegevoegd aan het assortiment.
___

Uniqlo, 15-17 Rue Scribe, vanaf 1 oktober

dinsdag 8 september 2009

Terug naar Le Palace

Le Palace was in de jaren 70 en 80 één van de meest roemruchte clubs/discotheken ter wereld.
Vip's als Salvador Dalí, Andy Warhol en Yves Saint-Laurent waren er kind aan huis. De cocaïne moest er na sluitingstijd met bezems worden opgeveegd - bij wijze van spreken (maar ook weer niet helemaal).
Inmiddels is het prachtige historische pand weer in dienst als een eerzaam theater, dankzij de Belgische broers Vardar.
Maar alle oude hippies en jonge belangstellenden die nog even terug willen in de tijd, hebben nu de gelegenheid. Op de fototentoonstelling Une Dernière Danse zijn de beelden te zien uit die roemruchte tijd.
Fotograaf Philippe Morillon was destijds 'creatief directeur' van Vogue en de sterren waren bij hem kind aan huis. De beelden die hij destijds vastlegde zijn eerder al in boekvorm verschenen en zijn de komende maand te zien op een expositie in Parijs.
Zo fotografeerde hij Mick Jagger en Jerry Hall, verkleed als respectievelijk vrouw en man, in Le Palace (foto).

___

GOED: Parijs was in de jaren 70 en 80, samen met New York, echt het middelpunt van de internationale jetset.
FOUT: Die status is Parijs nu al weer héél lang kwijt....
___

Une Dernière Danse, 17 sept - 15 oct, Galerie du Passage - Pierre Passebon, 20-26 Galerie Véro-Dodat

maandag 7 september 2009

Een avondje Chanel en Kenzo

Iedere doorgewinterde Parijsganger kent natuurlijk de Gouden Driehoek: de chique en dure winkel-, eet-, drink- en slaapwijk tussen de Champs-Élysées, de Avenue George V en de Avenue Montaigne.
Met een goedgevulde portemonnee is het daar fijn shoppen.
Maar de Chanels en Kenzo's in die straten hebben nu eens besloten de deuren te openen voor iedereen - nou ja, bijna iedereen.
Aanstaande donderdag zijn de winkels in drie straten open tussen 18 en 23 uur 's avonds voor de - hou je vast - Vogue Fashion Celebration Night.
Iedere klant krijgt er advies op maat, stylisten en make-up-mensen staan voor u klaar, en winkels zetten hapjes en drankjes tussen de schappen. Moderedactrices van de Vogue geven tips aan bezoekers. En: er geldt na binnenkomst geen koopverplichting!
Let wel: de VFCN (ik kort het maar even af) is alleen voor genodigden. Maar een uitnodiging voor twee personen vind u in de Franse Vogue, de GQ en AD (Architectural Digest) die nu in de winkels liggen.

___

GOED: Meer dan 60 winkels in de drie straten doen mee aan het evenement, variërend van Gucci en Givenchy tot Valentino en Versace.
FOUT: De bedoeling is een breed publiek te bereiken. Maar hoeveel niet-vaste-bezoekers zullen die avond komen en daarna ook nog eens terugkomen?

___

Vogue Fashion Celebration Night, 10 september, 18-23 uur, Avenue Montaigne, Rue François 1er, Avenue George V.

woensdag 2 september 2009

Snoepen: van Proust tot cupcakes



Taartjes eten kan natuurlijk overal in Parijs.
Maar waar krijg je de beste in hun genre? Ik heb voor de gelegenheid eens twee uitersten genomen in het immense melkwegstelsel van lekkernijwinkels.
Wie gek is op de Amerikaanse cupcakes moet absoluut aanschuiven bij Berko, in de Marais (foto onder). Of beter gezegd: in de rij gaan staan. Er schijnen nogal eens opstoppingen voor de deur te zijn, want jonge Parijzenaars en Amerikaanse snoepers hebben hier hun zoete Walhalla gevonden.
In felle kleuren vind je bij Berko alle smaken minitaartjes die er bestaan (nou ja, bijna) maar ook American classics als carrot cake en cheese cake.
Van een heel ander kaliber is de Angelina theesalon, aan de Rue de Rivoli (foto boven). Deze klassieke zaak dateert van 1903 en het interieur is sindsdien alleen maar in goede staat gehouden. En dat bedoel ik positief, hoor. Dus het ziet er nog steeds uit zoals in de tijd dat bijvoorbeeld Proust (jazeker: voor de madeleines) of Coco Chanel hier neerstreken voor thee met een taartje.
De jonge chef Sébastien Bauer (afkomstig van Pierre Hermé) heeft nu wel het fiat gekregen om de zoetigheden wat te moderniseren.
___

GOED: Het is nog geen winter, maar bij Angelina drink je naar verluidt een van de beste warme chocolademelken van Parijs.
FOUT: Mijn favoriet, cheesecake, wordt bij Berko alleen in groot formaat verkocht! Help!

___

Berko, 23 Rue Rambuteau
Angelina, 226 Rue de Rivoli