vrijdag 26 juni 2009

Kunst in de kerk

U bent er vast wel eens binnen geweest, of op z'n minst langs gelopen: de grote kerk midden op Place de la Madeleine.
Als u van moderne kunst houdt, en ook wel eens in de kerkkelder zou willen kijken, moet u er nu opnieuw naar toe.
In de Église de la Madeleine zijn de komende maanden werken te zien van 50 beeldende kunstenaars.
Kortom: moderne kunst in een ongeveer 200 jaar oude omgeving.
Je ziet een Griekse tempel gemaakt van plastic waterflessen naast de biechtkamers. Een zwevende aluminiumsluier (jawel: 'Ascension') hangt vlakbij een Mariabeeld.
De helft van de werken staat/hangt in de kerk zelf, de andere helft staat/hangt in een smalle gang in de krochten van de kerk (ingang aan de zijkant).
Twee deelnemers verdienen wat mij betreft speciale aandacht. De half-Nederlandse kunstenares 'FAZ' heeft haar passie (vrouwenlichamen) verbeeld met een fraaie stalen gedraaide constructie met de simpele titel 'F'.
En de Belg Fernand Vanderplancke heeft m'n hart gestolen met zijn bronzen kunstwerk 'All together we can put a smile on your little face', waarin een klein kinderhoofdje zweeft tussen hoop en hel.
___
GOED: De confrontatie tussen oude en nieuwe kunst lijkt wel een hype in Parijs. Het Louvre exposeerde laatst zelfs de originele tekeningen van striptekenaars.
FOUT: De expositie en de kunstwerken in de Madeleine-kerk worden helaas niet erg uitgebreid toegelicht op de bordjes aan de muren.
___
Les Stèles de la Création, tot 31 augustus, elke dag van 11-19 uur.
Église de la Madeleine

woensdag 24 juni 2009

De zonsondergang van Rosa Bonheur

Wel eens van een café-restaurant gehoord dat aan zijn eigen succes ten onder dreigt te gaan?
Nou, bij Rosa Bonheur was het bijna het geval.
Het charmante eet- en drinkhuisje in Parc des Buttes Chaumont is in korte tijd zó populair geworden dat maatregelen moesten worden getroffen. De openingstijden zijn ingeperkt (tot 12 uur 's nachts!) en tafels kunnen niet meer worden gereserveerd.
Op de site staat nu ook een waarschuwing: wilt u aan de rand van het park niet teveel lawaai maken, in verband met klachten van de buren?
Afijn: waar zit 'm de charme in?
Allereerst kan je er prima borrelen, drinken, (veel biologisch) eten en (later op de avond) naar dj's luisteren.
Maar het is natuurlijk ook vooral de omgeving: het park. Je zit met een glaasje of een hapje aan de rand van Buttes Chaumont met uitzicht op de zonsondergang. Wie wil daar nou al om 12 uur 's nachts weg?
___
GOED: Rosa Bonheur blijft open als het park 's avonds om 22 uur dichtgaat! Dus dat voelt toch een beetje alsof je een 'vip'-pas hebt om in het donker het park binnen te gaan.
FOUT: Er is maar één ingang van het park die na die sluitingstijd van Buttes Chaumont toegang biedt tot Rosa Bonheur. Om zoektochten te voorkomen: dat is de ingang in de Rue Botzaris, tegenover huisnummer 74.
___
Rosa Bonheur, Parc des Buttes Chaumont, woensdag t.m. zondag open van 12 tot 24 uur.

donderdag 18 juni 2009

Winkelen anno 1826

De prachtige tuin van het Palais Royal is op dit blog al vaker ter sprake gekomen, dus daar hoef ik u niets meer over te vertellen.
Maar als u er toch loopt: loop eens door.
Verlaat de tuin via de noordelijke uitgang, en je staat in de Rue de Beaujolais. Links en rechts liggen leuke kleine restaurantjes, maar daar hebben we het misschien een andere keer nog eens over. Loop naar rechts in de Rue de Beaujolais en kijk na een paar meter naar links. Ja, naar dat minuscule trapje. Loop omhoog en....
Welkom in 's werelds kleinste winkelpassage!
Deze Passage des 2 Pavillons is werkelijk een piepkleine ruwe diamant. Er zit maar een handjevol winkels, één zaak is dichtgespijkerd en de muren ogen vervallen, maar kijk omhoog, zie de gebeeldhouwde engelen - en je weet hoe mooi het er kán zijn.
Dat opknappen en verfen resultaat kan hebben, zie je als je de passage uitloopt, rechts de Rue des Petits Champs in loopt en vrijwel meteen naar links gaat, de Galerie Vivienne in (foto).
Deze prachtige overdekte winkelstraat (of beter: straatjes) dateert van 1826 en kreeg in de jaren 70 een behoorlijke opknapbeurt.
De stenen vloeren met mozaiek, de gewelven die het glazen dak ondersteunen en - ook hier - de sculpturen op de muren: zo hoort het. Niet gek dat Kenzo ooit besloot in deze galerij een modeshow te organiseren.
En het is er nog zeer gevarieerd shoppen ook. Er zit van alles, van restaurants tot antiekwinkels, en van speelgoedzaken tot boekenhandelaren. Als u de winkel van Jean-Paul Gaultier zoekt: die zit he-le-maal aan het einde.
En als u daar toch staat, aan het einde van de Galerie, in de Rue Vivienne: links ligt de beroemde klassieke brasserie Le Grand Colbert - u weet wel, met hoge plafonds, zuilen in de zaal en spiegels aan de wanden. Hoofdgerechten vanaf 22 euro, dagmenu voor 15 euro.
___

GOED: Kijk als je in de Galerie Vivienne loopt, ook eens naar de prachtige wenteltrappen die een geheimzinnige verbinding lijken met de onzichtbare bovenverdiepingen.
FOUT: Eén schoenenverkoper met een mooie zaak heeft het gedurfd zich te vestigen in de Passage des 2 Pavillons, maar verder lijkt niet één middenstander de stap te willen wagen...
___

woensdag 17 juni 2009

Slapen met vijf sterren

We hebben het er hier nog niet over gehad: de sterren. Die van hotels, bedoel ik.
Frankrijk kent sinds vorige week voor het eerst hotels met vijf sterren - net als in de rest van de wereld. Tot die tijd was vier het maximum in Frankrijk.
Nu is er dus een nieuwe top-categorie, waar slapen-op-z'n-allerbest het adagium is.
Afijn, in Parijs zijn er vooralsnog drie hotels in deze superdeluxe categorie terecht gekomen. Later zullen er waarschijnlijk meer volgen - het keuren van al die tophotels duurt natuurlijk even...
En de winnaars zijn:
Allereerst de Hyatt Regency Paris Madeleine (foto), vlakbij - jawel - Place de la Madeleine. Geen verrassing. Het hotel behoorde met z'n chique voorzieningen al tot de top.
De tweede winnaar is Fouquet's Barrière. Die vijfde ster is een mooie beloning voor dit hotel dat nog maar een paar jaar open is en meteen al een reputatie had toen Nicolas Sarkozy er na zijn verkiezingsoverwinning in 2007 een nachtje bleef.
De derde vijfde ster ging naar Le Square, niet ver van de Eiffeltoren. Het moderne hotel ligt bij de (misschien nog wel beroemdere) loungebar Zebra Square en ademt in alles "design".
___

GOED: Eindelijk brengt Frankrijk enige schifting aan in de serie hotels die zich nu allemaal (in Parijs in ieder geval) "palace" noemen.
FOUT: Maar waarom Le Square wel en bijvoorbeeld de George V geen vijfde ster krijgt is mij, en vele anderen, vooralsnog een raadsel.
___

Hyatt Regency Paris Madeleine, 24 Boulevard Malesherbes
Fouquet's Barrière, 46 Avenue George V
Le Square, 3 Rue du Boulainvilliers

dinsdag 16 juni 2009

Tarzan, Darwin, Jane en de bikini

Edgar Rice Burroughs is de bedenker van Tarzan. En die oerwoud-held werd door hem gesitueerd in de binnenlanden van Afrika.
Helaas heeft Rice Burroughs nooit van zijn leven een voet gezet in Afrika...
Het Musée du Quai Branly probeert dat nu "goed te maken". Op een fraaie tentoonstelling (titel: Tarzan!) worden alle facetten van de held in kaart gebracht. En dan bedoel ik ook "alle".
Welke Darwinistische ideeën liggen er al dan niet ten grondlag aan de creatie Tarzan? Wat is een typische Tarzan-jungle? Welke rol spelen Afrika en het kolonialisme in de vele strips, films en boeken over deze jeugdheld?
Al dat soort vragen worden in Branly beantwoord. En wees gerust: u wordt niet doodgegooid met wetenschappelijke verhandelingen. Foto's, film, voorwerpen en objecten spelen een hoofdrol.
Zelfs de vragen waar u niet op zou komen, worden op de tentoonstelling (bijna) beantwoord.
Zoals: hoe zit het nou met Jane en de erotiek? Heeft Tarzan echt gezorgd voor de opkomst van de bikini met panterprint?
Gaat dat zien dus.
Al was het maar omdat museum-directeur Stéphane Martin ons journalisten kort geleden licht verdrietig vertelde dat nog geen 20 procent van zijn bezoekers uit toeristen bestaat!
___

GOED: In de tuin van het museum staan tentjes waarin bezoekers worden gefilmd terwijl ze hun eigen Tarzan-kreet mogen schreeuwen. De beste oerschreeuwer wint een reis naar Afrika.
FOUT: Jongeren tot 25 mogen gratis de musea in Frankrijk in, maar alleen als ze uit een EU-lidstaat komen. Lijkt me beetje vreemd in een museum als Branly dat juist vreemde culturen in de etalage zet.
___

Tarzan!, in Musée du Quai Branly, tot 27 september

zondag 14 juni 2009

Modern, design en nieuw slapen

Parijs heeft er weer twee hypermoderne hotels bij!
De eerste, Sublim Eiffel (foto), staat in het teken van de stad. Dat wil zeggen dat de vloer van uw kamer bekleed kan zijn met een plattegrond van Parijs. En dat op de muur, achter uw hoofd als u in bed ligt, een metrotunnel begint. Nou ja, lijkt te beginnen.
Het hotel is luxe, modern en erg design, maar door de "stads"-afbeeldingen in de kamers ook weer "speels".
Sublim Eiffel ligt op een drukke boulevard tussen toeristische trekpleisters als de Eiffeltoren en Saint-Germain des Prés in. Vanuit het hotel zijn veel bestemming goed te belopen en er stopt een metro voor de deur.
De tweede nieuwkomer is Hôtel Gabriel, aan de oostelijke rand van de Marais. Buiten zie je een art deco-gevel, maar binnen is het zeer design en zeer zen.
Gabriel wordt nu al het detox-hotel van Parijs genoemd. Waar Sublim Eiffel juist in alles "stad" wil uitstralen, is Hôtel Gabriel in één woord: rust.
Slaapkamers zijn er voorzien van een "NightCove" dat zorgt voor een optimale begeleiding van licht en muziek bij het in slaap vallen. In de badkamers liggen alleen bio-producten van het Griekse Korres. Aan de bar is er detox-thee, in de spa wordt er gemasseerd en desgewenst bestelt de receptie een groene taxi voor u.
Beide hotels hebben kamers vanaf 149 euro.
___

GOED: Grappig dat twee nieuwe hotels de stad als uitgangspunt nemen, maar op een totaal verschillende manier: Sublim Eiffel gebruikt Parijs om erin op te gaan, Gabriel juist om afstand van te nemen.
FOUT: De vloerbekleding in Sublim Eiffel doet mij nogal kinderlijk aan, alsof je met speelgoedautootjes over de getekende wegen moet gaan rijden.
___

Hôtel Sublim Eiffel, 94 Boulevard Garibaldi
Hôtel Gabriel, 25 Rue du Grand-Prieuré

De tips van de familie Obama (2)

Dacht ik u eerder deze week zo nauwgezet mogelijk te hebben geïnformeerd over de culinaire activiteiten van de Obama's in Parijs, blijk ik een zeer smakelijk adres te zijn vergeten!
Nu pas is uitgelekt dat de dochters Malia en Sasha er ook nog even tussenuit zijn geweest.
Samen met hun oma liepen ze - buiten het zicht van de camera's - naar de theesalon/delicatessenwinkel Ladurée! Op een steenworpafstand van de Amerikaanse ambassade.
En wat kochten ze er? Natuurlijk: macarons. De krokante koekjes met zachte tussenlaag zijn een Parijse delicatesse. En bij Ladurée maken ze misschien wel de lekkerste, of anders toch de op één na lekkerste... (zie eerdere blogbijdrage: De tips van Pierre Hermé).
Dat wilde ik u nog maar even laten weten.

Ladurée, 16 Rue Royale

vrijdag 12 juni 2009

Een park op straat

U denkt misschien als u deze foto ziet: tsja...
En inderdaad. Het ziet er nog niet echt uit als een gezellig park - wat het wel moet worden.
Morgen, dat is: zaterdag, wordt dit kleine park geopend op het plein voor het stadhuis. En de foto nam ik gisteren, dat is: donderdag, toen er nog met man en macht werd gewerkt werd aan de aanleg.
Afijn: vanaf morgen mag u dus een maand lang rondstruinen langs divers groen voor het stadhuis. Natuurlijk: geen hoge bomen, geen uitgestrekte bloemenvelden, maar Parijs wil er dan ook vooral mee laten zien dat het een "groene" stad is.
In het "stadhuispark" van 32oo m2 wordt op educatieve wijze de biodiversiteit getoond, luidt de officiële beschrijving.
Wie wil kan in Parijs trouwens prima in parken en tuinen rondwandelen - de keus is groot. We noemden op dit blog eerder al het fraaie Parc Monceau (dat mooie hekwerk!) en de grote, mooie en gezellige Jardin du Luxembourg (met speeltuin en vijver en stoeltjes), maar er zijn ook overal kleine parken en grote tuinen te bezoeken. Bovendien worden tal van activiteiten in en rond het groen in Parijs georganiseerd. Wie bij wil blijven kan dat doen via de portal van Parijs - waarop ook een interactieve kaart staat met al het groen in de stad.
___
GOED: Op verschillende dagen in de week worden er gratis rondleidingen gegeven met tekst en uitleg in het "stadhuispark". Met speciale activiteiten voor kinderen.
FOUT: Waarom blijft zo'n speeltuin van biodiversiteit maar één maand staan en niet gewoon de hele zomervakantie?
___
"Stadhuispark", van 13 juni tot 14 juli, op het plein voor het stadhuis

donderdag 11 juni 2009

Een onbeschrijfelijk festival

Ik zit met een probleem.
Ik wil graag de aandacht vestigen op een prachtfestival, binnenkort in Parijs, maar ik heb geen idee hoe het te beschrijven.
De organisatoren zelf hebben het over een 'reis langs plaatsen en exposities waar het creatief borrelt'.
Tsja.
Maar dat is het wel.
MyParis 2009 is een tocht langs jong talent in de Franse hoofdstad, dat ontwerpt, maakt, creëert. En dan hebben we het over culinaire zaken, mode en dans - om maar eens wat te noemen.
U begrijpt er nog steeds niks van?
Een voorbeeld dan. Het Palais de Tokyo opent speciaal voor MyParis 2009 de tuin van het moderne-kunst-museum, waar een video-dans uitvoering te zien is. En natuurlijk kan er samen worden gegeten.
Een ander voorbeeld. Deelnemers aan MyParis 2009 krijgen een rondleiding met tekst en uitleg langs de expositie van hedendaagse Creoolse kunst in het Parc de la Villette - jazeker, vandaar het gekleurde Michelinmannetje.
Kijk, dat bedoelde ik nou: de rode lijn is nauwelijks uit te leggen. Maar het festival is wel de moeite waard, voor iedereen die benieuwd is naar, jawel: wat er "cultureel borrelt" in Parijs.
___

GOED: Voor een zeer voordelige prijs geeft topkok Thierry Marx tijdens MyParis ook een lesje moleculair koken (met gelegenheid tot proeven).
FOUT: De website van het festival is eigenlijk de enige wegwijzer voor alle activiteiten - maar erg toegankelijk is die site niet... Even doorzetten dus.
___
My Paris 2009, van 26 t.m. 28 juni

dinsdag 9 juni 2009

De tips van de familie Obama

Het zal u niet zijn ontgaan: de familie Obama was in Parijs.
Om precies te zijn: Barack Obama ging naar Normandië voor de Dday-herdenking, maar voor en na de plechtigheden verbleef hij met zijn familie in de Franse hoofdstad.
En wat deden de Obama's daar?
Nou de meeste bestemmingen kan ik u, als Parijs-kenner, zonder enige toelichting noemen: de Eiffeltoren, de Notre-Dame, het Louvre en Centre Pompidou.
En verder? De Obama's sliepen in de residentie van de Amerikaanse ambassadeur, dus ook daar heeft u weinig aan.
Het eten dan - daar hebben we wat aan! De eerste avond koos de familie voor La Fontaine de Mars, één van de oudste bistrots van de hoofdstad. Het interieur is er retro/jaren 30, met rood-wit geblokte tafelkleden, en de gerechten zijn traditioneel: eend met sinasappel is een specialiteit.
De reservering voor La Fontaine was op andermans naam gedaan, een echte "voorproever" prikte een vorkje in Barack Obama's bord voor de president dat zelf deed, en achteraf sprak Obama van een "wonderful meal.'' Waarvan acte.
Michelle ging daarna nog met de dochters Malia en Sasha shoppen. Er werden kleren aangeschaft bij één van de vele winkels van het het bekende Franse kindermodemerk Bonpoint.
Voor het laatste diner werd gekozen voor de Cigale Récamier. Een eenvoudige en klassieke keuken (wat niet hetzelfde is als goedkoop), bekend om z'n soufflés, maar ook wegens de politici, uitgevers en schrijvers die het restaurant bezoeken. De legende zegt dat elke bezoekende schrijver er één van zijn boeken achter laat.
___
GOED: De kok van La Fontaine de Mars wist niet dat de president zou komen, dus had niets speciaals voorbereid. Obama c.s. koos gewoon van de kaart.
FOUT: Barack Obama wilde de echte Franse keuken proberen. Maar hij dronk alleen water bij het diner. Eén glaasje (Franse) wijn had er toch wel afgekund?
___
Bonpoint, 6 Rue de Tournon
Cigale Récamier, 4 Rue Récamier
La Fontaine de Mars, 129 Rue Saint-Dominique

vrijdag 5 juni 2009

Romantisch of joggend het bos in

Voor sportliefhebbers en romantici dan maar: het bos in Parijs.
Het Bois de Vincennes, om precies te zijn, in de zuidoosthoek van Parijs. Het bos ligt er al sinds de beginjaren van Parijs en was vanaf de 12e eeuw zelfs officieel koninklijk jachtgebied.
Hier vindt u een geweldige plattegrond van het gehele terrein, inclusief fiets-, metro- en busstops in de buurt.
Maar ter zake. Om met de eerst genoemde groep te beginnen, de sportievelingen. In het enorme park zijn twee professionele looptrajecten aangelegd, met hindernissen onderweg om zo’n beetje alle spieren op te rekken.
Het
eerste traject is, naar keuze, 1400 of 2400 meter en ligt aan de oostkant, geheel tussen de bomen. Traject nummer twee is 1400 meter, aan de zuidkant, en is voor een deel langs het water aangelegd.
En dan de andere groep, de romantici. Ach ja, laat ik het maar bekennen. Ik dobberde er ooit met m'n geliefde in een bootje, met hapjes en drankjes, op het Lac des Minimes en was verkocht.
Je huurt een bootje ter plekke, peddelt wat rond tussen de bomen en langs de eilandjes in het meer - en de rest van de wereld kan je heel even gestolen worden.
Voor de bosliefhebbers: er is in het Bois de Vincennes natuurlijk nog veel meer te doen, van het bezoeken van het kasteel tot de serres met bloemen en planten, en van fietsen tot spelen in de speeltuin (alleen voor de kleintjes, natuurlijk).
___

GOED: U voelde ‘m al aankomen, ik ben (gelukkig) meer romanticus dan jogger.
FOUT: En u begreep ook al dat ik (helaas) liever in een bootje lig dan mijn conditie op peil houd.
___

woensdag 3 juni 2009

'S werelds (bijna) beste pizza in Parijs

Het is wel komisch: één van 's werelds beste pizza's wordt gemaakt in Parijs! Niet door een Italiaan, maar door een Parisienne!
Nee, dat zeg ik niet, dat vinden de Italianen zelf.
Eerder dit jaar nam Arlette Cadot deel aan de WK pizza bakken in Salsomaggiore en ze eindigde daarbij als tweede. Of het meespeelt weet ik niet, maar toch: ze werkt samen in pizzarestaurant Il Campionissimo in Parijs met haar Italiaanse partner Gino.
Hoe dan ook: wie de op één na beste pizza ter wereld wil eten moet nu dus naar Il Campionissimo, vlakbij Les Halles.
Arlette's winnende schijf was l'Arlecchino, een pizza met onder meer (hou je vast) vijgenchutney, foie gras, Parmaham, peer en mozzarella. Wees gerust: eenvoudiger en luchtiger eten kan er ook. Er staan 74 soorten pizza op het menu!
___

GOED: Arlette Cadot staat bekend om de nogal uitgebreide en verrassende pizza's voor de grote maag.
OOK GOED: Maar wie wil kan er ook al eenvoudig tafelen vanaf 8 euro.
___

Il Campionissimo, 98 Rue Montmartre

dinsdag 2 juni 2009

Literatuur in beeld

Parijs is absoluut een stad van de literatuur. Niet alleen vanwege de schrijverscultuur, maar ook omdat de stad zo vaak een hoofdrol speelt in boeken.
,,Daarom willen we nu eens het woord geven aan de schrijvers'', zegt Olivier Chaudenson. Hij is artistiek directeur van het festival Paris en toutes Lettres dat de komende dagen wordt georganiseerd.
In theaters wordt voorgelezen uit boeken waarin Parijs een (hoofd)rol speelt, geschreven door uiteenlopende sterren als Jack Kerouac en Marguerite Duras.
Er worden literaire wandelingen georganiseerd (zelfs over begraafplaats Père-Lachaise), er zijn rap, hiphop en slam-optredens (jawel, voor de jeugd) en er is zelfs een literaire jukebox (u roept, acteur leest). En verder natuurlijk heel veel debatten en optredens, verspreid over de stad.
En: Adriaan van Dis is ook van de partij - vanzelfsprekend, na zijn roman De Wandelaar, die zich in Parijs afspeelt. Zaterdagavond leest hij voor uit eigen werk, en wordt hij ondervraagd over zijn liefde voor de stad.
Het complete programma en de adressen zijn te vinden op de weblink, boven.
___

GOED: Wat een mooie manier om de literaire kant van Parijs onder de aandacht te brengen.
FOUT: Hoeveel buitenlandse toeristen spreken ook voldoende Frans om de lezingen, bijeenkomsten enz. probleemloos te volgen?
___

Paris en toutes lettres, 4-8 juni