woensdag 29 april 2009

Guy Savoy let op de kleintjes (2)

Ja, soms is het leven als correspondent in Frankrijk érg fijn.
Als je bijvoorbeeld wordt uitgenodigd door Guy Savoy om aan te schuiven voor de lunch.
En het is nog leuker, als mijnheer Savoy dan zelf ook nog even aanschuift.
Afijn, dat gebeurde gisteren dus allemaal.
Maar waar ik u hier vooral op wil wijzen is de mogelijkheid om in Parijs op (bijna) drie-sterren-niveau te eten, zonder ook op drie-sterren-niveau te moeten betalen.
Eerder meldde ik al dat u bij Alain Senderens 'achterom' kan lopen. Daar staan tegen schappelijke prijzen topgerechten op de kaart. Ook in het Bristol (3 sterren) wordt binnenkort een brasserie geopend.
En ook Savoy werkt op die manier. Beter gezegd: hij heeft in Parijs nog drie restaurants die hij coacht en begeleidt, en waar je dus prima eet, maar tegen betaalbare prijzen.
,,Alle mensen die daar achter het fornuis staan, hebben ook hier bij mij gewerkt'', zegt Savoy.
Schuin tegenover de Notre-Dame ligt allereerst 'Les Bouquinistes', een traditioneel ingerichte brasserie met toeristen en kunstliefhebbers (gezien alle galeries in de buurt), met menu's vanaf 26 euro.
Iets verderop ligt 'Atelier Maître Albert'. Dit restaurant is aanzienlijk moderner ingericht (architect: Jean-Michel Wilmotte), heeft een wijnbar, een rôtisserie en menu's vanaf 24 euro.
Tot slot is er 'Le Chiberta', maar dat valt eigenlijk buiten onze doelgroep: het heeft ook al een Michelinster binnengehaald. Het restaurant, naast de Champs-Élysées, is donker en superstrak ingericht maar het goedkoopste menu kost hier wel 100 euro.
___

GOED: Wie klaagt als drie-sterren-koks een breder publiek willen bedienen dan de overwegend in het grijs gestoken zakenmannen die ik zag bij Savoy's drie-sterren-restaurant?
FOUT: Aan hoeveel restaurants kan een drie-sterren-kok zijn naam verbinden zonder er zelf in de keuken te staan en continu toezicht te houden op de kwaliteit?
___

Les Bouquinistes, 53 Quai des Grands Augustins
Atelier Maître Albert, 1 Rue Maître Albert
Le Chiberta, 3 Rue Arsène Houssaye

Guy Savoy let op de kleintjes (1)

,,Bij mij gaat de prijs voor de lunch met 10 procent omlaag!'', zegt Guy Savoy.
We zitten in zijn restaurant in hartje Parijs en horen net het 'officiële' nieuws: Frankrijk gaat de BTW in de horeca verlagen van 19,6 tot 5,5 procent.
Daarmee gaat een lang gekoesterde wens van café- en restauranthouders in vervuling.
Maar ze moeten er wel iets voor terugdoen: personeel aannemen en de prijzen verlagen. Dus ook de consument gaat het merken.
Staatssecretaris van Handel, Hervé Novelli, zei gisteren dat de gemiddelde prijs van een menu, bestaande uit drie gangen en koffie, met 10 procent zal dalen.
Guy Savoy is chefkok van het drie-sterren-restaurant dat zijn naam draagt. ,,De BTW-verlaging gaat alleen om de voedselproducten, niet voor de wijnen'', vertelt hij. ,,Maar wij gaan het per 1 juli dus vertalen in een goedkopere lunch. De menuprijs daalt dan van 100 tot 90 euro.''
'S avonds laat hij de prijzen ongewijzigd. Je bent drie-sterren of niet, toch?
___

GOED: De Franse regering komt de horeca-ondernemers en ook de graag-buiten-de-deur-etende-en-drinkende consument te hulp.
FOUT: Voor ondernemers die de prijzen niet verlagen is geen enkele sanctie voorzien.
___
Guy Savoy, 18 Rue Troyon

maandag 27 april 2009

Gewoon een goed bed

Oké, ik begrijp ook wel dat niet iedereen wil slapen in een design-decor.
Niet iedereen zit te wachten op een 'zwevend bed'. Voor veel mensen is een flashy interieur minder belangrijk dan een beetje goede vering in de matras.
Daarom bij deze twee hoteltips zonder tierelantijntjes. Gewoon een goed bed, een badkamer zonder zwarte randjes, vriendelijke bediening, goed geprijsd - maar natuurlijk wel op een toplocatie.
De eerste: Hôtel Massena, gelegen tussen de grote warenhuizen en Place de la Madeleine. Kortom: ideaal als uitvalsbasis. Terrassen, kunst, restaurants, winkels - alles ligt hier in de buurt, de metro stopt bijna voor de deur. Het is er netjes en verzorgd. En kamers zijn er vanaf 100 euro per nacht.
De tweede: het Best Western Hotel in de Rue de Colisée - jawel, op drie stappen afstand van de Champs-Élysées. Ook hier geen kunstenaars die de muren hebben beschilderd, ontwerpers die de badkamer een make over hebben gegeven, maar gewoon een degelijk, net hotel, met één van de beste prijs-kwaliteitsverhoudingen in deze buurt: vanaf 165 euro per kamer.

___

GOED: Als je toch de hele dag en avond aan het rondlopen/shoppen/feesten bent in Parijs, waarom dan betalen voor de vip-architect die je kamer onder handen nam?
FOUT: Dus je zult iets anders moeten zoeken dan je hotel, om thuis over op te scheppen - maar daarvoor biedt dit blog stof genoeg...
___

Hôtel Massena, 16 Rue Tronchet
Best Western, 6 Rue du Colisée

zondag 26 april 2009

Op de fiets!


Ik herinner met dat er zo'n 5 jaar geleden nog nauwelijks fietsen te zien waren in Parijs.
En nu: overal fietspaden, overal fietsers. Het is nog geen Amsterdam, maar toch.
Met dank natuurlijk aan Vélib - het (bijna gratis) huurfietsensysteem in de stad. Ook met je buitenlandse creditcard is het prima te gebruiken. (zie de link in de rechterkolom van dit blog).
Maar waar naar toe op de fiets in Parijs?
Vélib is flink aan het uitbreiden. De komende maanden worden ook de gemeenten rond de stad voorzien van fietshaltes. Ervaringen van Vélib'ers kan je op hun blog lezen.
Eerder beschreef ik zelf al eens een lange fietsroute dwars door de stad, langs toeristische attracties, maar vooral ook door verrassende straatjes.
Wie verder wil zoeken kan prima op internet terecht voor tips.
Een geweldige kaart met alle fietspaden is bij het IAU te vinden. Klik op 'transports en mobilité' en daarna op 'pistes cyclables'.
Wie begeleid wil fietsen kan aankloppen bij 'Paris à vélo', dat tochten organiseert, desgevraagd zelfs met Nederlandstalige begeleiding.
Op de wandelsite van Balado is bijvoorbeeld een aardige fietsroute door het Bois de Boulogne te vinden. Fietsen kunnen er ook ter plekke worden gehuurd.
___

GOED: 'Paris à Vélo' organiseert ook nachtelijke fietstochten door Parijs.
FOUT: Parijzenaars (met name automobilisten en vrachtwagenschauffeurs) zijn lang nog niet allemaal gewend aan fietsers en draaien de bocht om zonder te kijken.
___

vrijdag 24 april 2009

De tips van Peter Klosse

Peter Klosse is eigenaar van restaurant De Echoput, bij Apeldoorn. Hij staat ook bekend als 'de smaakprofessor' aangezien hij aan de Universiteit van Maastricht promoveerde op het fenomeen 'smaak'.
In Parijs vertelde hij me waar hij zelf zijn smaakpapillen test.
,,Ik ging jaren terug eens met mijn twee tienerzonen eten bij Alain Senderens. Ik bestelde een goed glas witte wijn, de jongens kregen water.'' Daarna kwam als snel amuses op tafel. Klosse kreeg er één, zijn zonen kregen iets anders.
,,Dat kon natuurlijk niet, vond ik. Ik riep lichtelijk boos de kelner en zei hem dat ik niet wilde dat die jongens iets anders kregen dan ik kreeg. De kelner keek me aan en zei: 'meneer, de jonge heren krijgen niets anders. Ú krijgt iets anders dan normaal. We hebben voor u een speciale amuse gemaakt die beter past bij uw glas wijn.' Tsja, daar werd ik als Nederlandse chefkok wel even op mijn nummer gezet.''
Oftewel, tip 1: eten bij Alain Senderens.
Niet ver bij diens restaurant vandaan ligt de delicatessenzaak Fauchon, tip 2 van Klosse. Een prachtwinkel met alles tussen luxe snoepgoed en champagnes, voor de echte culi-liefhebbers. ,,Ik heb er een keer meer dan voortreffelijk gegeten in het bijbehorende restaurant.''
Een derde tip - de chefkok is tenslotte specialist in de combinaties van wijnen en spijzen: de Bistrot du Sommelier, van Philippe Faure-Brac, ooit 's werelds beste sommelier. Hier wordt elke gang voorzien van (een glas van) de best bijpassende wijn. Of is het andersom?
Tot slot dan: Lavinia, één van 's werelds beroemdste wijnwinkels, we noemden 'm al eerder op dit blog. ,,Ik ben er al vaak geweest, maar het is altijd weer een plezier om hier rond te kijken'', vertelt Klosse, wandelend tussen de duizenden soorten flessen wijn.
___
GOED: De adressen van Klosse zijn - hoe kan het ook anders bij een chefkok - pure kwaliteit...
FOUT: ... maar zijn daardoor ook prijzig. Eén oplossing: Senderens heeft 'achterom' ook zijn 'Le Passage' met schappelijker prijzen.
___
Alain Senderens, 9 Place de la Madeleine
Fauchon, 24 Place de la Madeleine
Bistrot du Sommelier, 97 Boulevard Haussmann
Lavinia, 3 Boulevard de la Madeleine

Een picknick XXL

Tijd voor weer eens een hot spot-tip!
Het restaurant van de Cinémathèque, aan de oostkant van Parijs, heeft een face-lift ondergaan. En de nieuwe 'Le 51' is een aangename verrassing.
De eettafels zijn er gebouwd als een lange uitgerekte picknicktafel, die zich al kronkelend als een slang door het interieur én de tuin beweegt: van binnen naar buiten en weer naar binnen.
Voor een prettige prijs kan je er dus binnen/buiten eten.
Dat kan uitgebreid, maar ook snel (sandwiches - zelfs om mee te nemen).
Voor het extra-picknick-gevoel: buiten staat een kok achter de barbeque!
___

GOED: Voor de ware picknick-fanaten heeft Le 51 ook een picknick-mand beschikbaar die je gevuld en al mee mag nemen het naburige park in. Da's nou romantisch.
FOUT: Le 51 ligt wel erg afgezonderd... maar is weer prima te combineren met een bezoek aan het filmmuseum in de Cinémathèque.
___

Le 51, 51 Rue de Bercy
Elke dag open van 10 tot 23:00 (behalve dinsdag, tot 19:30)
http://www.cinematheque.fr/

maandag 20 april 2009

De lelijkste gebouwen

Wat zijn de lelijkste monumenten in Parijs?
Deze simpele vraag stelde dagblad Le Figaro aan de lezers. En het resultaat - vanochtend in de krant - werd een interessante 'hit'-parade van vermeende wangedrochten in één van 's werelds mooiste steden.
Aangezien ik u op dit blog natuurlijk niet alleen maar wil vervelen met de leukste adressen in Parijs, bij deze: de top drie van lelijkste gebouwen in de hoofdstad. Volgens de Parijzenaars zelf.
Met stip op nummer één: de monumentale Tour Montparnasse. De 210 meter hoge toren, ooit volgepompt met asbest, mag volgens de meeste lezers per onmiddellijk worden afgebroken. De burgemeester heeft daar trouwens ook al eens aan gedacht, maar de kosten (1 miljard euro) bleken te hoog.
Op nummer twee: de relatief nieuwe flatwijk Beaugrenelle, ten zuidwesten van de Eiffeltoren, langs de oever van de Seine. Het is een van de weinige wijken in de stad waar zoveel hoge flats zo dicht bij elkaar staan. Winkels en woningen moesten hier ooit een nieuw, wat rijker, publiek trekken, maar helaas: missie mislukt.
Op nummer drie: Centre Pompidou. Het 30 jaar oude museum van onder meer architect Renzo Piano verdeelt de stad al jaren in voor- en tegenstanders. Maar volgens de ondervraagden van Le Figaro getuigen de constructie van glas en staal en de fel gekleurde buizen aan de buitenkant van het museum van "esthetiek op loodgietersniveau".
___

GOED: Ranglijsten zijn leuk, en al helemaal als het om afkeur in plaats van voorkeur gaat.
FOUT: De wetenschappelijke waarde en representativiteit van de enquête (15.000 lezers stemden) is natuurlijk nihil. (Maar dat mag de pret niet drukken...)
___

Tour Montparnasse, Avenue du Maine

Beaugrenelle, Quai de Grenelle

Centre Pompidou, Rue Beaubourg

Foto: Office du Tourisme

Een toren met een nieuw jasje

Eerst werd de toren steeds donkerder - door de jarenlange uitstoot van uitlaatgassen. Toen werd de toren verstopt - achter steigers en witte doeken. En nu heeft de toren eindelijk weer een stralend nieuw jasje aan.
De Tour Saint Jacques, de gothische toren in hartje Parijs, staat weer als vanouds te blinken. Én is na jaren eindelijk weer toegankelijk voor het publiek.
Het exact 500 jaar oude bouwwerk (de bouw begon in 1509) heeft eindelijk de make over gekregen waar het al jaren recht op had. Met de regelmaat van de klok vielen er namelijk nogal eens stenen naar beneden.
In 150 jaar werden vier eerdere opknapbeurten uitgevoerd, maar zonder succes: de stenen blèven vallen.
In maart 2006 begon een complete renovatie en afgelopen zaterdag gingen de deuren eindelijk weer open.
De Tour Saint Jacques maakte aanvankelijk deel uit van een kerk die zou zijn gebouwd in de 11e eeuw. De toren, 62 meter hoog, werd in 13 jaar aangelegd en telde ooit 12 klokken. U voelt 'm al aankomen: de Franse revolutie maakte een einde aan de kerk, maar de toren bleef staan. In de eeuwen erna volgden verschillende verbouwingen en de toren kreeg uiteenlopende bestemmingen: van een vertrekpunt voor Parijzenaars die op bedevaart gingen tot meteorologisch station.
___
GOED: De Franse overheden (het Rijk en Parijs) investeerden samen maar liefst 8,3 miljoen euro in de renovatie.
FOUT: Honderden beelden en beeldjes op de toren konden door de eeuwenlange nalatigheid niet meer gered worden en zijn dus, noodgedwongen, nagemaakt.
___
Tour Saint Jacques, 39 Rue de Rivoli
Open van 8:00 tot 20:30

Cartier-Bresson wordt geëerd


Honderd jaar geleden werd Henri Cartier-Bresson geboren - en dat wordt gevierd.
(Een jaartje te laat - maar dat zien we maar als een culturele exponant van het 'tien minuten te laat komen...')
In het Maison Européenne de la Photographie zijn de komende maanden meer dan 300 van zijn foto's te zien.
Cartier-Bresson (1908-2004) schoot in zijn lange loopbaan prachtige beelden, van Marilyn Monroe tot de Maoïstische revolutie in China, maar op deze tentoonstelling staan twee thema's centraal: Parijs en Europa. Op de foto hierboven ziet u een straatbeeld dat hij in 1955 vastlegde in de Franse hoofdstad.
De fotograaf ('HCB' voor intimi) werd bekend door zijn geniale oog voor wat hij zelf "the decisive moment" noemde. Als geen ander kon hij een alledaags tafereel exact op het juiste moment vastleggen, waarna het, eenmaal afgedrukt, bijna schilderachtige eeuwigheidswaarde kreeg.
___

GOED: 'HCB' leefde bijna een eeuw en legde ook een bewogen eeuw vast op beeld. Deze expositie is een must.
FOUT: Leuk, maar ook een beetje vreemd, dat er vanaf half juni nog een tweede tentoonstelling aan de fotograaf in Parijs wordt gewijd. Was dat niet te combineren in één mooi groot retrospectief?

___

Henri Cartier-Bresson à vue de l'oeil, Maison Européenne de la Photographie, nog tot 30 augustus.
Henri Cartier-Bresson, l'imaginaire d'après nature », Musée d'art moderne de la Ville de Paris, van 19 juni tot 13 september.

Foto: Henri Cartier-Bresson/Magnum Photos, MEP.

donderdag 16 april 2009

Het toilet

We moeten het er maar eens over hebben: de toiletten in Parijs.
Ik heb normaal gesproken geen last van claustrofobie. Maar als ik in een café de trap afdaal en me beneden in het donker in een minuscule ruimte moet wringen, en bij God niet zou weten waar ik mijn tas moet hangen, hoe ik me moet bewegen zonder een muur of pot aan te raken, laat staan hoe ik de noodzakelijke handelingen moet verrichten, nou dan krijg ik het wel eens benauwd.
Bovendien hebben steeds meer cafés zo'n vervelend muntjesapparaat op de deur zitten en de benodigde muntjes heb ik dan natuurlijk net niet bij me, waarna je weer naar boven moet om aan de bar te wisselen.
Afijn, wat ik maar wil zeggen: er bestaan oplossingen. De gemeente Parijs beheert verspreid over de stad zo'n 36 gratis toiletten. Daarmee is het muntjesprobleem opgelost. De lijst met adressen vindt u hieronder.
Dan probleem twee. Ik kan u verzekeren dat mijn spontane aanvallen van claustrofobie nimmer spelen als ik binnenstap bij Point WC.



Hier is het één en al luxe. De toiletten zijn prachtig schoon en worden continu schoon gehouden. De muziek is er aangenaam, van relaxte lounge tot vrolijke disco. En: ruimte genoeg. Bovendien heeft elk toilet zijn eigen 'sfeer' wat betreft kleur en design. En het lijkt aan te slaan. Na de eerste Point WC die een paar jaar terug open ging op de Champs-Élysées, heeft eigenaar Eric Salles deze maand een tweede 'vestiging' geopend.
___

GOED: Point WC is een verademing na de jarenlange gedwongen bezoeken aan duistere en smerige bezemkasten, die soms zelfs nog steeds niet meer bieden dan een gat in de grond.
FOUT: Plassen bij Point WC kost wel 1 tot 1,50 euro. Maar goed, het toilet op, om maar eens wat te noemen, Gare du Nord, kost tegenwoordig ook al een euro.
___

Point WC, 99 Rue de Rivoli (Carrousel du Louvre) en 26 Avenue des Champs-Élysées.
De gratis gemeentetoiletten: http://www.paris.fr/portail/Solidarites/Portal.lut?page_id=5459&document_type_id=5&document_id=9703&portlet_id=11759

De (nieuwste) concept-store

Jawel, het heeft een paar decennia geduurd, maar het fenomeen 'concept-store' is nu ook doorgebroken in Parijs...
Eerder schreef ik hier al over Merci, de zaak waar boeken, koffie, kleding en kasten naast elkaar staan.
Maar nu is er alweer een nieuwe succes-winkel, althans, als we de eerste berichten mogen geloven: Hôtel Particulier.
De store is gevestigd in een 18e eeuws pand in het centrum en moet de klant 'thuis' laten voelen. 'Homy', noemen ze dat hier, en dat vind ik wel weer schattig klinken.
Hôtel Particulier ziet er dan ook uit als een huis, niet als een winkel. Twee zussen, Laetitia en Vanessa, zijn de initiatiefnemers. De mode die er hangt is van casual tot hyper-luxe, en er zijn ook sieraden, brillen, tassen en boeken te koop. Het interieur is volledig onder handen genomen door de Antwerpse architect Dirk Engelen.
En het Hôtel is na Merci niet de enige concept-store. Talents is een zaak in de chique Rue Scribe waar kunst en design centraal staan. Sieraden, meubelen en verlichting zijn er verzameld van meer dan 70 hedendaagse ontwerpers.
Bubble Wood in de Marais is uit ander hout gesneden. Jazeker, ook een concept store, en ook eigentijds, maar dan weer klein, en met internationale mode en cosmetica en accessoires.
___

GOED: Leuk om in één winkel van alles te vinden.
FOUT: Maar als alle winkels dat zouden doen, wat dan?
___


Hôtel Particulier, 15 Rue Léopold Bellan
Talents, 1bis Rue Scribe
Bubble Wood, 4 Rue Elzevir

zaterdag 11 april 2009

De tips van Bill Clinton

Bill Clinton was in Parijs! U weet wel, de echtgenoot van de Amerikaanse minister van Buitenlands Zaken.
Hij gaf er wat speeches, een paar interviews en streek neer op een terras.
Dat was bij Café Lateral, een modern bruin café op een steenworp afstand van de Arc de Triomphe. Voor zover ik kon zien op de foto's dronk hij een sober glas water en knabbelde aan wat hapjes, terwijl tafelgenoten aan het bier zaten.
Daarna was het tijd voor het diner. Al wandelend ergerde Clinton zich nogal toen hij op straat bovenop een stuk kauwgom stapte, dat daarna maar niet van zijn schoen af wilde....
Maar ter zake: de oud-president schoof aan tafel bij Guy Savoy's drie-sterren-restaurant, ook al vlakbij diezelfde Arc. Clinton at onder meer oesters en gevogelte uit Bresse en, oh ja, een toetje met aardbeien.
___

GOED: Clinton kreeg van Savoy ook een kookboek, waarna hij beloofde een paar van de gerechten thuis zelf te zullen maken.
FOUT: We zullen wel nooit te horen krijgen of die keukenavonturen een succes werden èn nog belangrijker: of Hillary het waardeerde.
___

Café Lateral, 4 Avenue Mac-Mahon
Guy Savoy, 18 Rue Troyon

Een avondje glam-tour


























Parijs staat natuurlijk mede bekend om z'n prachtige traditionele brasserieën. Niets mis mee, in tegendeel.
Maar sinds jaren duiken er steeds meer adressen op waar de muziek relaxed is, waar de drankjes en gerechten gedurfd zijn en waar het interieur wèl uit de 21ste eeuw stamt en zelfs nogal eens oogverblindend is - al dan niet geholpen door succesvolle Franse architecten en designers.
Om u maar eens wat adressen aan de hand te doen, maakten we met vrienden een ware glam-tour rond de Champs-Élysées. Rond de avenue liggen nogal wat cafés en restaurants met een knallend gekleurd interieur.
De Music Hall (bovenste foto), aan de Avenue Franklin Roosevelt, noemt zich vreemd genoeg restaurant, café, lounge-bar èn salon de thé. Jawel, allemaal tegelijk. Maar wie mag je dat kwalijk nemen in deze zaak waar 600 projectoren (!) zorgen voor hallucinerende lichttaferelen op muren en plafonds?
Vanaf 10 uur 's morgens kan je er terecht. Na afloop van het diner is het de beurt aan een dj die er relaxte 'homeopathische' muziek draait...
We liepen een straat verder en kwamen uit bij een super-gelikt(e) bar-restaurant en een, euh, hoe zal ik het zeggen, klassiek-moderne gelegenheid. Bij de eerste, Toi (middelste foto), werden we bedwelmd door neon-kleuren, bij de tweede, L'Appart, door serveersters met Hello Kitty-tassen.
We staken de Champs-Élysées over en eindigden bij het Mini Palais (onderste foto), een lounge-bar en restaurant gevestigd in het majestueuze Grand Palais. Extreem hoge plafonds dus, een enorme zuilengalerij op het terras en ja, die felle kleuren weer.
___

GOED: De opkomst van glam-cafés biedt wat tegenwicht aan de opvatting dat Parijs een openluchtmuseum wordt, met alleen maar oude bezienswaardigheden.
FOUT: Op een zaterdagavond bij het Mini Palais was de helft van de tafeltjes bezet. Crisis.
___

Music Hall, 63 Avenue Franklin Roosevelt
Toi, 27 Rue du Colisée
L'Appart, 11 Rue du Colisée
Mini Palais, Avenue Winston Churchill

vrijdag 10 april 2009

Nieuwe kunst in oud paleis

Blade was in de jaren 80 een Amerikaanse jongen die 's nachts de straat opging, gewapend met een spuitbus. In New York wist hij in de loop der jaren zo'n 5.000 metrotreinen te beschilderen.
En vandaag de dag wordt Blade door menigeen gezien als één van de beroemdste en meest getalenteerde graffiti-artiesten die er rondlopen.
Dus: op naar het Grand Palais, waar de Amerikaan één van de kunstenaars is die er hun graffitikunst tentoonstellen. Architect en verzamelaar Alain-Dominique Gallizia heeft er de fine fleur van de streetart bij elkaar gekregen: zo'n 300 'schilderijen' hangen er van grafffiti-spuiters uit de hele wereld. Speciaal voor deze expositie maakten ze allemaal een nieuw werk met allemaal hetzelfde formaat, wat de tentoonstelling een bijzonder uiterlijk geeft - mede door de confrontatie van hedendaagse kunst met de grandeur van het Grand Palais natuurlijk.
Uit Nederland is graffiti-kunstenaar Shoe vertegenwoordigd, uit België Dead - what's in a name?
___
GOED: In Parijs vindt de confrontatie tussen oude en nieuwe kunst steeds meer weerklank - het Louvre nodigde laatst zelfs striptekenaars uit om te exposeren.
FOUT: Aan deze graffiti-expositie is desondanks weinig ruchtbaarheid gegeven - toch geen gêne, hoop ik?
___
Tag au Grand Palais, nog tot 26 april

woensdag 8 april 2009

De beste baguette

Het gebeurt elk jaar, maar toch: het blijft leuk om te weten. Wie bakt de beste baguette in Parijs? Of vanuit de consumenten-invalshoek: waar koop je het lekkerste brood?
Een deskundige jury (mag ik toch hopen) buigt zich namens het gemeentebestuur één maal per jaar over alle ingezonden stokbroden en oordeelt.
Gemiddeld sturen zo'n 100 Parijse bakkers elk jaar hun dagelijks gemaakte kunstwerk in voor deze competitie.
Er wordt beoordeeld op ingrediënten, samenstelling en structuur en natuurlijk geur en smaak. En even serieus: het zijn experts die oordelen.
En de winnaar voor 2009 is: Franck Tombarel, die zijn bakkerswinkel Le Grenier de Félix in de zuidwesthoek van Parijs heeft. Kortom: de beste baguette - dit jaar dan - is te vinden op de Avenue Félix Faure.
___

GOED: Zo'n wedstrijd is natuurlijk vooral bedoeld om de bakkersbranche een zetje in de rug te geven, maar levert wel goede adressen op.
FOUT: Een paar jaar geleden mocht ik de winnaar van destijds interviewen. Achterin de winkel, naast de oven, zag ik hard een muis wegrennen....
___

Le Grenier de Félix, 64 Avenue Félix Faure
Foto: Marc Verhille

Bio en bobo

Je hebt van die oude wijken die ineens opfleuren. Jongeren strijken er neer, studenten, kunstenaars - en de hele sfeer verandert.
Dat is ook gebeurd rond het Canal Saint-Martin, ten noorden van Place de la République. Zeker, er slapen nog iedere nacht tientallen, zoniet honderden illegalen in de buurt, maar er zijn ook nieuwe winkels gekomen, hippe cafés en een alternatief kunstenaarscircuit.
Kortom, het is een wijk van de nieuwe bobo's geworden. Maar het is volgens sommigen ook een wijk van de nieuwe bio's geworden.
Wie graag groen consumeert, zit hier op de juiste plek.
Om maar eens wat te noemen: Cédric Casanova heeft in zijn kleine winkeltje La Tête dans les Olives de beste en zeer biologisch verantwoorde olijfolies staan.
Twee straten verderop vind je een goede selectie biologische wijnen bij Le Verre Volé. En je kunt er ook nog uitstekend eten - maar de plaatsen zijn beperkt.
Even het kanaal oversteken en je komt zowaar bij een biologische pizzeria uit: Pink Flamingo Pizza. De Pizza Gandhi is belegd met spinazie uit India en ze bezorgen ook aan huis... per fiets.
___

GOED: In een wijk als deze merk je dat bio en kwaliteit prima samen gaan.
FOUT: De straten rond Canal Saint-Martin zijn lang niet allemaal leuk: een goede opknapbeurt van gevels zou het straatbeeld op veel plaatsen goed doen.
___

La Tête dans les Olives, 2 Rue Sainte-Marthe
Le Verre Volé, 67 Rue de Lancry
Pink Flamingo Pizza, 67 Rue Bichat

zondag 5 april 2009

Op het water of naast de Sacré Coeur?

Chambres d'hôtes zijn hip. Ik kan hier geen tijdschrift meer openslaan of ik lees erover. Maar hoe kan je in het enorme aanbod je weg vinden? Op dit blog schreef ik er eerder al over, met twee goede webadressen.
Le Figaro had dit weekeinde een aardige productie in het zaterdagse Magazine: de 200 leukste chambres d'hôtes van Frankrijk.
En twee ervan bevinden zich in Parijs, dus die kan ik u niet onthouden - hoewel ze prijzig zijn.
De eerste is een boot op de Seine, recht tegenover de Franse Tweede Kamer en op loopafstand van de Champs-Élysées: de Pytheas Vivas. De ligging is geweldig, de kamer is goed en eenvoudig, prijzen vanaf 150 euro per nacht.
De tweede kan ik u vooral aanbevelen als u iets heel bijzonders heeft te vieren en dan ook nog liefst nà de crisis: een prachtige villa op steenworp afstand van de Sacré Coeur. Volgens Le Figaro gaan hier charme en avant-garde prima samen en de prijs daarvoor is minimaal 390 euro per nacht.
___
GOED: Le Figaro heeft met zijn 200 adressen een prachtig naslagwerkje gemaakt.
FOUT: Slechts 2 adressen in Parijs: dat is echt onterecht. Zie mijn eerdere posting voor méér leuke chambres.
___
Pytheas Vivas, Port des Champs-Élysées
Hôtel Particulier Montmartre, 23 Avenue Junot
De lijst van Le Figaro staat hier:

vrijdag 3 april 2009

De tips van Bernard-Henri Lévy

Volgens de één is hij een betrokken idealist - zie zijn reizen naar Bosnië en Afghanistan.
Volgens de ander is hij een show-socialist - zie zijn huwelijk met actrice Arielle Dombasle.
Hoe dan ook, wie het intellectuele debat in Frankrijk volgt kan niet om Bernard-Henri Lévy heen. En ook mijnheer Lévy eet en drinkt wel eens buiten de deur natuurlijk.
Zakelijke afspraken waarbij een drankje wordt genuttigd - jazeker, ook de interviews met buitenlandse journalisten - belegt hij het liefst in de/het bar-restaurant van Hôtel Montalembert.
En bij het dineren heeft BHL zo zijn eigen gebruiksaanwijzing: hij bedenkt welk gerecht hij wil en kiest daar een restaurant bij, verklapte hij laatst.
Kortom: voor visgerechten gaat hij onmiddellijk naar het beroemde restaurant Gaya - mooi en modieus ingericht.
De beste soufflés van Parijs (zelfs van chocolade, als dessert!) eet hij bij Récamier. En ook restaurant Le Mathis, schijnbaar zéér jetset, kan de goedkeuring wegdragen van de filosoof en wel vanwege de uitstekende linzen.
___

GOED: BHL houdt ervan zijn critici te tarten door ofwel met ontbloot bovenlijf onder zijn colbert te verschijnen, ofwel zijn spierwitte hemd héél ver open te laten staan - jawel, ook tijdens interviews met buitenlandse journalisten.
FOUT: Daarover geen kwaad woord van mij natuurlijk, maar in januari, toen het sneeuwde, liep hij ook zo op straat in Parijs: geen jas, alleen een colbert en het spierwitte overhemd dat open stond tot, tsja, tot héél diep.
___

Hôtel Montalembert, 3 Rue de Montalembert
Gaya, 44 Rue Bac
Récamier, 4 Rue Récamier
Le Mathis, 3 Rue de Ponthieu

Oud, nieuw of vintage?

Je gaat dit weekend naar Parijs en je houdt van mode.
Dan is er één must-go-bestemming: de Salon du Vintage. In de Marais wordt twee dagen lang de kleding van de jaren 80 in het zonnetje gezet. Jawel, strakke spijkerbroeken, Melanie Griffith-kapsels (Working Girl!) en new wave.
En het zijn niet de minsten die present zijn: Dolce&Gabbana, Chanel, Gaultier en YSL - het hangt er allemaal, maar dan, tsja, vintage.
Het is in ieder geval enorm hip in Parijs. De media hebben het al over 'vintage mania'.
___
GOED: Voor 5 euro entreegeld een dag lang nostalgie, en ook nog met een modieus randje.
FOUT: Wanneer is oud vintage en wanneer is oud gewoon oud? U mag het zeggen.
___
Op 4 en 5 april in La Cour du Marais, 81 Rue des Archives

ID&T - maar dan op z'n Frans

Nederland heeft natuurlijk al een jarenlange traditie als het gaat om grote dance-, trance- of houseparty's. ID&T speelde wat dat betreft wereldwijd een voorstrekkersrol.
Maar Frankrijk heeft zijn eigen ID&T, en wel in de personen van dj David Guetta en zijn geliefde Cathy. De twee zijn zo'n beetje de pilaren in het Franse clubcircuit en weten inmiddels ook hoe het is om een stadion vol mensen aan het dansen te krijgen.
Op 4 juli is het weer zover. Dan stroomt het Stade de France in noord-Parijs vol met house-liefhebbers voor de 2009-editie van Unighted, van 22:45 uur tot 5 uur 's morgens.
Vorig jaar, bij de editie-2008, was dj Tiësto nog van de partij, dit keer is Armin van Buuren één van de top-dj's.
___

GOED: Tickets kunnen online besteld worden!
FOUT: Waar kan je in hemelsnaam rond het stadion na afloop een uurtje chillen, als het openbaar vervoer pas vanaf 6 uur 's morgens weer rijdt?
___

www.unightedbyburn.com

donderdag 2 april 2009

Kunst voor (bijna) iedereen

Jawel, het is zover. Vanaf zaterdag mag iedereen tot en met 25 jaar gratis de musea in. Een oude belofte van president Sarkozy wordt ingelost.
Zo'n 50 musea en nog eens ongeveer 100 monumenten worden daarmee in één klap makkelijk bereikbaar voor een groot en jong publiek. Het Louvre en de Arc de Triomphe bijvoorbeeld.
Kosten: ongeveer 30 miljoen euro - te betalen door de overheid. Het gaat namelijk om een grote groep. Jaarlijks stappen zo'n 3,6 miljoen jongeren van 18 tot 25 jaar een museum binnen en die betaalden tot op heden dus allemaal entreegeld. In het Louvre gaat het om zo'n 25 procent van alle bezoekers.
Daar staat tegenover dat de maatregel op termijn inkomsten moet genereren. Uit testen die de afgelopen maanden zijn gedaan, blijkt dat het museabezoek 52 procent toeneemt als de entree geheel of gedeeltelijk gratis is. En die 'nieuwe' groep bezoekers zal ook musea blijven bezoeken met het stijgen van de leeftijd.... is de hoop.
___
GOED: Ik vind deze maatregel fantastisch, dat zal duidelijk zijn.
FOUT: Niets dus!
___
Foto: Office du Tourisme, Paris