vrijdag 27 maart 2009

Alle wijnen van de wereld in Parijs

Regelmatig rijden Nederlanders naar Bordeaux, naar de Provence of welke Franse streek dan ook, om met een kofferbak volgeladen met wijnflessen weer huiswaarts te gaan.
Nergens voor nodig. Stop in Parijs.
Wijnwinkel Lavinia is volgens dé kenners één van de toppers op z'n gebied.



En het moet gezegd: ze hebben er wel ont-zet-tend veel keus. Van de Crus Classées tot prima flessen onder de 10 euro. Van halve flesjes tot 'Balthazars' van 12 liter. En natuurlijk niet alleen uit Frankrijk. Er staan wijnen uit alle goede wijnlanden van Argentinië tot Portugal en van de Verenigde Staten tot Nieuw-Zeeland.
Online winkelen kan ook.
___

GOED: Je kunt er ook lunchen en 's avonds is er een bar, en daarbij kan je één van de 6.000 aanwezige wijnen bestellen en proeven die in de winkel liggen.
FOUT: Zovéél lekkers op één plek, dat is killing voor de liefhebber!
___

Lavinia, 3 Boulevard de la Madeleine
www.lavinia.fr

donderdag 26 maart 2009

De lunch moet snel maar wel lekker

Volgens mij is de tijd van de drie-gangen-lunch echt voorbij in Parijs. Ik zie zakenmensen in de rij staan bij de bakker en jongeren samendrommen in broodjeszaken.
Niet zo gek natuurlijk, want de eetgewoontes veranderen. Er wordt meer tussendoor gesnackt en de tijd die mensen nemen om te eten wordt steeds korter.
En de waterfles verdringt de wijnfles.
Dus: afgelopen is het traditionele beeld van hele legers mensen die rond 12:30 aanschuiven in een restaurant en een voor-, hoofd- en nagerecht bestellen en daarna weer aan het werk gaan. Maar als je dan toch snel luncht, dan wel het liefst lekker.
Dus rukken de kwalitatief goede broodjes-, soep- en saladezaken op.
Twee bekende en prima ketens zijn Bert's en Lina's.
Maar leuker zijn natuurlijk de minder bekende, maar goede adressen.
We noemden eerder al Rose Bakery, één van de beste snelle (en beetje alternatieve) lunchzaken van Parijs met alles tussen groentetaarten, salades en verse vruchten-shakes. En het leuke is: er is nu een Rose Bakery II, in de Marais.
Een heel charmante vind ik ook Lili's Brownies, in Saint-Germain des Prés, waar prima broodjes staan uitgestald naast heerlijke (jawel, natuurlijk) brownies en bananenbroden.
___
GOED: Ik heb mijn belofte gestand gedaan om ook betaalbare adressen wat vaker te noemen!
FOUT: Laat je bij Lily's niet opzij duwen door alle studenten die er tussen de middag samendrommen.
___
Rose Bakery 2, 30 Rue Debelleyme
Lilli's Brownies, 35 Rue du Dragon

maandag 23 maart 2009

De tips van Els Reuver

Ze is inmiddels een bekende Nederlander, Els Reuver. Avond aan avond staat ze in de spotlights in de Moulin Rouge als één van de sterdanseressen gehuld in verentooi.
Maar wat doet Els zelf graag in Parijs als ze níet op het toneel staat?
Wandelen door de Rue de Seine, dat als eerste. ,,Het is een leuke buurt. Ik heb er een tijdje gewoond, heb er mijn geliefde ontmoet en ik koop er etsen als ik een cadeau zoek voor iemand.''
Haar vaste stek daar: Café La Palette. Of de traditionele brasserie Lipp, om de hoek, boulevard Saint-Germain.
De mode dan. Aan het eind van de Rue de Seine de hoek om en ze staat bij één van haar favoriete winkels: Vanessa Bruno. ,,Kleren met prachtige lijnen en kleuren, je kunt er zo de catwalk mee op!''
Of ze wandelt door naar warenhuis Le Bon Marché, voor haar vaste kledingmerk Martin Margiela. ,,Le Bon Marché is een winkel om gezien te hebben.''
En als het een relaxte middag is, zijn er nog wel twee slenter-adressen van Els. De binnentuin van het Palais Royal is een favoriet. ,,Om jezelf een echte Parisienne te voelen, winkeltjes te bekijken en toch maar te hopen dat je eindelijk dat toneelstuk van Molière wel gaat begrijpen...''
Relax-bestemming 2: het Centre de Danse du Marais. ,,Je kunt er lunchen en koffiedrinken en tegelijk de balletlessen bekijken.'' En nog een ommetje maken, natuurlijk. ,,De Marais is een heel hippe buurt, vol fashion en cafés en kunstgaleries.''
___

GOED: Els is natuurlijk een steengoede danseres, maar sinds vorig jaar ook nog een ontzettend trotse moeder!
FOUT: Ik ben zo brutaal geweest de hippe tips voor babykleding-adressen van Els niet op te schrijven, omdat ik denk dat u daarvoor niet naar Parijs afreist... of wel?
___

Café La Palette, 43 Rue Seine
Brasserie Lipp, 151 Boulevard Saint-Germain
Vanessa Bruno, 25 Rue Saint Sulpice
Le Bon Marché, 38 Rue de Sèvres
Jardin du Palais Royal, ingang Place Colette
Centre de Danse du Marais, 41 Rue du Temple

zondag 22 maart 2009

Crisis, what crisis?

Drie-sterren-koks hebben hun prijzen verlaagd. Andere restaurants kwamen met anti-crisis-menu's. In één keuken werd de prijs van het menu zelfs gekoppeld aan de beursindex CAC40.
Jawel, ook de Parijse horeca is in de greep van de recessie.
Dus wat doe je als je naar Parijs komt, wat minder hebt te besteden, en toch lekker en gezellig wilt eten? Drie culinaire critici gaven onlangs hun tips.
Een leuke vond ik "Chez Nénesse". Het restaurant ligt midden in de Marais, maar laat zien hoe de wijk eruit zag vóór de fashionistas en reclamemensen er neerstreken, las ik. Een simpele bistrot met geblokte tegelvloer, én met zeer betaalbaar prima eten.
Een tweede tip was de Italiaan "Caffè dei Cioppi", vooral bekend wegens zijn uitstekende risotto's en goede spaghetti. De laatste tip, "La Gazzetta", klonk Italiaans maar bleek bestierd te worden door een Zweedse kok. Peter Nilsson is een zeer creatief talent, lees ik, het interieur ziet er strak-modern uit, maar de prijzen zijn uitstekend.
___
GOED: Franse media staan dezer dagen vol horeca-tips met een goede prijs-kwaliteit-verhouding. Dat kan geen kwaad.
FOUT: Ik doe daar zelf nog te weinig aan mee... Ik zal m'n leven, pardon: m'n blog beteren.
___
Chez Nénesse, 17 Rue de Saintonge
Caffè dei Cioppi, 159 Rue du Faubourg Saint-Antoine
La Gazzetta, 29 Rue de Cotte

donderdag 19 maart 2009

Een wedstrijdje op de Champs-Élysées




Als er twee nieuwe café-restaurants zijn op de Champs-Élysées en ze liggen ook nog recht tegenover elkaar, dan kan ik natuurlijk nog maar één ding doen: vergelijken.
Aan de "even"-kant van de avenue, vrijwel de hele dag in de zon dus, ligt sinds een paar maanden "Le Paris". Nee, die naam staat nog niet op de gevel of de kaart - zo nieuw is het.
Recht er tegenover werd vorig jaar "La Païva" geopend. Met een fraai terras - maar dat ligt dus de hele dag in de schaduw.
Om met het uiterlijk te beginnen: het verschil had niet groter kunnen zijn. Le Paris is licht, strak en glimmend, La Païva is donker, zacht en warm.
Bij Le Paris - de hele voorgevel is open - ga je zitten om gezien te worden, bij La Païva - het interieur is verstopt voor pottekijkers - ga je zitten om alleen degenen bij je aan tafel te zien.
De prijzen: koffie kost 4 euro bij Le Paris, 5,50 bij La Païva. Een glas wijn is er bij beide vanaf 7 euro.
Het eten: Le Paris heeft een simpele keuken: pasta's en cheeseburgers tussen de 10 en 20 euro. La Païva heeft een geraffineerdere kaart, met hoofdgerechten van 24 euro.
Uitslag van de wedstrijd: onbeslist, want té verschillend. Je kunt een voetbalteam niet tegenover hockeyers zetten.
___
GOED: Dat er weer eens twee serieuze en moderne horecagelegenheden opengaan op dé toeristische trekpleister van Parijs.
FOUT: Zo knalroze als de tafeltjes bij Le Paris zijn, zo zacht zijn de kussentjes in de banken waarin je wegzakt bij La Païva.
___
Le Paris, 32 Avenue des Champs-Élysées
La Païva, 25 Avenue des Champs-Élysées

woensdag 18 maart 2009

En het werd zomer....

Vandaag was het 18 graden!
Weg met de winterjas: overhemd en colbert volstaan om naar buiten te gaan.
De zomer is begonnen in Parijs, ik weet het zeker, en dat was overal te zien. Heerlijk, de metamorfose van de stad én van de mensen.
In de Rue Montorgueil - volgens sommigen het prototype van dé ideale en gezellige winkelstraat - zaten met de lunch alle terrassen vol.
In de Jardin des Tuileries waren alle metalen stoeltjes door mensen in de zon gezet.
En zelfs Les Halles - het volgens velen afzichtelijke complex dat bijna wordt afgebroken - zag er gezellig uit. Dat wil zeggen: niet het ondergrondse winkelcentrum natuurlijk, maar het 'park' er bovenop. Op alle bankjes zaten mensen hun broodjes te eten, op de stenen verhogingen zaten geliefden naast en op elkaar, skaters schoten voorbij, zelfs de zwerver die een McDonalds-beker uit een vuilnisbak viste, zag er lachend uit - en dat allemaal onder die heerlijke zon.

___

GOED: Het mooie weer komt er aan - ik kan niet wachten.
FOUT: Zijn we dan toch gevoelig voor de jaargetijden?

maandag 16 maart 2009

Warhol, Kandinsky en de jazz

Niemand kan er om heen in Parijs: Andy Warhol is in town.
Het Grand Palais geeft vanaf woensdag ruim baan aan de vele honderden portretten die de Amerikaanse kunstenaar in zijn leven maakte, en de Franse pers staat er al weken vol van.
Tijdens de pers-viewing, afgelopen zondag, zag ik Mao en Brigitte Bardot hangen, maar ook miljonairs als Nelson Rockefeller en Samuel LeFrak die Warhol vroegen hun portret te maken.
Het is een indrukwekkend geheel - ook met uitleg. We zien op foto's hoe Debbie Harry voor hem moest poseren en op televisieschermen hoe vrienden en vip's voor hem screentests deden.
En als u dan toch in Parijs bent voor de kunst, nog twee tips.
In het Centre Pompidou wordt vanaf volgende maand een grootse expositie gewijd aan Vassili Kandinsky - minstens zo'n must als Warhol.
In het Musée du Quai Branly is een zeer onderhoudende tentoonstelling te zien over jazz: een reis door de geschiedenis van de jazz en de verbeelding ervan in de grafische kunsten.
___

GOED: Twee top-tentoonstellingen én een heel leuke expositie: ideaal voor een weekend Parijs.
FOUT: Waarom bestaat er geen Warhol-Kandinsky-arrangement? Twee entreekaartjes voor de prijs van, nou zeg eens, anderhalf?
___

Le Grand Monde d’Andy Warhol,
18 maart-13 juli, Grand Palais
http://www.rmn.fr/

Kandinsky,
8 april-10 augustus, Centre Pompidou

Le siècle du jazz,
17 maart-28 juni, Musée du Quai Branly
foto: Andy Warhol Foundation for the visuals arts inc./ Adagp, Paris.

zaterdag 14 maart 2009

Rue "Rock" Amelot

Wie graag 's avonds (en later) het café ingaat voor goede pop- en rock is er in Parijs één adres waar je alles vindt: de Rue Amelot. Bands die optreden, dj's, dansen: alles gebeurt hier.
Ooit had in deze straat de "Pop In" bijna het alleenrecht. Het café heeft een enorme reputatie opgebouwd onder rockliefhebbers. Volgens de critici is het er klein en claustrofobisch, volgens de liefhebbers is het de meest trendy (mini)rockroom die Parijs kent.
Iets verderop lag dan nog de "Zéro Zéro Bar" waar écht alle soorten publiek komt en waar ook de muziekkeus wat diverser is.
Maar nu is het: op naar 200 procent! Van twee naar vier.
Kort geleden ging in de Rue Amelot de "Panic Room" open, met twee "mini dance floors". Ook hier rock, pop en soul.
En vanaf april is er dan ook nog "4 Éléments": iets meer bar dan rock. Het is vooral een "before"-bar, zoals het op blogs wordt genoemd: de plaats waar je muziek gaat luisteren vóór je het echte nachtleven ingaat.
___
GOED: Wie snel de jonge muziekscène van Parijs wil leren kennen, maakt met deze straat een prima eerste keus.
FOUT: Oké, de Pop In, heeft een goede reputatie, maar kan iemand dan eens die voorgevel opknappen?
___
Pop In, 105 Rue Amelot
Zéro Zéro Bar, 89 Rue Amelot
Panic Room, 101 Rue Amelot
4 Éléments, 149 Rue Amelot

vrijdag 13 maart 2009

Zwevend de nacht door

Wie wil er nou niet graag zwevend de nacht doorbrengen?
Het kan. The Five Hotel heeft één kamer ingericht met een zwevend bed. Dat wil zeggen: twee stevige draden houden het bed tientallen centimeters boven de vloer, terwijl het plafond een sterrenhemel lijkt.
En dat is niet het enige bijzondere in The Five Hotel (door de Parijzenaars natuurlijk 'Five Hôtel' genoemd). De kleuren van de kamers variëren van oranje tot paars. In de lobby zijn alle stoelen en banken zwart-wit, in de ontbijtzaal zijn de muren weer knalrood en zilverkleurig.
De beleving staat voorop. En dat voeren ze ver door bij The Five Hotel. De klant kan in zijn of haar kamer een eigen geur kiezen.
De collega's van de Britse krant Times noemden het hotel kort geleden 'the sexiest place' in Quartier Latin.
___
GOED: Het design is geweldig. Architect Vincent Bastie kwam er aan te pas, ook verantwoordelijk voor bijvoorbeeld het Murano hotel.
FOUT: Blijft het ook leuk om een week lang in een knalblauwe kamer te slapen?
___
Five Hôtel, 3 Rue Flatters

woensdag 11 maart 2009

Pralines en bonbons


Wel eens iemand razend enthousiast en buitengewoon aanstekelijk over cacaobonen horen praten?
Pierre Marcolini doet het. En hoe.
De Belg heeft in Parijs zojuist een nieuwe winkel geopend waar alle 35 soorten chocoladesmaken die hij zelf in Brussel fabriceert, worden verkocht.
Voor de volledigheid: chocolatier en pâtissier Marcolini heeft winkels van New York tot Tokyo en is een begrip in de wereld van choco-lovers.
Als hij eenmaal begint te praten, houdt hij niet meer op. Pistache uit Iran, nootjes uit Italië: alles wat in zijn chocolaatjes zit of er mee te maken heeft wordt met een ongekend enthousiasme beschreven - tot aan de Mexicaanse boeren die gewapend met messen hun cacaobonen kwamen demonstreren.
Zelf proefde ik in zijn nieuwe Parijse winkel chocolade met gember en een bonbon die smaakte als Turkse koffie. Ik nam een doos mee naar huis.



GOED: Wat een smaakexplosies veroorzaken deze bonbons - zelfs de kleinste van 5 gram. Smullen.
FOUT: Aan goede kwaliteit (70 % cacao) hangt een prijskaartje. Maar er zijn ook kleine verpakkingen!


Pierre Marcolini, 3 Rue Scribe
http://www.marcolini.be/

maandag 9 maart 2009

Logeren bij Gauguin en Modigliani

Bijna 100 jaar geleden vestigde kunstschilder Amedeo Modigliani zich in de wijk Montparnasse. Behalve schilderen ging hij daar in zijn atelier ook meer dan voorheen beeldhouwen.
In dezelfde straat was eerder ook al Paul Gauguin neergestreken.
Het pand werd na 1830 gebouwd en telde toen nog slechts twee verdiepingen. Pas aan het eind van de eeuw - toen er al verdiepingen bij waren gebouwd - werden de ruimtes rond het hof klaargemaakt voor kunstenaars. Er kwamen zo'n 10 ateliers.
En een eeuw later kunnen wij er onze intrek nemen. Dat wil zeggen: je kunt er een 'loft' huren voor minimaal twee dagen in het complex waar vroeger deze vooraanstaande schilders werkten.
En dan wel van alle gemakken voorzien natuurlijk. Er staat een magnetron, er is wifi en er staat - natuurlijk - een stapeltje kunstboeken klaar.


GOED: De 'atelier'-woningen zijn prachtig gelegen, tussen de Boulevard Montparnasse en Jardin de Luxembourg.
FOUT: Ze zijn van binnen wel èrg opgeknapt en gemoderniseerd, ik bedoel: je hebt veel fantasie nodig om Modigliani hier voor te stellen.


L'Atelier des Beaux-Arts, Rue de la Grande Chaumière.

zondag 8 maart 2009

De tips van Éric Fréchon

We schreven afgelopen week al over hem: Éric Fréchon, de enige kok die dit jaar steeg van twee naar drie Michelin-sterren. Als u hem eens in de keuken aan het werk wilt zien, kan dat hier:



Maar het leuke is dat de chef in Hôtel Bristol na die toekenning natuurlijk werd bestormd door de pers, die hem ook mocht vragen naar zíjn favoriete adressen in Parijs.
Daar gaan we.
,,Als ik zelf thuis kook, op zaterdag of zondag, ga ik altijd boodschappen doen in La Grande Épicerie'', vertelde Fréchon. ,,Je vindt er alles en het is van erg goede kwaliteit.''
Gelukkig: eindelijk eens een goed excuus voor Out In Paris om deze geweldige winkel, dit walhalla voor elke culifan, voor het voetlicht te brengen. La Grande Épicerie heeft werkelijk alles wat je kunt eten en drinken. Trek er gerust een dag voor uit!
De croissants voor 's morgens komen in Huize Fréchon maar bij één adres vandaan: bakker Millet, vlak om de hoek van zijn huis. ,,Het zijn de beste croissants van Parijs, ik meen het!''. En daar niet ver vandaan ligt ook de bistrot waar de kok zèlf uit eten gaat, als hij het (relatief) eenvoudig wil houden: l'Ami Jean.
Tot slot de kaasjes. Die haalt Fréchon privé en voor het Bristol bij de winkel Marie-Anne Cantin. Vanwege de kwaliteit, natuurlijk, ''maar ook omdat ze een geweldige vrouw is met een enorm charisma.''


GOED: Niets leuker dan een topkok te horen vertellen bij welke bistrot-om-de-hoek hij zelf graag met vrienden eet.
FOUT: Fréchon vertelde ook waar hij zijn kleren koopt, maar aangezien ik hem alleen nog maar heb zien lopen in zijn witte kokspak laat ik die tip veiligheidshalve maar achterwege.

La Grande Épicerie, 38 Rue de Sèvres
Millet, 103 Rue Saint-Dominique
l'Ami Jean, 27 Rue Malar
Marie-Anne Cantin, 12 Rue du Champ-de-Mars

donderdag 5 maart 2009

Postmodern winkelen: Merci!

Hoe gaat de moderne consument, of beter gezegd: shopper, te werk?
Nou, die wil niks meer opgelegd krijgen. Die wil zijn eigen - zeer gevarieerde - smaak volgen, denken de Franse ondernemers Marie-France en Bernard Cohen.
En daarom begonnen ze Merci. Het is een winkel, maar ook een warenhuis. Je kunt er lezen en koffie drinken, je kunt er mode en meubels kopen.
Er staan lampen van Philippe Starck en meubels van de Nederlander Marcel Wanders - maar ook een tafel van de rommelmarkt en zelfgemaakte stoelen.
En bovendien gaat ook nog een deel van het geld dat wordt verdiend met de mode (van o.a Paul Smith en Stella McCartney) naar het goede doel.
Dat is shoppen anno 2009, vinden de Cohens die alweer zo'n 30 jaar geleden het luxemerk Bonpoint lanceerden en daarmee klanten aantrokken van Madonna tot Johnny Depp.


GOED: Duur en goedkoop naast elkaar, mode-ontwerpers die voor het goede doel werken: hier ga je de winkel uit met een volle (en gerecyclede) tas èn met een goed gevoel.
FOUT: Merci is gevestigd in een oud fabriekspand. Zeer modieus, maar de ruimtes zijn zó groot dat je jezelf er soms nogal verloren waant.

Merci, 111 Boulevard Beaumarchais

woensdag 4 maart 2009

Een diner zonder publiek

Je moet een klein trapje oplopen, helemaal aan het uiteinde van het restaurant. Boven aan de treden is er een kleine ruimte, niet meer dan 3x4 meter.
De tafel is chique gedekt, kaarsen branden, op de muren zijn schilderingen met bladgoud aangebracht. En er is slechts plaats voor twee personen.
Dit is waarschijnlijk wel de meeste intieme 'eetzaal' die er bestaat in Parijs, in restaurant 1728. Le Cabinet d'Amateur, zoals de kamer heet, is de ideale locatie voor intieme diners.
Je zit volledig afgescheiden van andere mensen. Niemand kan je zien, dankzij het trapje. En wie echt niet gestoord wil worden legt een servet aan het uiteinde van de trap - dan weet het personeel genoeg.
Privé-eetkamers als deze schijnen uit de 19e eeuw te dateren. Parijse intellectuelen maar zeker ook geheime geliefden spraken graag of op een discrete plek, vandaar.
Misschien wel net zo'n mooie kamer als 1728 heeft het bekendere restaurant Lapérouse te bieden. Ook hier leidt een trap naar kleine ruimtes met tafels gedekt voor twee personen - in sommige gevallen zelfs uitgerust met een kleine (rood pluchen) ligbank. President Mitterrand zou hier elke maandag met zijn buitenechtelijke dochter Mazarine hebben gegeten.
___
GOED: Als Parijs de stad der romantiek is, zijn deze privékamers een verplichte bestemming.
FOUT: Aangezien er niet veel van zijn, is zéér ruim van tevoren reserveren meestal nodig.
___
1728, 8 Rue d'Anjou
http://www.restaurant-1728.com/
Lapérouse, 51 Quai des Grands Augustins
http://www.laperouse.fr/

dinsdag 3 maart 2009

Romantiek en bloemetjesbehang

Het is tijd voor weer eens een hoteltip.
Maar met deze zit ik een beetje in m'n maag. Het betreffende hotel heeft namelijk op de slaapkamers... bloemetjesbehang.
En ik had me nog wel zo voorgenomen nooit etablissementen te noemen met bloemetjesbehang.
Maar goed, er staat wel wat tegenover.
Ik was al verkocht toen ik voor de immense poort stond. Hôtel Grandes Écoles ligt verscholen in één van de drukste wijken van de stad, temidden van universiteitsgebouwen en studentencafés. Maar achter die enorme poort is een kleine oase aangelegd. Alsof je een landhuis op het platteland binnengaat. Ideaal voor romantici en rustzoekers-na-hectiek.
Andersom werkt het dus ook: verlaat de oase en je staat echt mídden in Parijs.
GOED: Prijzen vanaf 113 euro per nacht.
FOUT: Tsja, toch dat bloemetjesbehang.

Hôtel Grandes Écoles, 75 Rue Cardinal Lemoine
http://www.hotel-grandes-ecoles.com/

Wegdromen in de Rue de Rennes

Aan welke voorwaarden moeten een grote stad voldoen om ook een volwaardige grote stad te zijn? Nou ja, aan héél veel voorwaarden. Maar één ervan is absoluut: het hebben van een verkeersader waar alles gebeurt wat in een grote stad moet gebeuren.
En dat is de Rue de Rennes. Geen reisgids die 'm als prioriteit bestempelt, maar ik kan er uren wandelen, stilstaan en rondkijken zoals je naar de zee kan staren.
Mensen gaan er naar hun werk, er zijn winkels en cafés, er zigzaggen fietsen en er toeteren auto's.
Geliefden kussen elkaar er op de stoep, mannen met koffertjes dalen de trappen af naar de metro, studenten zitten er aan het eind van de middag in de kroeg.
En oh ja, het uitzicht. Ga aan het eind van de dag, als de zon langzaam vertrekt, aan het begin van de Rue de Rennes staan, op het kruispunt met de Boulevard Saint-Germain. Dan zie je alles wat ik net beschreef voor je ogen gebeuren - en alles tegelijk.
En aan het eind van die kaarsrechte straat kleurt de lucht rood en torent de Tour Montparnasse boven alles uit.
De Rue de Rennes is Parijs in een notedop.



GOED: Deze bijdrage is alleen geschikt voor melancholische zielen.
FOUT: Deze bijdrage is alleen geschikt voor melancholische zielen.

maandag 2 maart 2009

Van twee naar drie sterren

Jawel, iedereen wist het al maar nu is het ook gebeurd. Het tweesterren-restaurant van Hôtel Bristol is een driesterren-restaurant geworden.
,,Ik dacht dat ik erop was voorbereid, maar toen ik het hoorde was ik toch geroerd'', zei de topkok van het restaurant, de 45-jarige Eric Fréchon. Voor de duidelijkheid: hij zwaait dus de scepter over een staf van 80 mensen in de keuken. En ín het restaurant staan zo'n 50 stoelen...
De Michelinster werd vandaag toegekend bij de presentatie van de nieuwe Michelin Gids.

Le guide Michelin sort sa 100e édition - Nouvel Obs
Le guide Michelin, le plus redouté des guides gastronomiques français, sort lundi 2 mars sa 100e édition, fort d'une domination sans égal.


In Parijs steeg ook restaurant L'Espadon (in het Ritz Hotel) van één naar twee sterren. En topkok Gordon Ramsay kreeg twee sterren voor zijn 'Trianon' in Versailles.


FOUT: Een driesterrenrestaurant is in crisistijd natuurlijk helemaal niet meer te betalen.
GOED: En daarom is het zo leuk dat Fréchon in het najaar in het Bristol Hotel ook een brasserie opent!

Hôtel Bristol,112 Rue Faubourg Saint Honoré
www.hotel-bristol.com
L'Espadon, 15 Place Vendôme
www.ritzparis.com
Trianon,1 Boulevard de la Reine, Versailles
http://www.gordonramsay.com/grautrianon/

zondag 1 maart 2009

R.I.P. Maxim's

Het is gebeurd. Maxim's is definitief ten grave gedragen.
Het legendarische restaurant in Parijs is passé, verleden tijd, klaar om opgedoekt te worden.
Aldus gastronomisch criticus François Simon in Le Figaro. Hij beschrijft dit weekeinde op niets ontziende wijze hoe Maxim's er tegenwoordig bij staat. Hij schoof aan en zag dat nauwelijks vier tafeltjes bezet waren, terwijl een armoedig orkestje kitsch-muziek ten gehore bracht.
En het eten leek niet te kunnen kiezen tussen deze en de vorige eeuw, aldus Simon.
Zonde.
Het meer dan 100 jaar oude restaurant heeft een roemruchte geschiedenis achter de rug die (op hedendaagse wijze) gecultiveerd zou mogen worden. Beroemde gasten als Brigitte Bardot, Greta Garbo en - recenter - John Travolta kwamen er veel. Het interieur is art nouveau op z'n best.
Simon adviseert de eigenaar van Maxim's, mode-ontwerper Pierre Cardin, om het stokje over te geven aan een nieuwe generatie. ,,Het restaurant verdient publiek, champagne en juwelen.''



GOED: Restaurants, hoe beroemd ook, die teren op vergane glorie en doorgezakte stoelen, verdienen het kritisch onder de loep te worden genomen.
FOUT: Waarom hebben ze deze wereldberoemde tent zo aan z'n lot overgelaten? Kan iemand a.u.b. Maxim's een injectie geven die modern management en oude luister weet te combineren?

Maxim's, 3 Rue Royale
http://www.maxims-de-paris.com/