woensdag 16 april 2014

Een zeekoe, wolven en 16 giraffen

Dat de dierentuin van Parijs na een jarenlange opknapbeurt weer open is – ik bedoel: de dierentuin in het Bois de Vincennes, het bos aan de zuidoost kant van de stad – en ook is uitgebreid met onder meer een enorme serre van 100 meter lang en 40 meter breed, dat weet iedere Parijs-liefhebber wel natuurlijk.
Maar wist je ook dat:
- Tinus de zeekoe 50 kilo per dag eet aan onder meer sla en wortels?
- Het eten van de wolven elke dag verstopt wordt om hun jachtinstinct te behouden?
- Olivier Marqui, de verantwoordelijke voor de reptielen, met blote handen een boa constrictor heeft uitgezet in diens verblijf?
- De 16 giraffen in het park de enige dieren zijn die al die jaren, tijdens de verbouwing, gewoon in de dierentuin zijn gebleven?
___

GOED: De dierentuin is dus compleet vernieuwd, voor de som van 30 miljoen euro, biedt 14,5 hectare aan dieren en natuur, met een wandelroute van opgeteld 4 kilometer.
FOUT: Bij de opening afgelopen weekend waren nogal wat bezoekers teleurgesteld omdat nog niet alle dieren te zien zijn, wat de dierentuinleiding vergeten was te zeggen.
___

Parc Zoologique de Paris
Route de la Ceinture du Lac


De foto is afkomstig van Clarisse Rebotier die een geweldige serie foto’s maakte van dieren die in Parijs de metro (zouden) nemen.

maandag 14 april 2014

Kunst in het voorjaar

Het werk van de Amerikaan Robert Mapplethorpe is dezer dagen niet één keer maar twee keer te zien in Parijs. Ik bedoel: op twee plaatsen.
De meeste aandacht is er natuurlijk voor de grote expositie in het Grand Palais, tussen Seine en Champs-Élysées. Er zijn zo'n 250 foto's van hem te zien. Natuurlijk: veel bloot, maar vooral een eerbetoon aan 'de groot kunstenaar' die Mapplethorpe was. De menselijke schoonheid, het lichaam, het licht: dat wist de fotograaf feilloos te combineren.
En dan is er nòg een hele mooie tentoonstelling: voor beeldhouwer Auguste Rodin was het menselijk lichaam (op een heel andere manier) ook vaak een inspiratiebron. En in het Musée Rodin - op loopafstand van het Grand Palais, trouwens - worden nu zo'n 50 beelden van Rodin gespiegeld aan meer dan 100 foto's van Mapplethorpe.
Een bijzondere confrontatie. ,,Als ik 200 jaar geleden was geboren, was ik ongetwijfeld beeldhouwer geworden'', zei de Amerikaanse kunstenaar ooit.
___

NOG EEN TENTOONSTELLING: In het Cité de la Musique, in noordoost Parijs, is een geweldige leuke expositie ingericht over het ontstaan en de ontwikkeling van 'zwarte muziek'. Met koptelefoon (langs reggae, rumba, jazz en soul) en met veel aandacht voor de maatschappelijke kanten (slavernij, racisme etc).
EN NOG EEN TENTOONSTELLING: Fotograaf Martin Parr legde Parijs vast, de stad die hij zelf omschreef als 'heerlijk ouderwets', en het geweldige resultaat is te zien in het Europees Fotohuis, halverwege het stadhuis en Bastille.
___
 
Robert Mapplethorpe
Grand Palais, tot 13 juli
Mapplethorpe-Rodin
Musée Rodin, tot 21 september
Great Black Music
Cité de la Musique, tot 24 augustus
Martin Parr, Paris
Maison Européenne de la Photographie, tot 25 mei

vrijdag 11 april 2014

Sucré et salé

Tsja, als onze eigen beste eet-adressen, onze favoriete cocktails en ons lekkerste radiostation allemaal samenkomen in één lang weekend, dan kunnen we natuurlijk niets anders doen dan daar juichend over berichten!
Oftewel: op naar Wanderlust (foto), het immense dakterras aan de oever van de Seine.
Want daar zijn drie dagen lang de beste streetfood-makers aan het werk.
Je kunt er tijdens de zogenoemde Super Barquette eten, drinken, relaxen en genieten - onder de Parijse zon, middag en avond.
Le Camion qui Fume, dat was één van de eerste in Parijs, is er.
Maar ook Japanse streetfood, van Peco Peco.
Zoetigheden van Fifi la Praline.
Cocktails van La Candelaria.
Dj's zorgen voor de sfeer, Radio Nova is de sponsor.
Oftewel, zoals de organisatie zegt: sucré, salé, solide et liquide.
___

GOED: Vanvond is er een Taco Battle tussen Cantine California en Rice & Beans (geen idee wat het is, maar het klinkt grappig).
FOUT: Er is ook een hot-dog-eet-wedstrijd (ik weet wel wat dát is, maar het klinkt níet grappig).
___

Super Barquette
11, 12, 13 april
Wanderlust
32 Quai d'Austerlitz

maandag 7 april 2014

Belleville, een wijk in wording (3, slot)

Belleville is niet alleen een multiculturele wijk met veel kunstenaars, het is ook een wijk vol cafés en restaurants.
Mijn favoriete uitvalsbasis: de Saint-Jean Baptiste kerk, metrohalte Jourdain.
Hier werd vorig jaar nog een mis opgedragen aan Edith Piaf, die in de wijk woonde. Maar wat ik vooral bedoel: links, rechts, voor en achter: overal gebeurt wat, en overal kan je uitgaan.
Wat andere adressen in de wijk:
- Le Perchoir, we noemde ‘m al eerder: een café en restaurant, erg in de mode, en vooral bekend om z’n dakterras.
- Aux Folies, een ruim honderd jaar oude brasserie (foto) en ook één van de populairste cafés van de bobo’s die al zijn neergestreken in de wijk.
- O Paris, een bar-restaurant, bekend om z’n terras en jazz-concerten maar vooral om z’n magistrale uitzicht over Parijs.
- Bijzonder: Bubble Tea, een Taiwanese theebar met, jawel, Taiwanese bubble-thee.
Tot slot nog twee culturele tips: je vindt in Belleville ook een museum gewijd aan Edith Piaf en Villa Castel, de plek waar Truffaut filmde voor zijn beroemde Jules & Jim.
En wie na dit alles nog veel meer wil weten over Belleville: loop even langs boekwinkel Le Genre Urbain, met volop werk over de geschiedenis en het hedendaagse leven van Belleville.
___


Le Perchoir, 14 Rue Crespin du Gast
Aux Folies, 8 Rue de Belleville
O Paris, 1 Rue des Envierges
Bubble Tea Belleville, 15 Rue de Belleville
Le Genre Urbain, 60 Rue de Belleville
Musée Edit Piaf, 5 Rue Crespin du Gast
Villa Castel, 16 Rue du Transvaal
___

maandag 31 maart 2014

Belleville, een wijk in wording - 2

Belleville is een wijk vol kunstenaars.
Niet met fancy galerieën, maar gewoon: schilders, beeldhouwers en anderen die aan het werk zijn, en die je kan zien.
De zogeheten Ateliers d’Artistes de Belleville is een vereniging van zo’n 250 kunstenaars die allemaal in de wijk wonen. Hun werk en ook dat van anderen wordt in hun gezamenlijk pand tentoongesteld.
Een keer in het jaar is het open dag, en mag iedereen binnenlopen: dat is op 23 tot en met 26 mei weer het geval.
Het Maison des Métallos is een ander beroemd adres. Eind 19e eeuw was het een fabriek waar blaasinstrumenten werden gemaakt, daarna werd het een vakbondsgebouw, nu is het een cultureel wijkcentrum waar concerten en optredens worden gegeven.
De straat waarin het pand is gevestigd onderstreept nog eens het multiculturele karakter van de wijk: hier kan je op elke hoek Korans kopen.
Die multiculturele bevolkingssamenstelling - de wijk wordt ook wel ‘Babelville’ genoemd - zie je terug op de markt van Belleville, elke dinsdag en vrijdag op de Boulevard de Belleville, tussen de metrostations Belleville en Ménilmontant.
Hoewel dit deel een overwegend Chinese wijk lijkt (tot aan de plaatselijke prostituees 's avonds toe – sorry: de straat staat er bekend om), vind je er ook Indiase kappers, Poolse bakkerijen, en Afrikaanse restaurants.
Even terug naar de kunst: La Forge is oude sleutelfabriek, werd daarna gekraakt door kunstenaars, toen opgekocht door de gemeente en is nu een kunstenaarskolonie waar zo’n 20 artiesten wonen.
Er worden tentoonstellingen georganiseerd en rondleidingen gegeven.
En dan is er eigenlijk misschien tòch nog een toeristische 'cult'-attractie in Belleville: de Rue Desnoyez (foto) – omdat die voor een groot deel is omgetoverd in een open luchtmuseum voor graffiti-kunstenaars, die voor een deel ook in de straat wonen. De straat is uitgegroeid tot een legendarische bestemming voor street art-liefhebbers.
___

Ateliers d'Artistes de Belleville, 1 Rue Francis Picabia
Maison des Métallos, 94 Rue Jean-Pierre Timbaud
La Forge, 23 Rue Ramponeau

vrijdag 28 maart 2014

Belleville, een wijk in wording - 1

Belleville is een stadsdeel in oost-Parijs waar je niet één, twee, drie als toerist gaat rondkijken.
Dit is niet ‘pittoresk Parijs’.
Het is er overwegend arm, er zijn geen attracties en nauwelijks monumenten.
Maar het is wèl een wijk die zich in een razend tempo transformeert, zoals eerder de Amsterdamse Pijp en Williamsburg in New York dat deden.
Dus kijken wij er vast rond (inclusief de omgeving van Belleville) en dan ook nog in drie delen. De eerste etappe:
La Bellevilleoise, ten noorden van begraafplaats Père Lachaise, is een mooi startpunt: een café en restaurant, èn een theater- en concertzaal.
Maar vooral ook een plaats met een geschiedenis die symbool staat voor de wijk: de socialist Jean Jaurès hield hier politieke bijeenkomsten en de arbeiders uit de wijk konden hier, bij de coöperatie, meer dan 100 jaar geleden goedkoop boodschappen doen.
Vlakbij ligt een prachtig 18e eeuws landhuis met parkje, dat op het eerste zicht nogal detoneert in de wijk maar daarom niet minder mooi is: het Pavillon Carré de Beaudouin (foto). Het hele jaar door zijn er gratis tentoonstellingen te bezoeken.
Wie houdt van mooie huizen en rust: loop ook even, iets noordelijker, langs de Cité Jandelle, de best verstopte doodlopende straat van Belleville, met prachtige oude huizen en tuinen die nog (een beetje) de sfeer ademen van de tijd toen Belleville een dorp was aan de rand van Parijs.
Meer groen: Het Parc de Belleville wordt wel één van de mooiste parken van de stad genoemd. Het is niet groot, maar wel met 1200 bomen, rozen, een wijngaard(je), watervallen en vooral: een prachtuitzicht over Parijs.
Vlakbij het park vind je: The Loft, een budgethotel. Het is gekleurd, spotgoedkoop, en: design met stapelbedden.
___

La Bellevilleoise, 19 Rue Boyer
Pavillon Carré de Beaudouin, 121 Rue de Ménilmontant
The Loft, 70 Rue Julien Lacroix

woensdag 26 maart 2014

Slapen op een oprolbare matras

Ik durf het best te zeggen: het Hi Matic Hotel in Parijs is geen hotel zoals andere hotels.
Het is een hypermodern biologisch-ecologisch hotel en je hebt er in principe niets te maken met het personeel.
Je eet hier een organisch ontbijt en tandpasta en cd's koop je bij een fraai veredelde Febo-automaat in de lobby.
Overal zijn de muren beschilderd in knallende kleuren en in- en uitchecken doe je zelf op de touchscreens.
De koffie is overdag gratis, de matrassen in je kamer kan je oprollen.
Oh ja: het hotel geeft ook tips voor yoga-oefeningen, ligt op loopafstand van Place de la Bastille, en het is zeer betaalbaar: kamers vanaf 65 euro
___

GOED: Het hotel werd al een selfservice-hotel genoemd, omdat je alles zelf kan doen, ideaal dus voor iedereen die geen behoefte heeft aan personeel.
SLECHT: De badkamers en toiletten: respectievelijk erg klein en soms met uitzicht op je bed (en op wie daar in ligt - en vice versa).
___

Hôtel Hi Matic
71 Rue de Charonne

maandag 24 maart 2014

Metro's, vrouwen en rockbands

Leuk hoor, die metro in Parijs, maar waarom vrijwel uitsluitend mannennamen voor de halte's?
In heel Parijs zijn slechts twee van de ruim 300 metrohalte's vernoemd naar een vrouw.
Dat kan dus anders - dacht kunstenares Silvia Radelli.
En ze maakte een fictieve metroplattegrond. Een vrouwelijke plattegrond.
Emile Zola werd Rosa Bonheur, Victor Hugo werd George Sand. En verder kan je in- en uitstappen bij Eleanor Roosevelt en Hannah Arendt, maar ook bij Coco Chanel en Calamity Jane!
De kaart is nog een paar dagen in het 'echt' te zien, in Parijs.
Overigens deed radiozender Oui FM eens iets soortgelijks, nou ja: bijna dan, door de namen van halte's te verhaspelen volgens namen van pop- en rockartiesten, wat een kaart opleverde met een paar prachtige metrostops, zoals Miromesnil Young, Sweet Home Alabalma Marceau, Primal Scrimée, Avron Maiden en Mairie d'Ivrything But The Girl.
___

STILTE: Bij metrohalte Église d'Auteuil komen de minste reizigers van Parijs langs: 179.000 per jaar.
DRUKTE: Bij metrohalte Gare du Nord komen de meeste: 49 miljoen per jaar.
DUUR: Het metrostation met de duurste huizen rondom: Invalides.
GOEDKOOP: Die met de goedkoopste woningen: Carrefour Pleyel.
 ___

Métroféminin, tot 29 maart
Galerie L'Aléatoire
29 Rue de Bièvre

donderdag 20 maart 2014

Terrassen met uitzicht, huisgemaakt bier en zon

Een paar jaar geleden gaf ik al eens een opsomming van de 10 mooiste terrassen in Parijs.
Die adressen - in parken, aan het water, in musea en op een hoteldak - vind je hier.
Maar goed: het is opnieuw mooi weer, er is veel veranderd, dus: nieuwe tips!
Waar kan je anno 2014 neerstrijken als het zonnig is?
Het populairste dakterras dezer dagen is zonder twijfel dat van Le Perchoir (foto). Een adembenemend uitzicht, relaxte sfeer, maar: erg druk en niet in het centrum van Parijs, maar aan de oostkant.
Een mooi, modern en stijlvol terras vind je bij Hôtel-restaurant Edgar. In hartje Parijs en toch stil en verstopt, want je zit hier op een binnenplaats. Prima voor oesters maar zeker ook voor een glas rosé.
En in de buiten-categorie, ik bedoel: ik zou niet weten hoe ik 'm zou moeten kenschetsen, is er één meer dan aanbevelenswaardig: Les Petites Gouttes, niet ver van Gare du Nord. Want: op het terras van deze indrukkend grote oude hal van de spoorwegen zit je de hele middag in de zon. Met huisgemaakte limonade, huisgemaakt bier, maar ook concerten en tentoonstellingen.

___

MEER: Wie nog meer keuze wil: hier is de lijst van Le Figaro, met een paar héél goede adressen.
NOG MEER: Wie daarna nog meer keuze wil, hier is de plattegrond van My Little Paris, met een paar echte Parisienne-adressen.
___


Le Perchoir
14 Rue Crespin du Gast
Edgar
31 Rue d'Alexandrie
Les Petites Gouttes
12 Esplanade Nathalie Sarraute

donderdag 13 maart 2014

Een eeuwenoud hofje

Dit is echt leuk.
Eerst loop je, in Saint-Germain des Prés, de 18e eeuwse Cour du Commerce Saint André in.
Die is al mooi, met z'n poorten, z'n kasseien en restaurantjes.
En dan, bij restaurant Le Procope, naar eigen zeggen 'het oudste nog bestaande restaurant van Parijs', draai je een kwart slag.
En daar is ie. 
De Cour de Rohan.
Het is iets tussen een hofje en een pad en een straatje in.
Eeuwenoud.
Hendrik II liet hier in de 16e eeuw huizen bouwen voor zijn maîtresse. Kunstschilder Balthus had hier 80 jaar geleden zijn atelier.
Maar wat vooral leuk is: je stapt hier even 'uit' het hedendaagse drukke Parijs, gaat terug de tijd in en hoort geen stadsherrie meer.
De Cour de Rohan is het oude en verborgen Parijs - verstopt achter hekken.
De huizen, de bomen, de straatstenen: alles ademt hier geschiedenis.
Mooi, mooi, mooi.
___

GOED: Soms staat het hek bij de ingang per ongeluk open: grijp die kans en ga naar binnen.
FOUT: Vaak is het hek dicht gedaan door de bewoners.
MAAR: Loop dan even om en kijk of je via de andere kant binnen kan, via de Rue du Jardinet.
___