donderdag 18 september 2014

Angel Cake en merengue

In Japan heet het Chiffon Cake, in Amerika heet het Angel Cake, en in Frankrijk heet het, euh, Angel Cake!
Hoe dan ook: de Japanse sterrenkok Youlin Li maakt ze op meesterlijke wijze, in Pâtisserie Ciel, vlak naast de Boulevard Saint-Germain.
Cakejes (foto) die er van buiten uitzien als een spons, maar van binnen zacht zijn en romig, en die luchtig en engelachtig smaken. En je kan kiezen: de smaken variëren van basilicum tot chocolade en van matcha tot yuzu.
Recht tegenover Ciel, aan de andere kant van de straat, is het ook al smullen. Daar ligt één van de winkels van pâtissier Frédéric Vaucamps: Aux Merveilleux. En hier verkopen ze, jawel, de merveilleux, een taart(je) van Italiaanse merengue, met slagroom en chocoladeschaafsel, maar dan in alle soorten, maten en smaken (tot aan een sans-culotte aan toe).
___

GOED: Bij Ciel kan je ook zitten en Japanse thee en Japanse whisky bestellen bij je Angel Cake.
FOUT: Bij Aux Merveilleux kijk je je ogen uit maar kan je niet blijven zitten.
___

Pâtisserie Ciel
3 Rue Monge
Aux Merveilleux
2 Rue Monge

dinsdag 16 september 2014

Kunst, kunst en nog eens kunst

Het nieuwe culturele seizoen is geopend dus er staat weer allerlei moois voor de deur.
Bij deze een greep uit de tentoonstellingen in Parijs die je niet mag/moet/wil missen, de komende maanden.
- In het Grand Palais, naast de Champs-Élysées, wordt voor het eerst sinds 20 jaar weer een groot retrospectief gewijd aan Niki de Saint Phalle (foto). Mooi. Als deze tentoonstelling iets laat zien is het dat deze kunstenares veel méér was dan de schepster van de vrolijk gekleurde beelden die iedereen van haar kent.
- Het Musée Marmottan Monet, aan de zuidwest kant van Parijs, zet één schilderij voor het voetlicht, Impression Soleil Levant, dat z'n naam gaf aan een complete kunststroming, maar waarover zelf weinig bekend is. Een ontdekkingstocht rond een legendarisch doek dus: fascinerend.
- Zo'n honderd werken van Marcel Duchamp zijn te zien in het Centre Pompidou. De schilder en beeldhouwer maakte - jawel - een urinoir, maar hier zijn vooral onbekende schilderijen van hem te zien.
___

KLEIN MAAR FIJN: In restaurant Miss Ko (ja, die ontworpen is door Philippe Starck) is nog een paar weken hedendaagse street art te zien, opgehangen tussen tafels en keuken. Tot 5 oktober.
NOG KLEINER MAAR NOG FIJNER: Kunstenaar Mathias Kiss creëert in de Marais een tijdelijke kamer met bed, The Kiss Room, waar je omringd door 1000 spiegels een nacht kan doorbrengen. Vanaf 13 november.
___


Niki de Saint Phalle
Grand Palais, 17 sept. - 2 feb.
Impression Soleil Levant
Musée Marmottan Monet, 18 sept. -  18 jan.
Marcel Duchamp
Centre Pompidou,24 sep. - 5 jan.

woensdag 10 september 2014

Zes straten, een paard en soms een fiets

Het Place des Victoires ligt - jammer genoeg - precies op de plek waar je meestal nèt niet komt: achter de tuin van Palais Royal en naast de Rue Montorgueil.
Da's jammer want het is een prachtig plein. Het is ook een rotonde, maar er rijdt zo weinig verkeer, dat zelfs fietsers er rustig over heen rijden en ik het dus een plein noem.
Place des Victoires is:
Rond en ruim.
Statig en chic.
Met fraaie gevels en mooie winkels.
Met prachtig hekwerk voor de ramen en de winkel van Hartford (die in het kleine witte huisje): een plaatje!
___

6: het aantal straten dat op de rotonde uitkomt.
78: meter, is de diameter van het plein.
1685: is het bouwjaar van het plein.
1828: is het jaar dat het beeld van Lodewijk XIV, ter paard, er werd neergezet.
1962: Toen werd het plein tot historisch monument bestempeld.
___

maandag 8 september 2014

Hapje, drankje, en 13.000 boeken

Tussen de Seine en Centre Pompidou, bijna naast het stadhuis en op steenworp afstand van de Marais, kunnen lichaam en geest nergens beter worden gevoed dan in Café Livres.
De naam verklapt bijna alles: het is een café en restaurant dat 's morgens, 's middags en 's avonds open is, en waar je omringd bent door maar liefst 13.000 boeken en die mogen ook allemaal ter hand worden genomen om van te smullen.
Je zakt hier weg in leren stoelen (maar dat hoeft niet: je mag ook gewoon bij de bar aanschuiven) en je pakt een boek uit één van de vele boekenkasten die hier van vloer tot plafond staan (maar ook dat is niet verplicht: je kunt ook gewoon van de zon genieten op het terras).
___

GOED: Voor 2 euro krijg je hier 's morgens al een kop koffie en een croissant aan de bar.
BETER: Als je een boek leest in Café Livres dat je zó leuk vindt dat je het wilt houden: dat kan, maar dan moet je wel, in ruil, een ander boek terugzetten in één van de de caféboekenkasten.
___

Café Livres
10 Rue Saint-Martin

vrijdag 5 september 2014

Amsterdamse wereldkunst (update)

Het Institut Néerlandais in Parijs mag dan een pijnlijke dood zijn gestorven, maar dat wil niet zeggen dat er op hetzelfde adres geen mooie dingen meer gebeuren.
In tegendeel.
Fotomuseum Foam uit Amsterdam is tijdelijk neergestreken in de Rue de Lille en presenteert er 21 jonge fototalenten. En dat levert en mooie en gevarieerde tentoonstelling op.
De Amerikaan Lucas Foglia laat er prachtig werk zien en toont zich een meester in het vastleggen van beweging (foto). De Belg Jan Rosseel heeft een onheilspellende donkere kamer ingericht. Zwitser Lukas Wassmann toont de handen van Roger Federer.
Twee verdiepingen gevuld met fotowerk van kwaliteit uit alle hoeken van de wereld, in het 'nieuwe' Atelier Néerlandais. Mooi!
___

DUIDELIJK: Een nieuwe tentoonstelling dus op het gloednieuwe culturele grondgebied van Nederland in Parijs, het Atelier Néerlandais.
ONDUIDELIJK: Dat Atelier Néerlandais is wegens bezuinigingen officieel alleen nog gevestigd op de derde verdieping van het gebouw dat vroeger in z'n geheel het Institut Néerlandais was, maar de expositie van Foam is op de eerste verdieping en in de kelder, dat wordt gebruikt door de Fondation Custodia. Hoe zit het nou: wie doet nou wat?
ANTWOORD:  De Nederlandse ambassade, bij monde van cultureel attaché Bart Hofstede, kwam met het volgende antwoord, dat we vanzelfsprekend integraal weergeven:

,,De Nederlandse regering en Fondation Custodia sloten het culturele Instituut in Parijs om het internationaal cultuurbeleid efficiënter en effectiever te maken. In plaats van een heel gebouw te huren van zes (!) etages, betalen we nu alleen nog de expositieruimtes die we nodig hebben, een paar maanden per jaar, plus een werkruimte op een deel van de derde etage. Fondation Custodia, de eigenaar van het gebouw, gaat zelf ook door met exposities, gedurende de overige maanden, tegenwoordig onder de eigen naam. Het Atelier Néerlandais is dus geen Instituut met een omvangrijke vaste staf en een zware directeur, maar een flexibele ruimte die soms tijdelijk ruimtes bij huurt. Uiteenlopende kunstenaars, instellingen, culturele bedrijven en aanpalende initiatieven zijn welkom, niet alleen voor culturele presentaties, maar ook om nieuwe initiatieven te nemen. Bijvoorbeeld: het Nouveau Centre Néerlandais, dat taalonderwijs en vertaalworkshops aanbiedt, en Foam, dat op uitnodiging van de ambassade voor het eerst naar het buitenland komt met deze belangrijke expositie. Maar ook: schrijvers, tekenaars, filmproducenten, modeontwerpers. De lijst gaat door. Want gek genoeg is er dankzij het schrappen van de salarissen en huur van Instituut, meer los geld beschikbaar voor het ondersteunen van Nederlandse kunsten in Frankrijk, op locatie. Er is meer mogelijk dan ooit. Het team op de ambassade werkt uiteraard nog steeds graag met Fondation Custodia samen, maar minder intensief. We hebben daarnaast ook projecten met Le 104 (een expositie van curator Erik Kessels), MaMA Event (Nederlandse bands), la Maison de la Poésie (o.a. Britta Böhler en Arnon Grunberg, binnenkort), la Maison de l’Europe (waar Paul Scheffer in discussie ging met Alain Finkielkraut) of l’Institut du Monde Arabe. Ook zijn er twee externe intendanten aan de slag, voor film, en voor debat en literatuur. Wie hier meer over wil horen, komt op 29 september naar Amsterdam, waar DutchCulture een middag over de culturele samenwerking met Frankrijk organiseert (http://www.dutchculture.nl/nl/agenda/frankrijk-culturele-samenwerking-anno-2014).''
Bart Hofstede, cultureel attaché
___

Foam talent 2014
Atelier Néerlandais
121 Rue de Lille
Tot 23 november

woensdag 3 september 2014

Slapen als Mowgli

Rudyard Kipling was geloof ik niet helemaal politiek correct, maar dat neemt niet weg dat zijn boeken soms bijzonder inspirerend kunnen zijn.
Neem nou het R. Kipling Hotel in Parijs, tussen Place de Clichy en Pigalle: hier word je echt even mee genomen naar de koloniale tijd, naar India, naar verre reizen naar het oosten, naar boeken met verbeelding.
Oftewel: de geest van de Britse schrijver, auteur van onder meer Jungle Book, waart rond in dit hotel.
Het oogt 'Brits' en er staan boeken. Het heeft een 'koloniale' stijl en er staan souvenirs van reizen. 
Hier ben je even Mowgli en mag je in je kamer zonder gêne even een bare necessities-dansje doen.
___

GOED: Voor de inrichting gebruikte ontwerpster Christine Gerondeau niet alleen prachtig verfijnd behang maar verzamelde ze ook objecten van rommelmarkten.
FOUT: De site van het hotel is niet erg up to date: er worden nog volop evenementen en exposities aangeprezen die zich in 2013 in Parijs afspeelden...
___

R. Kipling Hotel
65 Rue Blanche

woensdag 27 augustus 2014

Groene muren

Patrick Blanc is een tuinman.
Nou ja, een soort van.
Hij ontwerpt namelijk verticale tuinen.
En met groot succes, ook in Parijs, onder meer langs de gevel van Musée Quai Branly en in de binnentuin van Hôtel Pershing Hall.
(Al zijn tuinadressen in Parijs vind je hier).
Wat minder mensen weten, is dat hij soms ook gewoon huizen, appartementen en woningen bekleed met groen - tenminste: als het een beetje uitdagend is, natuurlijk.
In hartje Parijs ligt de Oasis d'Aboukir: een soort pleintje met een muur van 250 m2 die Blanc heeft beplant met maar liefst 237 plantensoorten. Dat deed hij vorig jaar en inmiddels is een muurtuin ontstaan die bijna al de omvang van een muurpark heeft gekregen.
___

GROOT: Deze muur in Parijs is 25 meter hoog.
GROTER: In Dubai maakte de Fransman 's werelds grootste verticale binnentuin, bij een hotel: 600 m2.
GROOTST: In Sydney bouwde Blanc de grootste verticale 'buitentuin' ter wereld, langs de muren van een semi-wolkenkrabber: 1000 m2.
___

Oasis d'Aboukir
Hoek Rue d'Aboukir - Rue des Petits Carreaux

dinsdag 26 augustus 2014

Een ondergrondse kroegentocht

Dat er grappige fake metrokaarten van Parijs zijn, dat wisten we al.
Maar dat er ook een grappige semi-fake metrokaart van Parijs is die je de weg wijst langs de beste, leukste en lekkerste bars van Parijs: dat is nieuw.
Maar hij is er dus echt: een plattegrond met alle metrolijnen door de hoofdstad en in plaats van de haltes zie je de namen van de beste bar in de buurt van die halte op de kaart staan.
Een ondergrondse tocht langs cocktails en bier, lounge en brasserie, underground-alcoholica en haute couture-publiek.
Dan denk je dus dat je al veel bars kent, tot je deze plattegrond ziet.
Afijn: doe er je voordeel mee. Hij is niet compleet en hoogst arbitrair, maar wel leuk en een goed begin.
___

INTRIGEREND: Hypnose Cocktail Bar, lijn 7
MUST GO: Moussa l’Africain, ook lijn 7
KLASSE: Le Bar (van L’Hôtel), lijn 12
HERRIE: Kiez Biergarten, lijn 13
DOORZICHTIG: Le Bouillon Belge, lijn 9
INSPECTEREN: Papagallo chez les Filles, lijn 6
MIAUW: Thirsty Mad Cat, lijn 3
___

vrijdag 22 augustus 2014

California Dreamin'

Als je bij de Eiffeltoren loopt en je wilt iets eten maar niet eindigen bij één van de tourist traps in de buurt, loop dan even twee straten verder: daar ligt Frame. Een paar maanden open maar nu al goed voor een frisse westcoast-wind in Parijs.
Een brasserie, maar dan één van het hypermoderne soort.
Californian cooking, maar dan met een Franse twist.
,,Ik mix graag culturen en stijlen'', zegt chefkok Andrew Wigger die de afgelopen jaren in - jawel - California werkte. Dus vind je op z'n kaart "Mac 'n' Cheese" maar ook eendenborst en Surf & Turf.
De Champagne-Californication-cocktail bevat cognac en tijm, de Frame-burger is ingesmeerd met aioli.
En het restaurant zelf is uitgerust met metershoge ramen en cactussen terwijl easy-going American music uit de speakers klinkt.
___

GOED: Achter het restaurant ligt een 600 m2 grote tuin waar Wigger, die opgroeide in een boerenfamilie, onder meer zijn eigen kruiden, aardbeien en tomaten kweekt en oogst.
BETER: Wigger werkte lange tijd in een Joie de Vivre-hotel in Hunnington Beach, direct aan het strand ten zuiden van Los Angeles, met veel surfers als klant. Als je in Frame even je ogen dicht doet, zie/hoor/proef je dat.
___

Frame
28 Rue Jean Rey
Open: zeven dagen per week vanaf 8 uur 's morgens

woensdag 20 augustus 2014

De tips van Paul Smith

De Britse kledingontwerper Paul Smith heeft iets met Frankrijk in het algemeen en met Parijs in het bijzonder, en Frankrijk en Parijs hebben iets met Paul Smith.
,,De Parisienne heeft een goede smaak gebaseerd op eenvoud en juiste verhoudingen’’, zei hij laatst bewonderend.
Natuurlijk heeft Smith zijn eigen winkels in Parijs, maar hij heeft ook zijn favoriete plekken in de stad, vertelde hij aan Madame Figaro.
De Marché des Enfants Rouges, in de noordelijke Marais, is een favoriete bestemming van hem, als hij in Parijs is. ,,Eén van de oudste markten van Parijs, gebouwd in 1615, met een enorme selectie bloemen van geweldige kwaliteit.’’
Eten doet hij graag bij L’Aller Retour, een klein restaurant, ook al in de Marais. ,,Ga er gewoon aan de bar zitten en bestel een steak-frites met een glas rode wijn. Meer is niet nodig.’’
Aan de andere kant van de Seine, rive gauche, zit zijn favoriete kaaswinkel, Barthélemy. Zijn favoriet: de comté die 24 maanden gerijpt heeft.
___

LONDEN VERSUS PARIJS: ,,Jullie liggen voorop. In Frankrijk worden design, kleding, mode en luxe altijd nog gewaardeerd, in tegenstelling tot in Groot-Brittannië.’’
WINKEL VERSUS WEBSHOP: ,,Mijn grootste winkel is, helaas, mijn internetshop.’’
___

Marché des Enfants Rouges
39 Rue de Bretagne
L’Aller Retour
5 Rue Charles-Francois-Dupuis
Barthélemy
51 Rue de Grenelle